language: chu
availability: Distributed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/)

Bologna Manuscript 11

Поимъ г҃ви, славнѡ бо
прослави сѧ ⁘
Кⷪнѣ и въсѣдника
въвръже въ море ⁘

Помощъникъ
и покровителъ бꙑстъ мнѣ въ сп҃нѥ ⁘
Се б҃ъ мои и прославлѧ ⁘
Б҃ъ ѡ҃ца моего и
възнесѫ и ⁘

Г҃ъ съкрѹшаѫ брани, г҃ъ имѧ емⷹ ⁘

Колесницѫ фараѡнѧ
и силѫ его въвръже въ
море ⁘
Избраннꙑѫ въсадъникꙑ
тръстатꙑ ⁘
Потопи въ чръмънѣмъ мори ⁘

Пѫчинⷪѫ
пⷪкрꙑ ѫ ⁘
Погрѧзнѫшѫ
въ глѫбинѣ ꙗко
каменъ ⁘

Десница твоꙗ г҃и прослави сѧ крѣпостиѫ ⁘
Деснаꙗ твоꙗ
рѫка г҃и
скрѹши
врагꙑ ⁘

И
прѣмножъствомъ силꙑ твоеѭ стрълъ
еси сѫпостатꙑ ⁘
Посла
гнѣвъ свои поꙗстъ ѭ
ꙗко
стеблие ⁘

И д҃хомъ ꙗрости твоеѫ растѫпи сѧ вода ⁘
Огѫстѣшѫ ꙗко стѣнꙑ
вѡдꙑ ⁘
Огѫстѣшѫ и влънꙑ посрѣдѣ
морѣ ⁘

Рече врагъ : гънавъ постигънѫ ⁘
Раздѣлѧ користъ, насꙑщѫ
д҃шѫ моѫ ⁘
Ꙋтънѫ
мечемъ мⷪимъ, ѹделѣетъ
рѫка моꙗ ⁘

Посла
д҃хъ свои
и покрꙑ ѫ
море ⁘
Погрѧзѫ
ꙗко ѡлово въ водѣ ꙃѣло ⁘

Къто подобенъ тебѣ
въ б҃ꙃѣхъ г҃и ;
кто подобенъ тебѣ ;
прославенъ въ с҃тꙑхъ ⁘
Дивенъ въ славахъ
творѧи чюдеса ⁘

Прострѣ
десницѫ своѫ пожрѣтъ ѫ
земѣ ⁘

Наставилъ еси правъдоѫ твоеѫ љѵди твоѭ, си
ѫже
избави ⁘
Ꙋтѣшилъ
еси крѣпостиѫ
въ ѡбитѣлъ с҃тѫѭ своѭ ⁘

Слꙑшашѫ ѭзꙑци и прогнѣвашѫ сѧ ⁘
Болѣзни приѭхѫ
вси
живѫщии въ филистимѣ ⁘

Тъгда потъщашѫ сѧ владꙑкꙑ едемъскꙑ ⁘
Кнѧꙃи моавитъсти приѫтъ ѭ
трепетъ ⁘
Растаашѫ сѧ вси
живѫщии
въ ханаанѣ ⁘

Нападетъ
на нѧ
страхъ и трепетъ ⁘
Величиемъ
мꙑшъцѫ
твоѫ
да ѡкаменѧтъ сѧ ⁘
Доидеже
проидѫтъ
љѵдие
твои
г҃и :
доидеже
проидѫтъ
љѵдие твои сии
ѫже
стѧжа ⁘

Въведъ насади ѫ
въ горѫ достоꙗниꙗ
твоего ? ⁘
Въ готовое
жилище
еже съдѣла
г҃ъ ⁘
Стꙑнѧ г҃и
ѭже
ѹготовастѣ
рѫцѣ твои ⁘

Г҃ъ цр҃вѹетъ
въ вѣкъ
и на вѣкꙑ и еще ⁘

Ꙗко вниде конъ фараѡновъ съ колесницами и въсадникꙑ
въ море ⁘
И
наведе на нѧ
г҃ъ водѫ моръскѫѫ ⁘
С҃нове же и҃леви проидѫ
по сѹхѹ посрѣдѣ
морѣ ⁘

Ѹтвръди сѧ ср҃це мое ѡ г҃и ⁘
Възнесе сѧ рогъ
мои
ѡ б҃ꙃѣ моемъ ⁘
Раширишѫ сѧ ѹста моꙗ на врагꙑ
моѫ ⁘
И
възвеселихъ сѧ ѡ сп҃ени твоемъ ⁘

Ꙗко нѣстъ с҃та
ꙗко г҃ъ, и нѣстъ праведъна
ꙗко б҃ъ нашъ ⁘
И нѣстъ с҃тъ развѣ тебе ⁘

Не хвалите сѧ и не г҃лѣте вꙑсокꙑхъ
въ гръдꙑни ⁘
Ни
да изꙑдетъ
велерѣчие
из ѹстъ ваших ⁘
Ꙗко б҃ъ разѹмомъ г҃ъ ⁘
И
б҃ъ готоваѫ
начинаниꙗ своꙗ ⁘

Лѫкъ силънꙑхъ изнеможе ⁘
А немощънии
прѣпоꙗсашѫ
сѧ
силоѫ ⁘

Исплънъ хлѣбъ
лишишѫ сѧ ⁘
А
лачѫщии
прѣидѫ
земⷧѧ ⁘
Ꙗко неплодꙑ породи
седмъ ⁘
А
многа въ чѫдѣхъ изнеможе ⁘

Г҃ъ мⷬътвитъ и живитъ ⁘
Низводитъ въ адъ и възводит ⁘

Г҃ъ ѹбожитъ
и богатитъ ⁘
Съмѣрѣетъ
и вꙑситъ ⁘

Въздвиꙃаѫ
ѿъ земⷧѧ ѹбога :
и ѿъ гноища ѹстраблѣетъ нища ⁘
Да
посадитъ
ѭ
съ могѫтъми
љѵдъскꙑми ⁘
И прѣстолъ славꙑ насладитъ
емѹ ⁘

Даѫ мⷪлитвѫ мⷪлѧщѡмѹ сѧ ⁘
И
бл҃вилъ естъ
лѣта праведънааго ⁘
Ꙗко не ѹкрѣплѣетъ сѧ силенъ мѫжъ
крѣпостиѫ
своеѫ ⁘

Г҃ъ немощъна
сътворитъ сѫпостата емѹ, г҃ъ с҃тъ ⁘
Да не хвалитъ сѧ прѣмѫдрꙑ прѣмѫдростиѫ
своеѫ ⁘
И да
не
хвалитъ
сѧ
силнꙑ сїлоѫ свⷪеѫ ⁘
И да
не
хвалитъ
сѧ
богатꙑ б҃атъствомъ
своимъ ⁘
Нъ ѡ семъ
хвали
сѧ хвалѧи сѧ еже
разѹмѣвати
и
знати г҃а ⁘
И творити сѫдъ и правдѫ по срѣдѣ земѧ ⁘
Г҃ъ възꙑде на н҃бса и възгръмѣ ⁘
Тъи
сѫдитъ конъцемъ земи
правденъ сꙑ ⁘
И
дастъ крѣпостъ ц҃ремъ
нашимъ ⁘
И възнесетъ рогъ
х҃а
своего ⁘

Г҃и ѹслꙑшахъ слѹхъ твои и ѹбоꙗхъ сѧ,
раз[о]ѹмѣхъ
дѣла твоꙗ и дивихъ
сѧ ⁘
По срѣдѣ двою животънѹ познанъ бѫдеши ⁘
Ѥгда
приближѫтъ
сѧ лѣта ,
познанъ бѫдеши ⁘
Ѥгда
придетъ
врѣмѧ, ꙗвишиⷭ ⁘
Ѥгда
смѧтетъ
сѧ д҃ша
моꙗ, въ гнѣвѣ милости помѧнеши ⁘

Б҃ъ ѡⷮ юга придетъ ⁘
И с҃тꙑ ѡⷮ
горꙑ сѣннꙑ
чѫсти ⁘
Покрꙑ
н҃бса добродѣтѣлъ его ⁘
И хвалꙑ его исъплънъ
земълѣ ⁘

И сиꙗние его ꙗко и
свѣтъ бѫдетъ ⁘
Роꙃи въ рѫкѹ
его ⁘
И положи
љѵбовъ твръдѫ
крѣпости своеѫ ⁘

Прѣⷣ лицемъ его идетъ
слово ⁘
Изꙑде на полѣ
запѧти
его ⁘

Ста и подвижа
сѧ земѣ ⁘
Призрѣ и растаашѫ сѧ ѫз҃ци ⁘
Скрѹшишѫ
сѧ горꙑ нѫждеѫ и
сташѫ
хлъми вѣчнии ⁘

Шествиꙗ вѣчнаа
за трѹдꙑ
видѣшѫ ⁘
Села
етиѡпъска
ѹбоѫтъ сѧ и храми земⷧѧ мадиамъскꙑ ? ⁘

Еда въ рѣкахъ прогнѣваеши сѧ г҃и, ли
въ рѣкахъ ꙗростъ твоꙗ ; ⁘
Ли
въ мори
ѹстръмение ?
твое ; ⁘
Ꙗко въсѧдеши на конѧ твоѫ
и ꙗждение твое и
сп҃ение ⁘

Налѧцаѫ
налѧчеши
лѫкъ свои на скѵпътрꙑ, г҃летъ г҃ъ ⁘
Рѣками расѧдетъ сѧ земⷧѣ ⁘

Ꙋзрѧтъ
и разболѧтъ
сѧ
љѵдие ⁘
Растачаѫ
водꙑ нашествиꙗ ⁘
Дастъ
бездна гласъ свои и вꙑсотѫ
привидѣниꙗ свⷪегⷪ ⁘

Въздвиже
сѧ сл҃це и лѹна ста въ чинѣ
своемъ ⁘
Въ свѣтъ стрѣлꙑ твоѫ поидѫтъ ⁘
Въ блистании мⷧъниѫ ѡрѫжиꙗ
твоего ⁘

Прѣщениемъ ѹмалиши
зеⷧмѧ ⁘
И ꙗростиѫ низложиши
ѫз҃кꙑ ⁘

Изꙑде
въ
сп҃ение љѵдемъ свⷪимъ ⁘
Сп҃сти х҃ꙑ
своѫ ⁘
Въложи
въ
главѫ
безаконънꙑхъ смрътъ,
въздвиже
ѫзꙑ до
вꙑ(ѭ)
въ конец ⁘

Съсѣклъ
еси
ѹжасомъ
главѫ
силънꙑхъ ⁘
Сътрѧсѫтъ сѧ и
ѡ
немъ ⁘
Развръзѫтъ ѫзгꙑ
своѫ ꙗко ꙗдѧ
нищии
таи ⁘

И
наведе
на море конѧ своѫ,
съмѫщаѫщѫѫ водꙑ многꙑ ⁘

Съхранихъ сѧ и ѹбоꙗ сѧ ср҃це мое ⁘
Ѿъ гласа мⷧвꙑ ѹстънъ моих ⁘
И въниде трепетъ въ кости моѫ ⁘
И въ мнѣ смѧте
сѧ крѣпостъ моꙗ ⁘
Почиѫ въ д҃нъ печали моѫ ⁘
Да
възꙑдѫ въ љѵди пришелъствиꙗ моего ⁘

Зане смокви плода не створитъ :
и не бѫдетъ
рода въ виноградѣхъ ⁘
Сълъжетъ
дѣло
маслинъно
и полѣ
не створѧтъ ꙗди ⁘
Ѡскѫдѣшѫ ѡвъцѫ ѡⷮ пищѫ :
и не бѫдетъ
воловъ
въ
ꙗслехъ.

Аз же ѡ г҃и взвеселѧ сѧ, възрадѹѭ сѧ ѡ б҃ꙃѣ сп҃ѣ моемъ ⁘

Г҃ъ б҃ъ мои, сила моꙗ и ѹчинитъ
ноꙃѣ мои на сп҃ение ⁘
И на вꙑсокаа
наводѧ
мѧ, да
побѣждѫ
въ пѣснехъ его ⁘

Отъ нощи ѹтрънѹетъ д҃хъ мои къ тебѣ б҃же ⁘
Зане
свѣтъ повелѣниꙗ твоꙗ по
земи ⁘
Правдѣ наѹчите сѧ живѫщии на земи ⁘

Прѣста
бо нечъстивꙑ всѣкъ
иже
не наѹчитъ сѧ правдѣ ⁘
На земи истинꙑ
не иматъ
створити ⁘
Възметъ сѧ нечъстивꙑ, да
не видитъ
славꙑ г҃нѧ ⁘

Г҃и вꙑсокаа
твоꙗ мꙑшъца ⁘
и не видѣвъше ,
разѹмѣвъше же да
постꙑдѧтъ сѧ ⁘
Жалостъ
прииметъ
љѵди [и] ненаказаннꙑ ⁘
И ннѣ ѡгнъ сѫпостатꙑ поꙗстъ ⁘

Г҃и б҃же нашъ миръ
даждъ намъ, въсе бо въздалъ еси намъ ⁘

Г҃и б҃же нашъ сътѧжи нꙑ ⁘
Г҃и
развѣ
тебе
иного
не знаемъ, имѧ твое нарицаемъ ⁘

Мрътвии
живота не имѫтъ
видѣти ⁘
Ни
врачеви ѫ
не
имѫтъ
въскрѣсити ⁘
Сего ради наведе
и погѹби
и
възѧтъ
всѣкъ мѫжескъ полъ ихъ ⁘

Приложи имъ зло
г҃и : приложи зло
славънꙑхъ
земи
⁘

Г҃и въ печали помѧнѫхомъ тѧ ⁘
Въ печали мало наказание твое
естъ
нам ⁘

Ꙗ[ꙗ]ко болѧщиꙗ
приближаетъ сѧ родити и въ бⷪлѣзни свⷪеи впиꙗше,
такⷪ бꙑхоме възљѵбенѡемѹ твⷪемꙋ ⁘

Сⷮраха ради твоего г҃и въ чрѣвѣ приѫхомъ ⁘
И поболѣхомъ и родихомъ д҃хъ сп҃ениꙗ твоего
еже
створи
на земи ⁘
Не падемъ сѧ, нъ падѫтъ сѧ живѫщии на земи ⁘

Въскрснѫтъ мрътвии и въстанѫтъ сѫщии
въ гробѣхъ ⁘
И
възвеселѧтъ сѧ иже сѫтъ
на земи⁘
Роса бо ꙗже ѡⷮ тебе исцѣление имъ естъ ⁘
Земⷧѣ же нечъстивꙑхъ падетъ ⁘

Възопихъ въ печали моеи къ г҃ѹ б҃ѹ моемѹ и ѹслꙑша мѧ ⁘
Исъ чрѣва адова веплъ
мои ?, ѹслꙑша
глаⷭ мⷪи ⁘

Отъвръже
мѧ
въ глѫбинѫ
ср҃ца моръскааго ⁘
И рѣкꙑ {адовꙑ}
ѡбидошѫ мѧ ⁘
Въсѧ вꙑсотꙑ твоѭ и влънꙑ твоѫ
по мнѣ прѣидѫ ⁘

И
азъ рѣхъ, ѡⷮринѫхъ
сѧ
ѿъ ѡчию твоею ⁘
Приложѫ ли
ѹбо
призрѣти ми
къ црⷦви с҃тѣи тв҃еи ; ⁘

Възлиꙗ сѧ на мѧ вода до д҃шѫ моеѫ ⁘
Бездна ѡбиде мѧ послѣднѣа ⁘
Понърѣтъ глава мⷪꙗ въ пропасти
горъскꙑѭ ⁘

Сънидохъ въ земⷧѧ еиже
верѣѫ и
заклепи вѣчнии ⁘
И да изїдетъ
изъ їстлѣнїа жївⷪт мои къ тебѣ
г҃и б҃же мⷪи ⁘

Егда
исконъчавааше
сѧ
ѡⷮ ме(не) д҃ша
мⷪꙗ ,
г҃а помѣнѫхъ ⁘
И
да придетъ къ тебѣ
мⷪва мⷪꙗ къ црⷦви с҃тѣи твⷪеи ⁘

Хранѧщии сѹетъна
и
лъжѫ
милости свⷪѫ ѡставиш{ѫ} ⁘

Азъ же съ глаⷭмъ хвалениꙗ и исповѣданиꙗ пожрѫ тебѣ ⁘
Елико ѡбѣщахъ
въздамъ тебѣ
въ
сп҃ение мое г҃ви ⁘

Благословенъ еси господи боже ѡ҃цъ нашихъ ⁘
и
хвалъно и прославено имѧ твое въ вѣкꙑ ⁘

Ꙗко правъденъ еси ѡ всѣчъскꙑхъ
ꙗже
створи
намъ ⁘
И въсѣ дѣла твоꙗ истоваа
и правии пѫтие
твои ⁘
И въси сѫди твои истинни :

и
сѫдъбꙑ
истовꙑѭ
сътворилъ еси ⁘
По всѣчъскꙑмъ
ꙗже
наведе на нꙑ ⁘
И на градъ с҃тꙑ ѡ҃цъ нашихъ иерѹсалимъ ⁘
Ꙗко истиноѭ и сѫдомъ наведе
си
всѣ
грѣхъ ради нашихъ ⁘

Ꙗко съгрѣшихомъ
и безаконновахомъ ѡⷮстѫпити ѡⷮ тебе :
и прѣгрѣшихомъ ѡ
всемъ,

Заповѣдеи твоихъ не послѹшахомъ ⁘
Ни
събљѵдохомъ ни
сътворихⷪмъ ⁘
Ꙗкоже заповѣда
намъ, да благо намъ бѫдетъ ⁘

И всѣ елико створи
намъ и всѣ елико наведе на
нꙑ ,
въ
истинѫ
сѫдъ
створи ⁘

И прѣдастъ
нꙑ
въ рѫцѣ
врагъ
безаконенъ
мръзокъ
прѣстѫпъникъ ⁘
И
ц҃рю
неправедънѹ :
и лѫкавънѣишѹ паче всеѭ
землѧ ⁘

И
ннѣ нѣстъ намъ ѡⷮврѣсти ѹстъ ⁘
Стѹдѹ и поношению бꙑшѫ
рабъ
твоихъ
чтѫщих
тѧ ⁘

Не прѣдаждъ насъ до
конъца
имени
твоего
ради ⁘
И не раздрѹши завѣта с҃тго твоего ⁘

И не ѡстави милости
твоѫ
ѡⷮ насъ ⁘
Авраама ради възљѵбенааго ѡⷮ
тебе :
и за исака раба твоего :
и҃лѣ с҃тааго твоего ⁘

Имже г҃ла
ѹмножити сѣмѧ
ихъ ꙗко ꙃвѣзⷣꙑ н҃беснꙑѫ :
и
ꙗко пѣсокъ въс
краи
морѣ ⁘

Ꙗко владꙑко
ѹмалихомъ сѧ паче
всѣхъ ѭзꙑкъ ⁘
И
есме
смѣрени
по всеи земи днесъ грѣхъ ради наших ⁘

И нѣстъ въ врѣмѧ се кнѧꙃа ни пророка ни владꙑкꙑ ⁘
Ни ѡлокавтоси
ни жрътвꙑ ни принⷪшенїꙗ ни кадила ⁘
Ни мѣста
пожръти прѣдъ тобоѭ и изобрѣсти
милостъ ⁘

Нъ д҃шеѭ скрѹшеноѭ и д҃хомъ смѣреномъ
да приѫти бѫдемъ ⁘

Ꙗко (въ) ѡлокавтоматѣхъ
ѡвънихъ
и юнъчихъ ⁘
И
ꙗко въ тъмахъ агнецъ тѹченъ ⁘
Тако да бѫдетъ жрътва наша прѣдъ тобоѫ днеⷭ ⁘
И
исъконъчаетъ
сѧ по тебѣ :
ꙗко нѣстъ стѹда ѹпваѭщимъ
на
тѧ ⁘

И ннѣ въ слѣдъ тебе
идемъ всѣмъ
ср҃цемъ
и боимъ сѧ тебе ⁘
И ищемъ лица твоего,

не посрами насъ ⁘
Нъ твори
съ нами по смотрению ?
твоѥмѹ :
и по мноꙃѣи милости твоеи :

изъми нꙑ
по чюдесемъ твоимъ ⁘
И даждъ славѫ имени твоемꙋ господи ⁘

И
да срамѧтъ
сѧ вси ꙗвлѣѭщии рабомъ твоимъ злаа ⁘
И постꙑдѧтъ сѧ ѡⷮ всѣкоѭ
силꙑ и крѣпостъ ихъ скрѹшитъ сѧ ⁘

И разѹмѣѭтъ
ꙗко тꙑ еси
г҃ъ
б҃ъ единъ ⁘
И славенъ по въсеи въселенѣи ⁘

И не прѣсташѫ въметаѭщеи
слѹгꙑ ц҃ревꙑ жегѫще пещъ нафтѫ
и пекломъ :
и изгрѣбъми и лозѥмъ ⁘

И распалааше сѧ пламенъ
надъ пещиѭ на : м҃ : и : ө҃ : лакотъ :

ѡбиде и пожеже ѭже
ѡбрѣте ѡ пещи халъдеистѣи ⁘

Аггелъ же г҃нъ сниде кѹпно съ азарииноѭ
чѫдиѭ въ пещъ :
и ѡⷮѭтъ пламенъ ѡгнънꙑ ѡⷮ пещи :

и створи срѣдѫ
пещи ꙗко д҃хъ
хладенъ шѹмѧщъ ⁘
И не прикоснѫ сѧ ихъ ѡⷮнѫдъ ѡгнъ :
ни ѡскръби ?
ни стѫжи имъ :

тъгда ти три ꙗко единѣми ѹстꙑ поꙗхѫ
и блⷭвѣахѫ и славлѣахѫ б҃а въ пещи г҃лѧще ⁘

Блавословенъ еси г҃и б҃же ѡ҃цъ нашихъ ⁘
И
хвалимъ
и прѣвъзносимъ
в вѣк
⁘
И
бл҃но имѧ славꙑ твоѥѫ с҃тое и
хва ⁘

Бл҃нъ еси
въ црⷦви с҃тꙑѫ славꙑ твоэѭ : и
хвали ⁘

Бл҃нъ еси видѧи
безднꙑ сѣдѧи
на херовимѣ ⁘
И
хвалимъ
и прѣвъзносимъ
в вѣ ⁘

Бл҃нъ еси на прѣстолѣ славꙑ црⷭва
твоего ⁘
И хвалимъ
л прѣвъзносимъ
в вѣ ⁘

Бл҃нъ еси на твръди н҃беснѣи ⁘
И
хвалимъ
и прѣвъзносимъ
⁘

Бл҃те всѣ дѣла г҃нѣ господа ⁘
Поите и прѣвъзносите его в вѣкꙑ ⁘

Бл҃те аггели ,
н҃бса г҃нѣ ,
господа ⁘
Поите и прѣвъзносите ⁘

Бл҃те водꙑ всѧ
прѣвꙑшнѧѭ
н҃бесъ,
всѧ силꙑ г҃нѧ г҃а ⁘
Поите и прѣвъзносите его ⁘

Бл҃те сл҃це и мⷭцъ, ꙃвѣздꙑ н҃беснꙑѭ г҃а ⁘
Поите и прѣвъзно(си)те его ⁘

Бл҃те
всѣкъ дъждъ,
роса, и вси дѹси
г҃а ⁘
Поите и прѣвъзно(си)те ⁘

Бл҃те
ѡгнъ, знои ,
зима , варъ
г҃а ⁘
Поите и прѣвъзносите его ⁘

Бл҃те
росꙑ и инꙑ,
леди и мрази г҃а ⁘
Поите и прѣвъзносите его ⁘

Бл҃те
сланꙑ и снѣꙃи, нⷪщъ
и д҃нъ
г҃а ⁘
Поите и прѣвъзносите ⁘

Бл҃те
свѣтъ
и тма, мъниѭ
и ѡблаци
г҃а ⁘

Бл҃те землѣ, горꙑ и хлъми,
всѣ прⷪзѧбаѭщиꙗ
на земи
г҃а ⁘
Поите и прѣвъзносите его ⁘

Бл҃те [и]
источъници морѣ и рѣкꙑ,
кѵти и всѣ движѫщиꙗ
сѧ въ водахъ г҃а.
Поите и прѣвъзно ⁘

Бл҃те всѧ птицꙑ н҃беснꙑѭ, ꙃвѣри и вси скⷪти г҃а ⁘

Бл҃те
с҃нове чл҃чи,
бл҃ви
и҃љѵ
г҃а : пои ⁘

Бл҃те иереи
г҃ни ,
раби г҃ни г҃а :
поите и прѣвъзноси ⁘
БАР: Блгвте дхве дша праведнни прпоⷣнии и
смирени срцмь гⷭа поите
Блгвте ананиꙗ азарьꙗ. мисаил? гⷭа поите и превозно
Блгвмъ ѡца и сна и стго дха гⷭа х?валимъ блгвимъ и славим?
Блгви? поимъ и превозносимъ єго

Величитъ д҃ша моꙗ г҃а,

и възрадова сѧ д҃хъ мои ѡ боꙃѣ спасѣ моемъ ⁘

Ꙗко призрѣ
на смѣрение
рабъꙇ своеѭ :
се бо ѿъ селѣ
блажѫтъ
мѧ вси
роди ⁘

Ꙗко створи мнѣ величие силънꙑ : и с҃то имѧ егⷪ,

и мⷧтъ его въ родъ и рⷪд [на] бⷪѭщимъ сѧ его ⁘

Створи дръжавѫ мꙑшъцⷷѫ с҃еѫ,
рⷶсточї гръдꙑѫ мꙑслїѫ ср҃ца ихъ ⁘

Низложи силънꙑѫ ѡⷮ прѣстолъ : и взнесе смѣренꙑѫ :

алъчѫщѫ исплъни благъ : и богатѧщѫѫ сѧ ѡⷮпѹсти тъщѫ ⁘

Приѫтъ и҃лѣ ѿрока своего : помѧнѫти мⷧтъ его :

ꙗкоже г҃ла къ ѡ҃цмъ нашимъ аврамѹ и сѣмени его до вѣка ⁘

Бл҃нъ г҃ъ б҃ъ и҃левъ,
ꙗко посѣти и створи избавле[вле]ние
љѵдемъ своимъ ⁘

И въздвиже рогъ сп҃ениꙗ нашего въ домѹ д҃двѣ ѿрока своего ⁘

Ꙗкоже г҃ла ѹстꙑ с҃тꙑми сѫщиими ѡⷮ вѣка прⷪркъ

сп҃ние : ѡⷮ врагъ нашихъ :
из рѫкꙑ всѣхъ ненавидѧщихъ насъ ⁘

Сътворити мⷧстъ съ ѡ҃цꙑ ншими : и помѣнѫти завѣтъ с҃тꙑ свои ⁘

Клѧтвоѫ
еѫже клѧтъ сѧ къ авраамѹ ѡ҃цѹ нашемѹ :

дати намъ бе-страха из рѫкꙑ врагъ н(а)шихъ избавъшемъ сѧ ⁘

Слѹжити емѹ прѣподобиемъ и правдоѫ прѣдъ нимъ всѧ дни живота н҃шего ⁘

И тꙑ ѿрочѫ прⷪркъ вꙑшнѣаго наречеши сѧ :
прѣдъидеши бо прѣдъ лицемъ г҃немъ ѹготовати
пѫти его⁘

Дати разѹмъ сп҃ениꙗ љѵдемъ его въ ѡставленїэ грѣхъ нашихъ

милосръдиꙗ
ради
милости б҃а нашего ⁘
БАР|| Въ нихъже посѣти
насъ въстокъ съвꙑше,

просвѣтити
сѣдѧщѫѫ
въ тъмѣ и
въ сѣни смрътънѣи ⁘
Направити ногꙑ
нашѫ на пѫтъ миренъ ⁘

Вънъми
небо и възг҃лѧ :
и слꙑши
земⷧе
г҃лꙑ ѿъ ѹстъ моихъ ⁘

Да
чаетъ
сѧ
ꙗкⷪ дъжⷣъ прⷪвѣщанѥ мое ⁘
И снидѫтъ ꙗко роса г҃ли мои ⁘
Ꙗко тѫча на троскотъ, ꙗко инеи на сѣно ⁘

Ꙗко имѧ г҃не призвахъ ⁘
Дадите величие б҃ѹ нашемѹ ⁘

Б҃ъ, истинна дѣла его ⁘
И вси пѫти его сѫдъ ⁘
Б҃ъ вѣренъ и нѣстъ неправъдꙑ в немъ ⁘
Правъденъ и прѣподобенъ г҃ъ ⁘

Съгрѣшишѫ, не того чѫда, пѡрочъна ⁘
Родъ стропътивъ
развращенъ ⁘

Си л[ѫ]ꙇ г҃ви въздаете ⁘
Сии љѵдие бѹи
немѫдри ; ⁘
Не самъ ли
се ѡ҃цъ твои сътѧжа тѧ ⁘
И створи тѧ и създа тѧ ; ⁘

Помѧнѣте дни вѣка ⁘
Разѹмѣите же лѣта рода родъ ⁘
Въпроси ѡ҃ца твоего и възвѣстѧтъ
тебѣ ⁘
Старъцѫ твоѭ и рекѫтъ тебѣ ⁘

Егда раздѣлѣаше вꙑшнии ѫз҃кꙑ ⁘
Ѭже
расѣꙗ с҃нꙑ адамовꙑ ⁘
Постави
прѣдѣлꙑ ѫз҃комъ по чиⷭлѹ аггелъ б҃жии ⁘

И бꙑстъ чѫстъ г҃нѣ љѵдии
его иꙗковъ ⁘
Ѭже
дѣломѣрно
достоꙗние
его и҃лъ ⁘

Ꙋдовлилъ
еси
въ пѹстꙑни ⁘
Въ жѫжⷣѫ
зноꙗ въ безводнѣ ⁘
0биде
и наказании ⁘
И съхрани
ꙗко ꙃѣницѫ ѡкѹ ⁘

Ꙗко ѡрелъ покрꙑетъ
гнѣздо свⷪе ⁘
И на птенъцѫ своѫ въжделѣ ⁘
Простеръ крилѣ свои
приѫтъ ѫ ⁘
И възѧтъ
ѫ
на рамѹ своею ⁘

Г҃ъ единъ вождааше ѫ ⁘
И не бѣ с ними б҃ъ тѹждъ ⁘

Възведе ѫ на силѫ земи ⁘
Насꙑти ѫ житъ селънꙑхъ ⁘
Съсашѫ медъ [и] ис камене ⁘
И ѡлѣи
ѡⷮ твръда камене ⁘

Масло кравие, мⷧѣко ѡвъче ⁘
Съ тѹкомъ агнъчемъ
и ѡвънемъ ⁘
С҃новъ юнечъ
и козелъ ⁘
Съ тѹкомъ пшеничъномъ ⁘
И кръвъ гроздовѫ пиꙗхѫ вино ⁘

И
ꙗстъ
иꙗковъ и насꙑти сѧ ⁘
И ѡⷮвръже сѧ възљѵбленꙑ ⁘
Ꙋтꙑ, ѹтлъстѣ и
раширѣ ⁘
И ѡстави б҃а створъшааго и ⁘
И ѡⷮстѫпи ѡⷮ б҃а сп҃а своего ⁘

Раздражишѫ
мѧ ѡ тѹждиихъ ⁘
Мързостъми
своими
прогнѣвашѫ
мѧ ⁘

Пожръшѫ демономъ
а не б҃ѹ ⁘
Богомъ ихъже не
вѣдѣшѫ ⁘
Нови секратъ
придѫтъ ,
ихже не вѣдѣшѫ
ѡ҃ци их ⁘

Б҃а рождъшааго тѧ ѡстави ⁘
И забꙑ б҃а
питаѫщааго тѧ ⁘

И видѣ г҃ъ
и възревънова ⁘
И раздражи сѧ за гнѣвъ с҃новъ ихъ и дъщеръ ⁘

И рече, ѡⷮвращѫ лице свое
ѿъ них ⁘
И покажѫ что бѫдетъ имъ на послѣдокъ ⁘
Ꙗко родъ развращенъ естъ ⁘
С҃нове ихъже нѣстъ вѣрꙑ в них ⁘

Ти раздражишѫ мѧ не ѡ б҃ꙃѣ ⁘
И
пргнѣвашѫ мѧ въ идолѣхъ своихъ ⁘
И
азъ раздражѫ ѫ
(не) w
ѭзꙑцѣ ⁘
Ѡ ѭз҃цѣ
неразѹмънѣ прогнѣваѭ тѧ ⁘

Ꙗко ѡгнъ разгоритъ
сѧ ѿъ ꙗрости моеѭ ⁘
Раждежетъ сѧ до ада прѣисподнѣаго ⁘
Поꙗстъ
земⷧѧ и жита еѫ ⁘
Попалитъ ѡснованиꙗ горъскаꙗ ⁘

Съберѫ на нѧ
злаꙗ ⁘
И стрѣлꙑ моѫ исконъчаѫ
на нихъ ⁘

Таѫще гладемъ и ꙗдениемъ
птицъ ⁘
И гробъ неисъцѣленъ ⁘
Зѫбꙑ ꙃвѣреи
послѧ на
нѧ ⁘
Съ ꙗростиѫ прѣсмꙑкаѫщїхъ
сѧ
по земи ⁘

Вънѣѫдѹ бещѫдитъ ѫ
меч ⁘
И ѿъ храмъ
страхъ ⁘
Юношѫ съ д҃воѫ ⁘
Съсѫще
съ
ѿрокомъ и
старъцемъ ⁘

Рѣхъ, расѣѭ ѫ ⁘
Ѡставлѧ
же ѡⷮ члⷪкъ памѧтъ ихъ ⁘

Тъкмо
за гнѣвъ врагъ,
да не длъго лѣтъ
живѫтъ ⁘
И да не налѧгѫтъ сѫпостати ⁘
Да не рекѫтъ ꙗко
рѫка наша вꙑсока ⁘
А
не г҃ъ створи сихъ
всѣхъ ⁘

Ꙗко ѫз҃къ погѹб(ль)
свѣтъ естъ ⁘
И нѣстъ въ нихъ хѫдожъства ⁘

Не съмꙑслишѫ разѹмѣти ⁘
Си
всѣ да приимѫтъ на
грѧдѫщее лѣто ⁘

Како
поженетъ единъ
тисѫщѫ ⁘
А
два двигнета тъмѫ ⁘
Аще не б҃ъ ѡⷮдастъ ѫ
и г҃ъ прѣдастъ ѫ ⁘

Не сѫтъ
боꙃи ихъ ꙗко б҃ъ нашъ ⁘
Враꙃи же наши неразѹмиви ⁘

Отъ виноградъ бо содомъскъ виноградъ их ⁘
И лоза ихъ ѿъ гоморъ ⁘
Гроздъ ихъ гроздъ злъчи ⁘
Гроздъ горести ихъ ⁘

Ꙗростъ змиева вино ихъ :
ꙗростъ аспидова
неисцѣлена ⁘

Не си ли всѣ събрашѫ сѧ ѹ мене ⁘
И запечатлѣшѫ сѧ въ скровиⷳхъ своихъ ; ⁘

Въ д҃нъ мъсти
въздамъ ⁘
Въ врѣмѧ егда
съблазнитъ сѧ нога ихъ ⁘
Ꙗко близъ д҃нъ погꙑбѣли ихъ ⁘
И присташѫ
готова вамъ ⁘

Ꙗко сѫдитъ г҃ъ љѵдемъ своим ⁘
И ѡ рабѣхъ своихъ ѹмилитъ
сѧ ⁘
Видѣ бо ѫ
ѡслабѣвъшѫ
и печалънꙑ ⁘
Въ плѣнъ
ведомꙑ
и
трѹдънꙑ ⁘

И рече г҃ъ, къде сѫтъ б҃ꙃи ихъ ⁘
Въ
нихъже
ѹпъвашѫ на нѧ ; ⁘

Ихъже тѹкꙑ
и
жрътвꙑ
ꙗдѣасте и пиꙗсте вино трѣбꙑ
ихъ ⁘
Да вскр҃снѫтъ и пⷪмⷪгѫтъ
вамъ ⁘
И бѫдѫтъ
вамъ покровители ⁘

Виⷣ виⷣ ꙗко азъ есмъ и нѣстъ б҃а развѣ
мене ⁘
Азъ ѹбиѫ и жити створѧ ⁘
Поражѫ
азъ и
исъцѣлѧ ⁘
И нѣстъ иже изметъ ѡⷮ рѫкѹ моею ⁘

Ꙗко въздвигнѫ на н҃бо рѫкѫ мѫ ⁘
И клънѫ сѧ десницеѫ моеѫ ⁘
И рекѫ, живѫ азъ в вѣкъ ⁘

Ꙗко поѡщрѧ ꙗко мⷧъниѫ мечъ мои ⁘
И прииметъ сѫдъ рѫка моꙗ ⁘
И въздамъ местъ врагомъ ⁘
И ненавидѧщиимъ мѧ въздамъ ⁘ [рест оф БАР иллегибле]

Ꙋпоѫ стрѣлꙑ моѫ ѿъ кръве ⁘
И ѡрѫжие мое сънѣстъ мѧса ⁘
Ѿъ кръве ꙗзвънꙑхъ плѣнъникъ ⁘
Ѿъ главꙑ кнѧꙃъ ѫз҃чънꙑх ⁘

Възвеселите сѧ н҃бса кѹпно с нимъ ⁘
И да поклонѧтъ сѧ емѹ вси аггели б҃жии ⁘
Възвеселите сѧ ѫз҃ци съ љѵдъми его ⁘
И да ѹкрѣпѧтъ сѧ вси с҃нове б҃жии ⁘
Ꙗко кръвъ с҃новъ своихъ мъщаетъ ⁘
И мъститъ
и въздастъ местъ врагомъ ⁘
И ненавидѧщимъ егⷪ въздастъ ⁘
И ѡчиститъ г҃ъ земⷧѧ љѵдеи своихъ ⁘