Codex Zographensis - Ioanne
Ioanne 1
Ꙇскони. бѣаше слово.
ꙇ слово бѣаше отъ б҃а.
ꙇ б҃ъ бѣаше слово.
се бѣ ꙇскони отъ б҃а.
вьсѣ тѣмь бꙑшѧ.
ꙇ беж н҄его ничьтоже не бꙑстъ. еже бꙑстъ.
въ томь животъ бѣ.
ꙇ животъ бѣ свѣтъ ч҃комъ.
ꙇ свѣтъ въ тъмѣ свьтитъ сѧ.
ꙇ тъма его не обьѩтъ.
Бꙑстъ ч҃къ. посъланъ отъ б҃а.
ꙇмѧ емоу ꙇоанъ.
сь приде въ съвѣдѣтел҄ьство. да съвѣдѣтел҄ьствоуетъ о свѣтѣ. да вьси вѣрѫ ꙇмѫтъ ꙇмь.
не бѣ тъ свѣтъ. нъ да съвѣдѣтел҄ьствоуетъ о свѣтѣ.
Бѣ свѣтъ ꙇстинънꙑ. ꙇже просвѣштаетъ всѣкого ч҃ка. грѧдѫштаего въ миръ.
въ мирѣ бѣ.
ꙇ миръ тѣмь бꙑс.
ꙇ миръ его не позна.
Въ своѩ приде.
ꙇ свои его не п[риѧ]шѧ.
елико же ꙇхъ приѩтъ і. дастъ ꙇмъ власть чѧдомъ б҃жиемъ бꙑти. вѣроуѭштимъ въ ꙇмѧ его. ꙇже не отъ кръвиі. ни отъ похоти плътьскꙑ. ни отъ похоти мѫжьскꙑ. нъ отъ б҃а родишѧ сѧ.
Ꙇ слово плъть бꙑстъ.
ꙇ вьсели сѧ въ нꙑ.
ꙇ видѣхомъ славѫ его. славѫ ѣко ꙇночѧдаего отъ о҃ца. ꙇсплънь благодѣти ꙇстинꙑ.
Ꙇоанъ съвѣдѣтельствоуетъ о н҄емь.
ꙇ възъва г҃лѧ.
сь бѣ егоже рѣхъ.
грѧдꙑ по мнѣ прѣдъ мъноѭ бꙑстъ. ѣко пръвѣі мене бѣ.
ꙇ отъ ꙇсплън҄ениѣ его мꙑ вьси приѩхомъ. Благодѣть въз благодѣть.
ѣко законъ мосѣомь данъ бꙑс. благодѣть ꙇ истина ꙇ҃с х҃мь бꙑстъ.
к҃оц.
Б҃а никътоже не видѣ. николиже.
ꙇночѧдꙑ с҃нъ. сꙙи въ лонѣ о҃чи. тъ ꙇсповѣдѣ.
ꙇ се естъ съвѣдѣтел҄ьство ꙇоаново. егда посълашѧ ꙇюдѣи отъ ꙇ҃лма. ꙇереѩ ꙇ левьꙉитꙑ. да въпросѧтъ і.
тꙑ къто еси.
ꙇ исповѣдѣ. ѣко
нѣсмь азъ х҃ъ.
ꙇ въпросишѧ и.
чьто оубо тꙑ еси.
ꙇлиѣ ли еси.
ꙇ г҃ла
нѣсмь.
пророкъ еси тꙑ.
ꙇ отъвѣшта
ни.
рѣшѧ же емоу
къто еси.
да отъвѣтъ дамь посълавъшеꙇмъ нꙑ. чьто г҃леши о тебѣ самомь.
Рече
азъ гласъ въпиѭштаго въ поустꙑн҄и.
Ioanne 18
бѣ бо тьсть каꙇафѣ. ꙇже бѣ архиереи лѣтоу томоу.
бѣ же каꙇафа. давꙑ съвѣтꙑ ꙇюдѣомъ. ѣко добрѣе естъ единомоу ч҃коу оумьрѣти за л҄юди.
По ꙇ҃сѣ же ꙇдѣаше симонъ петръ. ꙇ дроугꙑ оученикъ.
оученикъ же тъ бѣ знаемъ. архиереови. ꙇ вьниде съ ꙇ҃сомь. въ дворъ архиереовъ.
Петръ же стоѣше при двьрехъ вьнѣ.
Ꙇзиде же оученикъ тъ. ꙇже бѣ знаемъ архиереови. ꙇ рече двьрьници.
ꙇ въведе петра.
Г҃ла же раба двьрьница петрови.
еда ꙇ тꙑ отъ оученикъ еси ч҃ка того.
г҃ла онъ
нѣсмь.
стоѣхѫ же раби. ꙇ слоугꙑ огн҄ь сътворьше. ѣко зима бѣ. ꙇ грѣахѫ
бѣ же съ н҄ими петръ стоѩ ꙇ грѣѩ сѧ]
Архиереі же въпроси ꙇ҃са о оученицѣхъ его. ꙇ о оучени его.
Ѡтъвѣшта емоу и҃с.
азъ не обиноуѩ сѧ г҃лахъ вьсемоу мироу.
азъ вьсегда оучихъ на сънъмишти. ꙇ въ цръкъв[е] ꙇдеже вьси ꙇюдѣі сънемлѫтъ сѧ. ꙇ таꙇ не г҃лахъ ничесоже.
Чьто мѧ въпрашаеши.
въпроси слꙑшавъшѧѩ. чьто г҃лахъ ꙇмъ.
се си вѣдѧтъ еже рѣхъ азъ.
Си рекъшю емоу. единъ отъ прѣстоѩштихъ слоугъ. оудари въ ланитѫ ꙇ҃са. рекъ.
тако ли отъвѣштаваеши архиереови.
Ѡтъвѣшта емоу и҃с.
аште зълѣ г҃лахъ сьвѣдѣтел҄ьствоуꙇ о зьлѣ. аште ли добрѣ чьто мѧ биеши.
Посъла же і анⸯна съвѧзана къ каꙇафѣ архиереови.
Бѣ же симонъ петръ стоѩ ꙇ грѣѩ сѧ.
рѣшѧ же емоу.
еда ꙇ тꙑ отъ оученикъ его еси.
онъ же отъвръже сѧ. ꙇ рече
нѣсмь.
г҃ла единъ отъ рабъ архиереовъ. ѫжика сꙑ. емоуже оурѣза петръ оухо.
не азъ ли тѧ видѣхъ въ врътѣ съ н҄имь.
пакꙑ же петръ отъвръже сѧ.
ꙇ абие коуръ възгласи. з҃aч.
Вѣсѧ же ꙇ҃са отъ каꙇафꙑ. въ преторъ.
бѣ же за оутра.
ꙇ ти не вьнидѫ въ притворъ. к҃оц. да не оскврънѧтъ сѧ. нъ да ѣдѧтъ пасхѫ.
к҃оц.
Ꙇзиде же къ н҄имъ ꙇ пилатъ вънъ. ꙇ рече.
Ioanne 21
Симоне ꙇонинъ л҄юбиши ли мѧ.
оскръбѣ петръ. ѣко рече емоу третици. л҄юбиши ли мѧ. ꙇ г҃ла емоу.
г҃и. вьсе тꙑ вѣси.
тꙑ вѣси ѣко л҄юбл҄ѭ тѧ.
г҃ла емоу и҃с.
паси овьцѧ моѩ.
амин амин г҃лѭ тебѣ.
егда бѣ юнъ. поѣсаше сѧ самъ. ꙇ хождѣаше ѣможе хотѣаше.
егда же състарѣеши сѧ. вьздеждеши рѫцѣ твоі. ꙇ инъ тѧ поѣшетъ. ꙇ ведетъ. ѣможе не хоштеши.
се же рече клепл҄ѧ. коеѭ съмръ[т]иѭ прославитъ б҃а.
ꙇ се рекъ. г҃ла емоу
ꙇди по мнѣ.
ꙇ обрашть же сѧ петръ. видѣ оученика. егоже л҄юбл҄ѣаше и҃с. ꙇдѫшта вь слѣдъ. ꙇже ꙇ възлеже на пръси его ꙇ рече.
г҃и кⸯто естъ прѣдаѩі тѧ.
сего видѣвъ петръ г҃ла ꙇ҃сви.
г҃и. а сь чьто.
г҃ла емоу и҃с.
аште хоштѫ да тъ прѣбѫдетъ. доньдеже придѫ. чьто е тебѣ.
по мнѣ тꙑ грѧд[и]
ꙇзиде же слово се въ братри[ѭ] ѣко оученикъ тъ не оумьр҄етъ.
не речетъ же емоу и҃с. ѣко [не] оумьретъ. нъ аште хоштѫ да тъ прѣбꙑваетъ. доньдеже придѫ. чьто е тебѣ.
сь естъ оученикъ съвѣдѣтельствоуѩі о сихъ. ꙇже ꙇ напⸯса си.
ꙇ вѣмь ѣко ꙇстинъно естъ съвѣдѣтел҄ьство его.
сѫтъ же ꙇ ина многа. ѣже створи и҃с. ѣже аште по единомоу сⸯпана бꙑваѭтъ. ни самомоу мноѭ. вьсемоу мироу въмѣстити. пишемꙑхъ кън҄игъ.
аминь. ⁘