language: chu
availability: Distributed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/)

Psalterium Bononiense

Блаженъ мѫжъ иже не иде на съвѣть нечъстивъїхъ ⁘
И на пѫти грѣшънꙑхъ не ста ⁘
И на сѣдалищи гѹбителъ
не сѣде ⁘

Нъ въ законѣ г҃дни волѣ его ⁘
И въ законѣ его поѹчитъ сѧ дънъ и нощъ ⁘

И бѫдетъ ꙗко дрѣво сажденое при исходищихъ водамъ ⁘
Еже плодъ свои дастъ въ врѣмѧ свое ⁘
И листъ его не ѹпадетъ ⁘
И все елико створитъ поспѣетъ
сѧ емѹ ⁘

Не тако нечъстиви, не тако,
нъ ꙗко прахъ егоже възмѣтаетъ вѣтръ ѿъ лица земѧ ⁘

Сего ради не въскрснѫтъ нечъстивии на сѫдъ
ни грѣшъници въ съвѣтъ праведънꙑхъ ⁘

Ꙗко свѣстъ г҃ъ пѫтъ праведънꙑхь и пѫⷮ нечстївꙑⷯ пⷪгꙑбнетъ ⁘

Въскѫѫ
шѫташѫ
сѧ ѫзꙑци и љѵдие поѹчишѫ сѧ тъщетънꙑⷨ ⁘

Присташѫ ц҃ри земъстии :
и кнѧꙃи събрашѫ сѧ в кѹпѣ на г҃а :
и на х҃а
его ⁘

Растръгнѣмъ ѫзꙑ ихъ и ѿъвръꙃѣмь ѿъ насъ иго иⷯ ⁘

Живꙑи на небесехъ посмѣетъ сѧ имъ : и г҃ъ порѫгаетъ сѧ имъ ⁘

Тъгда възг҃летъ к нимъ гнѣвом своимъ :
и ꙗрⷪстиѫ своеѫ смѧтетъ
ѫ ⁘

Азъ же поставленъ есмъ цръ ѡⷮ негⷪ.
надъ сиѡⷪнм горѫ стѫѫ егⷪ.

в`звѣщаѫ пⷪвелѣние г҃не ⁘
Г҃ъ рече къ мънѣ снъ мои еси тꙑ.
азъ днесъ родихъ тѧ ⁘

Проси ѿъ мене и дамъ ти ѫзꙑкꙑ
достоꙗние
твое ⁘
И ѡдръжание
твое
конъци
земⷧѧ ⁘

Ꙋпасеши ѫ палицеѫ желѣзноѫ ,
ꙗко съсѫдъи скѫделъника
скрѹшиши
ѫ ⁘

И нꙑнѣ цари разѹмѣите ,
накажате
сѧ въси сѫдѧщеи земи ⁘

Работаите г҃ви съ страхомъ :
и радѹите сѧ емѹ
съ трепетомъ ⁘

Примѣте наказанїе еда
кⷪгда прогнѣваетъ сѧ г҃ъ ⁘
И погꙑбнете ѡⷮ пѫти праведна ⁘

Егда възгоритъ сѧ въ скорѣ ꙗростъ его :
блажени вси надѣѫщеи сѧ на нъ ⁘

Г҃и что сѧ ѹмножишѫ сътѫжаѫщии ми ⁘

Мноꙃи въстаѫт на мѧ :
мноꙃи глаголѧтъ д҃ши моеи :
нѣстъ сп҃ениꙗ емѹ ѡ б҃ꙃѣ его ⁘

Тꙑ же г҃и застѫпникъ мои еси :
слава моꙗ (и) възносѧ главѫ моѫ ⁘

Гласомъ моимъ къ г҃ѹ възвахь и ѹслꙑша мѧ ѿъ горꙑ с҃тꙑѫ своѫ ⁘

Азъ ѹснѫхъ и спахъ ⁘
Въстахъ ꙗко г҃ъ застѫпитъ мѧ ⁘

Не ѹбоѫ сѧ ѿъ тъмꙑ љѵдеи ⁘
Нападаѫщихъ на мѧ ѡкръстъ ⁘

Въскръсни господи, спаси мѧ боже мои ⁘
ꙗко тꙑ порази въ(сѧ) враждѹѫщѫѫ мнѣ въ сѹе ⁘
зѫбꙑ грѣшъникомъ ск(р)ѹшилъ еси ⁘

Г҃дъне естъ сп҃ение :
и на љѵдехъ твоихъ благословение твое ⁘

Вънегда възвахъ и
ѹслꙑша мѧ б҃е
правдꙑ меⷪѫ ⁘
Въ скръби пространилъ
мѧ еси, помⷧѹи мѧ и ѹслꙑши молитвѫ моѫ ⁘

С҃нове члⷪчи ,
доколѣ тѧжкосръди :
въскѫѫ
љѵбите сѹетънаа
и ищете лъжѫ ⁘

И
разѹмѣите
ꙗко ѹдиви
г҃ъ прѣподобнааго свⷪегⷪ ⁘
Господъ ѹслꙑшитъ мѧ егда
възовѫ
к немѹ ⁘

Гнѣваите сѧ а
не съгрѣшаите ⁘ Ꙗже
глаголете въ срⷣцихъ вашихъ : и
на ложихъ вашихъ ѹмилите
сѧ ⁘

Пожрѣте жрътвѫ
правдꙑ :
и ѹповаите на г҃а ⁘

Мноꙃи глаголѧтъ
кто ꙗвитъ намъ
благаа ⁘
Знамена сѧ на насъ свѣтъ лица твоего ги ⁘

Далъ еси веселие въ срⷣце
мое :
ѿ плода п`шеницѫ и вина : и ѡлѣꙗ
своего ѹмножишѫ
сѧ ⁘

Въ мирѣ въ кѹпѣ ѹснѫ и почиѫ ⁘
Ꙗко тꙑ г҃и
единого на
ѹпъвание
въселилъ мѧ еси ⁘

Г҃лꙑ моѫ внѹши г҃и :
разѹмѣи звание мое ⁘

Вънъми
гласъ молит(в)ꙑ моєѫ царю мои и б҃же мои ⁘
Ꙗко къ тебѣ помолѧ сѧ г҃и ⁘

Заѹтра
ѹслꙑши гласъ мои :
заѹтра
станѫ прѣтъ тобоѫ и ѹзърѧ ⁘

Ꙗко
бъ не хотѧи безакониꙗ тꙑ
еси
⁘
Не приселѧтъ сѧ
к тебѣ
лѫкавнѹѫи ⁘

(н)и прѣбѫдѫтъ же
законопрѣстѫпъници прѣдъ ѡчима твⷪима ⁘
Възненавидѣ
въсѧ
творѧщѫѧ
безаконие ⁘

Погѹбиши въсѧ
глаголѧш`тѫѫ
лъжѫ ⁘
Мѫжъ
кривъ
и лъстивъ
мръзитъ
господеви ⁘

Азъ же
множъствⷪмъ
милости твоѫ вънидѫ въ домъ твои ⁘
Поклонѧ сѧ къ црⷦви с҃тѣи твоеи и
въ страсѣ твоем` ⁘

Г҃и
наведи мѧ на правдѫ твоѫ ⁘
Врагъ моиⷯ ради исправи прѣдъ тобоѫ
пѫтъ мои ⁘

Ꙗко нѣстъ въ ѹстѣхъ ихъ истинꙑ :
срце ихъ сѹетно
естъ ⁘
Гробъ ѿъвръстъ грътанъ ихъ,
ѫзꙑкꙑ своими
лъщаахѫ сѧ ,

сѫди имъ боже ⁘
Да ѿпадѫтъ ѡ{тъ} мꙑслеи своихъ ⁘
По множъствѹ нечъстивꙑхъ :
изърини ѫ
ꙗкⷪ прⷪгнѣвашѫ тѧ г҃и ⁘

И да
възвеселѧтъ сѧ въси
ѹпъваѫщии
на
тѧ ⁘
Въ вѣкъ възърадⷪѵѭтъ сѧ и въселиши сѧ вънихъ ⁘
И похвалѧтъ сѧ тобоѫ љѵбѧще имѧ твое ⁘

Ꙗко тꙑ бл҃виши праведника г҃и ⁘
Г҃и
ꙗко
ѡрѫжием благоволениꙗ вѣн`чалъ еси ⁘

Г҃и не ꙗростиѫ твоѫ ѡбличи мене :
ни гнѣвомъ твоим` покажи мене ⁘

Помилѹи
мѧ г҃и: ꙗко немощенъ есмъ ⁘
Исцѣли мѧ г҃и ꙗко смѧтошѫ смѵтишаЙ?+Б
сѧ кости моѫ.

и д҃ша
моꙗ смѧте
сѧ ꙃѣлⷪ ⁘
И тꙑ г҃и доколѣ.

ѡбрати г҃и
и изъбави
д҃шѫ моѫ : и сп҃си мѧ
милости[ѫ] твоѫ ради ⁘

Ꙗко нѣстъ въ съмръти поминаѫи тебе ⁘
Въ адѣ же кто исъсповѣстъ
ти сѧ ⁘

Ꙋтрѹдихъ сѧ въздꙑханиемъ моимъ ⁘
Изⷨꙑѫ на всѣкѫ нощъ ложе
мое .
и слъзами
моимї
постелѧ моѫ ѡмочѫ ⁘

Съмѧте
сѧ ѿъ ꙗрости ѡко мое,
ѡбечахъ
въ въсѣхъ
враꙃѣхъ моихъ ⁘

Отъстѫпите
ѿъ мене въси творѧщеи безаконие ⁘
Ꙗко
ѹслꙑша г҃ъ
гласъ плача моего ⁘

Ꙋслꙑша
г҃ъ
молитвѫ
моѫ ,
г҃ъ
моление
мое
приѫтъ ⁘

Да постꙑдѧтъ
сѧ и смѧтѫтъ
сѧ въси
враꙃи мои ⁘ Да
възъвратѧтъ сѧ и ѹстꙑдѧтъ
сѧ ꙃѣло
въ скорѣ ⁘

Г҃и б҃е мⷪи на
тѧ
ѹпвахъ, сп҃и мѧ,
ѡⷮ всѣⷯ гнѧщиⷯ избави мѧ ⁘

Еда
когда похꙑтитъ ꙗко левъ д҃шѫ моѫ :
не сѫщⷪѵ избавлѣѫщѡмѹ
ни сп҃аѫщѡмѹ ⁘

Г҃и б҃е мои, аще створихъ се :
аще естъ неправда в рѫкѹ моею ⁘

Аще възъдахъ въздаѫщиимъ ми зъло ⁘
Отъпадѣмъ
ѹбо ѿъ врагъ моихъ тъщъ ⁘

Да поженетъ ѹбо врагъ д҃шѫ мⷪѫ и постигнетъ :
И пⷪперет`
на земи живⷪтъ мⷪи : И славѫ моѫ въ пръстъ въсел!ⷮ ⁘

+гⷭ҃и БАР
Въскръсни г҃и
гнѣвомъ твоимъ :
възнеси сѧ въ конъцихъ
врагъ твоихъ ⁘
И въстани г҃и б҃е мои повелѣниемъ имъже заповѣда ⁘

И
сънемъ љѵдеи ѡбидетъ тѧ :
и ѡ томъ на вꙑсотѫ ѡбрати сѧ ⁘

Г҃ъ сѫдитъ љѵдемъ ⁘
Сѫди ми г҃и по правъдѣ моеи : и
по незлобѣ
моеи
на мѧ ⁘

Да
сконъчаетъ сѧ зълоба
грѣшънꙑхъ ⁘ И исправиши праведънааго ⁘
Испꙑтаѫ срⷣца и ѫтробѫ
б҃е
праведънѣ ⁘

Помⷪщъ мⷪꙗ ѡⷮ б҃а сп҃аѫщааго правꙑѫ
ср҃цемъ ⁘

Б҃ъ сѫдителъ
праведънъ ї крѣпокъ и тръпѣлївъ ⁘
И не гнѣва
наводѧ на всѣкъ денъ ⁘

Аще не ѡбратите сѧ, ѡрѫжие свое
наѡстъритъ ⁘
Лѫкъ свои напрѧже и ѹго(то)ва .

и въ немъ ѹготова съсѫдꙑ съмрътънꙑѫ ⁘
Стрѣлꙑ своѫ горѧщѫѫ
съдѣла ⁘

Се болѣ неправъдѫ : зачѫтъ болѣзнъ
и роди безаконие ⁘

Ровъ издрꙑ
и ископа ⁘
И въпаде сѧ въ ꙗмѫ
ѫже
сътвори ⁘

Ѡбрати
сѧ болѣзнъ
его на главѫ его :
и на връхъ его неправда его сънидетъ
⁘

Исповѣмъ
сѧ господеви
по правъдѣ его ⁘
И поѫ имени г҃њѵ
вꙑшъноѡмѹ ⁘

Г҃и г҃ь нашъ ꙗ(ко) чюдно имѧ твое по всеи земи ⁘
Ꙗко възѧтъ
сѧ велълѣпота
твоꙗ прѣвꙑше неб҃съ ⁘

Из ѹстъ младенечъ
и
съсѫщихъ съвръшилъ еси хвалѫ ⁘
Врагъ твоихъ ради да
раздърѹшиши
врага и мъстъника ⁘

Ꙗко ѹзърѧ нб҃са дѣла пръстъ твоихъ :
лѹнѫ и звѣздꙑ ѫже
тꙑ ѡснова ⁘

Что естъ ч҃лкъ ꙗко помниши
или
с҃нъ члчъ ꙗкⷪ посѣщаеши его ⁘

Ѹмнилъ
еси
малъмъ
чиномъ
ѿъ аг҃глъ ⁘
Славоѫ и чъстиѫ
вѣнъчалъ ї
еси ⁘

И поставилъ еси
надъ дѣлꙑ рѫкѹ своею ⁘
Всѣ покорилъ
еси подъ ноꙃѣ его ⁘

Ѡвъцѫ и волꙑ въсѧ :
еще же и съкотꙑ полъскꙑѫ .

и
птицꙑ небецънꙑѫ ⁘
И рꙑбꙑ моръскьїѫ
прѣходѧщѫѫ стѫꙃѫ
моръскѫѫ ⁘

Г҃и г҃и
нашъ ꙗко чюдно имѧ твое по въсеи земи ⁘

Исповѣмъ
сѧ тебѣ
г҃и всемъ сръцемъ моимъ.
Повѣмъ
всѣ
чюдеса твоꙗ.

Възвеселѧ
сѧ
и възърадѹѫ сѧ ѡ тебѣ ⁘
Въспоѫ
имени твоемѹ, вꙑшнїи ⁘

Вънегда възвратити сѧ
врагѹ моемѹ въспѧт ⁘
Изънемогѫтъ и погꙑбнѫтъ ѡⷮ лица твоего.

Ꙗко створилъ еси сѫдъ мои и пърѧ моѫ ⁘
Сѣде
на прѣстолѣ сѫдѧи
правъдѫ ⁘

Запрѣтилъ еси ѫзꙑкомъ и погꙑбе нечъстивꙑ ⁘
И имѧ его потрѣби
въ вѣкъ
вѣка ⁘

Вражиꙗ
ѡскѫдѣшѫ
ѡрѫжиꙗ въ конецъ ⁘
И градъ
ихъ
разъдрѹшилъ еси ⁘
Погꙑбе
памѧтъ ихъ
съ шѹмⷪмъ ⁘

И г҃ъ въ вѣкъ
прѣбꙑваетъ ⁘
Ꙋготова
на
сѫдъ прѣстолъ свои ⁘

И
тои
сѫдитъ
вселенѣи въ правъдѫ :
сѫдитъ
љѵдемъ въ
правинѫ ⁘

И бꙑⷭ г҃ъ
прибѣжище ѹбогꙑмъ :
помощъникъ
въ
благо
врѣмѧ
въ печалехъ ⁘

И
да ѹповаѫтъ на
тѧ
знаѫщеи
имѧ твое : ꙗко нѣси
ѡставилъ
възꙑскаѫщихъ тебе
г҃и ⁘

Поите г҃ви
живѫщоѡмѹ въ сиѡнѣ ⁘
Възвѣстите
въ ѫзꙑцѣхъ начинаниꙗ
его
⁘

кръве ихъ помѣнѫ ⁘
Не забꙑ званиꙗ
ѹбогꙑихъ ⁘

Помилѹи
мѧ г҃и, виждъ смѣрение мое и
ѿъ врагъ моихъ ⁘
Възносѧи
мѧ ѡ вратъ съмртънꙑхъ ⁘

Ꙗко да възвѣщѫ
всѧ
хвалꙑ твоѫ въ вратѣхъ дъщери
сиѡнⷪвꙑ ⁘
Възърадѹем сѧ ѡ сп҃ени твоемъ ⁘

Ѹглъбѫ
ѫзци въ пагѹбѣ ѫже сътворишѫ :
въ сѣти сеи ѫже
скрꙑшѫ
ѹвѧзе нⷪга иⷯ ⁘

Знаемъ
естъ г҃ъ
сѫдъбꙑ творѧ ⁘
Въ дѣлѣхъ рѫкѹ своею
ѹвѧзе грѣшникъ ⁘

Възвратѧтъ сѧ грѣшници въ адъ ⁘
Въси ѫз҃ци [ѫ] забꙑваѫщеи б҃а ⁘

Ꙗко не до конца забвенъ бѫдетъ
нищии ⁘
Тръпѣние ѹбогꙑхъ
не погꙑбнетъ до
конъца ⁘

Въскръсни г҃и ,
да не крѣпитъ сѧ чловѣкъ ⁘
Да сѫдѧтъ сѧ
ѫзꙑци прѣдъ тобоѫ ⁘

Постави г҃и
законодавъца над ними : да разѹмѣѫтъ
ѫзꙑци ꙗко члⷪци сѫт ⁘

Въскѫѫ
г҃и
ѿъстоꙗ далече; ⁘
Прѣзъриши въ
благо
врѣмѧ
въ печалехъ ; ⁘

Въ гръдости нечъстивааго възъгараетъ сѧ нищии ⁘
Ѹвѧзаѫтъ въ съвѣтѣхъ
ѫже
помꙑшлѣѫтъ ⁘

Ꙗко хвалимъ ест грѣшнꙑ
въ похотъхъ
д҃шѫ своѫ ⁘
Обидѫ и
благословимъ ⁘

Разъдражи
г҃да
грѣшънꙑ ⁘
По множъстⷡѹ гнѣва своего не възищетъ ⁘
Нѣстъ б҃а прѣд лицемъ
его .

ѡскъврънѣѫтъ сѧ пѫтие его на всѣко врѣмѧ ⁘
Отъиемⷧѧтъ сѧ сѫдъбꙑ твоѫ ѿъ лица его ⁘
Въсѣмъ врагом своимъ ѹделѣетъ ⁘

Рече бо въ ср҃ци своемъ
не подвижѫ сѧ ѿъ
рода
въ родъ
бе-зла ⁘

Емѹже клѧтвꙑ ѹста его плъна сѫтъ БАР
горести и лъсти ⁘
Подъ ѫзꙑкомъ его трѹдъ и болѣзнъ ⁘

Прѣсѣдитъ въ
лаателехъ
съ богатꙑми ⁘
Въ таинꙑхъ ѹбити неповинънааго ⁘
Ѡчи его на ѹбогааго призираете ⁘

Лаетъ въ таинꙑхъ ꙗко лъвъ вь ѡградѣ своеи ,
лаетъ въсъхꙑтїтї нїщаго ⁘
Въсхꙑтити
нищааго
да
и
привлѣчетъ ї ⁘
Въ сѣти своеи съмѣритъ
ї ⁘

Прѣклонитъ сѧ и падетъ егда ѹдоблѣлъ
бѫдетъ ѹбогꙑм ⁘

Рече бо въ срци своемъ забꙑ б҃ъ :
ѿъврати лице свое да не видитъ до конца ⁘

Въскръсни ги б҃е мои, да възнесетъ сѧ рѫка твоꙗ ⁘
Не забѫди ѹбогꙑхъ
своихъ до кон`ца ⁘

Чесо ради прогнѣва нечъстивꙑ бога ⁘
Рече бо въ ср҃ци своемъ : не възꙑщетъ ⁘

Видиши ꙗко тꙑ болѣзнъ и ꙗростъ съматрѣеши :
да прѣданъ бѫдетъ в рѫцѣ твⷪи ⁘
Тебѣ ѡставленъ естъ нищїи : сирѹ
тꙑ бѫди помощъникъ ⁘

Съкрѹши мꙑшъцѫ грѣшномѹ и лѫкавомѹ ⁘
Възꙑщетъ сѧ грѣхъ его и не ѡбрѧщетъ сѧ ⁘

Г҃ъ ц҃ръ въ вѣкꙑ и въ вѣкѹ ⁘
Погꙑбнѣте ѫзꙑци ѿъ землѧ его ⁘

Желание ѹбогꙑхъ ѹслꙑша
г҃ъ :
ѹготованию
ср҃ца
ихъ вънѧтъ ѹхо свое ⁘

Сѫдити сирѹ и съмѣренѹ :
да не приложитъ сѧ по томъ величати сѧ чл҃кѹ на земи ⁘

Н҃а га ѹпъвахъ, како речетъ дѹши моеи ⁘
Прѣвитаи по горамъ ꙗко и птица ⁘

Ꙗко се грѣшници налѧшѫ
лѫкъ ⁘
Ѹготовашѫ стърѣлꙑ въ тѹлѣ ⁘
Състрѣлѣти въ мрацѣ
правꙑѫ ср҃цемъ ⁘

Зане ꙗже
тꙑ створи
ѡни раздрѹшишѫ ⁘
А праведникъ что створи :

г҃ъ в црⷦви с҃тѣи своеи : г҃ъ на н҃бси прѣстолъ его ⁘
Ѡчи его на нищааго призираете ⁘
Вѣжди его испꙑтаетѣ с҃нꙑ чл҃чѫ ⁘

Г҃ъ испꙑтаетъ праведънааго и нечъстивааго ⁘
А
љѵбѧи
неправъдѫ ненавидитъ своѫ д҃шѫ ⁘

Одъждитъ
на грѣшникꙑ
сѣти ⁘
Огнъ жѹпелъ
дѹхъ бѹренъ чѫстъ чашѫ ихъ ⁘

Ꙗко правъденъ г҃ъ и правъдꙑ възъљѵби ⁘
Праваа
видѣ лице его ⁘

Съпаси мѧ господи ꙗко ѡскѫдѣ
прѣподобънꙑ ⁘
Ꙗко ѹмалишѫ сѧ истинꙑ ѿъ с҃нъ чл҃чъскъ ⁘

Сѹетна
г҃ла къждо
къ
искрънеемѹ
своемѹ ⁘
Ѹстънꙑ лъстивꙑѫ ср҃цемъ и въ ср҃ци г҃лашѫ злое ⁘

Потрѣбїтъ
г҃ъ всѧ ѹстнꙑ лъстивꙑ : и ѫз҃кь велрѣч!ⷡ ⁘

Рекше ѫз҃кꙑ
нашѫ възвелїчїм ⁘
Ѹстнꙑ нашѫ при насъ сѫтъ : кто намъ г҃ъ есътъ.

Страсти
ради
нищиихъ и вздꙑханиꙗ ѹбогꙑихъ ⁘
Ннѣ въскръснѫ, г҃летъ г҃ъ :
Положѫ сѧ въ сп҃ение и не
ѡбинѫ
сѧ
ѡ немъ ⁘

Словеса г҃нѣ словеса прѣч҃та :
Съребъро раждежено исъкꙋшение земи ⁘
И ѡцѣщено седъморицеѫ ⁘

Тꙑ г҃и схрани нꙑ и
събљѵдеши
нꙑ
ѿъ рода сего и въ вѣкъ ⁘

Окръстъ нечъстивии ходѧтъ ⁘
По вꙑсотѣ твоеи ѹмножилъ еси с҃нꙑ члⷪчѫ ⁘

Доколѣ г҃и забѫдеши мѧ до
конъца ⁘
Доколѣ ѿъвращаеши лице свое ѿъ мене ⁘

Доколѣ положѫ съвѣтъ въ д҃ши моеи .
И болѣзнъ въ ср҃ци моемъ дънъ и нощъ ⁘
Доколѣ възнесетъ
сѧ врагъ мои на мѧ ⁘

Призри и ѹслꙑши мѧ г҃и б҃е мои ⁘
Просвѣти ѡчи
мои ,
еда
къгда ѹснѫ въ съмрти ⁘

Еда когда речетъ врагъ мои ѹкрѣпихъ сѧ на-нъ ⁘
Сътѧжаѫщии
ми
възърадѹѫтъ сѧ : аще сѧ подъвижѫ ⁘

Азъ же на милости твоѫ надѣахъ сѧ ⁘
Възърадоетъ сѧ ср҃це мое ѡ сп҃ени твоемъ ⁘
Поѫ г҃и благодавъшоѡмѹ мнѣ : и въспоѫ имени г҃њѵ вꙑшънⷪѡмѹ ⁘

Рече безѹменъ въ срци своемъ нѣстъ бога ⁘
БАР|| Растълѣшѫ сѧ
и ѡмразишѫ
сѧ въ начинаниихъ своихъ ⁘
Нѣстъ творѧи
благостꙑнѧ ⁘

Гъ с небесе принїче
на с҃нꙑ чл҃чъскꙑѫ ⁘
Видѣти
аще естъ разѹмѣваѫи
или
възꙑсъкаѫи
б҃а ⁘

Вси
ѹклонишѫ сѧ, въкѹпѣ некъючими
бꙑшѫ ⁘
Нѣстъ творѧи
благостꙑнѧ ,
нѣстъ
до
единого ⁘

Ни ли разѹмѣѫтъ
въси творѧщеи безакⷪнїе ⁘
Сънѣдаѫщеи љѵди моѫ въ хлѣбъ
мѣсто, господа
не призвашѫ ⁘

Тѹ
ѹстрашишѫ
сѧ боꙗзниѫ
идеже не бѣ
боꙗзни ⁘
Ꙗко г҃ъ въ рѫцѣ
праведънꙑхъ.

свѣтъ нищааго
посърамисте :
тѹ
же
г҃ъ
ѹпьванье
емѹ естъ ⁘

Къто дастъ ѿъ сиѡна спасенїе илево ⁘
Ег҃да
възвратитъ
гъ
плѣнь
љѵдеи своихъ :
Възърадѹетъ сѧ иꙗковъ и възъвеселїт сѧ
илъ ⁘

Г҃и къто ѡбитаетъ
въ жилищи твоемъ ⁘
Ли къто въселитъ сѧ въ съвѧтѣи
горѣ
тъвоеи ⁘

Ходѧи бес порока и дѣлаѫи
правьдѫ ⁘
Глаголѧ истинѫ въ сръдъци своемъ ⁘

Иже не ѹлъститъ
ѫзкомъ своимъ ни створи
искрьнеемѹ
си
зла ⁘
И поношениꙗ не приѫть на ближънѧѫ
своѫ ⁘

Ѹничъженъ
есть прѣдъ нимъ лѫкавꙑ ⁘
Боѫщѫѫ
же
сѧ господа славитъ ⁘
Клънꙑ сѧ кь
искрьњѵмѹ
своемѹ и не ѡⷮмѣтаѫи
сѧ ⁘

Съребра своего не дастъ въ лихъвѫ ⁘
И мъздꙑ
непов!нънꙑхъ не приѫтъ ⁘
Творѧи
си не подъвижитъ сѧ въ вѣкъ ⁘

Съхрани
мѧ ги, ꙗко на тѧ ѹпъвахъ ⁘

Рѣхъ
гви
гъ
мои еси
тꙑ : ꙗко благꙑхъ
моихъ не трѣбѹеши ⁘

Стꙑмь иже сѫт на земи его ѹдиви гъ въсѧ
волѧ
своѫ
въ нихъ ⁘

Ѹмножишѫ сѧ немощи ихъ, по сихъ ѹѫдришѫ ⁘
Не съберѫ сънъмъ
ихъ ѿъ кръве ⁘
Ни помѧнѫ же имени
ихъ ѹстънами
моими ⁘

Господъ чѫстъ достоꙗниꙗ моего и чашѫ моеѫ ⁘
Тꙑ
еси
ѹстъраꙗѫи
достоꙗние мое мнѣ ⁘

Ѫжа допадѫ
ми въ дръжавънꙑхъ ⁘
И бо
достоꙗние
мое
дръжавъно
естъ мнѣ ⁘

Благословлѧ г҃да
въразѹмъшааго
мѧ ⁘
Пакꙑ
же
и до нощи показа мѧ ѫтроба моꙗ ⁘

Прѣдизрѣхъ
г҃а прѣдъ мноѫ приснⷪ :
ꙗко
ѡ деснѫѫ мене есть да сѧ не подвїжѫ ⁘

Сего ради възвесели[тъ]
сѧ ср҃це мⷪе и възърадова сѧ ѫзꙑкъ мои ⁘
Пакꙑ
же и плъть моꙗ въ[зве]селитъ
сѧ на ѹпьвание ⁘

Ꙗко не ѡставиши дѹшѫ моѫ въ адѣ ⁘
Ни даси же прѣподобномѹ своемⷹ
видѣти истлѣниꙗ ⁘

Сказалъ ми еси пѫтъ животѹ ⁘
Исъплъниши мѧ веселиꙗ съ лицемъ твоимъ ⁘
Красота въ десници твоеи до
конъца ⁘

Ѹслꙑши г҃ди правъдѫ моѫ, вънъми
молитвѫ
моѫ ⁘
Вънѹши моление
мое
не въ ѹстѣхъ
лъстивахъ ⁘

0тъ лица твоего сѫдъба моꙗ изꙑдетъ ⁘
Очи мои да видитѣ
правинѫ ⁘

Исъкѹсилъ еси сръдъце мое,
посѣтилъ мѧ
еси
нощиѫ ⁘
Раждеже
мѧ
и не ѡбрѣте сѧ въ мнѣ неправъда ⁘

Да не възглаголѧтъ ѹста моꙗ дѣлъ чловѣчъ ⁘
За
словеса
ѹстенъ твоихъ азъ съхранѧ пѫти жестокꙑ ⁘

стопꙑ моѫ въ стѫꙃахъ твоихъ ⁘
Да не подъвижѫтъ сѧ стопꙑ моѫ ⁘

Азъ възвахъ ꙗко ѹсълꙑша мѧ б҃гъ ⁘
Приклони
ѹхⷪ твое къ
мнѣ
и ѹсълꙑши
г҃лꙑ моѫ ⁘

Ѹдиви
мⷧсти твⷪѫ сп҃аѫ
ѹпъваѫщѫѫ
на
тѧ ⁘
0ть противѧщиих сѧ десници твоеи

съхрани мѧ г҃и
ꙗкⷪ ꙃѣницѫ ѡка ⁘
Въ кровѣ
крилѹ твоею покрꙑеши мѧ

Ѡⷮ лица нечстивꙑхъ ѡсътрашищих
мѧ ⁘
Враꙃи мои дѹшѫ моѫ ѹдръжашѫ ⁘

Тѹкъ свои затворишѫ, ѹста ихъ глашѫ гръдꙑнѧ ⁘

Изгонѧщии мѧ н`нѣ ѡбидѫ
мѧ : ѡчи свои възложишѫ
ѹклонити ѫ
на
земⷧѧ ⁘

Обѧсѧ
мѧ ꙗкⷪ лвъ готⷪвъ на ловъ ⁘
И ꙗко скѵменъ ѡбитаѫ
въ скровищихъ своихъ ⁘

Въскръсъни г҃и, вари
ѫ
и запъни имъ ⁘
Изъбави дѹшѫ моѫ ѿъ нечъстива ⁘

Ѡрѫжиꙗ твоего ѿъ врагъ рѫкꙑ
твоеѫ ⁘
Господъ
ѿъ мала
ѿъ земⷧѧ раздѣли ѫ
въ животѣ ихъ ⁘
И съкръвенꙑхъ твоихъ исплъни сѧ ѫтроба ихъ ⁘
Насꙑтїшѫ сѧ с҃новъ и ѡставишѫ ѡⷮлѣкъ
мⷧаденъцемъ своимъ ⁘

Аз же правдоѫ
ꙗвлѧ сѧ лїцѹ т҃емѹ,
(н)асꙑщѫ
сѧ егда
ꙗвит ми сѧ слава твоꙗ ⁘

Възљѵблѧ тѧ г҃и крѣпости моꙗ ⁘

Г҃ъ
ѹтвръждение мое
и прибѣж!ще мое
изъбавитеⷧ
мои ⁘
Богъ
мои
помощъникъ мои, ѹпъваѫ
на-н ⁘
Защитнкъ мои и рогъ
сп҃ениꙗ моего и
застѫпникъ
мои ⁘

Хвалѧ
призовѫ г҃а и ѿъ врагъ моихъ сп҃сѫ сѧ ⁘

Одръжашѫ мѧ болѣзни съмртънꙑѫ ⁘
И потоци безакониꙗ съмѫтишѫ
мѧ ⁘

Болѣзни адовꙑ ѡбидѫ
мѧ ⁘
Варишѫ
мѧ сѣти съмрътънꙑѫ ⁘

И въ
скръбъ
моѫ
призвахъ г҃а
и къ б҃ѹ моемѹ взваⷯ ⁘
Ѹсълꙑша ѿъ свѧтꙑѫ цр҃ве
гласъ мои ⁘ И въплъ мои прѣдъ
нимъ
вънидетъ
въ ѹши его ⁘

И
подъвижа
сѧ и трепетъна
бꙑстъ землѣ ⁘
И ѡснованиꙗ горъ съмѧтошѫ
сѧ ⁘
И
подъвижашѫ сѧ ꙗко разъгнѣва
сѧ на нѧ б҃ъ ⁘

Възꙑде дꙑмъ гнѣвомъ его ⁘
И ѡгнъ ѿъ лица его въсъпланетъ сѧ ⁘
Ѫглиⷷ разъгорѣшѫ
сѧ ѿъ него ⁘

И
прѣклонъ
н҃бса сниде и примракъ подъ ногама его ⁘

И
възꙑде на херовимъ и летѣ ⁘
Лѣтѣ
на кърилѹ вѣтрънѹ ⁘

И положи тъмѫ закровъ свои ⁘
Окръстъ
его кровъ
его ⁘
Темъна вода
въ ѡблацѣхъ аерънꙑхъ ⁘

0тъ блистаниꙗ его
прѣдъ нимъ ѡблаци проидѫ ⁘
Градъ и ѫглие ѡгнънии ⁘

И въсъгръмѣ съ небесе г҃ъ и вꙑшни дастъ гласъ свои ⁘

Пѹсти стрѣлꙑ своѫ
и разъгъна ѫ ⁘
И млъниѫ ѹмъножи и съмѧте
ѫ ⁘

И
ꙗвишѫ сѧ источъници водъ ⁘
И ѿъкръшѫ сѧ ѡснованиꙗ въселенꙑѫ ⁘
Ѿъ запрѣщениꙗ твоего г҃и,
ѿъ дъхновениꙗ д҃ха гнѣва твоего ⁘

Посъла съвꙑше и приѫтъ
мѧ ⁘
Поѫтъ
мѧ ѿъ водъ мъногъ ⁘

Избавитъ мѧ ѿъ врагъ моихъ силънь!ⷯ ⁘
И ѿъ ненавидѧщихъ мѧ, ꙗко ѹкрѣпишѫ
сѧ паче мене ⁘

Варїшѫ
мѧ въ д҃нъ ѡзлобениꙗ мⷪегⷪ ⁘
И
бꙑстъ г҃ъ
подъѫтелъ мⷪи ⁘

И възведе мѧ на широтѫ ⁘
И изъбавитъ мѧ ꙗко въсъхотѣ мѧ ⁘

И възъдастъ ми господъ по правъдѣ моеи ⁘
И по чистотѣ рѫкѹ моею въздастъ ми ⁘

Ꙗко схранихъ пѫти г҃нѧ и не нечъствовахъ
ѿъ б҃а мⷪего ⁘

Ꙗко въсѧ сѫдъбꙑ его прѣдъ мноѫ ⁘
И ѡправданиꙗ его не ѿъстѫпишѫ ѡⷮ мене ⁘

И бѫдѫ непорочънъ съ нимъ ⁘
И ѡцѣщѫ
сѧ ѿъ безакониꙗ моего ⁘

И възъдастъ ми господъ по правдѣ моеи ⁘
И по чистотѣ рѫкѹ моею прѣдъ ѡчима его ⁘

Съ прѣподобъномъ
прѣподобенъ бѫдеши ⁘
И съ мѫжемъ неповинномъ
непов!ннъ бѫдеш! ⁘

И съ изъбраномъ
изъбранъ бѫдеши ⁘
И съ стропътивомъ
разъвратиши сѧ ⁘

Ꙗко тꙑ љѵди съмѣринꙑѫ
спасеши ⁘
И ѡчи гръдꙑхъ
съмѣриши ⁘

Ꙗкⷪ
тꙑ
просвѣщаеш! свѣтилник мⷪ(и) г҃и ⁘
Боже мои просвѣщаеши тъмѫ моѫ ⁘

Ꙗко
тобоѫ избавлѧ сѧ ѡⷮ напасти и ѡ б҃ꙃѣ мⷪем прѣлѣзѫ стѣнѫ ⁘

Б҃гъ мои непорочънъ пѫтъ его ⁘
Словеса г҃нѣ раждежена ⁘
Защитъникъ
естъ всѣмъ ѹпваѫщ!м
на-нъ ⁘

Ꙗко кто б҃ъ
развѣ
г҃а, ли
кто
б҃ъ развѣ
б҃а нашего ⁘

Бъ прѣпоꙗсаѫи мѧ силоѫ ⁘
И положи непорочънъ пѫтъ мои ⁘

Съвръшаѫ нозѣ мои ꙗко елени :
и на вꙑсокꙑх
поставлѣѫ мѧ ⁘

Наѹчаѫ рѫцѣ мои на бранъ ⁘
И положи
лѫкъ мѣденъ мꙑшъци
моеи ⁘

И далъ м! еси защищение
сп҃н!ю ⁘
И десница твоꙗ приѫтъ мѧ ⁘
И наказание твⷪе исправ!т
мѧ
въ
конъцъ ⁘
И наказание твое само
мѧ наѹчитъ ⁘

Ѹширилъ еси стопꙑ моѫ подъ мъноѫ ⁘
И не изнеможете
плеснѣ мои ⁘

Поженѫ врагꙑ
моѫ и постигнѫ ѫ ⁘
И не възъвращѫ сѧ дондеже исконъчаѫтъ
сѧ ⁘

Скрѹши
ѫ
и не имѫтъ
мощи
постоꙗти ⁘
Падѫтъ подъ ногама моима ⁘

И прѣпоꙗсалъ мѧ еси силоѫ на
бранъ ⁘
Съпѧлъ еси всѧ
въстаѫщѫѫ
на
мѧ
подъ мъноѫ ⁘

И врагъ моихъ далъ ми еси плеща ⁘
И ненавидѧщѫѫ
мене
потрѣби ⁘

Възъвашѫ и не бѣ спасаѫи :
къ господѹ, и не ѹслꙑша
ихъ ⁘

Истънѫ ѫ
ꙗко прахъ прѣдъ лицемъ вѣтрѹ ⁘
И
ꙗко брение пѫти поглаждѫ ѫ ⁘

Избави мѧ ѿъ прѣрѣканиꙗ љѵдъска ⁘
Поставиши мѧ въ главѫ ѫзꙑкомъ ⁘
Љѵдие тѹжди
ихже не знаахъ
рабⷪташѫ
м! ⁘

Сълѹхомъ
ѹха ѹслꙑшашѫ мѧ ⁘
С҃нве тѹждии сългашѫ
ми ⁘

С҃нове тѹжⷣи ѡбетъшашѫ и ѡхръмѫ
ѿъ стъꙃъ своихъ ⁘

Живъ г҃ъ и благословенъ б҃ъ мои ⁘
И възнесетъ сѧ б҃ъ сп҃ениꙗ моего ⁘

Б҃ъ даѫи
мъстъ
мънѣ ,
и ѹмѫчи
љѵди подъ мноѫ ⁘

Избавителъ
мои
ѿъ врагъ мⷪихъ гнѣвъливꙑхъ ⁘
ѿъ въстаѫщихъ на мѧ възнесеши мѧ :
ѿъ мѫжа неправедна избави
мѧ ⁘

Сего ради
исповѣмъ
сѧ тебѣ
въ ѫзꙑцѣхъ г҃и ⁘
И имени твоемѹ въспоѫ :

възвеличаѫ
сп҃ение
ц҃рѣ ⁘
И творѧ милостъ х҃ѹ
своемѹ давꙑдови
и сѣмени
его до вѣка ⁘

Небеса исповѣдѧтъ
славѫ божиѫ ⁘
Тваръ
же
рѫкѹ его възъвѣщаетъ [тъ] твръдъ ⁘

Дънъ дни ѿъригаетъ
глаголꙑ ⁘
И нощъ нощи възъвѣщаетъ разѹмъ ⁘

Не сѫтъ рѣчи ни словеса
ихъже
не
слꙑшѫтъ сѧ гласи ихъ ⁘

Въ
въсѧ земⷧѧ изꙑдѫ вѣщаниꙗ ихъ ⁘
И въ конъцѫ въселенꙑѫ[ѫ] глаголи ихъ ⁘

Въ слънци положи село
его ⁘
И тои
ꙗко жених исходѧ
ѿъ чрътога своего ⁘
Възърадѹетъ сѧ ꙗко исполинъ тещи пѫтъ ⁘

Отъ начѫтъка
н҃бси
исходъ его : и срѣтение
его до конца
неб҃си ⁘
И нѣстъ иже ѹкрꙑетъ сѧ ѡ-топлотꙑ
его ⁘

Законъ господенъ непорочънъ ѡбращаѫ дѹшѫ ⁘
Съвѣдѣние
господъне вѣрно ѹмѫжъдрѣѫ
мⷧаденъцѫ ⁘

Оправданиꙗ господънѣ права веселѧща сръдъца ⁘
Заповѣдъ господънѣ изъдалече
просвѣщаѫщи
ѡчи ⁘

Страхъ г҃нъ
прѣч҃тъ прѣбꙑваѫ
вѣк
вѣкѹ
Сѫдбꙑ
г҃нѧ истиннꙑ ѡправданиꙗ
въкѹпѣ ⁘

Въжделѣна
паче
злата и камене
драга многоцѣнна ⁘
И сълаждъша
паче
меда и съта ⁘

И
бо
рабъ твои хъранитъ ѫ ⁘
Вънегда съхранѣти
въздание много ⁘

Грѣхъ
паданиꙗ кто разѹмѣетъ ; ⁘
0тъ таинь!хъ моихъ ѡчист!
мѧ ⁘

И ѿъ тѹждиихъ пощѫди раба твоего ⁘
Аще ми не ѹ(до)бълѣѫтъ ,
тогда непорочън бѫдѫ ⁘
И ѡчищѫ
сѧ ѿ грѣха велика ⁘

И бѫдѫтъ въ благⷪволении
словеса ѹсть моихь ⁘
И поѹчение ср҃ца моего прѣд тобоѫ вꙑнѫ ⁘
Г҃и помощъниче мои, избавитељѵ
мои ⁘

Ѹслꙑшꙑ
тѧ гъ въ днъ печали ⁘
Защити
тѧ имѧ б҃а иꙗковълѣ ⁘

Посли
ти пⷪмⷪщъ ѿъ с҃тааго ⁘
И ѿъ сиѡна застѫпи тѧ ⁘

Помѧни
всѣкѫ
жрътвѫ
твоѫ.
И ѡлокавтима
твⷪꙗ
тѹчна бѫд! ⁘

Даждъ
ти г҃ъ по ср҃цѹ твоемѹ ⁘
И весъ съвѣтъ твои исплъни ⁘

Възърадо(ѵ)емъ сѧ ѡ спасени твоемъ ⁘
И въ имѧ г҃а б҃га нашего възвеличимъ сѧ ⁘
Исплъни[тъ]
г҃ъ
всѣ прошениꙗ твоꙗ ⁘

Нꙑнѣ разѹмѣхъ
ꙗко спаслъ
естъ
г҃ъ хръстъ свои ⁘
Ѹслꙑшитъ
и
с небеси
с҃тааго своего ⁘
Въ силахъ сп҃ен!е десницѫ его ⁘

Сии на колесницахъ
и си
на конихъ ⁘
Мꙑ же въ имѧ г҃а б҃а нашего призъвемъ ⁘

Ти съпѧти бꙑшѫ и падѫ ⁘
Мꙑ же въстахⷪм и прости бꙑхⷪм ⁘

Г҃и сп҃и ц҃рѣ и ѹсълъши нꙑ ,
въ нже д҃нъ аще пр!зовемъ тѧ ⁘

Ги силоѫ твоеѫ възвеселитъ сѧ цръ ⁘
И ѡ сп҃ени твоемъ възърадѹетъ сѧ ꙃѣло ⁘

Желание
ср҃ца его далъ мѹ
еси, и хотѣние
ѹстъ
его нѣси его лишилъ ⁘

Ꙗко ҃варилъ
еси блвениемъ благостꙑнꙑмъ ⁘
Положилъ еси на главѣ его вѣнецъ ѿъ камене
драгааго ⁘

Живота проси
ѹ
тебе
и далъ мѹ
еси
длъготѫ
днеи в вѣкъ вѣкѹ ⁘

Велиꙗ
слава его
сп҃ениемъ
твоимъ ⁘
Славѫ и веллѣпотѫ
възъложиши на-нъ ⁘

Ꙗко даси
емѹ благословение въ
вѣкъ вѣка ⁘
Възвеселиши и
радостиѫ съ лицемъ твⷪимъ ⁘

Ꙗко ц҃ръ ѹпъваетъ на
г҃а ,
и милостиѫ
вꙑшнѣагⷪ
не пⷪдвижит сѧ ⁘

Да ѡбрѧщет
сѧ рѫка твоꙗ всѣм врагⷪм ти҃мъ ⁘
Десница твоꙗ ѡбрѧщет
(в)сѧ ненавидѧщѫѫ
тебе ⁘

Положиши ѫ
ꙗко пещъ ѡгнънѫ въ врѣмѧ лица твоего ⁘
Г҃ъ гнѣвомъ
своимъ
смѧтетъ ѫ ,
и поꙗстъ
ѫ
ѡгнъ ⁘

Плодъ ихъ ѿъ земѧ погѹбиши ⁘
И сѣмѧ
ихъ ѿъ сꙑнъ чловѣчъскъ ⁘

Ꙗко ѹклонишѫ на тѧ злаа ,
Помꙑсълишѫ съвѣтꙑ
ихже не възмогѫ
съставити ⁘

Ꙗко
положи(ши) ихъ
плеща ⁘
Въ изъбꙑтъцѣхъ твоихъ
ѹготⷪваеш! л!це
ихь ⁘

Възнеси сѧ г҃и силоѫ твоеѫ ⁘
Поемъ
и въспоемъ
силѫ
твоѫ ⁘

Б҃же б҃е мои, вънъми ми, въскѫ(ѭ)
ѡстави мѧ ⁘
Далече ѿъ спасениꙗ моего словеса грѣхопадании моихъ ⁘

Б҃е мои възовѫ въ дне
и не ѹслꙑшиши ⁘
И нощиѫ
и
не въ безѹмие мънѣ ⁘

Тꙑ же
въ свѧтѣмъ живеши, хвало
изъдраилева ⁘

На
тѧ
ѹпъвашѫ ѡ҃ци наши ⁘
Ꙋпъвашѫ,
изъбавилъ ѫ
еси ⁘

Къ
тебѣ
възвашѫ
и сп҃ли
сѫ
сѫтъ ,
на тѧ ѹповашѫ и не постꙑдѣшѫ
сѧ ⁘

Азъ же
есмъ чръвъ и
не чловѣкъ ⁘
Поношение чловѣкомъ и ѹничъжение
љѵдемъ ⁘

Въси видѧщии мѧ порѫгашѫ
ми сѧ ⁘
Г҃лашѫ ѹстънами ,
покꙑвашѫ
главами ⁘

Ѹпова[и] на г҃а, да избавитъ
!, И
сп҃етъ
!
ꙗкоже
хощетъ
его ⁘

Ꙗко
тꙑ еси
истръгꙑ
мѧ ичрѣва ⁘
Ѹпъвание мое
ѿъ съсъцѹ матере моеѫ ⁘

К тебѣ привръженъ есмъ из
ложеснъ ⁘
0тъ ѫтробꙑ матере моеѫ б҃ъ мои еси
тꙑ ⁘
Не ѿъстѫпи ѿъ мене ꙗко скръбъ
близъ ⁘

Ꙗко
нѣстъ
помагаѫщааго мнѣ ⁘

Обидѫ
мѧ телъци мноꙃи ⁘
Юнъци тѹчни
ѡдръжашѫ мѧ ⁘

Отъврѣсѧ
на мѧ ѹста своꙗ ⁘
Ꙗко лъвъ
въсхꙑщаѫ
и рꙑкаѫ ⁘

Ꙗко вода излиꙗхъ
сѧ
и разꙑдѫ
сѧ всѧ
кости моѫ ⁘
Бꙑстъ ср҃це мое ꙗко въскъ таѫ по срѣдѣ чрѣва моего ⁘

Исъше ꙗко скѫдълъ
крѣпостъ моꙗ ⁘
И ѫзꙑкъ мои пр!лъпе грътани моемъ ⁘
И въ пръстъ съмръти съведе
мѧ ⁘

Ꙗко ѡбидѫ
мѧ пси мноꙃи ⁘
И сънемъ злобивꙑхъ
ѡсѣде
мѧ ⁘
Пригвоздишѫ рѫцѣ мⷪи
и нⷪꙃѣ мои ⁘

И ищисѧ
всѧ
кости моѫ ⁘
Ти
же
смотришѫ и прѣзрѣшѫ мѧ ⁘

Разъдѣлишѫ себѣ
ризꙑ моѫ ⁘
И ѡ
мантизмъ
мои
меташѫ +ѡризѣмоєиЙ?+Б
жрѣбиѫ ⁘

Тꙑ же г҃и
не ѹдали помощи твоеѫ ѿъ мене ⁘
На застѫпление мое призъри ⁘

Изъбави
ѿъ ѡрѫжиꙗ дѹшѫ моѫ ⁘
Изъ рѫкꙑ пъсиѫ иночѫдѫѫ
моѫ ⁘

Спаси мѧ ѿъ ѹстъ лъвовъ ⁘
И ѿъ рогъ инорожъ
съмѣрение мое ⁘

Повѣмъ
имѧ твое брати
моеи ⁘
По срѣдѣ црⷦве
въспоѫ тѧ ⁘

Боѫщии сѧ г҃а въсхвалите и ⁘
Въсе сѣмѧ
иꙗковле прославите и ⁘
Да ѹбоитъ же
сѧ ѿъ него въсе сѣмѧ
изъдраилево ⁘

Ꙗко не небрѣже
ни негодова
молит(в)ꙑ нищааго ⁘
Ни ѿъвратилъ
естъ
лица твоего ѿъ мене ⁘
И
егда
възь!ваахъ
къ немѹ, ѹслꙑшааше
мѧ ⁘

Отъ
тебе
похвала моꙗ : въ црⷦв! велицѣ исповѣмъ
сѧ тебѣ ⁘
Обѣтꙑ
моѫ
въздамъ г҃ви прѣдъ
боѫщими сѧ его ⁘

Ꙗдѧтъ нищии
и насꙑтѧтъ сѧ ⁘
И въсхвалѧть г҃а
вси
възꙑскаѫщии его ⁘
Жива бѫдѫтъ сръца ихъ въ вѣкъ вѣка ⁘

Помѣнѫтъ сѧ и ѡбратѧтъ сѧ къ г҃ѹ вси коньци земнии ⁘
И поклонѧтъ сѧ прѣдъ нимъ въсѣ ѡ҃чъства
ѫзꙑчъска ⁘

Ꙗко г҃не естъ
ц҃ръство и тои
ѡбладаетъ
ѫзꙑкꙑ ⁘

Ꙗсѧ
и поклонишѫ сѧ
въси тѹчънии
земⷧѧ ⁘
Прѣд нимъ
припадѫтъ вси сходѧщии
въ земⷧѧ ⁘
И дѹша
моꙗ томѹ живетъ.

И сѣмѧ
мое поработаетъ емѹ ⁘
Въз҃вѣстите
гви родъ грѧдѫи ⁘

И възвѣстѧⷮъ
правъдѫ его ⁘
Љѵдемъ рождъшиимъ
сѧ,
ѫже
створи
г҃ъ ⁘

Гъ пасетъ мѧ и ничесо
же мене
не л!ш!т ⁘

Въ
мѣстѣ пастъвиннѣ
тѹ
мѧ въсели ⁘
На водѣ покоинѣ въспитѣ
мѧ ⁘

Д҃шѫ моѫ
ѡбрати ⁘
Настави мѧ на стъꙃѫ
правꙑѫ ⁘
Имени твоегⷪ ради ⁘

Аще бо
и поидѫ по срѣдѣ сѣни
съмртнꙑѫ ⁘
Не ѹбоѫ сѧ зла, ꙗко тꙑ съ мноѫ еси ⁘
Жъзлъ твои и палица твоꙗ ,
та мѧ ѹтѣш!сте ]⁘

Ѹготовалъ
еси прѣдъ мноѫ трапезѧ прѣдъ стѫжаѫщ!им!
мнѣ ⁘
Ѹмастилъ еси ѡлѣемъ
главѫ моѫ ⁘
И чаша моꙗ
ѹпаꙗѫщиꙗ мѧ колъ
дръжавна естъ ⁘

И милостъ твоꙗ поженетъ мѧ въсѧ дни живота моего ⁘
И да
въселѧ
сѧ въ домъ г҃нъ въ длъготѫ днеи ⁘

Г҃нѣ естъ земⷧѣ и исплънение еѫ,
вселенаꙗ и вси живѫщии на неи ⁘

Тои
на морихъ ѡсновалъ
ѫ
естъ ⁘
И на рѣкахъ ѹготовалъ
ѫ
естъ ⁘

Кто възꙑдеть
на горѫ г҃нѧ ⁘
Ли къто станетъ
на мѣстѣ свѧтѣмъ его ⁘

Неповиннъ рѫкама и чисть срцемъ ⁘
Иже не приѫть на сѹе
д҃шѫ своеѫ ⁘
И не клънетъ
сѧ лъстиѫ искрњѵмѹ
своемѹ ⁘

Съ
приметъ бл҃вение ѿъ г҃а, и милостꙑнѧ ѿъ б҃а сп҃а
своего ⁘

Съ
родъ искѫщиимъ
господа ⁘
Искѫщиихъ лица б҃а иꙗковлѣ ⁘

Възъмѣте
врата кнѧꙃи ваши,
и възъмѣте
сѧ врата вѣчънаꙗ ⁘
И вънидетъ
ц҃ръ славѣ .

Кто съ
естъ
ц҃ръ славѣ ⁘
Господъ крѣпокъ
и силенъ ,
господъ
силенъ
въ брани ⁘

Възъмѣте
врата кънѧꙃи ваши : и възъмѣте
сѧ врата вѣчънаꙗ ⁘
И вънидетъ ц҃ръ славѣ .

Кто съ
естъ
ц҃ръ славѣ ⁘
Господъ силамъ, тъ естъ ц҃ръ славѣ ⁘

Къ тебѣ г҃и въздвигъ
д҃шѫ моѫ ⁘

Б҃е мои, на тѧ ѹпвахъ : да не постꙑждѫ
сѧ въ вѣкъ ⁘
Ни посмѣѫтъ ми сѧ
враꙃи мои ⁘

И бо
вси тръпѧщии тебе
не постꙑдѧтъ
сѧ ⁘
Да постꙑдѧтъ
сѧ
безаконнѹѫщии
въсѹе ⁘

Пѫти твоѫ, господи ,
скажи ми ⁘
И стъꙃамъ твоимъ наѹчи мѧ ⁘

Настави мѧ на истинѫ твоѫ ⁘
И
наѹчи
мѧ ,
ꙗко тꙑ еси
б҃ъ сп҃съ мои ⁘
И тебе
тръпѣхъ
въсъ д҃нъ ⁘

Помѧни щедротꙑ
твоѫ
г҃и :
и милости твоѫ
ꙗко
ѿъ вѣка сѫтъ ⁘

Грѣхъ юности моеѫ и невѣдѣниꙗ
моего не помѣни ⁘
По милости твоеи помѧни мѧ тꙑ ⁘
Благостꙑнѧ тво(е)ѫ ради, господи ⁘

Благ҃ъ и правъ гъ ⁘
Сего ради закон дастъ
съгрѣшаѫщиимъ на пѫти ⁘

Наставитъ кротъкꙑѫ
на сѫдъ :
наставитъ
кротъкꙑѫ
пѫтемъ своимъ ⁘

Въси
пѫтъе
г҃ни
милостъ (и)
истина ⁘
Възꙑскаѫщиимъ завѣта
его и съвѣдѣнии
его ⁘

Имени
твоего
ради ,
г҃и :
и
ѡцѣст! грѣхъ
мои :
велъи
бо естъ ⁘

Кто естъ чловѣкъ боѫи сѧ господа :
Законъ поставитъ
емѹ на пѫти иже изъволи ⁘

Д҃ша его въ благꙑхъ въдворитъ
сѧ ⁘
И сѣмѧ
его наслѣдитъ земⷧѧ ⁘

Дръжава г҃ъ боѫщиимъ сѧ его ⁘
И завѣтъ его ꙗвитъ имъ ⁘

Ѡчи мои вꙑнѫ
къ господѹ ⁘
Ꙗко
тъи истръгънетъ
ѿъ сѣти ноꙃѣ мои ⁘

Призъри на мѧ и помилѹи мѧ :
ꙗко иночѫдъ (и) нищъ
есмъ азъ ⁘

Съкръби
ср҃ца моего ѹмножишѫ сѧ ⁘
Ѿъ бѣдъ моихъ избави
мѧ ⁘

Виждъ съмѣрение мое и
трѹдъ мои ⁘
И ѿъпѹсти въсѧ
грѣхꙑ
моѫ ⁘

Виждъ
врагꙑ
моѫ ꙗко ѹмножишѫ сѧ ⁘
И ненавидѣниемъ
неправедъномъ ?
възненавидѣшѫ мѧ ⁘

Съхрани д҃шѫ мⷪѫ,
изъми
мѧ ⁘
Да не постꙑждѫ
сѧ, ꙗко
ѹповахъ на тѧ ⁘

Незлобиви
и правии прилѣплѣахѫ сѧ мнѣ :
ꙗко потръпѣхъ тебе ,
г҃и ⁘

Избави б҃е
и҃лѣ ѿъ всѣхъ скрбеи его ⁘

Сѫди ми г҃и, ꙗко азъ незлобоѫ
моеѫ
ходихъ :
и
на г҃а ѵпъваѫ
не изнемⷪгѫ ⁘

Искѹси
мѧ г҃и и истѧжи
ми ⁘
Раждъꙃи ѫтробѫ моѫ и ср҃це мое ⁘

Ꙗко милостъ твоꙗ прѣдъ ѡчима моима естъ ⁘
И ѹгодихъ
въ истинѣ твоеи ⁘

Не сѣдъ
съ сънъмомъ
сѹетънꙑмъ ⁘
И съ законопрѣстѫпънꙑми
не вънидѫ ⁘

Възненавидѣхъ црⷦве
лѫкавꙑхъ ⁘
И
съ нечъстивꙑими
не сѧдѫ ⁘

Ѹмꙑѫ в непов!нънꙑхъ рѫцѣ мои ⁘
И ѡбидѫ ѡлътаръ твои господи ⁘

Да
ѹслꙑшѫ
глаⷭ хвалꙑ твоеѫ ⁘
И исповѣмъ
всѣ чюдеса твоꙗ ⁘

Господи възљѵбихъ красотѫ
домѹ твоего ⁘
И мѣсто въселениꙗ
славꙑ твоеѫ ⁘

Не погѹби
с нечъстивꙑми
д҃шѫ моеѫ ⁘
И съ мѫжи кривꙑ
живота
моего ⁘

Въ
нихъже
рѫкѹ
безакониꙗ сѫтъ :
и десн!ца ихъ исплъни
сѧ мъздꙑ ⁘

Азъ же
незлобоѫ
моⷷѫ
ходихъ ⁘
Изъбави мѧ господи и помилѹи
мѧ ⁘

Нога моꙗ ста на правотѣ ⁘
Въ црⷦвахъ блⷭвѧ тѧ г҃и ⁘

Г҃ъ просвѣщение мое и сп҃ителъ
мⷪи, кого
сѧ
ѹбⷪѫ ⁘
Г҃ъ
защитителъ
животѹ мⷪемѹ, ѿъ когⷪ сѧ ѹстрашѫ ⁘

Егда
приближѫтъ
сѧ на
мѧ
злобѹѫщии
сънѣсти плътⷷи
моихъ ⁘
Сътѧжаѫщии
ми
враꙃи мои ти изънемогѫ
и падѫ ⁘

Аще
ѡплъчитъ сѧ на мѧ плъкъ, не ѹбоит сѧ ср҃це мⷪе ⁘
Аще
въстанетъ на мѧ бранъ, на-нъ
азъ ѹпъвахъ ⁘

Единого
просихъ ѿъ г҃а, того
възищѫ ⁘
Да
живѫ
в домꙋ г҃ни всѧ дни живота моего ⁘
Да
зърѧ
красотꙑ
господънѧ ⁘
И посѣщаѫ
въ
црⷦве
с҃тꙑѫ
его ⁘

Ꙗко съкрꙑ мѧ въ кровѣ своемъ въ д҃(н)ъ зъла
моего ⁘
Покрꙑ мѧ въ таинѣ крова своего ⁘
На каменъ възнесе мѧ ⁘

И ннѣ се възнесе главѫ моѫ на врагꙑ
моѫ ⁘
Ѡбидъ
и пожръхъ
въ кровѣ его : жрътвѫ
хвалениꙗ и въскликновениꙗ ⁘
Поѫ и въспоѫ господеви ⁘

Ѹслꙑши г҃и
глаⷭ мⷪи
имже взваⷯ ⁘
Помⷧѹи мѧ и ѹсълꙑши мѧ.

тебѣ
ре҃че срце мое, г҃а възꙑщѫ ⁘
Възꙑска тебе лице мое :
лица твоег҃о ги
възищѫ ⁘

Не ѿъвръꙃи
мене
ѡⷮ
л!ца твоегⷪ ⁘
И не
ѹклони сѧ гнѣвомъ ѿъ раба твоего ⁘
Помощъникъ ми бѫди и не ѿъвръꙃи
мене ⁘
И
не
прѣзри
мене ,
б҃е сп҃ситељѵ
мⷪи ⁘

Ꙗко
ѿ҃цъ мои и мати моꙗ
ѡстависта мѧ а
г҃ъ
мѧ
приѫтъ ⁘

Законъ
положи мьнѣ
г҃и
въ пѫтъ
твои ⁘
И настави мѧ на стѫꙃѫ
правѫѫ ⁘
Врагъ моихъ ради

не прѣдаждъ
мене въ рѫцѣ
стѧжаѫщиимъ
ми ⁘
Ꙗко въсташѫ на мѧ съвѣдѣтеле неправедъни ⁘
И сълъгашѫ
неправъдѫ
себѣ ⁘

Вѣроѫ
видѣти благаа г҃нѣ на земи живꙑхъ ⁘

Потръпи господа :
Мѫжаи сѧ и
да крѣпитъ сѧ ср҃це твое ⁘
И
потръпи г҃а ⁘

К тебѣ г҃и възⷪвѫ, б҃е мⷪи не прѣмъⷧчи
ѡⷮ мене ⁘
Еда
когда прѣмлъчиши ѡⷮ мене ⁘
И
ѹподоблѧ сѧ съ
низъходѧщиими
въ ровъ ⁘

Ѹсль!ши г҃и
глаⷭ молитвꙑ
моеѫ ,
егда
молѧ
сѧ къ
тебѣ БАР ⁘
Егда
въздѣѫ рѫцѣ мои къ црⷦви с҃тѣи твоеи ⁘

Не привлѣци мене
съ грѣшъникь! ⁘
И съ творѧщиими неправъдѫ не погѹби мене ⁘
Глаголѧщиими миръ съ искръниими
своими ,
зло
же
въ ср҃цихъ ихъ ⁘

Даждъ
имъ г҃и
по дѣломъ ихъ ⁘
И по злобѣ начинание
ихъ ⁘
По дѣломъ рѫкѹ ихъ даждъ
имъ ⁘
Въздаждъ
въздаание
ихъ имъ ⁘

Ꙗко не разѹмѣшѫ
дѣлъ
господенъ ⁘
И
дѣлъ
рѫкѹ его ⁘
Разориши ѫ
и не съꙃиждеши их ⁘

Бл҃нъ г҃ъ ꙗко ѹслꙑша глаⷭ молитвꙑ
моеѫ ⁘

Г҃ъ
помⷪщи!кь мⷪи и защит!тель
мⷪи ⁘
На того ѹпъва срце мое и помощъ
ми бꙑстъ -Й?+Б ⁘
И процвъте плътъ моꙗ ⁘
И
волеѫ моеѫ испⷪвѣмъ сѧ емѹ ⁘

Г҃ъ ѹтвръждение љѵдемъ своимъ ⁘
И защитителъ
сп҃ениемъ
х҃а
своего естъ ⁘

Сп҃си г҃и
љѵди своѫ
и бл҃ви достоꙗние
свое ⁘
И
ѹпаси ѫ
и възми
ѫ
до вѣка ⁘

Принесѣте господеви с҃нове божии ⁘
Принесѣте господеви сꙑнꙑ ѡвънѧ ⁘
Принесѣте господеви славѫ и чъстъ ⁘

Принесѣте господеви славѫ имени его ⁘
Поклоните сѧ господеви
въ дворѣ с҃тѣмъ его ⁘

Гласъ господенъ на водахъ ⁘
Богъ славѣ възъгръмѣ ⁘
Господъ
на водахъ многахъ ⁘

Гласъ господенъ въ крѣпости ⁘
Гласъ господенъ въ велълѣпотѣ ⁘

Гласъ господенъ скрѹшаѫщааго кедърꙑ ⁘
И съкрѹшитъ господъ кедрꙑ ливанѧ ⁘

И истънитъ ѫ
ꙗко телецъ ливанъскꙑ ⁘
И възъљѵби
нꙑ
ꙗко снъ инорожъ
⁘

Глаⷭ г҃нъ просѣкаѫщааго
пламенъ ѡгнѣ ⁘

Гласъ господенъ стрѧсаѫщааго
пѹстꙑнѧ ⁘
И стрѧсетъ
г҃ъ пѹстꙑнѧ гадъскѫѫ ⁘

Гласъ господенъ съвръшаѫщааго
елени ⁘
И ѿъкрꙑетъ дѫбравꙑ ⁘
И
въ цръкви его всѣкъ иже
глаголетъ славѫ ⁘

Господъ потопъ насѣлѣетъ ⁘
И сѣдитъ г҃ъ ц҃ръ въ вѣкъ ⁘

Господъ крѣпостъ љѵдемъ своимъ
дасть ⁘
Г҃ъ
бл҃витъ љѵди своѫ миромъ ⁘

Възнесѫ тѧ г҃и, ꙗко подъѫтъ
мѧ ⁘
И нѣси
възвеселиль
врагъ моихъ ѡ мнѣ ⁘

Г҃и б҃е мои, възвахъ к
тебѣ ,
исцѣлилъ мѧ еси ⁘

Г҃и
възведе
ѿъ
ада д҃шѫ моѫ ⁘
Сп҃ълъ мѧ еси ѿъ низходѧщиихъ въ рⷪвъ ⁘

Поите господеви
вси
прѣподобнии его ⁘
Исповѣдаите памѧтъ с҃тꙑнѧ его ⁘

Ꙗко гнѣвъ въ ꙗрости его и животъ въ вⷪл! его ⁘
Вечеръ ѹдворитъ
сѧ плачъ ⁘
И заѹтра
радостъ ⁘

Азъ же
рѣхъ въ ѡбилии мⷪемъ не подвижѫ сѧ въ вѣкъ ⁘

Г҃и волеѫ
твоеѫ
подаждъ
добротѣ мⷪеи с!лѫ
? ⁘
Отъвратилъ же
еси лице свое твое
и бꙑхъ смѫщен ⁘

Къ тебѣ
г҃и възовѫ и къ б҃ѹ моемѹ помолѧ сѧ ⁘

Каа полъꙃа въ кръви моеи, егда
сънидѫ
въ истълѣние ⁘
Е[г]да исповѣстъ ти сѧ пръстъ, ли възвѣстить истинѫ твоѫ ⁘

Слꙑша г҃ъ и помилова мѧ ⁘
Г҃ъ
бꙑстъ помощъникъ мои ⁘

Обратилъ еси плачъ мои
на
радостъ мнѣ ⁘
Растръга
врѣтище
мое
и прѣпоꙗса
мѧ
веселиемъ ⁘

Да въспоетъ тебѣ
слава
моꙗ
и не ѹмили
сѧ ⁘
Г҃и б҃е мои въ вѣкь!
исповѣм
сѧ тебѣ ⁘

На
тѧ
г҃и ѹпъвахъ ,
да не постꙑждѫ
сѧ въ вѣкъ ⁘
Правдоѫ твⷪеѫ избави мѧ и
!зми
мѧ ⁘

Приклони
ѹхо твое къ
мнѣ
и
ѹѫдри
изѧти мѧ ⁘
Бѫди ми въ богъ защитителъ ⁘
И въ мѣсто
прибѣжищѹ
спаси
мѧ ⁘

Ꙗко дръжава мⷪꙗ и пр!бѣж!щⷷ мⷪе
есї
ть! ⁘
Имени
твоего
ради
наставиши мѧ и прѣпитѣеши
мѧ ⁘

Изведеши мѧ ѿъ сѣти
сеѫ
ѫже
скрꙑшѫ
мънѣ ⁘

Ꙗко тꙑ еси
защ!тителъ
мои г҃и ,
в рѫцѣ твои прѣдамь
д҃хъ мои ⁘
Избавилъ мѧ еси г҃и
бе҃ истинѣ ⁘

Възненавидѣ
хранѧщѫѫ
сѹетънаа
за тщее ⁘
Азъ же на
г҃а
ѹпъвахъ .

възърадѹѫ сѧ и
възвеселѧ
сѧ
ѡ милости твоеи ⁘
Ꙗко призърѣ
на съмѣрение мое ⁘
Сп҃слъ еси ѿъ бѣдъ д҃шѫ моѫ ⁘

И нѣси
мене
затворилъ
в рѫкахъ вражиꙗхъ ⁘
Поставилъ еси на пространѣ
ноꙃѣ мои ⁘

Помилѹи мѧ г҃и ꙗко скръблѧ ⁘
Съмѧте
сѧ ꙗростиѫ
ѡко мое ⁘
Дѹша
моꙗ и ѫтроба моꙗ ⁘

Ꙗкⷪ ѡскѫдѣ
бⷪлѣзн!ѫ
ж!вⷪт мⷪи и лѣта мⷪꙗ въздꙑханиемъ ⁘
Изнеможе нищетоѫ
крѣпостъ мⷪꙗ ⁘
И кⷪст! мⷪѫ смѧтошѫ
сѧ ⁘

Паче
въсѣхъ врагъ моихъ бꙑхъ +вꙖр
поношению ⁘
И сѫсѣдомъ моимъ
ꙃѣло ,
и страхъ знаемꙑмъ
моимъ ⁘
Видѧщеи
мѧ вон бѣжашѫ ѡⷮ мене ⁘

Забьвенъ бꙑхъ ꙗко мрътвꙑ ѿъ сръ(дъ)ца ⁘
Бꙑхъ ꙗко съсѫдъ погѹбленъ ⁘

Ꙗко слꙑшахъ гаждание
много
живѫщиихъ ѡкръстъ ⁘
Егда
събираахѫ
сѧ
кѹпно
на мѧ
приѫти
д҃шѫ мⷪѫ съвѣщашѫ ⁘

Азъ же на тѧ
г҃и
ѹпъвахъ
рѣхъ
тꙑ еси
б҃ъ мои ⁘

Въ рѫкѹ твоею
жрѣбъи
мои ⁘
Избави мѧ изъ рѫкꙑ врагъ моихъ и
ѿъ
гонѧщиихъ мѧ ⁘

Процвѣти лице твое на раба твоего ⁘
И
сп҃и мѧ милостиѫ твоеѫ ⁘

Г҃и
да не постꙑждѫ
сѧ ꙗко ѹпⷪвахъ
на
тѧ ⁘
Да
постꙑдѧтъ
сѧ нечъстивии и снидѫтъ вь адъ ⁘

Нѣмꙑ да бѫдѫтъ ѹстънꙑ лъстивꙑѫ ⁘
Глѧщѫѫ на праведънааго безаконие ⁘
Гръдꙑнеѫ и ѹничъжениемъ ⁘

Колъ много множъство благости твоеѫ господи ⁘
Ѫже
скрꙑ
боѫщиимъ сѧ тебе ⁘
Съвръшилъ
еси ѹпъваѫщѫѫ
на
тѧ ⁘
Прѣдъ сꙑнꙑ чловѣчъскꙑ ⁘

Съкрꙑеши
ѫ
въ таинѣ лица твоего ⁘
Отъ мѧтежа ч҃лча
покрꙑеши ѫ ⁘
Въ
кровѣ
ѿъ прѣрѣканиꙗ
ѫзꙑкъ ⁘

Благословень г҃ъ ꙗко ѹдивилъ естъ милостъ
своѫ
въ градѣ ѡбъстоꙗн!ꙗ ⁘

Азъ же
рѣхъ въ ѹжасѣ моемь ѿъвръженъ есмъ ѿъ лица ѡч(и)ю твоею ⁘
Сего ради ѹслꙑша
глаⷭ мⷧтвꙑ
моеѫ :
егда
възвахъ
к
тебѣ ⁘

Възљѵбите г҃а вси прѣпоⷣбнии его ⁘
Ꙗко истинꙑ възискаетъ г҃ъ ⁘
И въздаетъ
творѧщиимъ излиха
гръдꙑнѧ ⁘

Мѫжаите сѧ, да крѣпитъ сѧ ср҃це ваше, въси
ѹпъваѫщии на г҃а ⁘

Блажени имъже ѡⷮпѹщена
безакониꙗ :
и имъже
прикришѫ
сѧ грѣс! иⷯ ⁘

Блаженъ мѫжъ емѹже
не въмѣнитъ
г҃ъ
грѣха ⁘
Ни же естъ въ ѹстѣхъ его
лъсти ⁘

Ꙗко ѹмⷧъчахъ, ѡбетъшашѫ кости моѫ ⁘
Зовѫщѹ ми въсъ денъ ⁘

Ꙗко д҃нъ и нощъ ѿѧготѣ на мѧ рѫка твоꙗ ⁘
Възъвратихъ сѧ на страстъ ,
егда ѹнъзе
ми трънъ ⁘

Безакониꙗ
моꙗ
познахъ и
грѣха моего не покрꙑхъ ⁘
Рѣхъ :
исповѣмъ
на мѧ
безаконние мое г҃ви ⁘
И
тꙑ
ѿъпѹстиши
нечъсти
ср҃ца мⷪего ⁘

За тѫ
помолитъ сѧ
тебѣ
всѣкъ прѣподобнꙑи въ врѣмѧ потрѣбъно ⁘
Обаче въ потопѣ
водъ
много :
къ
немѹ
не приближитъ
сѧ ⁘

Ть! еси
прибѣжище мое ѿъ скръби
ѡдръжѫщѫѫ
мѧ ⁘
Радостъ
моꙗ изьбави мѧ ѿъ ѡбидѫщиихъ
мѧ ⁘

Въразꙋмⷧѧ
тѧ
и наставлѧ
тѧ въ
пѫто-съ
въ-нъже
поидеши ⁘
Ѹтъвръждѫ на
тѧ
ѡчи мои ⁘

Не бѫдѣте ꙗко кони
и мъскꙑ
имъже
нѣстъ разѹма ⁘
Бръздами
и ѹздоѫ чељѵсти
ихъ
въстѧгнеши не приближаѫщиимъ сѧ къ тебѣ .

многꙑ
ранꙑ грѣшъноѡмѹ ⁘
Ѹпъваѫщааго же на г҃а милостъ ѡбидетъ ⁘

Възъвеселите
сѧ ѡ г҃и и радѹите сѧ праведънии ⁘
И хвалите
сѧ вси правии ср҃цемъ ⁘

Радѹите сѧ праведънии ѡ г҃дѣ ⁘
Правꙑмъ поⷣбаетъ пⷪхвала ⁘

Исповѣдаите сѧ господеви въ гѫсълъхъ ⁘
Въ псалътꙑри десѧтъстърѹннѣ поите емѹ ⁘

Въспоите емѹ пѣснъ новѫ ⁘
Добрѣ поите емѹ
въсклицан!ем ⁘

Ꙗко право слово господъне ⁘
И въсѣ дѣла его въ вѣрѣ ⁘

Љѵбитъ милостꙑнѧ и сѫдъ господъ ⁘
Милости господънѧ исплънъ
земⷧѣ ⁘

Словесемъ г҃немъ неб҃са ѹтвръдишѫ сѧ ⁘
И д҃хомъ ѹстъ его всѣ сила ихь ⁘

Събираѫ ꙗко въ мѣхъ водꙑ моръскꙑѫ ⁘
Полагаѫи
въ скровищихъ бездънꙑ ⁘

Да ѹбоитъ сѧ господа всѣ земⷧѣ ⁘
Ѿъ него же
пⷪдъвижѫтъ сѧ вси
живѫщии по
вселенѣи ⁘

Ꙗко тои
рече и бꙑшѫ ⁘
Тои
повелѣ
и създашѫ сѧ ⁘

Гъ разарѣетъ съвѣтъ
ѫзꙑкъ ⁘
Отъмѣтаетъ же
мꙑсли љѵдеи :
и
ѿметаеть
съвѣть
кьнѧць ⁘

Съвѣть же г҃нъ въ вѣкъ
прѣбꙑваетъ ⁘
Мꙑсли
же
ср҃ца его въ родъ и родъ ⁘

Блаженъ ѫзꙑкъ емѹже есть г҃ъ б҃ъ его ⁘
Љѵди ѫже
изъбра
въ достоꙗние себѣ ⁘

Съ неб҃се
призърѣ г҃ъ -Й?+Б ⁘
Видѣти всѧ сꙑнꙑ ч҃лчѫ ⁘

Съ
готовааго жилища своего ⁘
Призрѣ на всѧ
живѫщѫѫ
на земи ⁘

Създавꙑ единъ
ср҃ца ихъ ⁘
Разѹмѣваѫи
всѣ дѣла ихъ ⁘

Не спасетъ сѧ царъ многоѫ силоѫ ⁘
Исполинъ не спасетъ сѧ множъствомъ крѣпости
своеѫ ⁘

Лъжъ конъ въ спасение ⁘
Въ множъствѣ
же силꙑ своеѫ не сп҃етъ сѧ ⁘

Се ѡчи г҃ни на боѫщиихъ сѧ его ⁘
И на
ѹпъваѫщѫѫ
на
милостъ его ⁘

Изъбавити ѡⷮ смръти д҃шѫ ихъ ⁘
И прѣпитѣти
ѫ
въ гладъ ⁘

Д҃ша же наша чаетъ г҃а ⁘
Ꙗкⷪ пⷪмⷪщъникъ и защ!тн!кь
н҃шъ естъ ⁘

Ꙗко ѡ немъ възвеселитъ сѧ ср҃це наше ⁘
И въ имѧ с҃тое егⷪ ѹпъвахомъ ⁘

Бѫди г҃и милостъ твоꙗ на насъ ꙗкоже
ѹпъвахомъ на тѧ ⁘

Бл҃вѧ{щѫ}
г҃а на всѣко врѣмѧ ⁘
Вꙑнѫ
хвала его въ ѹстѣхъ моихъ ⁘

0 г҃и похвалитъ сѧ дѹша
моꙗ ⁘
Да ѹслꙑшѫть кротции и възвеселѧтъ сѧ ⁘

Възвеличите
г҃а съ мъноѫ ⁘
И възънесѣмъ имѧ его въкѹпѣ ⁘

Възискахъ
господа и ѹслꙑша мѧ ⁘
И
ѿъ въсѣхъ скръбеи
моихъ изъбав! мѧ ⁘

Пристѫпите къ немѹ и просвѣтите сѧ ⁘
И
лица ваша не постꙑдѧтъ
сѧ ⁘

Нищꙑ съ
възъва
⁘
И
господъ ѹсълꙑша и ⁘
И ѿъ въсѣхъ скръбеи его спасе и ⁘

Ѡплъчитъ сѧ аг҃глъ г҃нъ ѡкрⷭтъ
боѫщиихъ сѧ его и изъбавитъ ѫ ⁘

Въкѹсите
и видите
ꙗко бл҃гъ г҃ъ ⁘
Блаженъ мѫжъ иже ѹпъваетъ на-нъ ⁘

Боите сѧ г҃а вси с҃тии его ⁘
Ꙗко нѣстъ лишениꙗ боѫщи!мъ сѧ его ⁘

Богатии ѡбнищашѫ и възлъкашѫ ⁘
А
възищѫщии
г҃а не лишѫтъ сѧ
всѣкого добра ⁘

Придѣте чѫда пⷪслѹшаите мене. Страхѹ г҃њѵ наѹчѫ вꙑ ⁘

Кто естъ ч҃лкъ хотѧи животѹ ,
љѵбѧи дни видѣти добрꙑ ⁘

ꙋдръжи
ѫз҃къ свои
ѿъ зла :
и ѹстънꙑ
твⷪѫ
не г҃лати лъсти ⁘

Ѹклони сѧ ѿъ зла и створи добро ⁘
Възꙑщи мира и пожени и ⁘

Очи г҃ни на праведънꙑѫ :
и ѹши его въ молитвѫ ихъ ⁘

Лице же господъне на творѧщѫѫ
злаа ⁘
Потрѣбитъ
ѿъ земⷧѧ памѧтъ ихъ ⁘

Възвашѫ праведни и г҃ъ ѹсълꙑша ѫ ⁘
И ѿъ всѣхъ печалеи ихъ избави ѫ ⁘

Близъ естъ г҃ъ скрѹшенꙑм ср҃цемъ :
и смѣренъѭ д҃мъ сп҃тъ ⁘

Многꙑ
скръби праведъ{нъ}!мъ и ѿъ всѣхъ ихъ изъба{вї}тъ ѫ г҃ъ ⁘

Съхрѣнѣетъ г҃ъ
всѧ кости ихъ :
ни едина ѿъ нихъ не скрѹшитъ сѧ ⁘

Съмръть грѣшъникомъ љѵта ⁘
И ненавидѧщеи праведънааго прѣгрѣшѫтъ ⁘

Избавитъ г҃ъ дѹшѫ рабъ своихъ ⁘
И не прѣгрѣшѫтъ
вси
ѹпъваѫщии
на-нъ ⁘

Сѫди г҃и ѡбидѫщиимъ мѧ :
възъбрани борѧщиимъ сѧ съ мноѫ ⁘

Приими ѡрѫжие и щитъ и въстани въ
помощъ мнѣ ⁘

Исѹни ѡрѫжъе и завъри прѣдъ
гонѧщиими
мѧ ⁘
Ръци дѹши моеи сп҃ение твое есмъ азъ ⁘

Да пⷪстꙑдѧт
сѧ
и
пⷪсрамⷧѣѫтъ сѧ искѫщии д҃шѫ моеѫ ⁘
Да възвратѧтъ сѧ въспѧтъ и постꙑдѧт сѧ мꙑслѧщии злаа
мнѣ ⁘

Да бѫдѫтъ ꙗко прахъ прѣдъ лицемъ вѣтрѹ ⁘
И аг҃глъ господенъ сътѫжаѫ
имъ ⁘

Бѫди пѫтъ ихъ тъма и плъзъкъ ⁘
И аг҃глъ господенъ поганѣѫ ѫ ⁘

Ꙗко спꙑти
скрꙑшѫ
мнѣ пагѹбѫ д҃шѫ
свⷪѫ ⁘
Въ сѹе поносишѫ
д҃ши
моеи ⁘

Да придетъ им сѣтъ ѫже не съвѣдѧтъ ⁘
И лъстъ ѫже съкрꙑшѫ
ѡбъметъ
ѫ ⁘
И въ сѣтъ да въпадѫтъ
въ нѧ ⁘

Д҃ша же моꙗ възърадѹетъ сѧ на
г҃а ⁘
Насладитъ
сѧ ѡ сп҃ении его ⁘

Въсѧ кости моѫ рекѫтъ :
г҃и г҃и кто подобенъ тебѣ ⁘
Избавлѣѫ нища изъ рѫкꙑ крѣплъшиихъ его ⁘
И нища и ѹбога ѿъ расхꙑщаѫщиихъ
его ⁘

Въставъшии
на мѧ съвѣдѣтели неправедъни :
ихъже не съвѣдѣахъ
въпрашаахѫ мѧ ⁘

Въздаахѫ
ми злаа
въз
добраа ⁘
И бещѫдие дѹши моеи ⁘

Азъ же вънегда ѡни ѡгавие
творѣахѫ
ми ѡблачаахъ сѧ въ врѣтище ⁘
И съмѣрихъ
постомъ
дѹшѫ моѫ ⁘
И молитва моꙗ
въ
нѣдра
моꙗ
възъврати
сѧ ⁘

Ꙗко искръњѵмѹ
и
ꙗкⷪ братѹ нашемѹ тако ѹгаждаахъ ⁘
Ꙗкⷪ плачѫ и сѣтѹѫ такⷪ смѣрѣах сѧ ⁘

И ѡ
мнѣ
възвеселишѫ сѧ и събрашѫ сѧ ⁘
Събрашѫ сѧ на мѧ ранꙑ и не чюхъ ⁘
Разъдѣлишѫ сѧ и не ѹмилишѫ
сѧ ⁘

Мѫчишѫ мѧ,
подрѣжашѫ ѡскорбиша БАР
мѧ
подрѣжаниемь ⁘
Скръжъташѫ
на мѧ зѫбꙑ своими ⁘

Г҃и къгда ѹзъриши ⁘
Ꙋстрѹи д҃шѫ мⷪѫ ѿъ злобꙑ
ихъ ⁘
Отъ лъвъ инⷪчѫдѫѫ
моѫ ⁘

Исповѣмъ
сѧ тебѣ
г҃и
въ цръкви мноꙃѣ ⁘
Въ љѵдъхъ тѧжъцѣхъ въсъхвалѧ
тѧ ⁘

Да не порадѹѫтъ ми сѧ вражъдѹѫщии
мнѣ
безъ правъдꙑ ⁘
Ненавидѧщии мене
спꙑти
и БАР
помꙑꙃаѫщеи
ѡчима ⁘

Ꙗко мнѣ ѹбо миръно
глаголаахѫ : и на гнѣвъ лъсти помꙑшлѣахѫ ⁘

Раширишѫ на мѧ ѹста своꙗ ⁘
Рѣшѫ благо же, благо же, видѣстѣ ѡчи наши ⁘

Видѣлъ еси г҃и ,
не прѣмлъчи :
г҃и
не
ѿъстѫпи ѿъ мене ⁘

Въстани г҃и и вънъми
сѫдъ мои ⁘
Б҃же
мои
и
г҃и
мⷪи ,
на пърѧ моѫ ⁘

Сѫди ми господи
по правъдѣ моеи :
г҃и
б҃е
мои
да не порадѹѫт м! сѧ ⁘

Да
не рекѫтъ въ ср҃цихъ своихъ :
благо же, благо же д҃ши нашеи ⁘
Ни
рекѫтъ : пожръхомъ и ⁘

Да постꙑдѧтъ
сѧ
и
посрамⷧѣѫтъ
сѧ
въкѹпѣ : радѹѫщии сѧ зломъ моимъ ⁘
Да
ѡблѣкѫтъ сѧ въ стѹдъ и въ сърамъ велърѣчюѫщии
на мѧ ⁘

Да възърадѹѫтъ сѧ и
възвеселѧт
сѧ
хотѧще
правьдѣ моеи ⁘
И г҃лѧть пр!сно ,
да
взвел!ч!т сѧ г҃ъ ⁘
Хотѧщии мирѹ
рабѹ емѹ ⁘

И ѫзꙑкъ мои поѹчитъ сѧ правдѣ твоеи ⁘
Въсъ денъ въ
хъвалѫ
твоѫ ⁘

Рече законопрѣстѫпъникъ
да съгрѣшаетъ
въ себѣ ⁘
Нѣстъ бо страха божиꙗ прѣдъ ѡчима его ⁘

Ꙗко вълъсти
прѣдъ нимъ ⁘
Обрѣсти безаконие свое и възъненавидѣти ⁘

Глаголи ѹстъ его безаконие и лъсть ⁘
Не изъволи
разѹмѣти да ѹблажитъ ! ⁘

Безаконие
помꙑсли
на ложи своемъ ⁘
Ста
на
всѣкомъ
пѫти не блаꙃѣ ⁘
0 зълобѣ же
не негодова ⁘

Господи на небеси милостъ твоꙗ :
и истина твоꙗ до ѡблакъ ⁘

Правъда
твоꙗ ꙗко горꙑ божиѫ ⁘
Сѫдъбꙑ твоѫ бездъние
много ⁘
Чловѣкꙑ
и скотꙑ спасеши господи ⁘

Ꙗко ѹмножилъ еси мⷧстъ твоѫ б҃же ⁘
С҃нове ч҃лчи на
кровъ крилѹ твоею надѣѫтъ
сѧ ⁘

Ѹпиѫтъ сѧ ѿъ ѡбилиꙗ домѹ твоего ⁘
И потокомъ пищѫ твоеѫ напоиши ѫ ⁘

Ꙗко ѹ
тебе
естъ источъникъ животѹ ⁘
Въ свѣтѣ твоемъ ѹзъримъ свѣтъ ⁘

Подаждъ
милостъ твоѫ вѣдѧщиимъ
тѧ ⁘ И правъдѫ твоѫ правꙑмъ сръцемъ ⁘

Да не придетъ мнѣ
нога гръдꙑнѧ ⁘
И рѫка грѣшнича да не подвижитъ
мене ⁘

Тѹ
падѫтъ
вси
творѧщїи безакⷪн!е ⁘
Изъриновени
бꙑшѫ
и не могѫтъ стати ⁘

Не ревънѹи лѫкавꙑмъ ⁘
Ни завиди творѧщиимъ безакон!е ⁘

Зане ꙗко трѣва ѫдро
исъшѫтъ :
и ꙗко зелие злака скоро
ѡⷮпадаѫть ⁘

Ꙋпъваи на господа и твори
благостꙑнѧ ⁘
И
насели
земⷧѧ
и ѹпасеши сѧ въ богатъстви
еѫ ⁘

Наслѣди
сѧ г҃ви :
и дастъ ти прошен!е
ср҃ца т҃его ⁘

Отъкрꙑ къ господѹ пѫтъ твои ⁘
И ѹпъваи
на-нъ
и тои
стъворитъ ⁘

Изведетъ ꙗко свѣтъ правъдѫ твоѫ ⁘
И сѫдъбѫ твоѫ ꙗко полѹ дне ⁘

Повини
сѧ господеви ,
ѹмоли и ⁘
Не ревънѹи спѣѫщоѡмѹ
пѫтемъ своимъ ⁘
Ч҃лкѹ твⷪрѧщѹ законопрѣстѫпление ⁘

Прѣстани ѿъ гнѣва и ѡстави ꙗростъ ⁘
Не ревнѹи ꙗко лѫкавновати ⁘

Зане
лѫкавнѹѫщии потрѣбѧтъ
сѧ ⁘
Тръпѧщии же
г҃а ти
ѡбладаѫтъ земⷧеѫ ⁘

И
еще мало и не бѫдетъ
грѣшъника ⁘
И възꙑщеши мѣста его и не ѡбрѧщеши ⁘

Кротъции
же
наслѣдѧтъ землѧ ⁘
И наслѣдѧтъ сѧ на множъстъвѣ мирѹ ⁘

Назираетъ грѣшънꙑ праведънааго ⁘
И поскръжещетъ
на-нъ
зѫбꙑ своими ⁘

Г҃ъ же
посмѣетъ сѧ емѹ ⁘
Зане
прозритъ ꙗко придетъ
денъ его ⁘

Орѫжие изъвлѣшѫ
грѣшници ⁘
Налѧшѫ
лѫкъ свои ⁘
Състрѣлѣти
нища
и
ѹбогааго ⁘
Заклати правꙑѫ
ср҃цемъ ⁘

Ѡрѫжие
ихъ вънидетъ
въ сръца ихъ ⁘
И лѫци ихъ
съкрѹшѫтъ сѧ ⁘

Лѹче малое праведникови :
паче
богатъства грѣшнꙑхъ
мнⷪга ⁘

Ꙗко мꙑшъцѫ грѣшънꙑхъ скрѹшѫтъ сѧ ⁘
Ꙋтвръждаетъ же
праведънꙑѫ
г҃дъ -Й?+Б ⁘

Съвѣстъ
г҃ъ пѫтъ праведънꙑхъ ⁘
И достоꙗние ихъ въ вѣкъ бѫдетъ ⁘

Не постꙑдѧтъ
сѧ въ врѣмѧ љѵто ⁘
И въ денъ
гладю
насꙑтѧтъ сѧ ⁘

Ꙗко грѣшъници погꙑбнѫтъ ⁘
Враꙃи же г҃ни кѹпно прославити сѧ имъ и възнести :
ищазаѫщии
ꙗко дꙑмъ ищезѫ ⁘

Заемълетъ грѣшънꙑ
и не възъвращаетъ ⁘
Праведънꙑ же милѹетъ
и даетъ ⁘

Ꙗко бл҃вѧщеи его наслѣдѧтъ землѧ ⁘
Клънѫщеи его потрѣбѧтъ сѧ ⁘

Ѿъ г҃а стопꙑ
ч҃лкѹ исправлѣѫт
сѧ ⁘
И пѫтъ
его въсъхощетъ ꙃѣло ⁘

Егда сѧ
падетъ не разбиетъ сѧ ⁘
Ꙗко г҃ъ подъемⷧетъ
рѫкѫ его ⁘

Юнъ
бꙑхъ ибо
състарѣхъ сѧ :
и не видѣхъ праведъника ѡставлена ⁘
Ни сѣмене
его просѧща хлѣба ⁘

Въсъ денъ
милѹетъ и заимъ
даетъ праведнꙑ ⁘
И сѣмѧ его въ благословении бѫдетъ ⁘

Ꙋклон! сѧ ѡⷮ зла и створ! добро ⁘
И живи
въ вѣкъ вѣкѹ ⁘

Ꙗко г҃ъ љѵбитъ
сѫдъ : и не ѡставитъ прѣподобънꙑхъ своиⷯ ⁘
Въ вѣкъ
съхранѧтъ сѧ ⁘
Безакⷪнници
же ижденѫт
сѧ :
и сѣмѧ
нечъстивꙑⷯ потрѣб!т
сѧ ⁘

Праведници же наслѣдѧтъ землѧ ⁘
И въселѧтъ
сѧ
въ вѣкъ вѣка на
неи ⁘

Ѹста праведънааго поѹчѫть сѧ прѣмѫдрⷪсти ⁘
И ѫзꙑкъ его възъг҃летъ сѫдъ ⁘

Законъ бога емѹ
въ ср҃ци его ⁘
И не запънѫтъ сѧ стопꙑ его ⁘

Смотрѣетъ грѣшънꙑ праведнааго :
и ищетъ ѹмртв!ти и ⁘

Г҃ъ же не ѡставитъ его въ рѫкѹ его ⁘
Ни
ѡсѫдитъ
же
его,
егда
сѫдитъ емѹ ⁘

Потръпи господа и съхрани пѫтъ его ⁘
И възнесетъ тѧ
наслѣдити землѧ ⁘
Егда
потрѣбѧтъ
сѧ грѣшъници ,
ѹзриши ⁘

Видѣхъ нечъстивааго
прѣвъзносѧща сѧ : и вꙑсѧща
сѧ ꙗко кедрꙑ ливанъскꙑѫ ⁘

И
мимо идъ
и се не
бѣ
:
и възиска(хъ) его и не ѡбрѣте сѧ мѣсто его ⁘

Хранѧ незлобѫ
и виждъ
правотꙑ ⁘
Ꙗко
естъ ѡстанокъ ч҃лкѹ мирънѹ ⁘

Закⷪнⷪпрѣстѫпън!ц!
же пⷪтрѣбѧт
сѧ
въкѹпѣ ⁘
Останъци же
нечъстивꙑхь потрѣбѧт
сѧ ⁘

Спасение же праведънꙑмъ ѡⷮ г҃а ⁘
И защитителъ
имъ естъ въ врѣмѧ скрби ⁘

И
поможетъ имъ г҃ъ и избавитъ ѫ ⁘
И
изъметъ
ѫ
ѿъ грѣшъникъ ⁘
И
сп҃етъ
ѫ ,
ꙗко
ѹпъвашѫ
на-н ⁘

Г҃и не ꙗростиѫ твоⷷѫ ѡблїч! мене ⁘
Ни гнѣвⷪмъ твⷪимъ пⷪкажи мене ⁘

Ꙗко стрѣлꙑ твоѫ ѹнъзѫ
въ мънѣ ⁘
И ѹтвръдилъ еси на мнѣ рѫкѫ твоѫ ⁘

Нѣстъ исцѣлениꙗ плъти моеи ѿъ лица гнѣва твоего ⁘
Нѣстъ мира въ костехъ моихъ ѿъ лица грѣхъ моихъ ⁘

Ꙗко безакониꙗ моꙗ прѣвъзꙑдѫ
главѫ моѫ ⁘
Ꙗко брѣмѧ тѧжъко ѿѧготѣшѫ
на мънѣ ⁘

Въсъмръдѣшѫ сѧ и въгнишѫ
ранꙑ моѫ ѿъ лица безѹмиꙗ моего ⁘

Пострадахъ и сълѧкохъ
сѧ до конъца ⁘
Въсъ дънъ
сѣтѹѫ
хождахъ ⁘

Ꙗко лѧдвиѫ моѫ наплънишѫ сѧ
порѫганиꙗ ⁘
И нѣстъ исцѣлен!ꙗ плът! мⷪеи ⁘

Озлобенъ
бꙑх и смѣр!х
сѧ ꙃѣло
:
Рикаахъ ѡⷮ въздꙑханиꙗ сръца моего ⁘

Г҃и прѣдъ тобоѫ въсе желание мое ⁘
И въздꙑхание мое
ѿъ
тебе
не ѹhтаи
сѧ ⁘

Ср҃це мое смѧте
сѧ
и ѡстави мѧ сила мⷪꙗ ⁘
И свѣтъ ѡчию моею и тъ нѣстъ съ мноѫ ⁘

Дрѹꙃи мои ближикꙑ
моѫ
прѣмо мнѣ приближишѫ и сташѫ ⁘
И ближънии мои далече
мене сташѫ ⁘

И нѫждаахѫ сѧ искѫщеи
д҃шѫ моѫ ⁘
Искѫщеи зъла
мънѣ
глаголашѫ
сѹетънаа ⁘
И лъстемъ въсъ дънъ поѹчаахѫ
сѧ ⁘

Азъ же ꙗко глѹхъ
не слꙑшахъ ⁘
И ꙗко нѣмъ
не ѿвръзаѫ
ѹстъ своихъ ⁘

И бꙑхъ ꙗко ч҃къ не слꙑшѫ ⁘
И
не
имꙑ въ ѹстѣхъ своихъ ѡбличениꙗ ⁘

Ꙗко на
тѧ
г҃и ѹпъвахъ
и
тꙑ
ѹслꙑши БАР
҃ги б҃е мои ⁘

Ꙗко рѣхъ, еда когда порадѹѫть ми сѧ враꙃи мⷪи ⁘
И егда подвижастѣ сѧ ноꙃѣ мⷪи, на мѧ велърѣчевашѫ ⁘

Ꙗко азъ на ранꙑ готовъ, и болѣзнъ моꙗ прѣдъ мноѫ естъ вꙑнѫ ⁘

Ꙗко безаконие мⷪе азъ възвѣщѫ ⁘
И попекѫ
сѧ ѡ грѣсѣ моемъ ⁘

Враꙃи же мои живѫтъ и ѹкрѣпишѫ
сѧ паче мене ⁘
И ѹмножишѫ сѧ ненавидѧщеи мене бес правъдꙑ ⁘

Въздаѫщеи мънѣ злаа възъ
добраа ⁘
Облъгаахѫ мѧ, зане гонѣахъ благⷪстꙑнѧ ⁘

Не ѡстави мене г҃и б҃же мои,
не ѡⷮстѫпи ѡⷮ мене ⁘

Вънъми
въ помощъ моѫ г҃и спасениꙗ моего ⁘

Рѣхъ, съхранѧ пѫти моѫ :
да
не съгрѣшѫ
ѫз҃комъ моимъ ⁘
Положихъ ѹстомъ моимъ хранило ⁘
Эгда
въстанетъ
грѣшъникь
на
мѧ ⁘

Онѣмѣхъ и съмѣрихъ
сѧ :
и ѹмлъчахъ ѿъ благъ ⁘
И болѣзнъ моꙗ ѡбнови сѧ ⁘

Съгрѣа сѧ сръце мое въ мънѣ ⁘
И въ поѹчении моемъ разъгоритъ сѧ ѡгнъ ⁘
Глаголахъ ѫзꙑкомъ моимъ :

скажи
ми
господи
конъчинѫ моѫ ⁘
И число днеи моихъ кое
естъ :
да разѹмѣѫ
чесо
лишѫ
сѧ азъ ⁘

Се пѧдиѫ изъмѣренꙑ положилъ еси дни моѫ ⁘
И ѹпостасъ моꙗ ꙗко ничтоже
прѣдъ тобоѫ ⁘
Обаче въсѣчъскаа сѹета ,
въсѣкъ ч҃лкъ живꙑ ⁘

Иде
ѹбо ѡбразомъ ходитъ ч҃лкъ ⁘
Обаче въсѹе
мѧтетъ сѧ ⁘
Скрꙑваетъ
и не вѣстъ комѹ събираетъ ꙗ ⁘

И ннѣ кто тръпѣние мое; не г҃ъ ли; ⁘
И ѹпостасъ
моꙗ
ѹ
тебе
естъ ⁘

Отъ всѣхъ безаконеи моихъ избави мѧ ⁘
Поношение безѹмъноѡмѹ далъ м(ѧ) еси ⁘

Онѣмѣхъ и не ѡⷮврѣсъ ѹстъ моихъ, ꙗко тꙑ стъвори ⁘

Отъими ѿъ мене ранꙑ твоѫ ⁘
Отъ крѣпости бо рѫкѹ твоею азъ исконъчах
сѧ ⁘

Въ ѡбличенꙑхъ и въ
безаконии показалъ еси ч҃лка ⁘
Истаилъ еси ꙗко паѫчинѫ дѹшѫ моѫ ⁘
Обаче въсѹе
въсѣкъ ч҃лкъ ⁘
Ꙋслꙑши мⷧтвѫ моѫ г҃и и моление мое внѹши ⁘
Слезъ моихъ не прѣмлъчи ⁘
Ꙗко прѣселъникъ азъ есмъ
ѹ
тебе ⁘
И пришълецъ ꙗкоже и въси ѡ҃тци мои ⁘

Ослаби ми да почиѫ прѣжде даже не ѿидѫ, и къ томѹ не бѫдѫ.

БАР|| Тръпѧ потръпѣхъ г҃а и вънѧтъ ми ⁘
И ѹслꙑша молитъвѫ
моѫ ⁘

И възъведе мѧ ѿъ
рова
страсти и ѿъ брениꙗ
тъмѣна ⁘
И постави на камени нⷪꙃѣ мⷪи ⁘
И исправи
стопꙑ моѫ ⁘

И въложи въ ѹста моꙗ пѣснъ новѫ ⁘
Пѣние бога нашего ⁘
Ѹзърѧтъ мноꙃи и ѹбоѫтъ сѧ :
и ѹпъваѫтъ
на
г҃да ⁘

Блаженъ мѫжъ емѹже естъ имѧ г҃не ѹпъвание
его ⁘
И не призърѣ
въ сѹа
и
неставаниꙗ
лъжънаꙗ ⁘

Мънога еси
створилъ
тꙑ
г҃и
б҃же
мои
чѹдеса твоꙗ ⁘
И помꙑшлениемъ твоимъ нѣстъ къто ѹподоб!тъ т! сѧ ⁘
Възъвѣстихъ и г҃лахъ,
ѹмнож!шѫ сѧ паче
ч!сла ⁘

Жрътвꙑ приношениꙗ не въсхотѣ ⁘
Тѣло же съвръшилъ еси
мнѣ ⁘
Въсесъжагаемꙑхъ
и
ѡ грѣсѣ не възꙑска ⁘

Тъгда рѣхъ :
се придѫ ⁘
Въ свитъцѣ
кънижънѣмъ
пи(ше)тъ ѡ мънѣ ⁘

Сътворити
волѧ твоѫ
б҃же
мои
въсхотѣхъ ⁘
И законъ твои
по срѣдѣ ср҃ца
моего ⁘

Благовѣстихъ правъдѫ твоѫ въ црⷦви
вел!цѣ ⁘
Се ѹстънама
мⷪима
не взбранѧ ⁘
Господи тꙑ
разѹмѣ ⁘

Правъдꙑ
твоеѫ
не скрꙑхъ въ ср҃ци моемъ ⁘
Истинѫ твоѫ и спасение твое рѣхъ ⁘
Не потаихъ мⷧсти
твоеѫ
и истинꙑ твоеѫ
ѿъ сънъма
многа ⁘

Тꙑ же г҃и не ѹдали щедротъ твоихъ ѿъ мене ⁘
Милостъ твоꙗ
и истина твоꙗ присно
застѫп!сте мѧ ⁘

Ꙗко ѡдръжашѫ мѧ злаа
имже не
бѣ
числа ⁘
Ѫшѫ мѧ безакониꙗ моꙗ и не възъмогъ зърѣти ⁘
Ѹмножишѫ
сѧ паче
власъ главꙑ моеѫ ⁘
И сръце мое ѡстави мѧ ⁘

Благоволи господи изъбавитї мѧ ⁘ Г҃и
на
помощъ
моѫ
призри ⁘

Да пⷪстꙑдѧт
сѧ и
пⷪсрамⷧѣѫт
сѧ
вкѹпѣ : искѫщеи
д҃шѫ мⷪеѫ
изѧти
ѫ ⁘ Да възвратѧтъ сѧ въспѧтъ и постꙑдѧтъ
сѧ хотѧщеи мнѣ
зло ⁘

Да приимѫтъ абие
стѹдъ свои г҃лѧщеи мнѣ : благо же, благо же ⁘

Да възърадѹѫтъ сѧ и възвеселѧтъ
сѧ
ѡ тебѣ вс!
искѫщеи
те[бе]бе
г҃и ⁘
И рекѫтъ вꙑнѫ :
да
възвеличить сѧ г҃ъ : љѵбѧщеи сп҃ен!е твое ⁘

Азъ же
нищъ
есъмъ и
ѹбогъ ,
г҃ъ приꙗетъ ми ⁘
Помощъникъ мои и
избавитель
мои
еси
тꙑ ,
б҃е мⷪи не замѹди ⁘

Блаженъ разѹмѣваѫи
на нїща и ѹб҃га ⁘
Въ денъ љѵтъ изъбавитъ !
господъ ⁘

Господъ
съхранитъ !
и живитъ !
и ѹблажитъ
!
на земи ⁘
И не прѣдастъ его в рѫцѣ врагомъ его ⁘

Господъ поможетъ
емѹ на ѡдрѣ болѣзни его ⁘
Въсе ложе его ѡбратилъ еси въ недѫгъ
его ⁘

Азъ же
рѣхъ : ги помилѹи мѧ :
и исцѣли д҃шѫ моѫ, ꙗкⷪ сгрѣш!хъ тебѣ ⁘

Враꙃи мои рѣшѫ
зълаа
мънѣ ⁘
Когда ѹмъретъ и погꙑбнеть имѧ егⷪ ⁘

И въхождааше видѣти, сѹе
глаголааше ⁘
Сръце его събъра безаконие себѣ ⁘
Исхождааше вонъ и г҃лааше

въкѹпѣ. на мѧ шъптаахѫ вси враꙃи мои ⁘
На
мѧ
помꙑшълѣахѫ
зълаа мънѣ ⁘

Слово
законопрѣстѫпно възложишѫ на мѧ ⁘
Еда съпѧи не приложитъ въсъкръснѫти ⁘

И бо чловѣкъ мира моего на-нъже ѹпъвахъ ⁘
Ꙗдꙑ хлѣбꙑ
моѫ
възвеличилъ
естъ на мѧ ковъ ⁘

Тꙑ же г҃и помилѹи мѧ и въскрѣси
мѧ и вьздамъ имъ ⁘

0 семь пⷪзнахъ ꙗкⷪ всхотѣ мѧ ⁘
Ꙗкⷪ не взрадѹеть сѧ врагь мⷪи ѡ мнѣ ⁘

Мене же
за
незълобѫ
приѫтъ ⁘
И ѹтвръди
мѧ
прѣдъ тобоѫ
въ вѣкъ ⁘

Бл҃нъ г҃ъ б҃ъ
и҃левъ ѿъ вѣка и до вѣка : бѫдетъ бѫдетъ ⁘

Ꙗкоже
жѫдаетъ
еленъ на источникꙑ
вⷪднꙑѫ ⁘
Тако
жѫдаетъ
д҃ша
моꙗ къ тебѣ
б҃же ⁘

Въждѫда д҃ша
моꙗ къ б҃ѹ крѣпъкⷪѡмѹ
и ж!вѡмѹ ⁘
Къгда придѫ и ꙗвлѧ сѧ л!цю б҃ию ⁘

Бꙑшѫ слъзꙑ моѫ мнѣ хлѣбъ д҃нъ и нощъ ⁘
Егда
г҃лаахѫ мънѣ
на въсѣкъ дънъ : кде естъ б҃ъ твои ⁘

Си
помѧнѫхъ и излиꙗхъ на мѧ д҃шѫ моѫ ⁘
Ꙗко проидѫ скосѣ
мѣсто крова дивъна
домѹ б҃жиꙗ ⁘
Въ гласѣ радованиꙗ и исповѣданиꙗ шѹма празднѹѫщаагⷪ ⁘

Въскѫѫ
печалъна еси д҃ше моꙗ и
въскѫѫ
сѫмѫщаеши мѧ ⁘
Ꙋпъваи
на б҃а
ꙗко исповѣмъ
сѧ емѹ ⁘
Спасение лицѹ моемѹ и богъ мои ⁘

Ко
мънѣ самоѡмѹ д҃ша
моꙗ съмѧте
сѧ ⁘
Сего ради помаза
тѧ ѿъ землѧ иѡръданъскꙑ ⁘
и
ѿъ горꙑ малꙑ ⁘

Бездъна бездънѫ призиваетъ въ гласъ
хлѫбеи твоихъ ⁘
Всѧ вꙑсотꙑ твоѫ и влънꙑ твоѫ
по мнѣ прѣидошѫ ⁘

Въ дънь запⷪвѣстъ г҃ь милⷪстъ своѫ ⁘
И нощиѫ пѣснъ его
ѿъ мене ⁘
Молитва б҃ѹ живота моего ⁘

Рекѫ б҃ѹ : застѫпъникъ мои еси ,
почто
мѧ забꙑ ⁘ И въскѫѫ
сѣтѹѫ
хождѫ ѡⷮ печали
врага моего ⁘

Эгда
ск(р)ѹшаахѫ сѧ кости мⷪѫ, поношаахѫ ми враꙃи мои ⁘
Эгда
г҃лаахѫ
мънѣ на всѣко
врѣмѧ : къде
естъ б҃ъ твои ⁘

Въскѫѫ
печалъна еси д҃ше моꙗ и въскѫѫ
съмѫщаеши мѧ ⁘
Ѹпъваи
на бога ꙗко исповѣмъ
сѧ емѹ ⁘
Сп҃ение лицѹ моемѹ и б҃ъ мои ⁘

Сѫди ми б҃же и расѫди прѧ моѫ :
ѿъ ѫзꙑка непрѣподобъна ⁘
Оть
ч҃лка неправедна и лъст!ва избав!
мѧ ⁘

Ꙗко тꙑ еси
б҃же крѣпостъ
моꙗ ⁘
Въскѫѫ
ѿъринѫ мѧ и
въскѫѫ
сѣтѹѫ
хождѫ, егда
стѫжаетъ
ми
врагъ ⁘

Посъли свѣтъ твои и истинѫ твоѫ ⁘
Та мѧ настависте
и въвѣсте
мѧ
въ горѫ с҃тѫѫ его ⁘
И въ села
тъвоꙗ ⁘

И вънидѫ къ ѡлътарю б҃жию ⁘
Къ б҃ѹ веселѧщоѡмѹ юностъ моѫ ⁘
Исповѣмъ
сѧ тебѣ
въ гѫслехъ б҃же б҃е мои ⁘

Въскѫѫ
прискръбна
еси д҃ше моꙗ :
и
въскѫѫ
съмѫщаеши мѧ ⁘
Ꙋпьваи
на
б҃а ,
ꙗко исповѣм
сѧ емѹ ⁘
Сп҃ение лицѹ моемѹ и б҃ъ мои ⁘

Б҃а
ѹшима нашима ѹслꙑшⷶхм` ⁘
О҃ци наши възвѣст!шѫ
наⷨ ⁘
Дѣло еже
съдѣла въ дъни ихъ : и
въ дъни пръвꙑѫ ⁘

Рѫка твоꙗ ѫзꙑкꙑ
потрѣби
и
насад!лъ ѫ
еси ⁘
Ѹзълоби
љѵди и изъгна ѫ ⁘

Не
ѡрѫжиемъ бо
своимъ
наслѣдишѫ
землѧ ⁘
И мꙑшъца
ихъ не сп҃е ихъ ⁘
Нъ десница
твоꙗ и мꙑшца
твоꙗ
и просвѣщен!е лица твоего ⁘
Ꙗко благоизволи
въ нихъ ⁘

Тꙑ еси
самъ ц҃ръ мои
б҃ъ мои ⁘
заповѣдаѫ спасениꙗ иꙗковлѣ ⁘

О тебѣ врагꙑ нашѫ изъбодемъ рогꙑ ⁘
И ѡ имени твоемъ ѹничъжимъ въстаѫщѫѫ
на нꙑ ⁘

Не на лѫкъ бо
мои ѹпъваѫ
и ѡрѫжие мое не сп҃етъ
мене ⁘

Спаслъ бо нꙑ
еси
ѿъ стѫжаѫщихъ
намъ ⁘
И ненавидѧщѫѫ
насъ посрамилъ
еси ⁘

О боꙃѣ похвалимъ сѧ весъ денъ ⁘
И ѡ имени твоемъ исповѣмъ
сѧ
въ вѣкъ ⁘

Ннѣ же ѿъринѫ
и
посрами нꙑ ⁘
И не изꙑдеши
б҃е
въ
силахъ
нашихъ ⁘

Възвратилъ
нꙑ
си
въспѧтъ
при враꙃѣхь н҃ш!хъ ⁘
И ненавидѧщеи насъ расхꙑщаахѫ
себѣ ⁘

Далъ
нꙑ
еси
ꙗко ѡвьцѫ снѣди ⁘
И въ
ѫзцѣхъ расѣꙗлъ
нꙑ
еси ⁘

Продастъ
љѵди своѫ безъ цѣнь! ⁘
И не бѣ
множъства въ вскликновениихъ
нашихъ ⁘

Положилъ
нꙑ
еси
поношен!ю
сѫсѣдомь наш!м ⁘
Подрѣжание
и порѫган!е
сѫщ!имь
ѡкрⷭть
насъ ⁘

Положилъ
нꙑ
еси
въ притъчѫ въ ѫзꙑцѣхъ ⁘
Покꙑванию
главѣ въ љѵдехъ ⁘

Въсъ денъ срамъ
мои
прѣдъ мноѫ естъ ⁘
И стѹдъ лица моего покрꙑ мѧ ⁘

Отъ гласа поносѧщаго
и ѡклеветаваѫщаго ⁘
Отъ лица вражиꙗ изъгонѧщаго ⁘

Си
въсѣ придѫ
на нꙑ
и не забꙑхомъ тебе ⁘
И не прѣврѣдихомъ
въ завѣтѣ твоемъ ⁘

И
не
ѿъстѫпи въспѧтъ сръце наше ⁘
И ѹклонилъ еси стъцѫ
нашѫ ѡⷮ пѫти твоего ⁘

Ꙗко съмѣрилъ
нꙑ
еси
на мѣстѣ ѡзлоблениꙗ ⁘
И прикрꙑ нꙑ
сѣнъ смрътънаꙗ ⁘

Аще забꙑхомъ
имѧ б҃а нашего ⁘ И
ꙗще
въздѣхомъ рѫкꙑ
нашѫ къ б҃ѹ тѹждем{ѵ} ⁘

Не б҃ъ ли възꙑщетъ сихъ ⁘
Тои
бо изъвѣсть
таинаа сръдъцѹ ⁘

Ꙗко тебе
ради ѹмръщвѣеми есмъ
въсъ день ⁘
Въмѣнишѫ
нꙑ
ꙗко ѡвъцѫ на заколение ⁘

Въстани, въскѫѫ
спиши господи ⁘
Въскръсни
и
не ѿърини
до конъца ⁘

Въскѫѫ
лице твое ѿвращаеши ⁘
Забꙑваеши нищетѫ нашѫ и печалъ нашѫ ⁘

Ꙗко съмѣри сѧ въ пръстъ дѹша наша ⁘
Прилъпе земли
ѫтроба наша ⁘

Въскръсни господи, помоꙃи намъ ⁘
Избави нꙑ
имени
твоего
ради ⁘

Отъригнѫ сръце мое слово благо ⁘
Глѧ азъ дѣла моꙗ ц҃реви ⁘
Ѫз҃къ мⷪи тръстъ книжника
ѫдро
пишѫща ⁘

Красънѣиши
добротоѫ паче с҃нъ ч҃лчъ ⁘
Излиꙗ сѧ благодѣтъ
въ ѹстънѹ твоею ⁘ Сего ради
благословитъ
тѧ б҃ъ
въ вѣкъ ⁘

Прѣпоꙗши мѧ
ѡрѫжиемъ
твоимъ
по бедрѣ
твоеи ,
силъне ⁘
Красотоѫ твоеѫ и добротоѫ твоеѫ ⁘

И налѧци и спѣи (и) ц҃ръстъвѹи ⁘
Истинꙑ ради и кротости и правъдꙑ ⁘
И наставитъ тѧ дивъно
десница твоꙗ ⁘

Стрѣлꙑ твоѫ изощъренꙑ ,
силъне ⁘
Љѵдие твои
подъ тобоѫ падѫтъ ⁘
Въ сръциихъ
врагъ царъ ⁘

Прѣстолъ твои б҃же въ вѣкъ вѣка ⁘
Жъзлъ правости
жъзлъ ц҃ръства
твоего ⁘

Възъљѵбилъ еси правъдѫ и възъненавидѣ
безаконие ⁘
Сего ради
помаза тѧ
б҃ъ
б҃ъ
твои :
ѡлѣемъ
радости паче
причѫстникь твоихъ ⁘

Змѵръна
и стаикта
и
касиꙗ ѿъ ризъ твоихъ ⁘
Отъ варии
сло(но)вънꙑхъ, изъ нихъже възвеселишѫ
тѧ ⁘

Дъщери цари въ чъсти твоеи ⁘
Прѣдъста царица ѡ деснѫѫ тебе
въ ризахъ позлащенахъ ⁘
Одѣана
ѹкрашена ⁘

Слꙑши дъщи и виждъ
и приклони ѹхⷪ твⷪе ⁘
И забѫди љѵди твоѫ и домъ ѡ҃ца твоего ⁘

И въсхощетъ царъ добротѣ твоеи ⁘
Ꙗко тои
естъ
г҃ъ твои

и поклониши
сѧ емѹ ⁘
И дъщи тѵрова съ дарꙑ ⁘
Лицѹ твоемѹ помолѧтъ сѧ богатии љѵдие ⁘

Въсѣ слава дъще҃ри цри вънѫтръѫдѹ ⁘
Трѣснꙑ
златꙑ
ѡдѣна
прѣкрашена ⁘

Приведѫтъ сѧ царю
дѣвꙑ по
неи ⁘
И искрънѧѫ
еѫ приведѫтъ сѧ тебѣ ⁘

Приведѫтъ сѧ въ весели и радости ⁘
Приведѫтъ
сѧ въ цръковъ царѧ ⁘

Въ ѡ҃цъ твⷪихь мѣсто бꙑшѫ с҃нове твои ⁘
Поставиши ѫ
кънѧꙃѫ по въсеи земли.

Г҃и
помѣнѫтъ
имѧ твое въ всѣкомъ родѣ и родѣ ⁘
Сего рад! љѵдие
исповѣдѧтъ ти сѧ
въ вѣкъ ! въ вѣкъ вѣка ⁘

Б҃ъ намъ прибѣжище и сила ⁘
Помощъникъ въ скръбехъ ѡбрѣтъшиихъ нꙑ
ꙃѣло ⁘

Сего ради не ѹбоимъ сѧ, егда
съмѫщаетъ сѧ землѣ ⁘
И прѣлагаѫтъ сѧ горꙑ въ сръца моръскаа ⁘

Въшѹмѣшѫ и съмѫтишѫ сѧ водꙑ ихъ ⁘
Съмѧтошѫ
сѧ горꙑ крѣпостиѫ его ⁘

Рѣчъна ѹстръмлениꙗ
въселѧтъ
градъ б҃жии ⁘
Свѧтилъ
естъ село свое вꙑшънии ⁘

Б҃ъ по срѣдѣ его и не подвижитъ сѧ.
Поможетъ
емѹ б҃ъ
ѹтро за ѹтра.

Съмѧтошѫ
сѧ ѫзꙑци и ѹклонишѫ сѧ царъства .
Дастъ глаⷭ свои вꙑшънии и потрѧсе сѧ земⷧѣ.

Г҃ъ силъ
съ нами, застѫпъникъ нашъ б҃ъ иꙗковлъ ⁘

Придѣте и видите дѣла б҃жиꙗ ⁘
Ꙗкоже
положи чюдеса на земⷧи ⁘

Отъемⷧѧ
брани до конецъ земи ⁘
Лѫкъ скрѹшитъ и сломитъ ѡрѫжие ⁘
И щитꙑ съжежетъ ѡгнемъ ⁘

Ѹпразните сѧ и разѹмѣите, ꙗко азъ есмъ б҃ъ ⁘
Възнесѫ сѧ въ ѫзꙑцѣхъ,
възънесѫ сѧ на земли ⁘

Г҃ъ силъ
съ нами, защитъникъ
нашъ б҃ъ иꙗковлъ ⁘

Въси ѫзꙑци въсплещате рѫками ⁘
Въскликънѣте б҃ѹ гласомъ радости ⁘

Ꙗко г҃ъ вꙑшънии страшенъ,
ц҃ръ велеи
по въсеи земⷧи ⁘

Покори љѵди намъ и ѫзꙑкꙑ
подъ ногꙑ
нашѫ ⁘

Изъбра намъ
достоꙗние себѣ ⁘
Добротѫ иꙗковлѧ ѫже възъљѵби ⁘

Възꙑде б҃ъ въ
въсъкликновении, г҃ъ въ гласѣ трѫбънѣ ⁘

Поите[те] богѹ нашемѹ поите ⁘
Поите царю нашемѹ, поите ⁘

Ꙗко царъ въсеи земли б҃ъ, поите [и]
разѹмъно ⁘

Въцари сѧ б҃ъ надъ въсѣми
ѫзꙑкꙑ ⁘
Б҃ъ сѣдитъ
на прѣстолѣ
свѧтѣмъ своемъ ⁘

Кънѧꙃи љѵдъстии събрашѫ сѧ съ б҃омъ аврамлемъ ⁘
Ꙗко богѹ
крѣпъции земи
ꙃѣло
възнѣсѧ
сѧ ⁘

Велеи
г҃ъ нашъ и хваленъ ꙃѣло ⁘
Въ гр҃адѣ ба нашего, въ горѣ с҃тѣи его ⁘

Благокоренъномъ
радованиемъ
всеѫ земⷧѧ ⁘
Гора
сиѡнъска
ребра сѣверова ⁘
Градъ царѣ великааго ⁘

Б҃ъ въ варехъ
его знаемъ естъ, егда застѫпаетъ ! ⁘

Ꙗко се ц҃ри
земъстии
събрашѫ сѧ ⁘
Сънидѫ
сѧ въкѹпѣ ⁘

Ти
видѣвъше тако дивишѫ сѧ ⁘
Съмѧтошѫ
сѧ,
подвижашѫ сѧ

трепетъ приѫтъ ѫ ⁘
Тѹ болѣзнъ
ꙗко раждаѫщи ⁘

Дѹхомъ бѹръномъ
скрѹшитъ
кораблѧ
тарсисъскꙑѫ фарисѣиски ⁘

Ꙗкоже слꙑшахъмъ, тако и видѣхъмъ ⁘
Въ градѣ г҃а силъ, въ градѣ б҃а нашего ⁘
Б҃ъ ѡснова
и
въ вѣкъ в҃кьӏꙖр⁘

Приѫхомъ б҃же милостъ твоѫ по срѣдѣ љѵдеи твоихъ ⁘

По имени твоемѹ б҃же, тако и хвала твоꙗ на конъцихъ землѧ ⁘
Правъдѫ
исплънъ
десница твоꙗ ⁘

Да възъвеселитъ сѧ гора сиѡнъска ⁘
И възърадѹѫтъ сѧ дъщери июдеискꙑ ⁘
Сѫдобъ
твоихъ ради
господи ⁘

Обидѣте сиѡна ,
ѡбъимѣте
и ⁘
Повѣдите
въ стлъпѣхъ еѫ ⁘

Положите ср҃ца ваша въ силѫ
его ⁘
И разъдѣлите домъ его ⁘
Ꙗко да повѣсте въ родѣ иномъ ⁘

Ꙗко тꙑ
еси
б҃ъ нашъ въ вѣкꙑ
и въ вѣкъ вѣка ⁘
Тои
ѹпасетъ нꙑ
въ вѣкъ ⁘

0ѵслꙑшите си
въси ѫз҃ци ⁘
Вънѹшите
вси
живѫщеи по вселенѣи ⁘

Земънии
же
сꙑнове ч҃лчи ⁘
Въкѹпѣ богатъ и ѹбогъ ⁘

Ꙋста моꙗ възг҃лѧтъ прѣмѫдростъ ⁘
И поѹ҃чение срца моего разѹмъ ⁘

Приклонѧ въ притъчахъ ѹхо мое ⁘
Разъгнѫ въ ѱалътири ганание
мое ⁘

Въскѫѫ
боѫ сѧ въ денъ љѵтъ ⁘
Безаконие пѫти
моѫ
ѡбиде мѧ ⁘

Надѣѫщеи сѧ силѣ
твоеи ⁘
И множъствомъ богатъства
хвалѧще сѧ ⁘

Братъ не избавитъ, избавитъ ли ч҃лкъ ⁘
Не дастъ б҃ѹ изъмѣнꙑ за сѧ ⁘

И цѣнꙑ избавлениꙗ д҃шѫ свⷪеѫ ⁘
И
ѹтрѹди сѧ въ вѣкъ

и живъ бѫдетъ
до кⷪнца ⁘
Не ѹзр!тъ пагбꙑ ,

егда
вид!тъ прѣмѫдрꙑѫ
ѹм!раѫщѫ ⁘
Въкѹпѣ безѹменъ
и несъмꙑсъленъ
погꙑбнетъ ⁘
И ѡставѧтъ
тѹждиимъ богатъство свое ⁘

И гроби ихъ храми
ихъ
въ вѣкъ ⁘
Села
ихъ
въ родъ и родъ ⁘
Нарѣшѫ
имена своꙗ на земънꙑхъ ⁘

И чловѣкъ въ чъсти сꙑ не разѹмѣ ⁘
Приложи сѧ скотѣхъ несъмꙑслънꙑхъ и ѹпоⷣби сѧ имъ ⁘

Съ
пѫтъ ихъ съблазнъ имъ ⁘
И по срѣдѣ
въ ѹстѣхъ своихъ
благоизволѧтъ ⁘

Ꙗкⷪ ѡвцѫ въ адѣ полⷪжен! сѫтъ, смръть
ѹпасеть ѫ ⁘
И ѹдоблѣѫтъ
имъ
правии заѹтра ⁘
И помощъ ихъ ѡбетъшаетъ
въ адѣ :
ѿъ славꙑ своѫ изъринѫшѫ сѧ ⁘

Ѡбаче б҃ъ избавитъ д҃шѫ моѫ изъ
рѫкꙑ адовꙑ, егда
приемⷧетъ
мѧ ⁘

Не бои
сѧ, егда
разъбогатѣеть чловѣкъ ⁘
Ли егда
ѹмножитъ сѧ слава домѹ его ⁘

Иде
ѹмираѫ
не
ѡставитъ ли
въсего ⁘
Ни
же
сънидетъ
съ нимъ слава домѹ
его ⁘

Ꙗко д҃ша его въ животѣ его бл҃витъ сѧ ⁘
Исповѣстъ
ти сѧ, егда
благо
створиши емѹ ⁘

Вънидетъ
до рода ѿе҃цъ своихъ ⁘
+дажьи ЙАР
До вѣка не ѹзърить свѣта ⁘

И ч҃лкъ въ чъсти сꙑ
не разѹмѣ :
приложи сѧ скотѣхъ несъмꙑслънꙑхъ
и ѹпоⷣби сѧ имъ ⁘

Г҃ъ
б҃омъ г҃ъ г҃ла
и призъва земⷧѧ ⁘
Отъ въстокъ
слънъца
до западь ⁘

Отъ сиѡна красота
лѣпⷪтꙑ
его ⁘

Богъ ꙗвѣ придетъ ⁘
Богъ нашъ и не прѣмлъчитъ ⁘
Огнъ прѣдъ нимъ възъгоритъ сѧ ⁘
И ѡкръстъ его бѹрѣ велиꙗ ⁘

Призоветъ небо съвꙑше ⁘
И землѧ расѫдитъ
љѵди своѫ ⁘

Съберете емѹ прѣподобънꙑѫ
его ⁘
Завѣщаваѫщѫѫ
завѣтъ его ѡ жрътвахъ ⁘

И
възвѣстѧтъ
неб҃са правъдѫ его ⁘
Ꙗко б҃ъ сѫдии естъ ⁘

Слꙑшите љѵдие мои,
възъглаголѧ вамъ ⁘
И
и҃љѵ
съвѣдѣтелъстъвѹѫ
тебѣ ⁘
Ꙗко
б҃ъ
твои есмъ азъ ⁘

Не ѡ жрътвахъ твоихъ ѡбличѫ тебе ⁘
Олокавъөоматꙑ
же
твоѫ прѣдъ мноѫ сѫтъ присно ⁘

Не приимѫ ѡⷮ домѹ твоего телець ⁘
Ни
ѿь стадъ твоихъ козелъ ⁘

Ꙗко мои сѫтъ въси ꙃвѣрие дѫбравънии ⁘
Скоти въ горахъ и волове ⁘

Познахъ въсѧ птицꙑ
неб҃сънꙑѫ ⁘
И красота селънаⷶ съ мноѫ естъ ⁘

Аще възалъчѫ, не повѣмъ тебѣ ⁘
Моꙗ бо естъ вселенаꙗ и кⷪнци
еѫ ⁘

Еда
ꙗмъ мѧса юнъча : ли кръвъ козлѧ пиѫ ⁘

Пожри б҃ви
жрътъвѫ
хвалѣ :
и въздаждъ
въишнемѹ ѡбѣть!
твⷪѫ ⁘

И призови мѧ въ денъ печали твоеѫ ⁘
Изъбавълѧ тѧ и прославиши мѧ ⁘

Грѣшъникѹ же рече б҃ъ ⁘
Въскѫѫ
тꙑ повѣдаеши
ѡправъданиꙗ моꙗ ⁘
И приемлеши
завѣтъ мои ѹстꙑ своими ⁘

Тꙑ же
възненавидѣ
наказание ! извръже
словеса моꙗ вспѧтъ ⁘

Аще видѣаше татъ
,
течааше с нимъ ⁘
И съ прѣљѵбодѣи ѹчѫстие
свое
полагааше ⁘

Ꙋста твоꙗ ѹмъножишѫ зълобѫ ⁘
И ѫзꙑкъ твои съплѣтааше лъщение ⁘

Сѣдѧи
на
брать
свои
клеветааше ⁘
И на с҃на матери
своеѫ
полагааше съблазнъ ⁘

Си
еси сътворилъ и ѹмлъчахъ ⁘
Възнепъщева
безаконие
ꙗко бѫдѫ тебѣ
подобенъ ⁘
Обличѫ тѧ и поставлѧ
прѣдъ лицемъ твоимъ грѣхꙑ
твоѫ ⁘

Разѹмѣите же
[в]си забꙑваѫщеи б҃а ⁘
Еда
когда похꙑтитъ
и не бѫдетъ
избавлѣѫи ⁘

Жрътва хвалѣ
прославитъ сѧ ⁘
И
тѹ
пѫтъ
имъже
ꙗвлѧ емѹ
сп҃ение мое ⁘

Помилѹи мѧ б҃е по велицѣи милости твⷪеи ⁘
И по многꙑ(мъ)
щедротамъ твоимъ ѡцѣсти безакⷪние
мⷪе ⁘

Наипаче
ѡмꙑи мѧ ѿь безакон!ꙗ моего ⁘
И ѿъ грѣха моего ѡчисти
мѧ ⁘

Ꙗко безаконие мое азъ знаѫ ⁘
И грѣхъ мои прѣдъ мъноѫ естъ присно ⁘

Тебѣ
единомѹ съгрѣшихъ и зълое
прѣдъ тобоѫ створихъ ⁘
Ꙗко да ѡправъдиши сѧ въ словесехъ своихъ ⁘
И прѣпъриши
вънегда сѫдити
сѧ ⁘

Се бо въ безакони
зачѫтъ есмъ ⁘
И въ грѣсѣхъ роди мѧ мати моꙗ ⁘

Се бо истинѫ
възљѵбилъ еси ⁘
Безвѣстънаа
и
таинаа
прѣмѫдрости
ꙗвилъ ми еси ⁘

Окропиши мѧ ѵсопомъ
и
ѡчищѫ
сѧ ⁘
Омꙑеши мѧ и паче
снѣга ѹбѣлѧ сѧ ⁘

Слѹхѹ моемѹ даси радостъ и веселие ⁘
Възърадѹѫтъ сѧ кости съмѣренꙑѫ ⁘

Отъврати лице твое ѿъ грѣхъ моихъ ⁘
И всѣ безакониꙗ моꙗ ѡцѣсти ⁘

Ср҃це чисто съꙃижди
въ мнѣ боже ⁘
И д҃хъ правъ ѡбнови въ ѫтробѣ моеи ⁘

Не ѿъвръꙃи мене
ѿъ лица твоего ⁘
И д҃ха
с҃таго твоего
не ѿъими ѿъ мене ⁘

Въздаждъ
ми радостъ сп҃ениꙗ твоего ⁘
И дѹхомъ владꙑчънемъ ѹтвръди мѧ ⁘

Наѹчѫ безаконънꙑѫ
пѫтемъ твоимъ ⁘
И нечъстивии къ тебѣ
ѡбратѧтъ сѧ ⁘

И҃збави мѧ ѿь кръви
бже б҃же сп҃ениꙗ мⷪего ⁘
Възърадѹетъ сѧ ѫзъикъ мои правдѣ твоеи ⁘

Г҃и ѹстнѣ мои ѿъвръзеши
и ѹста моꙗ възъвѣстѧтъ хвалѫ твоѫ ⁘

Ꙗко аще би въсхотѣлъ жрътвѣ , далъ бимъ
ѹбо ⁘
Олокавътоматъ
не благоволиши ⁘

Жрътва б҃ѹ д҃хъ скрѹшенъ ⁘
Сръца
съкрѹшена
и смѣрена
б҃ъ не
ѹничъжитъ ⁘

Ꙋблажи г҃и благоволениемъ твоимъ сиѡна :
и
да съꙃиждѫть
сѧ стѣнꙑ иеросолимъскꙑ ⁘

Тогда благоволиши жрътвѫ равдѣ ⁘
Възъношение
ѡлокавътомата ⁘
Тъгда възложѫтъ на ѡлтаръ твои телцѫ ⁘

Что сѧ хвалиши въ злобѣ силънꙑ ⁘
Безаконие въсъ д҃нь

неправъдѫ ѹмꙑсли ѫз҃кь твои ⁘
Ꙗко бритва
изощърена
створилъ еси лъстъ ⁘

Възљѵбилъ еси злобѫ паче благостꙑнѧ ⁘
Неправъдѫ неже
г҃лати правдѫ ⁘

Възљѵбилъ еси всѧ г҃лꙑ потопънꙑѫ
ѫзꙑкъ лъстивъ ⁘

Сего
ради
б҃ъ разьдрѹшитъ
тѧ до конца ⁘
Въстръгнетъ
тѧ
и прѣселитъ тѧ ѡⷮ села
твоего ⁘
И коренъ твои ѿъ землѧ живѫщихъ ⁘

Ѹзърѧтъ
праведъни и ѹбоѫтъ сѧ ⁘
И ѡ немъ въсъмѣѭтъ
сѧ и рекѫтъ :

Се
чловѣкъ иже не положи б҃а помощьника себѣ ⁘
Нъ ѹпъва
на множъство богатъства своѥго ⁘
И възьможе
сѹѥтоѭ
своѥѭ ⁘

Азь же
ꙗко маслина плодовита въ домѹ б҃жии ⁘
Ѹпъ(в)ахь
на милостъ б҃жиѭ въ вѣкь и вь вѣкь вѣкъ ⁘

Исповѣмъ ти сѧ въ вѣкъ ꙗко створилъ ѥси ⁘
И
тръплѧ
имѧ твоѥ ꙗко благо
прѣдъ прѣподобънꙑми твоими ⁘

Рече безѹменъ
въ сръци своѥмъ :
нѣстъ б҃а ⁘
Растлѣшѫ и ѡмразишѫ
сѧ въ безакониихъ своихъ ⁘
Нѣстъ творѧи добра ⁘

Б҃ъ с н҃бсе приниче на с҃нꙑ
ч҃лчѫ ⁘
Видѣти, аще ѥстъ разѹмѣваѭи
ли възꙑскаѭи
б҃а ⁘

Въси ѹклонишѫ сѧ, въкѹпѣ
некљѵчими
бꙑшѫ ⁘
Нѣстъ творѧи
блага ,
нѣстъ и
до ѥдїнⷪго ⁘

Ни ли разѹмѣѭть въси творѧщии безакониѥ ⁘
Сънѣдаѫщеи љѵди моѭ въ хлѣба мѣсто бога не призъвашѫ ⁘

Тѹ
ѹбоꙗшѫ
сѧ страха идеже
не
бѣ
страха ⁘
Ꙗко б҃ъ расꙑпа кости члкоѹгодъникь ⁘
Постꙑдѧтъ
сѧ ꙗко богъ ѹничъжи ѭ
⁘

Къто дасть ѿь сиѡна
спасениѥ
и҃лево ⁘
Егда
възвратить
г҃ъ
плѣнение љѵдеи своихъ ⁘
Възърадѹѥть сѧ иꙗковъ,
възвеселить сѧ и҃лъ ⁘

Б҃же въ їмѧ твоѥ сп҃си мѧ и вь силѣ твоѥи сѫди ми ⁘

Б҃же ѹслꙑши молитвѫ моѭ,
внѹши
г҃лꙑ ѹсть моихъ ⁘

Ꙗко тѹждии въсташѫ на мѧ ⁘
И крѣпъции искашѫ
д҃шѫ моѭ ⁘
И не прѣдложишѫ б҃а прѣдъ собоѭ ⁘

Се бо
б҃ъ помагаѥтъ ми ⁘
И г҃ъ
застѫпъникъ ѥстъ
д҃ши моѥи ⁘

Възъврати
злаа
врагомъ моимъ ⁘
Истиноѭ твоѥѭ потрѣби
ѭ ⁘

Волеѭ пожърѫ тебѣ ⁘
Исповѣмъ
сѧ имени твоѥмѹ г҃и ,
ꙗко благо
ѥсть ⁘

Ꙗко
ѿь всѣкоѭ
печали избавилъ мѧ ѥси ⁘
И на врагꙑ
моѭ възърѣ ѡко моѥ ⁘

Вънѹши
б҃же молитвѫ моѭ и не прѣзъри молениꙗ моѥго ⁘

Вънъми
ми
и ѹслꙑши мѧ ⁘
Въ скръбехъ печалиѭ моѥѭ смѧтохъ
сѧ ⁘

Ѿь гласа вражиꙗ и ѿь сьтѫжаниꙗ
грѣшнича ⁘
Ꙗкⷪ ѹклонишѫ на мѧ безакониѥ :
и вь
гнѣвѣ
враждоваахѫ
мнѣ ⁘

Срце моѥ смѧте
сѧ въ мьнѣ ⁘
И страхь смръти нападе на мѧ ⁘

Боꙗзнъ и трепеть приде на мѧ ⁘
И покрꙑ мѧ тъма ⁘

И рѣхь :
кто дастъ ми крилѣ ꙗко голѫбини ⁘
И полещѫ
и почиѭ ⁘

Се ѹдалихь сѧ бѣгаѭ и въдворихь
сѧ въ пѹстꙑни ⁘

Чаахъ б҃а спасаѭщаго мѧ :
ѿъ прѣнемаганиꙗ
д҃шѫ
и бѹрѧ ⁘

Потопи господи и разъдѣли ѭзꙑкꙑ
ихъ ⁘
Ꙗко
видѣхъ
безакониѥ и прѣрѣканиѥ въ градѣ ⁘

Денъ и нощь ѡбидетъ
и
по стѣнамъ ѥго ⁘
И безакониѥ и трѹдъ по срѣдѣ ѥго и неправъда ⁘

И не ѡскѫдѣ ѿь пѫти ѥго лихъва и лъсть ⁘

Ꙗко
аще ми
би
врагь поносилъ
,
прѣтръпѣлъ бимъ
⁘
И
аще
би
ненавидѧи
мене на мѧ
велърѣ{че}валъ :
ѹкрꙑлъ сѧ ѹбо
бихъ
ѿь него ⁘

Тꙑ же чловѣче равънодѹшъне :
владꙑко мои,
зънаниѥ
моѥ ⁘

Ижѥ кѹпно насладилъ
ѥси мънѣ
брашъна ⁘
Въ храмѣ
б҃жии ходиховѣ
ѥдиномꙑшлениѥмъ ⁘

Да придетъ смрътъ на нѧ
и снидѫтъ въ адъ живи ⁘
Ꙗко злоба
въ жилищихъ ихъ
по срѣдѣ ихъ ⁘

Азъ къ б҃ѹ възвахъ и г҃ъ
ѹслꙑша мѧ ⁘

Вечеръ и ѹтрѹ
и полѹдъне ⁘
Повѣмъ
и
възвѣщѫ
и ѹсълꙑшитъ гласъ мои ⁘

Избавитъ миромъ дѹшѫ моѭ :
ѿъ приближаѭщиихъ сѧ мънѣ ⁘
Ꙗко въ мноꙃѣхъ бѣахѫ съ мъноѭ ⁘

Ѹслꙑшитъ богъ и смѣритъ ѭ
сѫи прѣжде вѣкъ ⁘
Нѣсть бо имъ изъмѣнениꙗ, зане
не ѹбоꙗшѫ сѧ б҃а ⁘

Прострѣтъ рѫкѫ своѭ на въздааниѥ ⁘
Ѡскврънишѫ завѣтъ ѥго ⁘

Раздѣлишѫ сѧ ѿь гнѣва лица твоѥго єгоЙ?+Б ⁘
И приближишѫ сѧ сръца ихъ ⁘
Ѹмѧкнѫшѫ словеса ихъ паче ѡлѣа :
и
та
сѫть
стрѣлꙑ
⁘

Възъвръꙃи на
господа
печалъ своѭ
и тои
тѧ прѣпитѣѥтъ ⁘
Не дастъ въ вѣкꙑ
млъвꙑ
праведъникѹ ⁘

Тꙑ же боже низьведеши ѭ
въ стѹденъцъ
(и)стлѣниꙗ ⁘
Мѫжи
криви
и
лъстивии :
и
не прѣполовѧтъ
днеи своихъ ⁘
Азъ же г҃и ѹпъвахъ
на тѧ ⁘

Помилѹи мѧ б҃же, ꙗко попра мѧ чловѣкь ⁘
Въ(с) денъ борѧ [сѧ] стѫжи ми ⁘

Попрашѫ мѧ враꙃи мои весъ денъ ⁘
Ꙗко мноꙃи борѧщеи сѧ
съ
мноѭ
съвꙑше ⁘

Въ денъ
не боѭ
сѧ, азъ же ѹпъваѭ
на тѧ ⁘

Ѡ боꙃѣ похвалѧ словеса моꙗ ⁘
На б҃а ѹпъвахъ,
не ѹбоѭ сѧ что створитъ мнѣ
плътъ ⁘

Весъ денъ словеса
моꙗ
мръзѣахѫ
имъ ⁘
На мѧ въсѣ помꙑшлениꙗ ихъ на зъло ⁘

Въселѧтъ
сѧ и съкрꙑѭтъ ⁘
Ти пѫти
моѭ
хранѧтъ ⁘
Ꙗкоже потръпѣшѫ д҃шѫ моѭ,

ни ѡ чимъже
спасеши
ѭ ⁘
Гнѣвомъ љѵди низъбиѥши ⁘

Б҃же
животъ мои исповѣдахъ
тебѣ ⁘
Положилъ ѥси слъзꙑ моѭ прѣдъ тобоѭ
ꙗко
въ ѡбѣтовании
твоѥмъ ⁘

Възъвратѧтъ сѧ враꙃи мои въсъпѧтъ ⁘
Въ-нъже
денъ аще призовѫ тѧ :
се познахъ ꙗко б҃ъ мои ѥси
тꙑ ⁘

Ѡ б҃ꙃѣ похвалѧ глаголъ ⁘
W г҃дѣ похвалѧ слово ⁘

На
б҃а
ѹпъваѭ ,
не ѹбоѭ сѧ что створитъ мнѣ
чловѣкъ ⁘

Въ мнѣ сѫтъ
б҃же ѡбѣти
ѭже
въздамь хвалѣ т҃еи ⁘

Ꙗко избавилъ ѥси д҃шѫ моѭ ѡⷮ смрьти ⁘
И ѡчи мои ѡⷮ слезъ :
и ноꙃѣ мои ѡⷮ въспоплъзениꙗ ⁘
Ѹгождѫ
прѣдъ г҃демъ въ свѣтѣ живѫщиихъ ⁘

Помилѹи мѧ б҃же, помилѹи мѧ :
ꙗко на тѧ ѹпъва д҃ша
моꙗ ⁘
И на сѣнъ
крилѹ твоѥю надѣѭ
сѧ ⁘
Доидеже
прѣидетъ
безакониѥ ⁘

Възовѫ къ богѹ вꙑшънеѥмѹ ⁘
Б҃ѹ
благодаавъшомѹ мнѣ ⁘

Посла с н҃бсе и сп҃е мѧ ⁘
Дастъ въ
поношениѥ попираѭщимъ мѧ ⁘
Посла б҃ъ милость своѭ и истинѫ своѭ ⁘

Избавилъ ѥсть д҃шѫ моѭ ѡⷮ срѣдꙑ скѵменъ ⁘
Посъпахъ съмѫщенъ ⁘
Сꙑнове чловѣчи
зѫби
ихь ѡрѫжиꙗ и стрѣлꙑ ⁘
И ѭзꙑкь ихь мечъ ѡстръ ⁘

Възнесе
сѧ на небеса б҃же ⁘
И по всеи земли слава твоꙗ ⁘

Сѣть ѹготовишѫ
ногама
моима ⁘
И сълѧшѫ
дѹшѫ моѭ ⁘
Ископашѫ
прѣⷣ лїцемь мⷪимь ꙗмѫ
и впадѫ
сѧ въ нѧ ⁘

Готово сръце моѥ б҃же ⁘
Готово ср҃це моѥ, поѭ и въспоѭ вь
славѫ
моѥи ⁘

Въстани славо
моꙗ ⁘
Въстани ѱалътирю и гѫсли ⁘
Въстанѫ рано ⁘

Исповѣмъ ти сѧ въ љѵдехъ г҃и ⁘
Въспоѭ
тебѣ
въ ѭзꙑцѣхъ ⁘

Ꙗко
възвеличи сѧ
до небесъ
милость твоꙗ ⁘
И до ѡблакъ истина твоꙗ ⁘

Възнеси
сѧ на небеса б҃же :
и по всеи земи слава твоꙗ ⁘

Аще въ истинѫ ѹбо
правдѫ г҃лете ⁘ Право
сѫдите сꙑнове чловѣчи ⁘

И бо въ ср҃ци безакониѥ дѣлаѥте на земли ⁘
Неправдѫ
рѫкꙑ
вашѫ
съплѣтаѭтъ ⁘

Ѹтѹждени бꙑшѫ грѣшънии
ѿъ ложеснъ ⁘
Заблѫдишѫ ѿь
чрѣва, глаголашѫ
лъжѫ ⁘

Ꙗрости
ихь по ѡбразѹ змиинѹ ⁘
Ꙗко аспидꙑ
глѹхꙑ
затꙑкаѭщи
ѹши свои ⁘

Ꙗже
не ѹслꙑшить
гласа ѡбаваѭщаго ⁘
Ѿь
прѣмѫдра
ѡбаваньника
ѡбаваѥма
⁘

Б҃ъ съкрѹшить зѫбꙑ ихъ въ ѹстѣхъ ихь ⁘
Чрѣновънꙑѭ лъвовꙑ
съкрѹшилъ ѥстъ г҃ъ ⁘

Ѹничижѫть
сѧ ꙗко вода мимо текѫщиꙗ ⁘
Налѧчетъ
лѫкъ свои доидеже
изнемогѫть ⁘

Ꙗко воскь истаавь
ѿьиметь
сѧ ⁘
Паде ѡгнъ на нихъ и не видѣшѫ
слънъца ⁘

Прѣжде даже не разѹмѣѥте
тръниꙗ вашего рамъна ⁘
Ꙗко живꙑ ꙗко въ
гнѣвѣ
пожъреть
вꙑ ⁘

Възвеселить сѧ праведникь ѥгда
видить
мъсть ⁘
Рѫцѣ свои ѹмꙑѥть въ кръви грѣшника ⁘

И речеть
чловѣкь :
аще ѹбо ѥстъ плодъ праведъника ⁘
Ѥсть ѹбо
б҃ъ сѫдѧи
имъ на земи ⁘

Изъми
мѧ ѿь врагь моихъ боже ⁘
И ѿь вьстаѭщиихь на мѧ ѿьми
мѧ ⁘

Избави
мѧ
ѿъ
творащиихь безакониѥ ⁘
И ѿъ мѫжъ кривꙑ
спаси мѧ ⁘

Ꙗко се
ѹловишѫ д҃шѫ моѭ ⁘
Нападѫ
на мѧ крѣпъции ⁘
Ни безакониѥ же моѥ ни грѣхъ мои г҃ди ⁘

Безъ безакониꙗ тѣхь
и направихъ ⁘
Въстани въ срѣтениѥ моѥ и виждъ ⁘

И тьї г҃и б҃е
силъ,
б҃же и҃левъ ⁘
Въньми
посѣти
всѣхь ѭз҃кь ⁘
Не помилѹи въсѣхь творѧщиихь безакониѥ ⁘

Възвратѧть сѧ на вечеръ и вьзлачѫть ꙗко ѱи :
и ѡбидѫть градь ⁘

Се ти ѿьвѣщаѭть ѹстꙑ своими ⁘
И ѡрѫжиѥ вь ꙋстѣхь
ихъ ꙗко кто слꙑша ⁘

И тьї господи посмѣѥши сѧ имъ ⁘
Ꙋничижиши всѧ ѭзꙑкьї ⁘

Дръжавѫ моѭ кь тебѣ
съхранѧ ⁘
Ꙗко тꙑ б҃же застѫпъникъ мои ѥси

б҃ъ мои
милостъ ѥго варить
мѧ ⁘
Б҃ъ мои ꙗвить мьнѣ
на враꙃѣхь моихь ⁘

Не ꙋби ихъ ѥда
когда забѫдѫть законъ твои ⁘
Раждени ѭ
силоѭ твоѥѭ ⁘
И раздрѹши ѭ
защїтниче мои г҃и ⁘

Грѣхь ѹсть ихъ и слово ꙋстенъ ихъ ⁘
И ѭти бѫдѫтъ въ гръдꙑни своѥи ⁘
И ѿь клѧтвꙑ и льжѫ възвѣстѧть сѧ вь кончинѣ ⁘

Въ гнѣвѣ кончинꙑ
не бѫдеть ⁘
И ѹвѣдѧть ꙗко б҃ъ ѡбладаѥтъ ꙗковомъ и
коньци земли ⁘

Възъвратѧть сѧ на вечеръ и възлачѫть ꙗко ѱи :
и ѡбидѫтъ градъ ⁘

Ти
разꙑдѫтъ сѧ ꙗсти ⁘
Аще ли же
не насꙑтѧть сѧ и поропъщѧть ⁘

Азъ же въспоѭ силѫ твоѭ ⁘
И вьзьрадѹѭ сѧ заѹтра
милости твоѥи ⁘
Ꙗко бьїсть застѫпникь мои ⁘
И прибѣжище моѥ
вь денъ печали моѥѭ ⁘

Помощъникь мои ѥси ,
тебѣ
въспоѭ
⁘ Ꙗко
тꙑ
б҃е
застѫпъникъ мои
ѥси ,
б҃е мои
милостъ моꙗ ⁘

Б҃же ѿьринѫлъ нꙑ
ѥси
и разъдрѹшиль
нꙑ
есї
⁘
Разъгнѣвалъ сѧ ѥси и помиловал
нꙑ
ѥси ⁘

Сътрѧсе
земълѧ и смѧте
ѭ ⁘
Исъцѣли съкрѹшениꙗ ѥѭ ꙗко подвижа
сѧ ⁘

Ꙗви
љѵдемъ своимъ
жестокаа ⁘
Напоилъ нꙑ ѥси
вина
ѹмилению ⁘

Далъ ѥси
боѭщиимъ сѧ тебе
знамениѥ
ꙋбѣжати ѿь лица лѫка ⁘

Да избавѧть сѧ възљѵблении твои ⁘
Сп҃и десницѫ
твоѭ
и ѹслꙑши мѧ ⁘

Б҃ъ г҃ла
въ с҃тѣмъ твоѥмъ ⁘
Възърадѹѭ сѧ и разъдѣлѧ сикимѫ ⁘
И ѭдолъ
селомъ
разъмѣрѧ ⁘

Мои ѥсть галаадъ мои ѥсть манаси ⁘
И ѥфремъ крѣпости
главꙑ моѥѭ ⁘
Июда царъ мои ⁘

Маавъ
конобъ ѹпьваниꙗ моѥго ⁘
На идѹмѣѭ простьрѫ сапогъ мои ⁘
Мънѣ
иноплеменъници покоришѫ сѧ ⁘

Къто ведеть
мѧ въ градъ ѡбъстоꙗниꙗ ⁘
Ли къто наставить мѧ до идѹмѣѭ ⁘

Не тꙑ ли б҃же ѿьринѫвꙑи нꙑ ⁘
И
не
изꙑдеши б҃е въ силахъ нашихъ ⁘

Даждъ намъ помощь ѿь печали ⁘
И сѹѥтьно
спасениѥ чловѣчъско ⁘
Ѡ б҃ꙃѣ створимъ силѫ и тои
ѹничижить
стѫжаѭщѫѭ
намъ ⁘

Ѹслꙑши б҃же мⷧвѫ
моѭ :
вьньми
молениѥ
моѥ ⁘

Ѿь концъ землѧ
къ тебѣ възъвахь ⁘
Ѥгда
ѹнꙑ ср҃це моѥ, на камень вьзнесе мѧ ⁘

Наставилъ мѧ ѥси ꙗкⷪ бꙑⷭ ꙋпванꙇѥ
мⷪѥ ⁘
Стлъпъ крѣпости
ѿь лица вражиꙗ ⁘

Въселѧ сѧ въ селѣ
твоѥмъ вь вѣкь ⁘

Покрꙑѭ сѧ кровомь
крилѹ
твоѥю ⁘
Ꙗко тꙑ б҃же ꙋслꙑша
мⷧтвѫ
моѭ ⁘
Далъ ѥси
достоꙗниѥ
боѭщиимъ сѧ имени твоѥго ⁘

Денъ на денъ ц҃рю приложиши
лѣта ѥмѹ ⁘
До дъни
рода и рода ⁘

Прѣбьїваѥть вь вѣкь прѣдъ б҃мъ ⁘
Милостї
и истинꙑ
ѥго кто взищеть ⁘

Тако вьспоѭ
имени твоѥмѹ в вѣкь ⁘
Възъдаѭ
молитвꙑ моѭ дне
дъне ⁘

Не б҃ви
ли
повинеть сѧ д҃ша
моꙗ ⁘
Оть того бо сп҃ениѥ моѥ ⁘

И бо тои б҃ъ мои сп҃ителъ
мои ⁘
Застѫпъникь мои
не подвижѫ сѧ паче ⁘

Доколѣ належите на ч҃лка;
ѹбиваѥте вьси вꙑ ⁘
Ꙗко на стѣнѫ прѣклоненѫ и плодъ
въздриновенъ ⁘

Обаче цѣнѫ моѭ свѣщашѫ ѿьринѫти :
тѣшѫ
въ жѫждѫ ⁘
Ꙋсть! своими блⷭвѣхѫ и ср҃цемъ своимъ
клънѣхѫ ⁘

Обаче б҃ѹ повини сѧ д҃ше моꙗ ⁘
Ꙗко ѿь того тръпѣниѥ моѥ ⁘

И бо тои
б҃ъ мои сп҃ителъ
мои ⁘
Застѫпъникь мои не прѣселѧ
сѧ ⁘

Ѡ б҃ꙃѣ сп҃ениѥ моѥ и слава моꙗ ⁘
Б҃ъ помощи моѥѭ и ѹпованиѥ
мⷪѥ
на
б҃а ⁘

Надѣите
сѧ на-нъ въсъ
сънемъ
љѵдиѥ ⁘
Излѣите
прѣдъ нимъ сръца ваша ⁘
Ꙗко б҃ъ помощъникь нашъ ѥсть ⁘

Ѡбаче сѹѥтъни
с҃нве ч҃лчи ⁘
Лъживи с҃нове чловѣчи
въ мѣрилѣхъ неѡправъдиви ⁘
Ти
ѿь сѹѥтьї
въкѹпѣ

не ѹпваите на неправдꙑ ⁘
И на въсъхꙑщениѥ
не желѣите ⁘
Богатъстьво
аще мимо тѣкаѥть ,
не прилагаите ср҃ца ⁘

Ѥдиноѭ г҃ла б҃ъ, двоѥ се слꙑшахь ⁘
Ꙗко дръжава б҃жиꙗ

и твоꙗ г҃и милость ⁘
Ꙗко тьї въздаси комѹждо
по дѣломъ ѥго ⁘

Б҃же б҃же мои к тебѣ
ѹтрънѹѭ ⁘ Въждѫда на
тѧ
д҃ша
моꙗ, колъ
многашⷣи
тебѣ
плът мⷪꙗ ⁘
Въ земи пѹстѣ
и непрѣходнѣ
и
безводнѣ ⁘

Тако въ с҃тѣмъ ꙗвихъ
сѧ тебѣ ⁘
Видѣти ми
силѫ твоѭ и славѫ твоѭ ⁘

Ꙗко лѹчъши милость твоꙗ паче ж!вⷪта ⁘
Ꙋстьнѣ мои похвалитѣ
тѧ ⁘

Тако блⷭвѧ тѧ въ животѣ моѥмъ ⁘
И ѡ имени твоѥмъ въздеждѫ
рѫцѣ мои ⁘

Ꙗко
тѹка и масти исплъни
сѧ дѹша
моꙗ ⁘
И ѹстьнѣ радости въсъхвалѧть тѧ ѹста моꙗ ⁘

Аще поминаахъ тѧ на постели своѥи
на ѹтрънии
пѹhчаахъ
сѧ въ тѧ ⁘

Ꙗко бꙑсть помощъникъ мои ⁘
И въ кровѣ к(р)илѹ твоѥю възърадѹѭ сѧ ⁘

Прилъпе д҃ша
моꙗ по тебѣ ⁘
Мене же приѭть десница твоꙗ ⁘

Ти же въсѹѥ
искашѫ д҃шѫ моѭ ⁘
Да внидѫть вь прѣисподнѧѭ земѧ ⁘

Прѣдадѧть сѧ в рѫцѣ ѡрѫжиꙗ ⁘
Чѫсти лисомъ
бѫдѫть ⁘

Ц҃ръ же възвеселить сѧ ѡ б҃ꙃѣ ⁘
Похвалитъ сѧ въсѣкъ клънꙑ сѧ имъ ⁘
Ꙗко заѭшѫ
сѧ ѹста глаголѧщиимъ неправъдѫ ⁘

Ѹслꙑши б҃е г҃ла
ми
ѥгда
м҃ѧ
сѧ к тебѣ ⁘
Ѹть страха вражиꙗ изъми
дѹшѫ моѭ ⁘

Покрꙑ мѧ ѿь сънъма злобивꙑхъ ⁘
И ѿь множъства дѣлаѭщиихъ неправъдѫ ⁘

Иже изостришѫ ꙗко ѡрѫжиѥ ѭзꙑкꙑ
своѭ ⁘
Налѧкошѫ
лѫкъ свои вещъ горъкѫ ⁘

Състрѣлѣти
въ таинꙑхъ непорочъна ⁘
Вънезаапѫ състрѣлѣѭтъ
и не ѹбоѭть
сѧ ⁘

Ѹтвръдишѫ себѣ
слово лѫкавъно ⁘
Повѣдашѫ съкрꙑти
сѣти ⁘
Рѣшѫ кто ꙋзрить ѭ ⁘

Испꙑташѫ безакониѥ,
ищезѫ
испꙑтаѭще
испꙑтаниꙗ ⁘
Пристѫпитъ чловѣкъ и
сръце ѥго
глѫбоко ⁘

И възнесеть сѧ богь ⁘
И
(с)трѣлꙑ младенецъ бꙑшѫ ꙗзъвꙑ
ихъ ⁘

Изнемогѫ
въ нихъ ѭзꙑци ихъ ⁘
Съмѧтошѫ
сѧ въси видѧшътеи
ѭ ⁘

И ѹбоꙗ сѧ всѣкь ч҃лкъ и възвѣстишѫ
дѣла б҃жиꙗ ⁘
И твари
ѥго разѹмѣшѫ ⁘

Възвеселить сѧ праведникъ ѡ
г҃и и ѹпъваѥть на-нъ ⁘
И похвалѧтъ сѧ въси правии ср҃цемъ ⁘

Тебѣ
подобаѥть пѣⷭ б҃же въ сиѡнѣ ⁘
И тебѣ
вздастъ
сѧ молитва въ ирⷭмѣ ⁘

Ꙋслꙑши мⷧвѫ
моѭ
г҃и
к тебѣ
всѣка плъть придеть ⁘

Словеса безаконъникь
прѣмогѫ
нꙑ ⁘
И нечести
нашѫ
тꙑ
ѡцѣстиши ⁘

Блаженъ ѥгоже изъбра и приѭтъ ⁘
Въселить
сѧ въ дворѣхъ твоихь ⁘
Исплънимъ
сѧ благꙑ
домѹ твоѥго ⁘

Свѧта цръкви твоꙗ дивъна правъдѣ ⁘
Ꙋслꙑши нꙑ
б҃же сп҃итељѵ
нашъ ⁘
Ꙋпъваниѥ
всѣмъ конъцемъ земⷧи
и сѫщиимъ
въ мори
далече ⁘

Готоваѭ
горꙑ крѣпостиѭ своѥѭ прѣпоꙗсанꙑ
силоѭ ⁘

Съмѫщаѭи
глѫбинѫ моръскѫѭ ⁘
Шѹмѹ влънꙑ ѥго кто противѫ
станеть ⁘

Възмѫтѧть сѧ ѭзꙑци и ѹбоѭть сѧ ⁘
Живѫщеи въ конъцихь ѡⷮ знаменеи твоихъ ⁘
Исъходъ
ꙋтро
вечеръ
ѹкрасиши ⁘

Посѣтилъ ѥси земⷧѧ и ѹпои ѭ ⁘
Ꙋмножилъ ѥси ѡбогатити ѭ ⁘
Рѣка б҃жиꙗ наплъни сѧ водꙑ ⁘
Ꙋготова
пищѫ имъ ꙗко тако ѥсть ꙋготованиѥ твоѥ ⁘

Браздꙑ ѥѭ напои, ѹмножи жита ѥѭ въ каплѣхъ ѥѭ ⁘
Възвеселить
сѧ всиꙗѭщи ⁘

Благословиши вѣнець лѣтѹ благости твоѥѭ ⁘
И полѣ твоꙗ насꙑтѧть сѧ тѹка ⁘

Разъботѣѭтъ
красънаа пѹсть!ни ⁘
И радостиѭ хлъми прѣпоꙗшѫть сѧ ⁘

Ѡблѣшѫ
сѧ ѡвъни ѡвъчи ⁘
И ѭдолиꙗ ꙋмъножѫтъ пъшеницѫ ⁘
Възовѫтъ
ибо
въспоѭть ⁘

Въскликънѣте
б҃ѹ въсѣ земⷧѣ, поите же имени ѥго ⁘
Дадите славѫ хвалѣ ѥго ⁘

Ръцѣте б҃ѹ кол страшна дѣла твⷪа ⁘
Въ множъствѣ силꙑ твоѥѫ сълъжѫтъ тебѣ
враꙃи твои ⁘

Въсѣ
земѣ
да поклонитъ
ти сѧ и поетъ ти ⁘
Да
поѫтъ же имени твоемꙋ вꙑшⷩии ⁘

Придѣте и видите
дѣла б҃жиꙗ ⁘
Колъ страшенъ въ свѣтѣхъ паче
с҃нъ
ч҃лчъ ⁘

Обращаѭи
море въ сѹшѫ ⁘
Въ
рѣцѣ
проидѫть ногама ⁘
Тѹ възвеселимъ сѧ ѡ немъ ⁘

Обладаѭщиимъ
силоѭ своѥѭ вѣкѹ ⁘
Очи ѥго на ѭзⷦꙑ
призираѥтѣ ⁘
Прогнѣваѭщеи
да не възносѧть сѧ въ себѣ ⁘

Блⷭвите
ѭзꙑци б҃а нашего ⁘
И слꙑшанъ
створите
гласъ хвалꙑ ѥго ⁘

Положъшаго д҃шѫ моѭ вь животь ⁘
И не давъшаго вь съмѧтениѥ ногѹ моѥю ⁘

Ꙗко искѹсилъ нꙑ
ѥси
б҃же ⁘
Раждеже нꙑ
ꙗко
раждиꙃаѥть сѧ съребро ⁘

Въведе
нꙑ
въ сѣтъ ⁘
Положилъ ѥси
скръбъ
на хрипътѣ нашемъ ⁘

Възведе
ч҃лкь!
на главꙑ нашѫ ⁘
Проидомъ
скозѣ
ѡгнъ и водѫ и изведе нꙑ
вь покои ⁘

Вн!дѫ в домъ твои со всесъжагаѥмꙑми ⁘
В[в]ъздамъ тебѣ
ѡбѣтꙑ
моѫ

ѫже
въздрѣстѣ
ѹстнѣ мои :
и г҃лашѫ
ѹста моꙗ въ печали моэи ⁘

Ѡлокавтоматꙑ
можданꙑ
възнесѫ тебѣ
с кадиломъ и ѡвнꙑ ⁘
Възнесѫ
тебѣ
волꙑ
с козълꙑи ⁘

Придѣте,
слꙑшите
и
повѣмъ
вамъ вси боѫщеи сѧ б҃а ⁘
Ѥлико
створи
дѹши моеи ⁘

Къ немѹ ѹстꙑ моими възвахъ ⁘
И възнѣсъ
подъ ѫзꙑкомъ моимъ ⁘

Неправдѫ аще позрѣхъ
въ сръци моемъ
не ѹслꙑши
мене
г҃и ⁘

Сего ради
ѹслꙑша мѧ б҃ъ,
вънѧть
глаⷭ молитвꙑ
моѥѭ ⁘

Блⷭвенъ б҃ъ иже не ѡставить мⷧтвꙑ
моѥѭ
и милости
своѭ ѿь мене ⁘

Б҃е ѹщедри
нꙑ
и блⷭви нꙑ ⁘
Просвѣти
лице своѥ
на нꙑ
и
помилѹи
нꙑ ⁘

Да
познаѥмь
на земⷧи пѫть твⷪи :
въ всѣхъ ѭзцѣхь сп҃ениѥ твоѥ ⁘

Исповѣдѧть
сѧ тебѣ
љѵдиѥ б҃же ⁘
Исповѣдѧть
сѧ тебѣ
љѵдиѥ въси ⁘

Възвеселѧть сѧ и
възрадѹѭть
сѧ
ѭзꙑци ⁘
Ꙗко сѫдиши љѵдемъ вь правдѫ ⁘
И ѭзь!кь!
на земи наставиши.

Исповѣдѧть
сѧ тебѣ
љѵдиѥ б҃же, исповѣдѧть
сѧ тебѣ
љѵдиѥ вьси ⁘

Землѣ дасть плодъ свои ⁘
Благослови нꙑ
б҃же б҃ь нашъ,

благослови нꙑ
б҃е ⁘ И ѹбоѭть сѧ тебе
вси конъци землѧ ⁘

Да въскръснеть б҃ъ и разꙑдѫть сѧ враꙃи ѥго ⁘
И бѣжѫть ѿь лица ѥго
ненавидѧщеи его ⁘

Ꙗко ищѣзаѥтъ дꙑмъ да ищезнѫть ⁘
Ꙗко таѥть воскъ ѿь лица ѡгнѣ ,
тако да погь!бнѫть грѣшници
ѿь лица б҃жиꙗ ⁘

И праведъници
възъвеселѧть сѧ ⁘
И възърадѹѭтъ сѧ прѣдъ богомъ ⁘
И
насладѧть сѧ въ веселии ⁘

Поите
богови ,
въспоите
имени ѥго ⁘
Пѫть створите
въшедъшомѹ на западꙑ ⁘
Г҃ъ имѧ ѥмѹ
и радѹите сѧ прѣдъ нимъ ⁘

Съмѧтѫть
сѧ ѡⷮ лица ѥго ⁘
О҃ца
сирꙑхь и сѫдиѭ въдовицъ ⁘
Б҃ъ въ мѣстѣ с҃тѣмъ своѥмъ ⁘

Б҃ъ въсѣлѣѥть иномꙑслънꙑѭ
въ домѹ ⁘
Изводѧ ѡкованꙑѭ
мѫжъствомъ ⁘
Такожде
прогнѣваѭщѫѭ
и живѫщѫѭ
вь гробѣхь ⁘

Б҃ъ ѥгда
исхождааше прѣдъ љѵдьми своими .
Ѥгда
мимо хождаше вь пѹсть!ни .

Землѣ потрѧсе сѧ ибо
небеса канѫшѧ.
Ѿь лица б҃а сиѡнѣ , ѡⷮ лица б҃а и҃лева.

Дъждъ воленъ ѡⷮлѫчиши
б҃же достоꙗнию
твоемꙋ ⁘
Изнеможе ть! же ѩ съвръши[ть] ⁘

Животьнаа твоꙗ живѫть на неи ⁘
Ꙋготⷪва
бл҃гост!ѭ
свⷪеѫ
н!щⷪмꙋ б҃ꙋ ⁘

Г҃ъ дасть г҃лъ благовѣствѹѭщиимъ силоѭ
мнⷪгⷪѭ ⁘

Царъ силъ
възъљѵбленаго ⁘
Лѣпотѣ
домѹ
разъдѣлити користь ⁘

Аще посъпите междѹ прѣдѣлꙑ ⁘
Крилѣ голѫбинѣ посъребренѣ ⁘
И межъдѹрамиѥ ѥго въ лъщании
златѣ ⁘

Ѥгда
разнъствитъ небеснꙑ царъ на неи ⁘
Ѡснѣжѫть
сѧ въ селомѹнѣ ⁘

Гора б҃жиꙗ гора тꙋчна гора вьсꙑрена
гора тꙋчна ⁘

Въскѫѭ
непъщѹѥте
горꙑ въсꙑренꙑ ⁘
Гора ѭже благоволи
б҃ъ жити въ неи ⁘
Ибо
господъ
вьселить
сѧ
до конъца ⁘

Колесница б҃жиꙗ тьмами тъмꙑ
тисѫщѫ гобъзꙋѭщиихь ⁘
Г҃ъ въ нихъ
въ синѣ
въ
свѧтѣмъ ⁘

Въшелъ
ѥси
на вь!сотѫ, плѣнилъ ѥси плѣнь ⁘
Приѭлъ
ѥси
дааниꙗ
вь
ч҃лцѣхь ⁘
Ибо
противѧщѫѭ
сѧ въселити ⁘

Г҃ъ б҃ъ блⷭнъ благословенъ г҃дъ дне
дъне ⁘
Поспѣшить намь б҃ъ сп҃ен!и н҃ш!хь ⁘

Б҃ъ нашъ б҃ъ спасти ⁘
И г҃нѣ г҃нѣ
исходища смрътнаа ⁘

Ѹбаче б҃ъ скрѹшить главꙑ врагь своихъ ⁘
Връхѹ
власъ прѣходѧщиихь въ прѣгрѣшениихь своихъ ⁘

Рече господъ ѿь васана ѡбращѫ ⁘
Обращѫ въ глѫбинахь моръскꙑ{и}хь ⁘

Да ѡмⷪчить сѧ нога твоꙗ въ кръви ⁘
Ѭзꙑкь песъ твоихъ ѿь врагь ѿь него ⁘

Видѣна бꙑшѫ шествиꙗ твоꙗ б҃же ⁘
Шествиꙗ б҃а моѥго ц҃рѣ иже ѥсть
въ с҃тѣмъ ⁘

Варишѫ
кънѧꙃи ѭдѣ
поѭщиихъ ⁘
По срѣдѣ дѣвъ тѵпанъницъ ⁘

Въ цр҃квахь благословите
б҃а ⁘
Господа ѿь источъникь израилевъ ⁘

Тѹ вениꙗминъ юноша въ ѹмѣ
ѹжасънѣ ⁘
Кънѧꙃи июдови владꙑкꙑ ихъ ⁘
Кънѧꙃи завълони ,
кънѧꙃи нефталимови ⁘

Заповѣждъ б҃е силѫ
твоѭ ⁘
Ꙋтвръди
б҃же се ,
ѥже
ѥси съдѣлалъ в насъ ⁘

Ѹть цръкв! твоѥѭ въ и҃лимъ тебѣ
принесѫть
ц҃ре дарꙑ ⁘

Запрѣти
ꙃвѣремъ тръстьнꙑмь ⁘
Сънемъ
юнецъ въ юницахь љѵдьскь!хь ⁘
Затворите
искѹшенꙑѭ
съребромъ ⁘
Раждени ѭзꙑкь!
хотѧщѫѭ бранемъ ⁘

Придѫть молитвъници ѿь ѥгѵпъта ⁘
Ѥтиѡпиꙗ
варить
рѫка
ѥѭ
къ богѹ ⁘

Ц҃ръства
земънаа
поите
б҃ѹ, въспоите
б҃ви ⁘

Въшедъшомꙋ на небо небѹ
на въстокꙑ ⁘
Се
дасть гласѹ своѥмѹ гласъ силꙑ ⁘

Дадите славѫ богѹ ⁘
На издраили велълѣпота
ѥго ⁘
И сила ѥго въ
ѡблацѣхъ ⁘

Дивⷷнь б҃ь въ с҃ть!хь своихь, б҃ъ и҃левъ ⁘
Тои
дасть силѫ и ѹтвръждениѥ
љѵдемь своимъ ⁘
Блⷭвенъ б҃ъ ⁘

Сп҃и мѧ б҃же ꙗко внидѫ
водꙑ до д҃ш(ѫ) моѭ ⁘

Ѹглъбь
въ тьмѣнии
глѫбинь! и
нѣсть
постоꙗниꙗ ⁘
Придь въ глѫбинѫ
моръскѫѭ
и бѹрѣ потопи мѧ ⁘

Ѹтрѹдихь сѧ въпиѭ ,
измлъче грътанъ мои ⁘
Ищезостѣ ѡчи мои ѹповаѭщи
ми на б҃а моѥго ⁘

Ꙋмнⷪжишѫ сѧ
паче
влаⷭ главь! мⷪеѫ ненав!дѧщеи мене
спꙑти ⁘
Ꙋкрѣпишѫ сѧ враꙃи мои, изгонѧщⷷи мѧ без правдꙑ ⁘
Ихьже не въсхꙑщаахь ,
тогда
възъдаахь ⁘

Б҃же ть! ꙋвѣдѣ
безѹмиѥ моѥ ⁘
И прѣгрѣшениꙗ моꙗ ѡⷮ
тебе
не ѹтаишѫ
сѧ ⁘

Да не пость!дѧть
сѧ ѡ мнѣ трьпѧщеи тѧ г҃и г҃и
силь :
ни
посрамлѣѭть
же
сѧ
ѡ мнѣ искѫщеи
тебе
б҃е и҃левь ⁘

Ꙗко тебе
ради приѭхь поношениѥ ⁘
Покрꙑ срамота лице моѥ ⁘

Тѹждъ бь!хъ въ
братии моѥи ⁘
И стьраненъ сꙑнъ
матери
моѥи ⁘

Ꙗко зависть домѹ твоѥго сънѣсть мѧ ⁘
И поношениꙗ поносѧщиихь ти нападѫ
на мѧ ⁘

И прикрꙑхь постомъ
дѹшѫ моѭ ⁘
И бꙑсть въ поношениѥ мънѣ ⁘

Положихъ ѡдѣꙗниѥ моѥ врѣт!ще ⁘
И бь!хъ имъ въ притьчѫ ⁘

Ѡ мнѣ глѹмлѣахѫ сѧ сѣдѧщеи въ вратѣхь ⁘
И ѡ мнѣ поꙗхѫ пиѭщеи вино ⁘

Азъ же мⷧтвѫ
моѭ
к тебѣ
г҃и ⁘
Врѣмѧ благоволению
бъ ⁘
Въ
множьствѣ
милости твоѥѭ ѹсль!ши мѧ,
въ истинѣ сп҃ениꙗ твоѥго ⁘

Спаси мѧ ѡⷮ брениꙗ ,
да не ѹглъблѧ ⁘
Избави мѧ ѿь ненавидѧщиихь мѧ ,
и ѿь глѫбокꙑихъ
водъ ⁘

Да не потопитъ мене бѹрѣ
водънаа ни пожъреть мене
глѫбина ⁘
Ни съведеть ѡ мънѣ ръвеникъ
ѹст своихь ⁘

Ꙋслꙑши мѧ г҃и ꙗко блага ѥстъ
милость твоꙗ ⁘
По множьствѹ щедроть твоихь призьри на мѧ ⁘

Не ѿьврати лица твоѥго ѿь ѿрока твоѥго ⁘
Ꙗко скръблѧ, скоро ꙋслꙑши мѧ ⁘

Вънъми
д҃ши моѥи, ѿьми ѭ ⁘
Врагь моихь ради
избави
мѧ ⁘

Тꙑ бо съвѣси
поношениѥ
моѥ :
и стѹдъ мои
и сърамотѫ моѭ ⁘
Прѣдъ тобоѭ сѫть въси сътѫжаѭщеи
мнѣ ⁘

Поношениꙗ
прича
д҃ша
моꙗ и страсти ⁘
И жьдахь иже съ мноѭ поскрьбить, и не бѣ :
и
ѹтѣшаѭща ,
и не ѡбрѣть ⁘

И дашѫ
въ ꙗдь
моѭ злъчь, и вь жѫждѫ моѭ напоишѫ мѧ ѡцьта ⁘

Бѫди
трапеза ихь прѣд ними
въ сѣть ⁘
И вьздааниѥ
ихъ въ съблазнъ ⁘

Помрачистѣ
сѧ ѡчи ихь
не в!дѣти ⁘
И хрьбеть ихь ѡⷮнѫдь слѧци ⁘

Пролѣи на нѧ
гнѣвъ твои ⁘
И ꙗрость гнѣва твоѥго да иметь
ѭ ⁘

Бѫди
дьворъ ихь пꙋсть ⁘
И вь селѣхь
ихъ
не бѫди
иже
живеть ⁘

Зане ѥгоже ть! порази ,
ти погьнашѫ ⁘
И кь болѣзни ꙗзвъ
моихь
приложишѫ ⁘

Приложи безакониѥ кь безаконию ихь :
и
да не вьнидѫть вь правдѫ твоѭ ⁘

Да потрѣбѧть
сѧ ѿь кьнигь животьнꙑхь ⁘
И сь праведънꙑми да
не напишѫть сѧ ⁘

Нищь и болѧ ѥсмь азъ ⁘
Сп҃ениѥ твоѥ б҃же приѭть мѧ ⁘

Въсъхвалѧ имѧ б҃а моѥго съ пѣⷭн!ѫ ⁘
Възвеличѫ и
хвалениѥ
ѥго ⁘

И годѣ
бѫдеть
богѹ
паче
телъца юна
рогь!
изьдѣѭща и
пазнокьти ⁘

Да ѹзьрѧть нищии
и вьзъвеселѧть сѧ ⁘
Възьщате
б҃а, и
жива бѫдеть
д҃ша ваша ⁘

Ꙗко ꙋслꙑша нищѫѭ
г҃ь ⁘
И ѡковань!хь своихь
не ꙋнич!ж!ть ⁘

Да въсьхвалѧть и
небеса и земⷧѣ :
море и всѣ
движѫщиꙗ сѧ в немь ⁘

Ꙗко б҃ь спасеть
сиѡна ⁘
И съꙃиждѫть
сѧ гради июдеисти ⁘
И въселѧть сѧ тѹ
,
и насладѧть
! ⁘

И сѣмѧ рабъ твоихь ѹдръжить ! ⁘
И
љѵбѧще
имѧ твоѥ въселѧть сѧ въ-нь ⁘

Б҃же вь
помощъ моѭ
въньми ⁘
Г҃и
помощи мънѣ
потьщи сѧ ⁘

Да пость!дѧть
сѧ
и
посрамⷧѣѭть сѧ искѫщеи дѹшѫ моѥѭ ⁘
Да възвратѧть сѧ въспѧть и пость!дѧть
сѧ хотѧщеи
мнѣ
зло ⁘

Да
взвратѧть
сѧ
аб!е
сть!дѧщеи
сѧ
г҃лѧщеи мнѣ
бл҃го же благо же ⁘

Да
възърадѹѭть сѧ и
възвеселѧть
сѧ
ѡ тебѣ
въси
искѫщеи тебе
г҃и ⁘
И г҃лѧть присно ,
да
възвеличить сѧ г҃дь ⁘
Љѵбѧщеи спасениѥ твоѥ ⁘

Азъ же нищь
ѥсмъ и
ѹбогь ,
б҃е помоꙃи ми ⁘
Помощьникь
мои и
избавителъ
мои
ѥси
ть!
г҃и
не замѹди ⁘

На
тѧ
г҃и ѹпъвахь ,
да не пость!ждѫ
сѧ в вѣкь ⁘

Правдоѭ твоѥѭ избави мѧ, изьми
мѧ ⁘
Приклони кь
мнѣ
ѹхо твоѥ и спаси мѧ ⁘

Бѫди мнѣ
въ б҃гь защитителъ ⁘
И вь мѣсто твръдо
сп҃и
мѧ ⁘
Ꙗко ꙋтьвръждениѥ моѥ
и прибѣжище моѥ
ѥси
ть! ⁘

Б҃же мои избави мѧ изь рѫкь! грѣшънаго ⁘
Изь
рѫкь!
законопрѣстѫпънааго и ѡбидѫщааго ⁘

Ꙗко ть! ѥси
тръпѣниѥ моѥ г҃и :
г҃и
ꙋпьваниѥ
моѥ
ѿь юности моѥѭ ⁘

На
тѧ
ꙋтьвръдихъ сѧ ѿь ѭтробь! ⁘
И-чрѣва матери
моѥѭ ть! ѥси
мои покровителъ ⁘
ОH
тебѣ
пѣниѥ моѥ присно ⁘

Ꙗко чюдо
бь!хъ многь!мъ ⁘
И ть! помощъникь мои крѣпькъ ⁘

Да наплънѧть
сѧ ꙋста моꙗ похвалꙑ ⁘
Ꙗко
да въспоѭ славѫ твоѭ ⁘
Въсъ денъ велълѣпотѫ
твоѭ ⁘

Не ѡⷮвръꙃи мене
въ врѣмѧ старости ⁘
Ѥгда
изнемагаѥть
крѣпость
моꙗ
не ѡстави мене ⁘

Ꙗко рѣшѫ
враꙃи мои мънѣ ⁘
И стрѣгѫщеи дѹшѫ моѭ съвѣщашѫ вкѹпѣ ⁘

Г҃лѧщеи :
б҃гъ ѡставилъ !
ѥсть ⁘
Поженѣте ,
имѣте и ,
ꙗко нѣсть изьбавлѣѭщааго и ⁘

Б҃же мои не ѹдали сѧ ѿь
мене ⁘
Б҃же
мои
въ
помощъ моѭ
вънъми ⁘

Да пость!дѧть
сѧ и ищезнѫть
ѡклеветаваѭщеи д҃шѫ моѭ ⁘
Ѡдеждѫть сѧ стѹдомъ и срамомъ
искѫщеи
зла
мънѣ ⁘

Азь же присно
ѹпьваѭ
на
тѧ
и приложѫ на всѣкѫ
похвалѫ твоѭ ⁘

Ѹста моꙗ възъвѣстѧть правъдѫ твоѭ ⁘
Весъ денъ сп҃ениѥ твоѥ ⁘
Ꙗко не позънахъ кънижъника ⁘

Вънидѫ въ силѣ г҃дъни ⁘
Г҃и помѣнѫхь
правъдѫ ѥдиного тебе ⁘

Б҃же
мои
имъже наѹчи
мѧ
ѡⷮ юности моѥѭ ⁘
И до н҃нѣ възвѣщѫ чюдеса твоꙗ ⁘

И
до старости и
маторъства б҃е мои не ѡстави мене ⁘
Доидеже
възвѣщѫ мꙑшъцѫ твоѭ родѹ всемѹ грѧдѫщомѹ ⁘

Силѫ твоѭ и правдѫ твоѭ б҃же до вь!шниихь ⁘
Ꙗже
створи
величьствиꙗ :
б҃же кьто подобенъ тебѣ ⁘

Ѥлико
ꙗвилъ
ѥси мнѣ
скръби многь!
и
зьлꙑ ⁘
И ѡбращь живилъ
мѧ ѥси ⁘
И
ѿь
безденъ
земⷧѧ
древле
възьведе
мѧ
⁘

Ꙋмножилъ ѥси на мнѣ величествиѥ
твоѥ ⁘
И ѡбращъ ꙋтѣшилъ мѧ ѥси :
и ѡⷮ безденъ земⷧѧ пакь! възведе
мѧ ⁘

И бо азь исповѣмъ
сѧ тебѣ
въ љѵдехь г҃и :
въ съсѫдѣхь ѱаломъскь!хъ ⁘
Истинѫ твоѭ б҃же въспоѭ
тебѣ ,
въспоѭ
тебѣ
въ гѫслехь с҃ть!хь
из҃левъ ⁘

Възьрадѹѥтѣ
сѧ ꙋстьнѣ мои ѥгда
въспⷪѭ
тебѣ ⁘
И д҃ша
моꙗ ѭже ѥси избавилъ ⁘

Пакь!
же и ѭз҃кь мои весъ д҃нъ пѹhчить сѧ правдѣ твⷪѥи ⁘
Ѥгда
пость!дѧть
сѧ и
посрамлѣѭть
сѧ
искѫщеи зъла
мнѣ ⁘

Б҃же сѫдъ твои цареви дажъдъ ⁘
И правдѫ твоѭ с҃нѹ ц҃рю ⁘

Сѫдитъ
љѵдемъ твоимъ
въ правьдѫ :
и нищиимъ твоимъ въ сѫдъ ⁘

Да приимѫть
горꙑ миръ љѵдеи :
и хлъми правъдѫ ⁘

Сѫдить
нищиимъ љѵдъскꙑмъ и сп҃еть
с҃нь! ꙋбогь!хь ⁘
И съмѣрить кълеветьника ⁘

И прѣбѫдетъ съ слънъцемъ ⁘
И прѣжде лѹнꙑ рода родъ ⁘

Сънидеть
ꙗко дъждъ на рѹно ⁘
И ꙗко каплѣ каплѧщиꙗ
на землѧ ⁘

Въсиꙗѥть въ дни
ѥго правъда ⁘
И мъножъстьво мирѹ
доидеже
ѿьиметь сѧ лѹна ⁘

И ѡбладаѥтъ ѿь морѣ
до морѣ ⁘
И ѿь рѣкь! до конецъ
вселенꙑѭ ⁘

Прѣдо-нъ
припадѫть ѿhиѡплѣни ⁘
И враꙃи ѥго пръсть полижѫть ⁘

Царе
таръсидъсьци
и ѿоци
дарь! принесѫть ⁘
Царе
аравъсти
и
сава дарь! принесѫть ⁘

И поклонѧть сѧ ѥмѹ вси ц҃ри
земъстии ⁘
Вси ѭзь!ци поработаѭть
ѥмѹ ⁘

Ꙗко избавилъ ѥсть нища ѡⷮ силъна ⁘
И ѹбога ѥмѹже не бѣ помощьникѧ ⁘

Пощѫдить нища и
ѹбога ⁘
И дѹшѫ ѹбогь!хъ спасеть ⁘

Ѿь лихъвꙑ и ѿь неправъдꙑ изъбавить дѹшѫ ихъ ⁘
И чьстьно имѧ ѥго прѣдъ нимъ ⁘

И
живъ бѫдеть и дасть сѧ ѥмѹ ѿь злата аравииска ⁘
И помолѧть сѧ ѡ немъ присно ⁘
Весъ д҃нъ благословѧть ! ⁘

Бѫдеть
ꙋтвръждениѥ на земⷧи на връхѹ
горъ ⁘
Прѣвъзнесетъ сѧ паче ливана плодъ ѥго ⁘
И процвътѫть ѡⷮ града ꙗко трѣва земънаа ⁘

Бѫди
имѧ ѥго
благословено въ вѣкꙑ ⁘
Прѣжде слънъца прѣбъиваѥть имѧ ѥго ⁘
И възблⷭвѧть сѧ ѡ немъ всѣ колѣна
земънаа ⁘
Въси ѭзь!ци ꙋблажѫть
! ⁘

Блⷭвенъ г҃ь б҃ъ и҃левъ творѧи чюдеса ѥдинъ ⁘

И блⷭвено имѧ славь! твоѥѭ
въ вѣкъ вѣка ⁘
Исплънить сѧ славꙑ
ѥго всѣ земⷧѣ бѫдетъ
бѫдеть ⁘

Ꙗко
благ҃ь
бь и҃левъ правꙑмъ сръцемъ ⁘

Мънѣ же мала
не подъвижастѣ
сѧ ноꙃѣ ⁘
Мала
не пролишѫ
сѧ стопꙑ моѭ ⁘

Ꙗко въздревъновахь на безаконънꙑѭ ⁘
Миръ грѣшъникомъ
видѧ ⁘

Ꙗко нѣсть въсклонениꙗ въ смръти ихь ⁘
И ꙋтвръждениѥ
въ ранѣ ихь ⁘

Въ трѹдѣхь ч҃лчьстѣхь не сѫть
и съ ч҃лкь! не приимѫть ранъ ⁘

Сего ради ꙋдръжа ѭ гръдꙑни
до конъца ⁘
Ѡдѣшѫ
сѧ неправдоѭ и нечестїѭ
своѥѭ ⁘

Изидеть
ꙗко ис тѹка неправда ихь ⁘
Прѣидѫ[ть]
въ љѵбьве
сръца ⁘

Помꙑслишѫ и г҃лашѫ въ
зьлобѣ ⁘
Неправдѫ въ вꙑсотѫ г҃лашѫ ⁘

Положишѫ на небо
ꙋста своꙗ ⁘
И ѭзꙑкь ихь прѣиде по земли ⁘

Сего ради ѡбратѧть сѧ љѵдиѥ мои само ⁘
И дъниѥ исплънъ
ѡбрѧщѫть сѧ въ нихь ⁘

И рѣшѫ
како ѹвѣдѣ
богь ⁘
И аще ѥсть разꙋмъ H
вꙑшниимъ ⁘

Се си
грѣшъници гобьзꙋѭщеи :
въ вѣкь ѹдръжашѫ
богатьство своѥ ⁘

И рѣхь : ѹбо
въсѹѥ
ѡправъдихь ср҃це моѥ и ѹмꙑхь въ неповинънꙑхь рѫцѣ мои ⁘

И бь!хь биѥнъ весъ денъ ⁘
И ѡбличъникь
мои
на ѹтриꙗ ⁘

Аще глаголахь, повѣмъ тако ⁘
Се родъ
сꙑновъ твоихь ѥмѹже ѡбѣщахь
сѧ ⁘

И непъщевахь
разꙋмѣти, се
трѹдъ ѥсть прѣдъ мъноѭ ⁘

Доидеже
внидѫ въ с҃тило б҃жиѥ ⁘
И разѹмѣѭ въ послѣдънѣꙗ ихь ⁘

Ѡбаче за лъщениꙗ ихь положилъ
имъ ѥси
злаа ⁘
Низложилъ
ѭ
ѥси
вънегда разгръдѣшѫ ⁘

Како бьїшѫ въ запѹстѣнїѥ вънезаапѫ ⁘
Исконъчашѫ
сѧ
и
погьꙇбошѫ
за безакониѥ своѥ ⁘

Ꙗко
сониѥ
въстаѭщааго ⁘
Г҃и въ градѣ твоемь иконѫ
ихь
ѹничижиши ⁘

Ꙗко разьгорѣ
сѧ сръце моѥ
и ѭтроба моꙗ изъмѣни
сѧ
⁘

И азъ ѹничъженъ ї не разꙋмѣхь ⁘
Ꙗко скоть
бьїхь ꙋ тебе ⁘

И азъ присно
съ тобоѭ ⁘
Дръжалъ ѥси за
рѫкѫ деснѫѭ моѭ ⁘

И съвѣтомъ твоимь наставилъ мѧ ѥси :
и сь славоѭ твоѥѩ
приѭть мѧ ⁘

Чъто бо ми ѥсть на небеси ⁘
И ѿь тебе
чьто въсъхотѣхь на земли ⁘
Ищезе сръце моѥ и плъть моꙗ ⁘

Б҃же
сръца моѥго и чѫсть моꙗ б҃же
въ вѣкь ⁘

Ꙗко се ꙋдалѣѭщеи
сѧ ѿ мене
пⷪгь!бнѫть ⁘
Потрѣбилъ
ѥси
всего
љѵбьї дѣѭщаго ѿь
мене ⁘

Мнѣ же прилѣплѣти сѧ
боꙃѣ
благо ѥсть ⁘
Полагати
на г҃да
ѹпованиѥ моѥ ⁘
Да
исъповѣмъ
въсѧ хвалꙑ твоѭ въ вратѣхь дъщери сиѡнⷪвꙑ ⁘

Въскѫѭ
б҃же ѿьринѫ
до конъца ⁘
Разгнѣва сѧ ꙗрость твоꙗ на ѡвъцѫ пажїтї
твⷪеѩ ⁘

Помѧни сънемъ
твои : иже
стѧжа
испръва ⁘
Избавилъ ѥси жезълъ достоꙗниꙗ твоѥго ⁘
Гора сиѡнъ
си
в
нѧже
въселилъ сѧ ѥси ⁘

Въздвигни рѫцѣ твои на гръдꙑнѧ ихь въ конецъ ⁘
Ѥлико
(л)ѫкавнова врагь ѡ
с҃тѣмъ
своѥмъ ⁘

И въсхвалишѫ сѧ ненавидѧщеи тебе
по срѣⷣ празника твоегⷪ ⁘
Положишѫ знамениꙗ своꙗ :
знамениꙗ и не познашѫ ⁘

Ꙗко въ исходѣ прѣвꙑше.
ꙗко въ дѫбравѣ дрѣвѣнѣ секь!рами расѣшѫ

дври ѥгⷪ ⁘
Въкѹпѣ сѣчивомъ и ѡскръдомъ
разъдрѹшишѫ и ⁘

Въжашѫ
ѡгнемъ с҃тило твоѥ ⁘
Въ
земⷧи ѡскврънїшѫ село
имени твоѥго ⁘

Рѣшѫ въ сръци своѥмъ : ѭжикь
ихь въкѹпѣ ⁘
Придѣте и да ѵставимъ
въсѧ празъникьї
бжиѭ ѿь землѧ ⁘

Зънаменеи нашихь
не видѣхомъ ⁘
Нѣсть к томѹ прⷪка и насъ не познаѥть по томъ ⁘

Доколѣ господи поносить
врагь ⁘
Разъдражаѥть
противънꙑ
имѧ твоѥ до конъца ⁘

Въскѫѭ
възвращаѥши рѫкѫ твоѭ и
десницѫ твоѭ
ѡⷮ срѣдꙑ ꙗдръ твоихь до конъца ⁘

Б҃ъ же ц҃ръ нашъ прѣжде вѣкь ⁘
Съдѣла спасениѥ по срѣдѣ земⷧѧ ⁘

Тꙑ ѹтвръди
силоѭ твоѥѭ
море ⁘
Тꙑ
съкрꙋшилъ
ѥси главꙑ змиѥмъ въ водѣ ⁘

Тꙑ сътлъче
главѫ змиѥвѫ ⁘
Далъ ѥси
брашъно љѵдемъ ѿhиѡпъскомъ ⁘

Тꙑ растръже
источъникꙑ
и потокь! ⁘
Тꙑ исѫчи рѣкь!
наводъненꙑѭ ⁘

Твои ѥсть денъ и твоꙗ
ѥсть
нощъ ⁘
Тꙑ съвръши
зорѧ
и слънъце ⁘

Тꙑ створи
въсѧ прѣдѣлꙑ
земли ⁘
Лѣто и весънѫ тꙑ созъда
⁘

Помѧни сего ⁘
Врагь поноси господеви ⁘
И љѵдиѥ безꙋмънии разъдражишѫ
имѧ твоѥ ⁘

Не прѣдаждъ ꙃвѣремъ д҃шѫ исповѣдаѭщѫѭ
сѧ тебѣ ⁘
Дѹшъ ѹбогь!хь твоихь не забѫди до
конъца ⁘

Призъри на завѣть твои ⁘
Ꙗко наплънишѫ сѧ ѡмраченеи
земли
въ
домꙋ
неправедънѣ ⁘

Да (не) възъвратить сѧ съмѣренъ
и съраменъ ⁘
Нищь и ѹбогь въсъхвалита имѧ твоѥ ⁘

Въскръсни боже
сѫди пърѧ твоѭ ⁘
Помѧни поношениѥ твоѥ ѥже
ѥсть
ѡⷮ безꙋмна
весъ д҃нъ ⁘

Не забѫди гласа молитвъникь твоихь ⁘
Гръдꙑни ненавидѧщиихь тѧ възꙑде присно ⁘

Исповѣмъ
сѧ тебѣ
б҃же, исповѣмъ
сѧ тебѣ ⁘
И призовемъ имѧ твоѥ ⁘
Повѣмъ всѣ чюдеса твоꙗ ⁘

Ѥгда
приимѫ врѣмѧ, азъ правоть! сѫждѫ ⁘

Растаа сѧ землѣ и въси живѫщеи на неи ⁘
Азъ ѹтьвръдихь сътлъпь! ѥѭ ⁘

Рѣхь
законопрѣстѫпъникомъ : не прѣстѫпаите закона ⁘
И съгрѣшаѭщиимъ : не възносите рога ⁘

Не въздвижите
на вꙑсотѫ рога вашегⷪ ⁘
И
не
г҃лите на б҃а неправъдꙑ ⁘

Ꙗко ни ѡⷮ въсходъ
ни ѡⷮ западъ ни ѡⷮ пѹсть
горъ ⁘

Ꙗко богь сѫдии ѥсть ⁘
Сего възъносить , а
сего съмѣрѣѥть ⁘

Ꙗко чаша въ рѫцѣ г҃ни ,
вина нерастворена исплънъ
растворениꙗ ⁘
И ѹклони ѿь сеѭ въ ѡнѫ ⁘
Ѡбаче дрождиѭ ѥго не искь!дашѫ
сѧ ⁘
Исъпиѭть въси грѣшънии
землѧ ⁘

Азъ же
възърадѹѭ сѧ въ вѣкь : въспоѭ б҃ѹ иꙗковљѵ ⁘
И въсѧ
горь!
грѣшънꙑхь
съломⷧѧ ⁘
И възнесеть сѧ рогь
праведънааго ⁘

Знаѥмъ
въ июдеи
богь ⁘
Въ изъдраили велиѥ
имѧ ѥго ⁘

И
бь!сть въ мирѣ мѣсто ѥго ⁘
И жилище ѥго въ сиѡнѣ ⁘

Тѹ съкрꙋши
крѣпости лѫкь ⁘
Щить
ѡрѫжиѥ и бранъ ⁘

Просвѣщаѥши ть! дивно ѿь горъ вѣченъ ⁘

Възмѧтошѫ
сѧ въси неразꙋмнии
ср҃цемъ ⁘
Ꙋснѫшѫ сномъ
своимъ
и не ѡбрѣтѫ
ничесоже ⁘
Въси
мѫжи
богатьсътьва рѫками
съвоими ⁘

Ѿь запрѣщениꙗ твоѥго б҃же иꙗковлъ ⁘
Възъдърѣмашѫ сѧ
въсѣдъшеи на конѧ ⁘

АР|| Тꙑ страшенъ ѥси и
кто противить
ти сѧ ⁘
Ѿь толи гнѣвъ твои ⁘

Съ небеси ѹслꙑшанъ стьворилъ ѥси сѫдъ ⁘

Землѣ ѹбоꙗ сѧ и ѹмлъча внегьда въскръснеть
на сѫдъ б҃ь ⁘
Да
спасеть
въсѧ кротькь!ѭ земли ⁘

Ꙗко помꙑшлениѥ ч҃лче
исповѣсть
ти сѧ ⁘
И ѿьликь
помꙑшлениꙗ ѹпразънить
сѧ
тебѣ ⁘

Ѡбѣщаите
сѧ и възда(д)ите г҃ви
б҃ѹ нашемѹ ⁘
Въси сѫщеи
ѡкръсть
ѥго принесѫть дарꙑ ⁘

Страшномѹ и ѡⷮѥмлѧщомѹ д҃хь! кьнѧꙃемъ ⁘
Страшноѥмѹ паче
ц҃ръ
земънꙑхь ⁘

Гласомъ моимъ кь г҃ѹ възвахь ⁘
Гласомъ моимъ кь б҃ѹ и вънѧт ми ⁘

Въ денъ печали моѥѭ б҃а възь!скахь ⁘
Рѫкама моима нощїѭ
прѣд нимъ и не прѣлъщенъ бь!хь ⁘
ЙАР|| Ѿьвръже
сѧ ѹтѣшити сѧ
д҃ша
моꙗ ⁘

Помѧнѫхь б҃а и възвеселихь сѧ ⁘
Въскръбѣхь и прѣнеможе дꙋхь мои ⁘

Варистѣ
стражъбь! ѡчи мои ⁘
Съмѧтохь
сѧ и не глаголахь ⁘

Помꙑслихь дъни пръвꙑѭ :
и лѣта вѣчънаа помѧнѫхь и пѹhчихь
сѧ ⁘

Нощиѭ ср҃цемъ моимъ глѹмлѣах
сѧ и
клъцааше
дѹхь мои ⁘

Ѥда въ вѣкь ѿьринеть г҃дъ ⁘
И не приложить благоволити пакь! .

Ли до конъца милость своѭ ѡⷮсѣчеть ⁘
Съконъча глаголъ ѿь рода въ родъ ⁘

Ѥда забѫдеть
помиловати б҃ь :
ли ѹдръжить
гнѣвъ
свои
щедроть! своѭ ⁘

И рѣхь : нꙑнѣ
начѫсъ ⁘
Си измѣна
десницѫ вꙑшнѣаго ⁘

Помѧнѫхь дѣла господънѣ,
ꙗко помѧнѫ ѿь начѫла чюдесъ
тьвоихь ⁘

И пѹhчѫ сѧ въ всѣхь
дѣлѣхь твоихь ⁘
И въ начинаниихь твоихь
поглѹмлѧ
сѧ ⁘

Б҃же
въ с҃тѣмъ пѫть твои ⁘
Къто б҃ь велеи
ꙗко б҃ь нашъ ⁘

Тꙑ ѥси богь тьворѧи чюдеса ⁘
Съказалъ
ѥси въ љѵдехь силѫ тьвоѭ ⁘

Избавилъ ѥси мꙑшъцеѭ твоѥѭ љѵди твоѭ ⁘
Сꙑнꙑ иꙗковлѧ иѡсифовꙑ ⁘

Видѣшѫ тѧ водꙑ боже, видѣшѫ тѧ
водꙑ и ѹбоꙗшѫ сѧ ⁘
Съмѫтишѫ сѧ бездънꙑ

множъствомъ шѹма водъ ⁘
Гласъ дашѫ ѡблаци, и бо
стрѣлꙑ твоѭ прѣходѧть ⁘

Гласъ грома твоѥго въ
колеси ⁘
Ѡсвѣтишѫ млъниѭ
твоѭ въселенѫѭ ⁘
Подвижа сѧ и трепетьна бꙑсть землѣ ⁘

Въ мори пѫть
твои и стѫꙃѫ
твоѭ
въ водахь мъногахь ⁘
И стопꙑ твоѭ не позьнаѭть сѧ ⁘

Изъвелъ
ѥси
ꙗко ѡвъцѫ љѵди твоѭ ⁘
Рѫкоѭ мосеѡвоѭ и аронеѭ ⁘

Вънемⷧѣте
љѵдие мои законъ мои ⁘
Приклоните ѹхо ваше въ г҃лꙑ ѹстъ моих ⁘

Отъвързѫ въ прїтъчахь ѹста мⷪꙗ ⁘
Провѣщаѫ ганание
исъпръва ⁘

Елико
слꙑшахомъ и разѹмѣхⷪмъ ⷼ ⁘
О҃ци наши повѣдашѫ
намъ ⁘

Не ѹтаи сѧ ѡⷮ чѫдъ ихъ въ родъ инъ ⁘
Възвѣщаѫще хвалꙑ г҃нѧ ⁘
И силꙑ эго и чюдеса эго
ꙗже
створї ⁘

И въздвиже свѣдѣние въ їиꙗкⷪвѣ ⁘
И законъ положи въ и҃ли ⁘
Елико
заповѣда ѡ҃цемъ нашимъ ⁘
Съказати ꙗ
с҃номъ своимъ ⁘

Да познаетъ родъ инъ,
с҃нве родѧщии сѧ ⁘
И въстанѫтъ и повѣдѧтъ
с҃номъ свⷪимъ ⁘

Да положѫтъ на б҃а ѹпъвание свое ⁘
И
не забѫдѫтъ дѣлъ б҃жии ⁘
И заповѣди его възꙑщѫтъ ⁘

Да не бѫдѫтъ ꙗко
ѡ҃ци ихъ ⁘
Родъ стръпътивъ
прⷪгнѣваѫи ⁘
Родъ иже не исправитъ ср҃ца своего ⁘
И
не
ѹвѣри съ б҃омъ д҃ха своего ⁘

С҃нове ефремови
налѧцаѫще
и стрѣлѣѫще
лѫкꙑ ⁘
Възвратишѫ сѧ вь д҃нъ брани ⁘

Не съхранишѫ завѣта б҃жиꙗ ⁘
И въ законѣ его не изволишѫ ходити ⁘

И забꙑшѫ благодѣтъ
его ⁘
И чюдеса его
ꙗже
ꙗви
имъ ⁘

Прѣдъ ѡ҃цꙑ ихъ ꙗже
створи
чюдеса, въ земи егѵпетъстѣ
на поли өанеѡсѣ ⁘

Разъвръзе море и проведе ѫ ⁘
Пристави
водꙑ ꙗко въ мѣсѣ ⁘

И
веде
ѫ
ѡблакомъ въ д҃не ⁘
И въсѧ нощъ просвѣщениемъ ѡгнѣ ⁘

Разъвръзе каменъ въ пѹстꙑни и напои ѫ
ꙗко въ безводнѣ
мноꙃѣ ⁘

Изведе водꙑ
ис камени ⁘
И
низведъ
ꙗко рѣкꙑ водꙑ ⁘

И приложишѫ пакꙑ
съгрѣшити
емѹ ⁘
Разгнѣва{шѧ}
вꙑⷲнѣагⷪ в безвⷪднѣ ⁘

Искѹсишѫ б҃а въ ср҃цихъ своихъ ⁘
Въспросите
брашенъ дѹшамъ свⷪимъ ⁘

И глаголашѫ
на бога и рѣшѫ ⁘
Еда
възможетъ
б҃ъ
ѹготовати
трапезѫ въ пѹстꙑни ⁘

Понеже прорази каменъ и потекошѫ
водꙑ ⁘
И потоци наводнишѫ
сѧ ⁘
Еда и хлѣбъ можетъ
дати :
ли ѹготовати
трапезѫ љѵдемъ своимъ ⁘

Сего ради слꙑша г҃ъ
и раздражї
сѧ ⁘
И whгнъ възгорѣ
сѧ вꙑ-иꙗковѣ ⁘
(И) гнѣвъ възꙑде на и҃лѣ ⁘

Зане
не ѫшѫ
вѣрꙑ
б҃ѹ ⁘
Ни ѹпъвашѫ
на сп҃ение его ⁘

И заповѣда ѡблакомъ свꙑше ⁘
И дври н҃беси
ѡⷮвръзе ⁘
И
ѡдъжди
имъ манънѫ ꙗсти ⁘
Хлѣбъ н҃беснꙑи дастъ имъ ⁘

Хлѣбъ
аг`гелъскꙑи
ꙗстъ
чловѣкъ ⁘
Брашнѡ
посла имь до ѡбилиꙗ ⁘

Въздвиже югъ
ѡⷮ
небесъ
и наведе силоѫ своеѫ ливѫ ⁘

Одъжди
на нѧ
ꙗко прахъ плъти БАР⁘
И ꙗко пѣсокъ моръскꙑи птицꙑ перьнатꙑ ⁘

И падѫ
по срѣдѣ стана
ихъ :
ѡкръ
ѡчрьща
ихь ⁘

И ꙗдошѫ
и насꙑтишѫ
сѧ ꙃѣло ⁘
И похотъ
ихъ принесе имъ ⁘

Не лишихѫ сѧ ѿъ похоти
своѫ ⁘
Единаче
сѫщѹ
брашънѹ
въ ѹстѣхъ ихъ :

и гнѣвъ б҃еи възꙑде на нѧ ⁘
И ѹби множаишѫѫ въ нихъ ⁘
Избраннꙑимъ и҃левомъ запѧтъ ⁘

Надъ всѣми сими съгрѣшихѫ
емѹ
паⷦ ⁘
И не ѫхѫ вѣрꙑ чюдесемъ его ⁘

Исконъчашѫ сѧ въ сѹетѣ
дни ихъ :
и лѣⷮ ихъ с
тъщанѥмъ ⁘

Егда ѹбивааше ѫ, тогда възꙑскаахѫ его ⁘
И ѡбращаахѫ сѧ и рано прихождахѫ къ б҃ѹ ⁘

П[п]омѣнѫшѫ ꙗко б҃ъ помощъникъ имъ
естъ ⁘
И
б҃ъ
вꙑшнии избавителъ имъ естъ ⁘

И възљѵбишѫ и ѹстꙑ своими ⁘
И ѫз҃комъ своимъ сълъгашѫ емѹ ⁘

Ср҃це же ихъ не бѣ право с нимъ ⁘
Ни ѹвѣришѫ сѧ въ завѣтѣ его ⁘

Тои же естъ милостивъ
и ѡцѣститъ грѣхꙑ ихъ :
и не погѹбитъ их ⁘
И ѹмножитъ възвратити ꙗростъ своѫ ⁘
И не раждежетъ всего гнѣва с҃его ⁘

И помѣнѫ ꙗко плътъ сѫтъ ⁘
Д҃хъ ходѧ и не ѡбращаѫ сѧ ⁘

Колъ кратъ прогнѣвашѫ и въ пѹстꙑ{н!} ⁘
Раздражишѫ
и
въ безводнѣ ⁘

И ѡбратишѫ сѧ и искѹсишѫ б҃а ⁘
И с҃тааго и҃лева прогнѣвашѫ ⁘

Не помѣнѫшѫ рѫкꙑ его ⁘
Д҃нъ въ-нъже избави ѫ из рѫкꙑ стѫжаѫщааго ⁘

Ꙗкоже положи вꙑ-егѵптѣ знамениꙗ свⷪꙗ ⁘
И чюⷣеса т҃а нⷶ пⷪлї танеосѣ ⁘

И прѣврати
въ кръвъ рѣкꙑ
ихъ ⁘
И тѫчънꙑѫ ихъ ꙗко да не пиѫтъ ⁘

Посла на нѧ песиѫ мѹхꙑ и пⷪꙗшѫ ѫ ⁘
И жабꙑ и
погѹби
ѫ ⁘

И дастъ иерѹсови
плодъ
ихъ ⁘
И трѹдъ ихъ прѫгомъ ⁘

Изби градомъ вина
ихъ :
и сѵкаминие
ихъ сланоѫ мразоⷨ ЙАР ⁘

И прѣдастъ градѹ скотꙑ ихъ :
и имѣние ихъ ѡгњѵ ⁘

Посла на нѧ гнѣвъ ꙗрости с҃еѫ ⁘
Ꙗростъ и гнѣвъ и съкръбъ посла
на
нѧ
аггелꙑ љѵтꙑ ⁘

Пѫтъ створи[ти] стѫꙃѫ гнѣвѹ свемѹ ⁘
Не пощѫдѣ ѡⷮ съмръти дшѫ
ихъ ⁘
И скотꙑ ихъ въ съмръти затвⷪри ⁘

И поби всѧ
пръвѣнцѫ
въ земи БАРегѵптъстѣ ⁘
Начѫтокъ
всего
трѹда ихъ
въ селѣхъ
хамовѣхъ ⁘

И въздвиже ꙗко ѡвъцѫ љѵди своѫ ⁘
И възведе
ꙗко стадо въ пѹстꙑни ⁘

И настави ѫ
на
ѹпъвание
и не ѹстрашихѫ
сѧ ⁘
И врагꙑ
ихъ покрꙑ море ⁘

И въведе
ѫ
въ горѫ с҃тꙑнѧ своѫ ⁘
Горѫ сиѫ ѫже сътѧжа
десница его ⁘

И изгна ѡⷮ лица ихъ ѫз҃кꙑ ⁘
И по жрѣбию ихъ
раздѣли имъ земⷧѧ ѫжемъ дѣломѣрнꙑмъ ⁘
И въсели въ селѣхъ ихъ колѣна
и҃лева ⁘

И
искѹсишѫ
и прогнѣвахѫ
б҃а вꙑшнѣаго ⁘
И
свѣдѣнеи его не съхранишѫ ⁘

И
възвратишѫ
сѧ и ѡⷮвръгохѫ
сѧ ꙗкоже и ѡ҃ци ихъ ⁘
Прѣвратихѫ
сѧ въ лѫкъ развращен ⁘

И прогнѣвашѫ и
въ
хлъмѣхъ
своих ⁘
И въ
истѹканнꙑхъ
своихъ разⷣражишѫ
и ⁘

Слꙑша б҃ъ и прѣзрѣ, и ѹничижи
ꙃѣло
и҃лѣ.

И ѡⷮринѫ скѵниѫ сѵлѹамъскѫѫ ⁘
Село
въ немъже
въсели сѧ въ чⷪцѣх ⁘

И прѣдастъ въ плѣнъ крѣпостъ ихъ ⁘
И добрⷪтѫ ихъ въ рѫцѣ вражии ⁘

И затвори въ ѡрѫжии љѵди своѫ ⁘
И достоꙗние
с҃е
прѣзрѣ ⁘

Юношѫ ихъ поꙗстъ ѡгнъ ⁘
И дѣвꙑ ихъ не посѣтованꙑ
бꙑшѫ ⁘

Иереи
ихъ ѡрѫжиемъ падошѫ ⁘
И въдовицѫ ихъ не ѡплаканꙑ бꙑшѫ ⁘

И въста ꙗко спѧ
господъ ⁘
Ꙗко силенъ и шѹменъ
ѡⷮ вина ⁘

И порази врагꙑ
ихъ
въспѧтъ ⁘
Поношение вѣчъно дастъ имъ ⁘

И ѡⷮринѫ село
иѡсифово ⁘
И
колѣна
ефремова не избра ⁘

И
избра колѣно
июдово ⁘
Горѫ сиѡнѧ ѫже възљѵби ⁘

И създа ꙗко инорогъ с҃тꙑнѧ своѫ ⁘
Въ
земⷧи ѡснова ѫ въ вѣкъ ⁘

Избра давꙑда раба своего ⁘
И
поѫтъ
и
ѡⷮ стадъ ѡвъчихъ ⁘

Ѡⷮ доиниц поѫтъ и ⁘
Пасти иꙗкова раба своего :
и и҃лѣ
достоꙗниꙗ
своего ⁘

И ѹпасе
ѫ
въ незлобѣ
ср҃ца своего ⁘
И въ хѫдожъствѣ +ивразѵмѣхъЙ?+Б
рѫкѹ своею наставилъ ѫ
естъ ⁘

Б҃же придошѫ ѫз҃ци въ достоꙗние те ⁘
Оскврънишѫ цр҃ковъ с҃тѫѫ твоѫ ⁘
Положишѫ иерⷭма ꙗко ѡвощи[щи]ю
хранилище ⁘

Положихѫ
трѹпие
рабъ твоихъ :
брашно
птицамъ небеснꙑмъ ⁘
Плъти
прѣподобнꙑхъ твоихъ ꙃвѣремъ земнꙑмъ ⁘

Прⷪлїахѫ
кръвъ ихъ (ꙗко водѫ) ЙАР,
ѡкрⷭт
иеⷭма и
нⷷ бѣ
погрѣбаѫи ⁘

Бꙑхомъ поношению
сѫсѣдомъ нашиⷨ ⁘
Подражание и порѫгание сѫщимъ
ѡкрⷭтъ
насъ ⁘

Доколѣ г҃и гнѣваеши
сѧ въ конецъ ⁘
Раждежетъ
сѧ ꙗко ѡгнъ ръвение т҃е ⁘

Пролѣи гнѣвъ твои на ѫз҃кꙑ
не знаѫщѫѫ
тебе ⁘
И на црⷭвиꙗ ꙗже имени
твоего не призвахѫ ⁘

Ꙗко поꙗшѫ
иꙗкова и мѣсто его ѡпѹстишѫ ⁘

Не помѣни
нашихъ
безаконеи
пръвꙑⷯ ⁘
Скоро
да варѧтъ
нꙑ
милости твоѫ г҃и ⁘
Ꙗко ѡбнищахомъ
ꙃѣло :

помоꙃи намъ б҃же
сп҃итељѵ
нашъ ⁘
Славꙑ ради имени твоего г҃и
избави ⷩꙑ ⁘
И ѡцѣсти грѣхꙑ
нашѫ имени
твоего
ради ⁘

Еда
когда рекѫтъ ѫз҃ци, кде
естъ б҃ъ т҃и ⁘
И ѹвѣстъ сѧ въ ѫз҃цѣхъ прѣдъ ѡчима нашима :
мъстъ
крьве рабъ
т҃ихъ
пролитъѫ ⁘

Да вънидетъ
прѣдъ тѧ въздꙑхание
ѡкованꙑхъ ⁘
По величию мꙑш{ц}ѫ т҃ѫ :
сънабди
с҃нꙑ ѹмръщвенꙑхъ ⁘

Въздаждъ сѫсѣдомъ нашимъ седъморицеѫ въ нѣдра
ихъ ⁘
Поношение
ихъ
имъже поносишѫ тебѣ
г҃и ⁘

Мꙑ же љѵдие твои и ѡвцѫ пажити т҃ѫ ⁘
Исповѣмъ сѧ тебѣ
б҃же въ вѣкъ ⁘
Въ родъ и родъ възвѣстимъ хвалꙑ
т҃ѫ ⁘

Пасѫи и҃лѣ вънъми ⁘
Водѧи
ꙗко ѡвчѫ БАР
иѡсꙇфа ⁘
Сѣдѧи на херовимѣ ꙗви сѧ ⁘

Прѣдъ ефремомъ и вениаминомъ и манасиемь ⁘
Въздвигни силѫ т҃ѫ и приди +
да нꙑ
сп҃еши ⁘

Б҃же ѡⷮринѫ
нꙑ ⁘
И просвѣти лице твое и сп҃емъ сѧ.

Г҃и б҃е силъ доколѣ гнѣваеши сѧ на мⷧвѫ рабъ т҃ихъ ⁘

Натрѹиши
нꙑ
слъзна
хлѣба ⁘
И напоиши нꙑ слъзъ
въ мѣрѫ ⁘

Положилъ нꙑ еси въ прѣрѣкание сѫсѣдомъ нашиⷨ ⁘
И враꙃи наши подражашѫ
нꙑ ⁘

Г҃и б҃же силъ ѡбрати нꙑ ⁘
И просвѣти лице твое и сп҃ени
бѫдеⷨ ⁘

Виноградъ изъ егѵпта прѣнесе ⁘
Изгна
ѫз҃кꙑ
и насади
и ⁘

Пѫтъ створи[ти]
прѣд нимъ ⁘
И насади и корение его исплъни земⷧѧ ⁘

Покрꙑ
горꙑ сѣнъ его ⁘
И лозие его кедрꙑ б҃жиѫ ⁘

Прострѣ розгꙑ его до морѣ :
и до рѣкꙑ ѡⷮрасли его ⁘

Въскѫѫ разори ѡплотꙑ его ⁘
И ѡбимаѫтꙑ вси мимо ходѧщеи пѫтемъ ⁘

Озоба и вепръ ѡⷮ лѫга ⁘
Инокъ дивии
поꙗлъ
естъ ⁘

Б҃же силамъ ѡбрати нꙑ ⁘
И призри съ н҃бсъ и виждъ ⁘
И посѣти винограⷣ своего ⁘

И съвръши иже
наⷭди десница т҃а ⁘
И на с҃на члⷪчъска егоже ѹкрѣпилъ еси себѣ ⁘

Пожеженꙑ ѡгнемъ и раскопанъ ⁘
Отъ запрѣщениꙗ лица
твоего погꙑбнѫтъ ⁘

Бѫди рѫка т҃а на мѫжа десницѫ т҃еѫ ⁘
И на с҃на члⷪчъска егоже ѹкрѣпилъ еси себѣ ⁘

И не ѿъстѫпимъ ѡⷮ тебе ⁘
Живиши нꙑ, имѧ т҃е БАР
призовемъ ⁘

Г҃и б҃же силъ
ѡбрати нꙑ ⁘
И просвѣти лице твое на
нꙑ
и
сп҃ени бѫдемъ ⁘

Радѹите сѧ б҃ѹ помощьникѹ нашеⷨѹ ⁘
Въскликнѣте
б҃ѹ иꙗковљѵ ⁘

Приимѣте ѱаломъ и дадите тѵмбанъ ⁘
Псалътꙑръ красенъ съ гѫслими ⁘

Въстрѫбите на новъ мѣсѧцъ трѫбоѫ :
въ нарочитъ
денъ празника вашего ⁘

Ꙗко повелѣние и҃лево естъ :
и сѫдъ
б҃а иꙗковлѣ ⁘

Съвѣдѣние
на иѡсифѣ положи ⁘
Егда
изꙑде
ѡⷮ земⷧѧ египетъскꙑ ⁘
Ѫзꙑка егоже не знаа ѹслꙑша ⁘

Отъѫтъ ѡⷮ брѣменъ хръбетъ ихъ ⁘
Рѫцѣ его въ коши поработастѣ ⁘

Въ скръби
призва мѧ,
избавих тѧ ⁘
Ꙋслꙑшахъ тѧ въ таинѣ бѹрнѣ ⁘
Искѹсихъ тѧ на водѣ прѣрѣканиа ⁘

Слꙑшите љѵдие м҃и,
засвѣдѣтелъствѹѫ
вамъ ⁘
И и҃љѵ аще мене
послѹшаеши :

да не бѫдетъ
въ тебѣ
б҃ъ новъ ⁘
Ни поклониши сѧ б҃ѹ тѹждеемѹ ⁘

Азъ бо есмъ
г҃ъ б҃ъ твои ⁘
Изведꙑ тѧ ѡⷮ земѧ египетъскꙑ ⁘
Рашири
ѹста т҃а и исплънѧ
ꙗ ⁘

И не послѹшахѫ љѵдие мои гласа моего ⁘
И҃лъ не вънѧтъ ми ⁘

И ѿъпѹстихъ ѫ
по похотемъ
ср҃цъ ихъ ⁘
Поидѫтъ въ начинанихъ
с҃ихъ ⁘

Аще бихѫ
љѵдие м҃и послѹшали мене :
и и҃лъ
въ пѫти м҃ѫ аще
би
ходилъ ⁘

Ни о чесомъ
ѹбо врагь!
ихъ
съмѣрилъ бимъ ⁘
И на стѫжаѫщѫѫ
имъ възложилъ бихъ
рѫкѫ м҃ѫ ⁘

Враꙃи
г҃ни
сълъгашѫ емѹ ⁘
И бѫдетъ брѣмѧ ихъ въ вѣкъ ⁘

И натрѹ
ѫ
ѡⷮ тѹка пшенична ⁘
И ѡⷮ камени меда насꙑти ѫ ⁘

Б҃ъ ста въ сонъмѣ
б҃ъ ⁘
По срѣдѣ же б҃ъи
расѫдитъ ⁘

Доколѣ сѫдите неправдѫ :
и лицъ грѣшнꙇчъ
ѡбинꙋете сѧ ⁘

Сѫдите сирѹ и нищѹ :
съмѣрена и ѹбога whправдите ⁘

Измѣте
нища
и ѹбога ⁘
Из рѫкꙑ
грѣшъникъ избавите
и ⁘

Не ѹвѣдѣшѫ
ни разѹмѣшѫ :
въ тъмѣ ходѧтъ ⁘
Да подвижѫтъ сѧ всѣ ѡснованиꙗ земⷧѧ ⁘

Азъ рѣхъ, боꙃи бѫдѣте :
и с҃нове вꙑшнеемѹ въси ⁘

Вꙑ же
ꙗко члⷪци ѹмираете ⁘
И ꙗко единъ ѡⷮ кнѧꙃъ падаетъ ⁘

Въск҃рсни б҃е, сѫди земи ⁘
Ꙗко тꙑ насладиши
въ всѣхъ ѫз҃цѣхъ ⁘

Б҃же кто ѹподобитъ Й+Б
сѧ ⁘
Ни
прѣмⷧъчи ни ѹкроти б҃же ⁘

Ꙗко се враꙃи твои въшѹмѣшѫ ⁘
И ненавидѧщеи тебе
въздвигошѫ главѫ ⁘

На љѵди т҃ѫ лѫкавновашѫ волеѫ ⁘
И съвѣщашѫ на с҃тꙑѫ твоѫ ⁘

Рѣшѫ :
придѣте и потрѣбимъ
ѫ
ѡⷮ ѫзꙑкъ ⁘
И не помѣнетъ
сѧ имѧ и҃лево к тⷪмѹ ⁘

Ꙗко свѣщашѫ
иномꙑшлениемъ
въкѹпѣ ⁘
На тѧ завѣтъ завѣщашѫ :

села идѹмеиска
измаилътѣне ⁘
Моавъ и гарѣне :

гевалъ и аммонъ
и маликъ ⁘
И иноплеменници съ живѫщиими въ тѵрѣ ⁘

Бꙑшѫ въ застѫпление с҃но(мъ) лотовомъ ⁘

Сътвори имъ ꙗко мадиамѹ и сисарѣ ⁘
Ꙗко авинови
въ пⷪтоцѣ кѵсовѣ ⁘

Потрѣбишѫ
сѧ въ ендорѣ ⁘
Бꙑшѫ ꙗко гнои земнꙑ ⁘

Положи кнѧꙃѫ ихъ ꙗко whрива :
и зива и зевеа и салъмонѧ :
и всѧ кнѧꙃѫ ихъ ⁘

Иже
рѣшѫ
да
наслѣдимъ себѣ
св҃тило б҃жие ⁘

Б҃же мои положи ѫ
ꙗко коло ⁘
Ꙗко стъблие
прѣдъ лицемъ вѣтрѹ ⁘

Ꙗко ѡгнъ иже
попалитъ
дѫбравꙑ ⁘
Ꙗко пламенъ пожигаѫ горꙑ ⁘

Тако пожежеши
ѫ
бѹреѫ твоеѫ ⁘
И гнѣвомъ твⷪимъ съмѧтеши
ѫ ⁘

Исплъни
лица ихъ досаждениꙗ ⁘
И възꙑщѫтъ имени твоего г҃и ⁘

Да постꙑдѧтъ
сѧ и смѧтѫтъ
сѧ въ вѣкъ вѣка ⁘
И
посрамѧтъ
сѧ
и погꙑбнѫтъ ⁘

И познаѫтъ
ꙗко имѧ тебѣ
г҃ъ ⁘
Тꙑ
единъ
вꙑшнии
по всеи земи ⁘

Колъ възљѵбенаа
села
т҃а г҃и силъ ⁘

Желаетъ исконъчаваетъ
сѧ д҃ша
м҃а въ дворꙑ
г҃нѧ ⁘
Ср҃це м҃е и плътъ м҃а
възрадоваста сѧ ѡ б҃ꙃѣ живѣ ⁘

Ибо
птица
ѡбрѣте
себѣ
храминѫ ⁘
И грълица
гнѣздо себѣ
идеже положи
птенъцѫ с҃ѫ ⁘
Олътарѧ твоѫ г҃и силъ ⁘
Ц҃рю мои и
б҃же мои ⁘

Блажени живѫщеи въ домѹ твⷪемъ ⁘
Въ вѣкꙑ
въсхвалѧтъ тѧ ⁘

Блаженъ
мѫжъ емⷪѵже
естъ застѫпление емѹ ѡⷮ тебе ⁘
Въсхождениꙗ
въ ср҃ци с҃емъ
завѣща ⁘

Въ ѫдолъ
плачевнѫ
въ мѣсто
еже
положи ⁘
Ибо
бл҃ние
дастъ законъ даѫи
⁘

Поидѫтъ ѡⷮ силꙑ въ силѫ ⁘
Ꙗвитъ сѧ б҃ъ б҃мъ въ сиѡнѣ ⁘

Г҃и б҃е силъ
ѹслꙑши мⷧвѫ моѫ ⁘
Вънѹши
б҃же иꙗковлъ ⁘

защитъниче нашъ вижⷣъ б҃же ⁘
И призри на лице х҃а
твоего ⁘

Ꙗко лѹче д҃нъ единъ въ дворѣхъ т҃ихъ
паче тисѫщи ⁘
Изволихъ
примѣтати сѧ
въ домѹ
б҃а моего паче ⁘
Неже ли
жити
въ селѣхъ грѣшничиⷯ ⁘

Ꙗко милостъ
истинѫ
љѵбитъ г҃ъ ⁘
Б҃ъ
бл҃тъ
и славѫ дастъ ⁘
Г҃ъ
не лишитъ добра
ходѧщихъ
незлобоѫ ⁘

Г҃и б҃же силъ , блаженъ
мѫжъ ѹпъваѫи
на тѧ ⁘

Благоволилъ еси г҃и земиѫ твоѫ ⁘
Възвратилъ еси плѣнъ иꙗкⷪвлъ ⁘

Отъпѹстилъ
еси безаконие љѵдеи
твоихъ ⁘
Покрꙑ
всѧ
грѣхꙑ
ихъ ⁘

Ꙋкротилъ еси весъ гнѣвъ твои ⁘
Възвратилъ сѧ еси ѡⷮ гнѣва ꙗрости твоеѫ ⁘

Обрати нꙑ
б҃же сп҃ении нашихъ :
И възврати ꙗростъ твоѫ ѡⷮ насъ ⁘

Еда
въ вѣкъ прогнѣваеши сѧ на нꙑ ⁘
Ли пролѣеши
гнѣвъ твои ѡⷮ рода въ родъ ⁘

Б҃же тꙑ ѡбращъ
живиши нꙑ ⁘
И љѵдие твⷪи възвеселѧтъ сѧ ѡ тебѣ ⁘

Ꙗви намъ г҃и милостъ твоѫ ⁘
И сп҃ение твое даждъ намъ ⁘

Ꙋслꙑшѫ что речетъ
мнѣ
г҃ъ б҃ъ ⁘
Иде
речетъ
миръ на љѵди своѫ ⁘
И на прѣподобнꙑѫ
своѫ :
и на ѡбращаѫщѫѫ ср҃це
к немѹ ⁘

Обаче близъ боѫщимъ сѧ его сп҃ение его ⁘
Въселити славѫ въ земѧ нашѫ ⁘

Милостъ и истина срѣтоста
сѧ ⁘
Правда и миръ ѡбълобꙑзаста
сѧ ⁘

Истина ѡⷮ земⷧѧ въсиꙗ и правъда с н҃бсе приниче ⁘

Ибо г҃ъ дастъ благодѣтъ ⁘
И земⷧѣ намъ
дастъ плодъ свои ⁘

Правда прѣдъ нимъ идетъ ⁘
И положитъ въ пѫтъ стопꙑ своѫ ⁘

Приклони г҃и ѹхо твое и ѹслꙑши мѧ ⁘
Ꙗко нищъ
и
ѹбогъ есмъ азъ ⁘

Съхрани д҃шѫ моѫ
ꙗко прⷣнъ
есмъ
⁘
Сп҃и раба твоего б҃же мои ѹпъваѫщааго
на
тѧ ⁘

Помилѹи мѧ г҃и ꙗко к тебѣ
възовѫ весъ д҃нъ ⁘

Възвесели д҃шѫ раба твоего ⁘
Ꙗко к тебѣ
възѧхъ
д҃шѫ моѫ ⁘

Ꙗко тꙑ г҃и благъ и кротокъ ⁘
И прѣмⷧстивъ всѣмъ призꙑваѫщимъ тѧ ⁘

Внⷪѵшꙇ
б҃е
мⷧвѫ м҃ѫ ⁘
И вънъми
глаⷭ молениꙗ моего ⁘

Въ д҃нъ печали моѫ възвахъ къ тебѣ
ꙗко ѹслꙑша ⷨ ⁘

Нѣстъ подобна
тебѣ
въ б҃ꙃѣхъ г҃и ⁘
И нѣстъ по дѣломъ твоимъ ⁘

Въси
ѫз҃ци елико
створи
придѫтъ ⁘
И поклонѧтъ сѧ прѣдъ тобоѫ г҃и ⁘

И прослав[л]ѧтъ имѧ т҃е ꙗко велеи
еси тꙑ :
творѧи чюдеса :
тꙑ еси
б҃ъ едїн ⁘

Наведи
мѧ г҃и
на
пѫтъ т҃и :
и поидѫ вꙑ-истинѣ т҃еи ⁘
Да възвеселитъ сѧ ср҃це мое боꙗти сѧ имени
твⷪего ⁘

Исповѣмъ
сѧ тебѣ
г҃и б҃же мои всѣмъ ср҃цемъ м҃имъ ⁘
И прославлѧ имѧ твое въ вѣкꙑ ⁘

Ꙗко милостъ т҃а велїа
на мнѣ естъ ⁘
Избавилъ
еси дⷪѵшѫ моѫ ѿъ ада прѣисподнѣаго ⁘

Б҃же законопрѣстѫпници
въсташѫ на мѧ ⁘
И снемъ крѣпъкꙑхъ
възь!скашѫ д҃шѫ мⷪѫ ⁘
И не прѣдъложишѫ тебе
прѣдъ собоѫ ⁘

И тꙑ г҃и б҃же мои щедръ и
милостивъ ⁘
Тръпѣливъ
и прѣмилостивъ
и истиненъ ⁘

Призри на мѧ и помилѹи мѧ ⁘
Даждъ дръжавѫ твоѫ
ѿрокѹ твоемѹ ⁘
И сп҃и с҃нъ рабꙑ
т҃ѫ ⁘

Сътвори съ мноѫ знамение въ благо ⁘
И
да ѹзрѧтъ
ненавидѧщеи мѧ и постꙑдѧтъ
сѧ ⁘
Ꙗко тꙑ г҃и поможе
ми
и ѹтѣшилъ мѧ еси ⁘

Основаниꙗ
его на горахъ с҃тꙑхъ ⁘
Љѵбитъ г҃ъ врата сиѡнѣ паче
всѣхъ селъ
иꙗковлъ ⁘

Прѣславно
г҃ла
сѧ
ѡ тебѣ
граде б҃жеи ⁘

Помѣнѫ равъ и вавилона свѣдѧща
мѧ ⁘
И се иноплеменници и тѵръ :
и љѵдие етѵѡпъстии
бꙑшѫ тѹ ⁘

Мати сиѡнъ речетъ
члⷪкъ ⁘
И чловѣкъ роди сѧ въ немъ ⁘
И тои
ѡснова и въ
вѣкъ ⁘

Г҃ъ повѣстъ въ книгахъ
љѵдемъ ⁘
И кнѧꙃемъ симъ бꙑвшимъ въ немъ ⁘

Ꙗко веселѧщиимъ сѧ всѣмъ жилище ѹ
тебе ⁘

Г҃и б҃же сп҃ениꙗ м҃его въ д҃нъ възвахъ :
и нощиѫ
прѣдъ тобоѫ ⁘

Да внидетъ
прѣдъ тѧ мⷧва моꙗ ⁘
Приклони ѹхо твое къ мⷧению моемѹ ⁘

Ꙗко наплъни сѧ золъ д҃ша
ма ⁘
И животъ мои адѣ
приближи сѧ ⁘

Примѣненъ
бꙑхъ съ низъходѧщиими в ровъ ⁘

Бꙑхъ ꙗко ч҃лкъ бес помощи, и
въ мрътвꙑхъ свободъ ⁘
Ꙗкⷪ ꙗзвни
спѧщеи в грⷪбѣ :
ихъже нѣси
помѣнѫлъ
к томѹ ⁘
И ти
ѡⷮ рѫкꙑ
твоѫ
ѡⷮриновени
бꙑⷲѫ ⁘

Положишѫ мѧ въ ровѣ прѣисподни ⁘
Въ темнꙑхъ въ
сѣни смрътънѣи ⁘

На мнѣ ѹтвръди сѧ ꙗростъ твоꙗ ⁘
И всѧ влънꙑ твоѫ
наведе на мѧ ⁘

Ꙋдалилъ еси знаниꙗ
моꙗ
ѡⷮ мене ⁘
Положишѫ мѧ
въ
мръзостъ
себѣ ⁘
Прѣданъ бꙑхъ и не исхождахъ ⁘

Очи мои изнемогостѣ
ѡⷮ нище{тꙑ} ⁘
Зъвахъ
къ
тебѣ
г҃и ⁘
Весъ д҃нъ
въздѣхъ къ
тебѣ
рѫцѣ мⷪи ⁘

Еда мрътвꙑмъ створиши
чюдеса ⁘
Ли врачеве въск҃рѣсѧтъ
,
исповѣдѧтъ
сѧ тебѣ ⁘

Еда
повѣстъ
кто
въ гробѣ мⷧстъ т҃ѫ ⁘
И истинѫ твⷪѫ въ погъбѣли ⁘

Еда познана бѫдѫтъ въ тъмѣ чюдеса твоꙗ ⁘
И правда т҃а въ земи забъвенѣ ⁘

И
азъ к тебѣ
г҃и възвахъ ⁘
И ѹтро молитва м҃а варитъ
тѧ ⁘

Въскѫ
г҃и ѡⷮрѣеши д҃шѫ м҃ѫ ⁘
Отъвращаеши лице твое ѿъ мене ⁘

Нищъ есмъ азъ, въ трѹдѣхъ ѿъ юности моѫ ⁘
Възнесъ же сѧ ,
съмѣрихъ
и ѡмѫтихъ ⁘

По
мнѣ
прѣидошѫ
гнѣви твои ⁘
Ꙋстрашениꙗ твⷪа възмѫтишѫ мѧ ⁘

Обидѫ
мѧ ꙗко вода, весъ д҃нъ ѹдръжашѫ
мⷽ вкⷪѵⷫ ⁘

Ꙋдалилъ еси ѡⷮ мене дрѹга искрънѣаго ⁘
И знаниꙗ
моꙗ
ѿъ страсти ⁘

Милости т҃ѫ г҃и въ вѣкъ въспоѫ ⁘
Въ родъ и родъ възвѣщѫ истинѫ т҃ѫ ѹстꙑ моими ⁘

Ꙗко рече ,
въ вѣкъ
милостъ съꙃиждет сѧ ⁘
На н҃бесехъ ꙋготоваетъ сѧ истина т҃а.

Завѣщахъ завѣтъ избранꙑмъ моимъ ⁘
Клѧхъ сѧ д҃дѹ рабѹ моемѹ ⁘

До вѣка ѹготоваѫ сѣмѧ
т҃е ⁘
И съꙃиждѫ
въ родъ и родъ прѣстолъ т҃и ⁘

Исповѣдѧтъ н҃бса чюдеса твоꙗ г҃и ⁘
Ибо
истинѫ твоѫ въ црⷦве
с҃тꙑхъ ⁘

Ꙗкⷪ кто въ ѡблацѣхъ вравнитъ
сѧ г҃ви ⁘
Ꙋподобитъ сѧ г҃ви въ с҃новѣхъ б҃жих ⁘

Б҃ъ прославлѣѫи
сѧ
въ свѣтѣ с҃тꙑх ⁘
Велеи
и страшенъ естъ надъ всѣми ѡкрⷭтънꙑми его ⁘

Г҃и б҃же силъ ,
кто подобенъ тебѣ ⁘
Силенъ еси г҃и : и истина т҃а ѡкрⷭтъ тебе.

Тꙑ владеши
дръжавоѫ моръскоѫ ⁘
Възмѫщение же влънъ его тꙑ ѹкротиши ⁘

Тꙑ смѣрилъ еси ꙗко ꙗзвъна гръдааго ⁘
(И
мь!ш`цеѫ силь! твоеѫ раз`гна
врагь!
твоѧ ⁘)

Твоꙗ сѫтъ н҃беса и твоꙗ
естъ
земⷧѣ ⁘
Въселенѫѫ
и конъцѫ еѫ тꙑ
ѡснова ⁘

Сѣверъ и море тꙑ созда ⁘
Таворъ
и ермонъ и
имⷷнї т҃емⷪѵ
взⷣрдоваста
сѧ ⁘

Твоꙗ мꙑшъ съ силоѫ ⁘
Да ѹтвръдитъ сѧ рѫка твоꙗ :
възнесетъ сѧ десница твоꙗ ⁘

Правда и сѫдъба
ѹготование
прѣстолѹ твоемѹ ⁘
Милостъ и истина прѣдъидетъ
прѣдъ лицемъ т҃имъ ⁘

Блажени љѵдие вѣдѧщеи
кликновение ⁘
Г҃и въ свѣтѣ лица
твоего
поидѫтъ.

(И о имени твоэм възраⷣѵѫт сѧ весь днь ⁘)
И правдоѫ т҃еѫ възнесѫтъ сѧ ⁘

Ꙗко
похвала силꙑ ихъ тꙑ
еси ⁘
И
въ благоволени твоемъ възнесетъ сѧ рогъ
наⷲ ⁘

Ꙗко г҃не естъ застѫпление :
и с҃тааго и҃лева ц҃рѣ нашего ⁘

Тогда г҃лалъ еси въ видѣнии с҃новъ
своихъ ⁘
И рече, положихь
помⷪщъ на силна ⁘
Възнесохъ избраннааго ѡⷮ љѵдеи моихъ ⁘

Обрѣтохъ д҃да раба моего ⁘
Олѣемъ
с҃тꙑмъ моимъ
помазахъ и ⁘

Рѫка бо
мⷪꙗ помⷪжетъ емѹ ⁘
И мꙑшъца м҃а ѹкрѣпитъ ї ⁘

Ничесоже
ѹспѣетъ врагъ на҃ нъ ⁘
И снъ безакониꙗ не приложитъ ѡзлобити его ⁘

И съсѣкѫ ѡⷮ лица его врагꙑ
его ⁘
И ненавидѧщѫѫ
мѧ
побѣждѫ ⁘

И истина м҃а и милостъ м҃а с нимъ ⁘
И въ
їимѧ
м҃е
възнесетъ сѧ рогъ
его ⁘

И положи
на мори
рѫкѫ его ⁘
И на рⷺкаⷯ дⷷснїцѫ его ⁘

Тои
възоветъ мѧ, ѡ҃цъ мои еси тꙑ ⁘
Б҃ъ м҃и
застѫпникъ сп҃ениꙗ моего ⁘

И
азъ пръвѣнъца
положѫ и ⁘
Вꙑсокъ
надъ
ц҃ри
земнꙑми ⁘

Въ вѣкъ
схранѧ емѹ мⷧстъ моѫ ⁘
И завѣтъ мои вѣренъ емѹ ⁘

И положѫ въ вѣкъ вѣкѹ
сѣмѧ его ⁘
И прѣстолъ твои
ꙗко
д҃ни
небеси ⁘

Аще ѡставѧтъ с҃нове твои
законъ м҃и ⁘
И въ сѫдъбахъ моихъ не поидѫтъ ⁘

Аще ѡправданиꙗ м҃а ѡскврънѧтъ :
и заповѣдеи м҃ихъ не схранѧтъ ⁘

Посѣщѫ жезломъ безакониꙗ ихъ ⁘
И ранами неправдꙑ ихъ ⁘

Мⷧости
же моѫ не разорѧ ѿъ нихъ ⁘
Ни прѣврѣждѫ
вꙑ-истинѣ моеи ⁘

Ни
ѡскврънѧ же завѣта моего ⁘
И исходѧщеи
ѿъ ѹстъ моихъ не ѿвръгѫ сѧ ⁘

Единоѫ клѧхъ сѧ
с҃тꙑмъ
моимъ ,
аще д҃дѹ сължѫ ⁘

Сѣмѧ его в вѣкъ прѣбѫдетъ ⁘
И
прѣстолъ его ꙗко
с҃лце прѣдъ мнⷪѫ ⁘

Ꙗко лѹна свръшена в вѣкъ ⁘
И свѣдѣтелъ на н҃беси вѣренъ ⁘

Тꙑ же ѿъринѫ и ѹничижи ⁘
Отъвръже
х҃а
своего ⁘

Разорилъ еси завѣтъ раба твоего ⁘
Осквръни
на земи с҃тꙑнѧ его ⁘

Пазорилъ еси всѧ ѡплотꙑ его ⁘
Положилъ еси твръдъ его
страхъ ⁘

Расхꙑщаахѫ
и
вси
мимо ходѧщеи пѫтемъ ⁘
Бꙑстъ
поношению
сѫсѣдомъ с҃имъ ⁘

Възнесе
десницѫ стѫжаѫщихъ
емѹ ⁘
Възвесели
врагꙑ
его ⁘

Възвратилъ еси помощъ ѡрѫжиꙗ его ⁘
И не застѫпи его въ брани ⁘

Разорилъ еси ѡⷮ ѡчищениꙗ ⁘
Прѣстолъ его на земи повръже ⁘

Ѵмалилъ еси дни врѣмени его ⁘
Ѡблиꙗлъ еси
стⷪѵдомъ ⁘

Доколѣ г҃и ѡⷮвращаешї сѧ до конца ⁘
Разгоритъ сѧ ꙗко ѡгнъ гнѣвъ твои ⁘

Помѣни каꙗ
мⷪꙗ
ѹпостасъ ⁘
Еда
въсѹе
създа
с҃нꙑ члⷪчъскꙑѫ ⁘

Къто естъ члⷪкъ
иже поживетъ и не ѹзритъ смръти ⁘
Избавитъ д҃шѫ своѫ из
рѫкꙑ адовꙑ ⁘

Къде сѫтъ мⷧсти т҃ѫ древнѧѫ
г҃и ⁘
Имиже клѧтъ сѧ д҃дѹ истиноѫ твоеѫ ⁘

Помѣни г҃и поношение рабъ т҃их ⁘
Еже
ѹдръжахъ
въ надрѣхъ
с҃ихъ
многꙑ
ѫз҃кꙑ ⁘

Еже
поносишѫ враꙃи т҃и г҃и,
еже
поносишѫ измѣнение
х҃а твоего ⁘
Блⷭнъ г҃ъ въ вѣкꙑ
бѫдетъ бѫдетъ ⁘

Г҃и прибѣжище бꙑстъ намъ въ родꙑ
и роⷣ ⁘

Прѣжде даже горꙑ
не бꙑшѫ :
и създа сѧ земⷧѣ и въселенаꙗ ⁘
И ѡⷮ вѣка и до вѣка тꙑ еси ⁘

Не възврати члⷪка въ смѣрение ⁘
И
рече :
ѡбратите сѧ с҃нове члⷪчи ⁘

Ꙗко тисѫщи лѣтъ прѣдъ ѡчима твоима г҃и ⁘
Ꙗко д҃нъ въчерашънии иже мимои{де}
и стража
нощна

ѹничижениꙗ
бѫдѫтъ дѣла
их ⁘
ⷪѴтро ꙗко трѣва мимо идетъ ⁘
ⷪѴтро
процвътетъ и прѣидетъ ⁘
На вечеръ ѿъпадетъ ,
ѡжестѣетъ ,
исхнетъ ⁘

Ꙗко исконъчахомъ
сѧ
гнѣвомъ т҃имъ ⁘
И ꙗростиѫ твоеѫ съмѧтохомъ
сѧ ⁘

Положилъ еси безакониꙗ наша
прѣдъ тобоѫ ⁘
Вѣкъ нашъ въ просвѣщение лица твоего ⁘

Ꙗко вси дение наши ѡскѫдѣшѫ ⁘
И гнѣвомъ твоимъ исконъчахомъ сѧ ⁘

Лѣта наша ꙗко паѫчина поѹчахѫ
сѧ ⁘
Дение лѣтъ нашихъ въ нихъже : о҃ : лѣⷮ ⁘
Аще ли же въ силахъ ихъ
: п҃ : лѣⷮ ⁘
И боле
ихъ трѹдъ и болѣзнъ ⁘
Ꙗко наиде кротостъ на нꙑ
и на(ка)жемъ сѧ ⁘

Къто свѣстъ дръ{жа}вѫ гнѣва твоего ⁘
И ѿъ страха твоего
ꙗростъ тѫ ѡчисти ⁘

Десницѫ
твоѫ тако скажи ми ⁘
И ѡков҃анꙑѫ
срцемъ въ мѫдрости ⁘

Обрати сѧ г҃и доколѣ ⁘
И ѹмоленъ бѫди на {ра}бꙑ своѫ ⁘

Исплънихомъ сѧ заѹтра милостиѫ
г҃и ⁘
И
възрадовахомъ сѧ и
възвеселихомъ
сѧ ⁘

Въ
всѧ дни нашѫ възвеселихомъ сѧ ⁘
За дни въ нѧже съмѣрилъ нꙑ
еси ⁘
Лѣта въ нѣже видѣхомъ злаа ⁘

И призри на рабꙑ своѫ и на дѣла с҃а ⁘
И настави с҃нꙑ ихъ ⁘

И бѫди свѣтлостъ г҃а б҃а нашего на насъ ⁘
И дѣло
рѫкъ нашихъ исправи на наⷭ,
и дѣло
рѫкъ нашихъ исправи ⁘

Живѫи въ помощи вꙑшнѣаго въ кровѣ б҃а небеснааго въдворитъ сѧ ⁘

Речетъ
г҃ви :
застѫпникъ мои еси тꙑ
и прибѣжище м҃е б҃ъ м҃и,
ѹпваѫ
на-нъ ⁘

Ꙗко тꙑи
избавитъ мѧ
ѡⷮ сѣти ловъчѫ и ѿъ
словеси
мѧтежна ⁘

Плещема своима ѡсѣнитъ тѧ :
и подъ крилѣ его надѣеши сѧ ⁘

Щитⷪмъ
ѡбїдетъ тѧ
истина его :
нⷷ ꙋбⷪиши {сѧ} ѡⷮ страⷯ нощнагⷪ :
ѡⷮ
стрѣлꙑ
лⷷтѧщѫѫ
въ дни ⁘

Отъ вещи въ тмѣ прѣходѧщѫ :
и ѡⷮ
сърѧщѫ
и
демона
полѹденнааго ⁘

Падетъ ѡⷮ странꙑ т҃еѫ тисѫщи :
и тъма ѡ деснѫѫ т҃ѫ :
к тебѣ
же не пристѫпитъ ⁘

Обаче ѡчима своима смотриши :
и въздание
грѣшнїкомъ ѹзриши ⁘

Ꙗко тꙑ еси
г҃и ѹпвание м҃е :
вꙑшнѣаго положилъ еси прибѣжище тв҃е ⁘

Не придетъ
къ тебѣ
зло :
и рана
не пристѫпитъ
тѣлеси твоемъ ⁘

Ꙗко аг`глеломъ с҃имъ заповѣстъ ѡ тебѣ :
схранити
тѧ на всѣхъ пѫтехъ твоихъ ⁘

На рѫкахъ възмѫтъ тѧ :
еда
когда
прѣтъкнеши
ѡ каменъ ногѫ т҃ѫ ⁘

На аспидѫ и василїиска
настѫпиши
и попереши лъва и змеа.

Ꙗко на мѧ ѹпва и избавлѧ и :
покрꙑѫ и
ꙗко позна имѧ м҃е ⁘

Възоветъ къ мнѣ и ѹслꙑшѫ и :
съ нимъ есмъ въ скръби :
измѫ и
прославлѧ и ⁘

Длъготѫ д҃неи
испⷧънѧ :
и ꙗвлѣ емѹ
сп҃ение мое ⁘

Бл҃го естъ иⷭповѣдати сѧ г҃ви :
и
пѣти именї т҃емⷪѵ вꙑшни ⁘

Възвѣщати заѹтра мⷧостъ т҃ѫ и
истинѫ т҃ѫ
на всѣкѫ
нощъ ⁘

Въ десѧтострѹннѣ
ѱалтꙑри съ пѣⷭнїѫ въ гѫслехъ ⁘

Ꙗко възвеселилъ
мѧ еси г҃и въ твари
т҃еи ⁘
И въ дѣлѣхъ рѫкѹ т҃ею възрадѹѫ сѧ ⁘

Ꙗко възвеличишѫ сѧ дѣла т҃а г҃и :
ꙃѣло
ѹглѫбишѫ сѧ
помꙑшлениꙗ
т҃а ⁘

Мѫжъ безѹменъ не познаетъ :
и неразѹмивъ не разⷪѵмѣетъ ⁘

Егда прозѧбнѫшѫ
грѣшници ꙗко
трѣва ⁘
И
възникошѫ
вси творѧщии
безаконие ⁘
Да потрѣбѧтъ сѧ въ вѣкъ вѣка ⁘

Тꙑ же вꙑшнии
въ вѣкꙑ г҃и ⁘

Ꙗко се враꙃи т҃и г҃и,
ꙗко се враꙃи т҃и по{гꙑ}блѧтъ ⁘
И разꙑдѫтъ сѧ вси творѧщии безаконие ⁘

И {въ}знесет сѧ ꙗко
инⷪрⷪга
рогъ мои ⁘
И
старостъ м҃а въ старости
маститѣ ⁘

И възрѣ ѡко мое на врагꙑ
моѫ ⁘
И на въстаѫщѫѫ на мѧ
лѫкавнⷪѵѫщѫѫ
ѹслꙑшитъ ѹхо мое ⁘

Праведникъ ꙗко и финикъсъ процвътетъ ⁘
Ꙗко кедръ ливанскꙑи +ижевъливанѣЙ?+Б
ѹмножитъ сѧ ⁘

Насаждении въ домѹ г҃ни ⁘
Въ дворѣхъ б҃а нашего процвътѫть ⁘

Тѹ
ѹмножѫтъ сѧ въ старости маститѣ ⁘

И добро приемⷧѧще бѫдѫтъ
да възвѣстѧтъ ⁘
Ꙗко правъ
г҃ъ б҃ъ нашъ и нѣстъ неправдꙑ в немъ ⁘

Г҃ъ въц҃ри сѧ и
въ лѣпотѫ сѧ ѡблѣче ⁘
Облѣче сѧ г҃ъ въ силѫ и
прѣпоꙗса сѧ ⁘
Ибо
ѹтвръди вселенꙑѫ ꙗже не подвижитъ
сѧ ⁘

Готовъ прѣстолъ твои ѿътолѣ ⁘
Отъ
вѣка тꙑ еси ⁘

Въздвигѫ
рѣкꙑ г҃и :
въздвигѫ
рѣкꙑ гласъ свои ⁘

Възмѫтъ рѣкꙑ стрѹгꙑ с҃ѫ ⁘
Ѿъ гласа
водъ многъ ⁘
Дивнꙑ вꙑсотꙑ моръскꙑѫ ⁘
Дивенъ въ вꙑшнихъ
г҃ъ ⁘

Съвѣдѣниꙗ твоꙗ ѹвѣришѫ сѧ ꙃѣло ⁘
Домѹ твоемѹ подобаетъ с҃тꙑни
въ длъготѫ днеи ⁘

Б҃ъ мъстии
г҃ъ, б҃ъ мъстии
не ѡбинѫлъ сѧ естъ ⁘

Възнеси сѧ сѫдѧи земи ⁘
Въздаждъ въздание
гръдꙑмъ ⁘

Докⷪлѣ грѣшнїци г҃и,
доколѣ грѣшъници въсхвалѧ{т
сѧ} ⁘

Провѣщаѫтъ и възг҃лѧтъ неправдѫ ⁘
Възг҃лѧтъ вси дѣлаѫщеи безакⷪнѥ ⁘

Љѵди твоѫ г҃и смѣришѫ :
и достоꙗние твⷪе ѡзлоби{шѫ} ⁘

Въдовицѫ и сира
ѹморишѫ :
и пришелъца ѹбишѫ ⁘

И рѣшѫ, не ѹзритъ г҃ъ :
ни
разѹмѣетъ б҃ъ иꙗковлъ ⁘

Разⷪѵмѣите
ннѣ безⷪѵмⷩ! в љѵдеⷯ :
и бѹи
когда
ѹмѫдрите сѧ ⁘

Въсаждꙑ ѹхо не слꙑшитъ ли ⁘
Ли
създавꙑ ѡко не смотритъ
ли ⁘

Наказаѫи
ѫз҃кꙑ
не ѡбличитъ ли ⁘
Ꙋчѫи члⷪка
разѹмѹ ⁘

Г҃ъ
свѣстъ помꙑшлениꙗ чⷪчъска
ꙗко сѫтъ сѹетна ⁘

Блаженъ чⷪкъ егоже
тꙑ
накажеши г҃и,
и ѡⷮ закⷪна твⷪегⷪ наѹчиши ⁘

Да ѹкротиши
ѿъ дънии
љѵтъ ⁘
Доидеже
изрꙑетъ сѧ грѣшнѡмѹ ꙗма ⁘

Ꙗко не ѿъринетъ г҃ъ љѵдеи своихъ ⁘
И достоꙗниꙗ
своего
не ѡставитъ ⁘

Доидеже
правда ѡбратитъ сѧ на сѫд ⁘
И ѫдѣ
еѫ вси правии сръдъцемъ ⁘

Къто станетъ
мнѣ на злобѹѫщѫѫ ⁘
Ли кто съ мноѫ
на творѧщѫѫ
безаконие ⁘

Ꙗко аще не би
г҃ъ помⷪглъ мнѣ ⁘
Въ малѣ въселила сѧ би
въ адъ д҃ша
моꙗ ⁘

Аще г҃лахъ подвижа сѧ нога моꙗ ⁘
Мил҃остъ та г҃и помагааше ми ⁘

По ѹмножению
болѣзнеи моихъ въ ср҃ци моемъ ⁘
Ꙋтѣшениꙗ твоꙗ възвеселишѫ д҃шѫ моѫ ⁘

Да не прибѫдетъ
тебѣ
прѣстолъ безакониꙗ ⁘
Съзꙑдаѫи трѹдъ на повелѣнѥ ⁘

Ꙋловѧтъ на д҃шѫ праведничѫ ⁘
И кръвъ неповиннѫ
whсѫдѧтъ ⁘

И бꙑстъ мнѣ г҃ъ въ
прибѣжище ⁘
И
б҃ъ
мои
въ
помощъ
ѹпванию м҃емѹ ⁘

И въздастъ имъ г҃ъ по безаконїю
иⷯ ⁘
И пⷪ злⷪбѣ
ихъ пⷪгѹби
ѫ
г҃ъ б҃ъ нашъ ⁘

Придѣте, възрадѹимъ сѧ г҃ви ⁘
Въскликнѣмъ б҃ѹ сп҃итељѵ
нашемѹ ⁘

Варимъ
лице его исповѣданиемъ ⁘
И
въ ѱалъмѣхъ въскликнѣмъ емѹ ⁘

Ꙗкⷪ б҃ъ велеи г҃ъ :
и ц҃ръ
велеи
пⷪ всеи земи ⁘

Ꙗко въ рѫцѣ его конъци земи ⁘
И вꙑсотꙑ горъ того сѫтъ ⁘

Ꙗко того естъ море и тⷪи
створи е ⁘
И сѹшѫ рѫцѣ его създастѣ ⁘

Придѣте, поклонимъ сѧ и припадѣмъ емѹ ⁘
И въсплачимъ
сѧ прѣдъ г҃мъ еже
нꙑ
естъ
створїл ⁘

Ꙗко тои
естъ
б҃ъ нашъ ⁘
И мꙑ љѵдие паствинꙑ
его :
и ѡвцѫ рѫкꙑ его ⁘

Днеⷭ аще гласъ его ѹслꙑшите ⁘
Не ѡжестите
ср҃цъ вашихъ ꙗко въ прогнѣвании ⁘
По
днехъ
искѹшениꙗ въ пѹстꙑни ⁘

Идеже
искѹсишѫ мѧ ѡ҃ци ваши ⁘
Искѹсишѫ мѧ и видѣшѫ дѣла моꙗ :
четꙑри десѧти лѣтъ ⁘

Негодовахъ рода того ⁘
И
рѣхъ , присно
блѫдѧтъ ср҃цемъ ⁘
Ти
же не познашѫ пѫтеи моихъ ⁘

Ꙗко клѧхъ сѧ гнѣвомъ
моимъ :
аще вънидѫтъ въ покои мои ⁘

Въспоите г҃ви пѣснъ новѫ ⁘
Поите
г҃ви всѣ земⷧѣ ⁘

Въспоите г҃ви,
б҃лте имѧ его ⁘
Б҃лговѣстите д҃нъ ѿъ дне сп҃ение его ⁘

Възвѣстите
въ ѫз҃цѣхъ славѫ его ⁘
Въ всѣхъ љѵдехъ чюдеса его ⁘

Ꙗко велеи
г҃ъ и хваленъ ꙃѣло ⁘
Стра{ше}нъ естъ надъ всѣми б҃гꙑ ⁘

Ꙗко вси б҃ꙃи ѫз҃къ
демони ⁘
Г҃ъ же н҃бса створи ⁘

Исповѣдание и кърасота прѣдъ нимъ ⁘
С҃тꙑни и велълѣпота
въ с҃тилѣ его ⁘

Принесѣте г҃ви ѡ҃чъства
ѫз҃къ ⁘
Принесѣте г҃ви славѫ и честъ ⁘

Принесѣте г҃ви славѫ имени его ⁘
Възмѣте
жрътвѫ
и въходите въ дворꙑ
его ⁘

Поклоните сѧ г҃ви въ дворѣ с҃тѣмъ его ⁘
Да постꙑдитъ
сѧ ѡⷮ лица его всѣ земⷧѣ ⁘

Ръцѣте въ ѫз҃цѣхъ ꙗко г҃ъ въц҃ри сѧ ⁘
Ибо исправи вселенѫѫ ꙗже не
подвижитъ сѧ ⁘
Сѫдити
љѵдемъ въ правдѫ ⁘

Да възвеселѧтъ сѧ н҃бса ⁘
И радѹетъ сѧ земълѣ ⁘
Да подвижитъ сѧ море и исплънение его ⁘

Възрадѹѫтъ сѧ полѣ и всѣ ꙗже въ
нихъ сѫтъ ⁘
Тогда възрадѹѫтъ сѧ всѣ
дрѣва дѫбравнаа ⁘

Ѿъ лица г҃нѣ ꙗко
грѧдетъ ⁘
Ꙗко придетъ сѫдити
земи ⁘
Сѫдити вселенѣи въ
правдѫ ⁘
И љѵдемъ истиноѫ своеѫ
⁘

Г҃ъ въц҃ри да радѹетъ сѧ земълѣ ⁘
Да веселѧтъ сѧ ѿѡци мноꙃи ⁘

Облакъ
и мракъ ѡкръстъ его ⁘
Правда и сѫдъ
исправениѥ прѣстола
его ⁘

Огнъ прѣдъ нимъ прѣдъидетъ ⁘
И попали
ѡкрⷭтъ врагꙑ
его ⁘

Освѣтишѫ мⷧъниѫ его
вꙺселенѫѫ ⁘
Видѣ и подвижа сѧ земⷧѣ ⁘

Горꙑ ꙗко воскъ растаашѫ сѧ ѡⷮ лица г҃нѣ ⁘
Отъ лица г҃а всеѫ земѧ ⁘

Възвѣстишѫ
нбе{са} правдѫ его ⁘
И видѣшѫ вси љѵдие славѫ его ⁘

Да постꙑдѧтъ
сѧ вси кланѣѫщии сѧ истѹканнꙑⷨ ⁘
Хвалѧще
сѧ ѡ идолѣхъ своихъ ⁘
Поклоните сѧ емѹ вси аггели его ⁘

Ꙋслꙑша
и възвесели сѧ сиѡнъ ⁘
Възрадовашѫ сѧ дъщери июдеисⷦꙑ ⁘
Сѫдъбъ твоихъ ради господи ⁘

Ꙗко тꙑ г҃и
вꙑшни
по надоЙ?+Б
всеи
земи ⁘
Ꙃѣло
прѣвъзнесе сѧ надъ всѣми богꙑ ⁘

Љѵбѧщии г҃а ненавидите
зла ⁘
Хранитъ г҃ъ д҃шѫ прⷣнꙑхъ своих ⁘
Из рѫкꙑ грѣшничѫ
избави
ѫ ⁘

Свѣтъ всиꙗ праведникѹ и правꙑмъ ср҃цемъ веселие ⁘

Възвеселите сѧ праведнии ѡ г҃и ⁘
Исповѣдаите памѧтъ с҃тꙑнѧ
его ⁘

Въспоите г҃ви пѣⷭ новѫ ⁘
Ꙗко дивна створи господъ ⁘
Сп҃ение емѹ
десница егⷪ :
и мꙑшца с҃таа егⷪ ⁘

Съказа
г҃ъ спасение свое ⁘
Прѣдъ ѫз҃кꙑ
ѡⷮкрꙑ
правдѫ с҃ѫ ⁘

Помѣнѫ милостъ своѫ иꙗковѹ ⁘
И истинѫ
своѫ
домѹ и҃левѹ ⁘
Видѣшѫ вси конъци земⷧѧ
сп҃ение б҃а нашего ⁘

Въскликнѣте б҃ѹ всѣ земⷧѣ ⁘
Въспоите и радѹите сѧ и поите ⁘

Поите б҃ѹ нашемѹ въ гѫслехъ ⁘
Въ
гѫслехъ
и въ
гласѣ псаломстѣ ⁘

Въ трѫбахъ ѡкованахъ
и гласомъ трѫбꙑ рожанꙑ ⁘
Въскликнѣте
прѣдъ ц҃ремъ
господемъ ⁘

Да подвижитъ сѧ море и исплънениꙗ его ⁘
Въселенаꙗ и вси живѫщии на неи ⁘

Рѣкꙑ въсплещате
рѫками въкѹпѣ ⁘
Горꙑ възрпадѹѫтъ сѧ ѡⷮ лица г҃нѣ ꙗко грѧдетъ ⁘

Ꙗко придетъ сѫдити земи ⁘
Сѫдити вселенѣи въ правъдѫ ⁘
И љѵдемъ правостиѫ ⁘

Г҃ъ въц҃ри сѧ, да гнѣваѫтъ сѧ љѵдие ⁘
Сѣдѧи на херовимѣ ,
да подвижитъ сѧ земⷧѣ ⁘

Г҃ъ въ сиѡнѣ велеи :
и вꙑсокъ
естъ
надъ всѣми љѵдъми ⁘

Да исповѣдѧтъ
сѧ имени твоемѹ великѡмѹ ⁘
Ꙗко страшно и с҃то естъ ⁘

И честъ ц҃рева сѫдъ љѵбитъ ⁘
Тꙑ ѹготова правинѫ ⁘
Сѫдъ и правдѫ въ иꙗковѣ тꙑ ствⷪри ⁘

Възносите г҃а б҃а нашего ⁘
И кланѣите
сѧ подъножию ногѹ
его ⁘

Ꙗко с҃тъ
естъ : мосии
и аронъ въ їереихъ
его ⁘
И самоилъ въ призꙑваѫщихъ имѧ его ⁘
Призꙑваахѫ г҃а и тои
слꙑшааше
ѫ ⁘

Въ стлъпѣ ѡблачнѣ г҃лааше к ниⷨ ⁘
Зане
хранѣахѫ свѣдѣниꙗ его и пвелѣниꙗ его ꙗже дастъ
имъ ⁘

Г҃и б҃же нашъ тꙑ послѹшааше ихъ ⁘
Б҃же тꙑ милостивъ бꙑвааше имъ ⁘
И
мъщаѫ на всѣка
начинаниꙗ ихъ ⁘

Възносите г҃а
б҃а нашего и покланѣите
сѧ въ горѣ с҃тѣи его ⁘
Ꙗко с҃тъ естъ
г҃ъ
б҃ъ нашъ ⁘

Въскликнѣте б҃ѹ всѣ земълѣ ⁘

Работаите г҃ви въ веселии ⁘
Вънидѣте прѣдъ-нъ
въ радостъ ⁘

Ꙋвѣдите
ꙗко
г҃ъ тои
естъ б҃ъ нашъ ⁘
Тои
створи нꙑ
а не мꙑ себе ⁘
Мꙑ
же љѵдие его и
ѡвъцѫ паствинꙑ
его ⁘

Вънидѣте въ врата его въ исповѣдании ⁘
Въ дворꙑ его въ пѣснехъ ⁘
Исповѣдаите сѧ емѹ и
хвалите имѧ его ⁘

Ꙗко благъ г҃ъ, въ вѣкъ милостъ его ⁘
И
до рода и рода истина его ⁘

Милостъ и сѫдъ поѫ
тебѣ
г҃и ⁘

Въспоѫ
и разѹмѣѫ въ пѫти непорочнѣ,
къгда придеши къ мнѣ ⁘
Прѣхождахъ въ незлобѣ
ср҃ца моего :
по срѣдѣ
домѹ моего ⁘

Не прѣдълагаахъ прѣдъ ѡчима моима
вещи законопрѣстѫпънꙑ ⁘
Твⷪрѧщѫѫ
прѣстѫпⷧенꙇе
взнⷷнавидѣхъ ⁘

И
не прилъпе мнѣ ср҃це лѫкаво ⁘
Ꙋкланѣѫщааго сѧ ѡⷮ мене злааго
не знаахъ ⁘

Оклеветаѫщааго таи искрънѣаго
своего сего изгонѣхъ ⁘
Гърдомъ
ѡкомъ и несꙑтомъ
ср҃цемъ с ними
не ꙗдѣахъ ⁘

Очи мои на вѣрнꙑѫ
земи ⁘
Посаждати ѫ
съ собоѫ ⁘
Ходѧи по пѫти непорочнѹ с
ними
слѹжааше ⁘

Не живѣаше по срѣдѣ
домѹ моего творѧи гръдꙑнѧ ⁘
Г҃лѧи неправеднаа не исправлѣаше прѣдъ ѡчима моима ⁘

На ѹтриꙗ избиваахъ всѧ грѣшънꙑѫ земи ⁘
Да
потрѣблѧ
ѡⷮ града г҃нѣ всѧ
творѧщѫѫ
безаконие ⁘

Г҃и ѹслꙑши молитвѫ моѫ ⁘
И въплъ мои къ тебѣ да придетъ ⁘

Не ѡⷮврати лица твоего ѡⷮ меⷩ ⁘
Въ-нъже д҃нъ
тѫжѫ, приклони
ѹхо твое къ
мнѣ ⁘
Въ-нъже д҃нъ
призовѫ тѧ, скоро ѹслꙑши мѧ ⁘

Иде
ищезошѫ
ꙗко дꙑмъ дение мⷪи ⁘
И кости мⷪѫ ꙗко сѹшило със[х]охѫ
сѧ ⁘

Побиенъ
бꙑхъ, ꙗко сѣно исъше ср҃це мое ⁘
Ꙗко забꙑхъ снѣсти хлѣбъ
мои ⁘

Отъ гласа въздꙑханиꙗ моего ⁘
Прилъпе костъ моꙗ плъти моеи ⁘

И ѹподобихъ сѧ неѫсꙑти пѹстꙑнънѣи ⁘
Бꙑхъ ꙗко и нощънꙑ вранъ :
на нꙑрищи ⁘

Забъдѣхъ и бꙑхъ ꙗко
и
птица ѡсобѧщиꙗ
сѧ на съдѣ ⁘

Въсъ д҃нъ поношаахѫ
ми
враꙃи мⷪи ⁘
И хвалѧщеи сѧ
мноѭ клънѣахѫ сѧ ⁘

Иде
пепелъ
ꙗко хлѣбъ ꙗдѣахъ ⁘
И питие мое съ плачемъ растварѣахъ ⁘

Отъ лица гнѣва твоего и ꙗрости твоеѫ ⁘
Ꙗко възнесъ
низвръже мѧ ⁘

Дение мои ꙗко сѣнъ ѹклонишѫ сѧ ⁘
И азъ ꙗко и
сѣно исъхохъ ⁘

Тꙑ же г҃и въ вѣкꙑ прѣбꙑваеши ⁘
И памѧтъ твоꙗ въ родъ и родъ ⁘

Тꙑ въскр҃съ помⷧѹеши сиѡна ⁘
Ꙗко приде
врѣмѧ помиловати ,
ꙗко приде врѣмѧ ⁘

Ꙗко благоволишѫ раби твои камение его ⁘
И
пърстъ его ѹщедрѧтъ и ⁘

И ѹбоѫтъ сѧ ѫзꙑци имени г҃нѣ ⁘
И вси ц҃ри
земъстии
славꙑ твоеѫ ⁘

Ꙗко съꙃиждетъ г҃ъ сиѡна ⁘
И ꙗвитъ сѧ въ славѣ с҃еи ⁘

Призрѣ
на мⷧвѫ
смѣренꙑхъ ⁘
И
не ѹнїчижи
мⷧениꙗ ихъ ⁘

Да
напишѫтъ сѧ сии
въ родъ инъ ⁘
И љѵдие зиждемии
въсхвалѧтъ г҃а ⁘

Ꙗко
приниче
съ вꙑсотꙑ с҃тънѧ
своѫ ⁘
Г҃ъ
въ
н҃бси
призрѣ
на земⷧѧ ⁘

Ꙋслꙑшати въздꙑхание
ѡкованꙑхъ ⁘
Раздрѣши{ти} с҃нꙑ ѹмръщвенꙑхъ ⁘
Възвѣстити въ сиѡнѣ имѧ г҃не ⁘
И хвалꙑ его въ їеросалимѣ ⁘

Егда
съберѫт сѧ љѵдие въкѹпѣ ⁘
И ц҃ри
работаите
господеви ⁘

Отъвѣща емѹ на пѫти крѣпости
своеѫ ⁘
Ꙋмаление д҃неи моихъ възвѣсти
мнѣ ⁘

Не възведи мене въ прѣполовение днеи мⷪоих ⁘
Въ родъ
и
родъ
лѣта твоꙗ ⁘

Въ начѫтокъ
тꙑ г҃и
земⷧѧ ѡснова ⁘
И дѣла рѫкѹ твоею сѫтъ н҃бса ⁘

Та
погꙑбнѫтъ, тꙑ же прѣбꙑваеши ⁘
И всѣ ꙗко и
риза ѡветъшаѫтъ ⁘
И ꙗко (ѡ)дѣ(а)ло
свиеши , измѣнѧтъ сѧ ⁘

Тꙑ же самъ еси, и лѣта твоꙗ не исконъчаѫтъ
сѧ +инеоскѵдѣютьЙ?+Б ⁘

С҃нове рабъ твоихъ въселѧтъ сѧ ⁘
И сѣмѧ
ихъ въ вѣкꙑ исправитъ сѧ ⁘

Благослови д҃ше
моꙗ г҃а ⁘
И
всѣ вънѫтрънѣꙗ моꙗ имѧ с҃тое его ⁘

Благослови д҃ше
ма г҃а ⁘
И
нⷷ забꙑваи
всѣ
въздании
его ⁘

Оцѣщаѫщааго всѣ безакониꙗ твⷪꙗ ⁘
Ицѣлѣѫщааго всѧ
недѫгꙑ
твоѫ ⁘

Избавлѣѫщааго ѿъ истлѣниꙗ животъ твои ⁘
Вѣнъчаѫщааго тѧ милостиѫ
и щедротами ⁘

Исплънѣѫщааго
благꙑими
похоти
твоѫ твоеЙ ⁘
Обновитъ сѧ ꙗко и
ѡрлѣ
юностъ т҃а ⁘

Творѧи милостꙑнѧ г҃ъ ⁘
И сѫдъбꙑ всѣмъ ѡбидимꙑмъ ⁘

Съказа пѫти своѫ мосеѡви ⁘
И
с҃номъ и҃левомъ
хотѣниꙗ
своꙗ ⁘

Щедръ и
милостивъ
г҃ъ ⁘
Тръпѣливъ
и прѣмилостивъ ⁘

Не до конъца прогнѣваетъ сѧ господъ ⁘
Ни въ вѣкꙑ враждѹетъ ⁘

Не по безакониемъ нашимъ створилъ естъ намъ ⁘
Ни
по грѣхомъ нашимъ въздалъ естъ намъ ⁘

Ꙗко по вꙑсотѣ н҃беснѣи ѡⷮ земѧ ⁘
Ꙋтвръдилъ естъ г҃ъ милостъ своѫ на боѫщихъ сѧ его ⁘

Елъ
далече
ѡⷮстоѫтъ въстоци ѡⷮ запада ⁘
Ꙋдалилъ естъ ѡⷮ насъ безакониꙗ наша ⁘

Ꙗкоже милѹетъ ѡ҃цъ с҃нꙑ ⁘
И
помилѹетъ
г҃ъ
боѫщѫѫ
сѧ его ⁘

Ꙗко тꙑи
позна създание своѥ ⁘
Помѣнѫлъ
нꙑ
естъ
ꙗко пръстъ есме ⁘

Члⷪкъ ꙗко
трѣва дни
его ⁘
Ꙗко цвѣтъ селнꙑ тако ѡⷮцвътетъ ⁘

Ꙗко д҃хъ проидетъ
в немъ и
не бѫдетъ ⁘
И не познаетъ
к томѹ мѣста своего ⁘

Милостъ же г҃нѣ ѡⷮ вѣка и до вѣка на боѫщихъ сѧ его ⁘

И правда его на с҃нѣхъ с҃новъ ⁘
Хранѧщихъ завѣтъ
его ⁘
И
помнѧщихъ
заповѣди его творити ѫ ⁘

Г҃ъ на н҃бси ѹгⷪтова
прѣстⷪлъ свои ⁘
И црⷭво его всѣми ѡбладаетъ ⁘

Б҃лте г҃а вси аггели его ⁘
Силънии крѣпостиѫ творѧщии
слово его ⁘
Ꙋслꙑшати
глаⷭ словеси
его ⁘

Б҃лте г҃а всѧ силꙑ его ⁘
Слѹгꙑ его творѧщеи
волѧ его ⁘

Б҃лте г҃а всѣ дѣла его ⁘
На всѣкомъ мѣстѣ влⷣчъствиꙗ его ⁘
Б҃лви д҃ше
моꙗ господа ⁘

Б҃лви д҃ше
моꙗ г҃а ⁘
Г҃и б҃же мои възвеличилъ сѧ еси ꙃѣло ⁘
Вꙑ
исповѣдание и въ велълѣпотѫ
ѡблѣче сѧ ⁘

Ѡдѣѫи
сѧ свѣтомъ ꙗко и ризоѫ ⁘
Пропинаѫ
небо ꙗко и
кожѫ ⁘

Покрꙑваѫ водамї прѣвꙑшнѣꙗ своꙗ ⁘
Полагаѫ ѡблакꙑ
въ
їисхождение
свое ⁘
Ходѧи
на крилѹ вѣтрънѹю ⁘

Творѧи
аггелꙑ своѫ д҃хꙑ ⁘
И слѹгꙑ своѫ ѡгнъ палѧщъ ⁘

Оснꙑваѫ
земѧ на твръди своеи ⁘
Не приклонитъ
сѧ въ вѣкꙑ ⁘

Бездна ꙗко и
риза ѡдѣꙗние
еѫ ⁘
На горахъ станѫтъ водꙑ ⁘

Отъ запрѣщениꙗ твоего побѣгнѫтъ ⁘
И
ѿъ гласа грома твоего ѹстрашѫтъ
сѧ ⁘

Въсходѧтъ
горꙑ и нисходѧтъ полѣ ⁘
Въ
мѣсто еже
еси
ѡснⷪвалъ
имъ ⁘

Прѣдѣлъ положи
егоже
не прѣидѫтъ ⁘
Ни
ѡбратѧтъ сѧ покрꙑти земⷧѧ ⁘

Посилаѫ
источъникꙑ въ дбрехъ ⁘
Посрѣдѣ
горꙑ
проидѫтъ водꙑ ⁘

Напаѫ
всѧ ꙃвѣри селънꙑѫ ⁘
Жидѫтъ тебе
инагри
въ жѫждѫ своѫ ⁘

На тꙑ птицꙑ
небеснꙑѫ привитаѫтъ ⁘
Отъ срѣдꙑ камениꙗ дадѧтъ
имъ
гласъ ⁘

Напаѫ
горꙑ ѿъ прѣвꙑспрънихъ
своихъ ⁘
Отъ плода
дѣлъ твоихъ насꙑтитъ
сѧ земѣ ⁘

Прозѧбаѫ
пажити
скотомъ ⁘
И трѣва на слѹжъбѫ члⷪкомъ ⁘
Извести хлѣбъ ѿъ земѧ ⁘

И вино възвеселитъ
ср҃це члⷪкѹ ⁘
Ꙋмаститъ
лице ѡлѣемъ ⁘
И
хлѣбъ ср҃це члⷪкѹ ѹкрѣпитъ ⁘

Насꙑтѧтъ сѧ дрѣва полъскаꙗ ⁘
Кедри
ливанъсти ѫже еси
насадилъ имъ ⁘

Тѹ птицꙑ
въгнѣздѧтъ сѧ ⁘
Иродово
жилище ѡбладаетъ ими ⁘

Горꙑ вꙑсокꙑѫ еленемъ ⁘
Каменъ прибѣжище заѫцемъ ⁘

Сътворилъ еси
лѹнѫ въ врѣмена ⁘
Сл҃це позна западъ свои ⁘

Положилъ еси тъмѫ и бꙑстъ нощъ ⁘
Въ неиже проидѫтъ вси ꙃвѣри
лѫжнии ⁘

Съкѵмени рꙑкаѫще
въсхꙑтите ⁘
Испросите
ѡⷮ б҃а пищѫ себѣ ⁘

Въсиꙗ сл҃це и събрашѫ
сѧ ⁘
И
въ
ложихъ с҃ихъ лѧгѫтъ ⁘

Изꙑде
члⷪкъ на дѣло свое ⁘
И на дѣланиꙗ своꙗ
до вечера ⁘

Ꙗко възвеличишѫ сѧ дѣла твоꙗ г҃и ⁘
Всѣ прѣмѫдростиѫ створи ⁘
Исплъни сѧ земⷧѣ твари
твоѫ ⁘

И
се море великое и
пространное ⁘
Тꙋ гади
имъже нѣстъ числа ⁘
Животъна
малаꙗ съ великꙑми ⁘

Тѹ кⷪраби
приплаваѫтъ ⁘
Зъмеи сеи
егоже
създа
рѫгати сѧ емѹ ⁘

Въсѣ ѿъ
тебе
чаѫтъ,
да
даси
имъ
пищѫ
въ
врѣмѧ ⁘

Давъшѹ
тебѣ
имъ и съберѫтъ сѧ ⁘
Отъвръзъшѹ
тебѣ
рѫкѫ всѣчъскаꙗ ⁘
Исплънѧтъ
сѧ благостꙑнѧ ⁘

Отвращъшѹ
тебѣ
лице възмѧтѫтъ сѧ ⁘
Отъимеши д҃хъ
ихъ и
ищезнѫтъ ⁘
И въ пръстъ своѫ възвратѧтъ
сѧ ⁘

Послеши д҃хъ свои ,
и
съꙃиждѫтъ сѧ ⁘
Обновиши лице земи ⁘

Бѫди слава г҃нѣ въ вѣкꙑ ⁘
Възвеселитъ сѧ г҃ъ ѡ дѣлѣхъ свⷪихъ ⁘

Призираѫ на земⷧѧ
творѧи
ѫ трѧсти сѧ ⁘
Прикасаѫ сѧ горахъ
и
въскѹрѧтъ
сѧ ⁘

Въспоѫ г҃ви въ животѣ моемъ ⁘
Поѫ б҃ѹ моемѹ, донъдеже есмъ ⁘

Да насладитъ сѧ емѹ бесѣда моꙗ ⁘
Азъ же възвеселѧ сѧ ѡ господи ⁘

Исконъчаѫтъ
сѧ грѣшници ѿъ земⷧѧ ⁘
Безаконници ꙗко
не бꙑти имъ ⁘
Б҃лви д҃ше
моꙗ г҃а ⁘

Испо҃вѣдаите сѧ гви и призꙑваите имѧ его ⁘
Възвѣстите
въ ѫз҃цѣхъ дѣла его ⁘

Въспоите емѹ, поите емѹ ⁘
Повѣдите
всѣ чюдеса его ⁘

Хвалите сѧ вꙑ-имѧ
с҃тое
его ⁘
Да възвеселитъ сѧ ср҃це искѫщиимъ
господа ⁘

Възꙑщате
г҃а и ѹтвръдите сѧ ⁘
Възꙑщате
лица его вꙑнѫ ⁘

Помѣнѣте
чюдеса его ꙗже
створи
⁘
Дивеса
и сѫдъбꙑ ѹстъ его ⁘

Сѣмѧ
авраамⷧе раби его ⁘
С҃нове иꙗковли избраннии его ⁘

Тꙑи
г҃ъ б҃ъ нашъ, сѫдъбꙑ
его
по всеи земи ⁘

Помѣнѫ въ вѣкъ
завѣтъ свои ⁘
Слово еже
заповѣда въ тисѫщѫ
родъ ⁘

Еже
завѣща авраамови ⁘
И
клѧтвѫ своѫ исакови ⁘

И
постави иꙗковѹ въ повелѣнїи ⁘
И и҃леви
въ завѣтъ вѣченъ ⁘

И҃љѵ
тебѣ
дамъ
земⷧѧ ханаанъскѫ ⁘
Ѫже достоꙗниꙗ вашего ⁘

Зане ихъ
бѣ
маломъ
числомъ ⁘
Немноꙃи пришелъци въ неи ⁘

Прѣидошѫ
ѿъ ѫз҃къ
въ ѫз҃къ ⁘
И ѿъ цр҃виꙗ въ љѵди инъꙇ ⁘

Не ѡстави члⷪка ѡбидѣти ихъ ⁘
И ѡбличи в
нихъ ц҃рѧ ⁘

Не прикасаите сѧ хръстѣхъ
мⷪихъ ⁘
И ѡ
прⷪрцѣхъ мⷪихъ не лѫкавнѹите ⁘

Призва глⷣа на земⷧѧ ⁘
И вⷭѣко ѹтвръжⷣенїе хлѣбно
истре ⁘

Посла прѣд ними чⷪка ⁘
Въ работѫ
прⷪданъ бꙑстъ иѡсифъ ⁘

Съмѣришѫ
сѧ
въ ѡковахъ
ноꙃѣ
его ⁘
Желѣзо проиде дѹшѫ его ⁘

Доидеже
проидетъ
слово его ⁘
Слово г҃не раждеже и ⁘

Посла ц҃ръ и
разⷣрѣши и ⁘
Кънѧꙃа љѵдемь испѹсти
⁘

Постави
г҃ина домѹ своемѹ ⁘
И кнѧꙃа всемѹ стѧжанию своемѹ ⁘

Да наѹчитъ
кнѧꙃѫ его ꙗко и
сам
сѧ ⁘
И старъцѫ его ѹмѫдритъ ⁘

И
въниде
и҃лъ вꙑ-егѵптъ ⁘
Иꙗкⷪвъ приде въ земⷧѧ хамовѫ ⁘

И възрасти љѵди своѫ ꙃѣло ⁘
И ѹкрѣпи ѫ
паче врагъ ихъ ⁘

Прѣврати ср҃це свое възненавидѣти
љѵдеи
его ⁘
И
лъстъ створити въ рабѣхъ его ⁘

Посла мосеꙗ
раба своего ⁘
И
арона
егоже избра себѣ ⁘

Положи в нихъ словеса знаменеи своихъ ⁘
И чюдеса своꙗ
въ земи хамовѣ ⁘

Посла тъмѫ и мръче ⁘
Зане прогнѣвашѫ словеса его ⁘

Прѣврати рѣкꙑ
ихъ въ кръвъ ⁘
Изби
рꙑбꙑ ихъ ⁘

Въскꙑпѣ земѣ ихъ жабами ⁘
(Въ скровищих ц҃рих ⁘)

Рече и придошѫ песиѫ мѹⷯꙑ ⁘
({и мѹшице})
въ всѧ прѣдѣлꙑ ихъ ⁘

Положи дъждѫ ихъ въ
градъ ⁘
Огнъ попалѣѫщъ
въ земи ихъ ⁘

Изби виноградꙑ ихъ и смоквї их ⁘
И
сътре
всѣко дрѣво прѣдѣлъ ихъ ⁘

И
рече и придошѫ прѫꙃи ⁘
И гѫсѣницѫ имеⷤ не
бѣ
числа ⁘

И поꙗдошѫ всѣкѫ трѣвѫ
земⷧѧ
ихъ ⁘
И поꙗдошѫ
всѣкъ
плодъ земѧ ихъ ⁘

И
ѹби
всѣкъ пръвѣнецъ въ земи ихъ ⁘
Начѫтокъ всѣкого трѹда ихъ ⁘

Изведе ѫ
съ сребромъ и златⷪмъ ⁘
И
не
бѣ
въ колѣнѣ
ихъ болѧща ⁘

Възвесели сѧ егѵптъ въ исхождение
ихъ своиⷯ ⁘
Ꙗко нападе страхъ ихъ на нѧ ⁘

Распрострѣ
ѡблакъ въ покровъ их ⁘
И ѡгнъ да
просвѣтитъ
имъ нощиѫ ⁘

Просишѫ и придошѫ крастѣли ⁘
И хлѣба н҃беснааго насꙑти
ѫ ⁘

Развръзе каменъ
и потекошѫ
водꙑ ⁘
И потекошѫ въ безводнꙑхъ
рѣкꙑ ⁘

Ꙗко помѣнѫ слово с҃тое свое ⁘
Еже
имѣ
къ аврамѹ рабѹ с҃емѹ ⁘

Изведе љѵди своѫ въ радости ⁘
И
избраннꙑѫ своѫ въ весели ⁘

И дⷶстъ имъ страненъ
ѫзꙑкъ ⁘
Трѹдъ
љѵдеи
наслѣдовашѫъ ⁘

Да схранѧтъ
ѡправданиꙗ г҃нѣ ⁘
И закона его възꙑщѫтъ ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗко благъ :
ꙗко въ вѣкъ мⷧостъ его ⁘

Къто изъг҃летъ
силꙑ г҃нѧ ⁘
Ꙋслꙑшанꙑ ствⷪрите всѧ хвалꙑ его ⁘

Блажени хранѧщии сѫдъ и творѧщии правдѫ въ
всѣко врѣмѧ ⁘

Помѣни нꙑ
г҃и въ благоволении љѵдеи твоиⷯ ⁘
Посѣти насъ сп҃ением твоимъ ⁘

Видѣти въ благости избраннꙑхъ
твоихъ ⁘
Възвеселити сѧ въ веселї ѫз҃ка твего ⁘
И
хвалити сѧ съ достоꙗниемъ твоимъ ⁘

Съгрѣшихомъ съ ѡ҃цꙑ нашиⷨ ⁘
Безаконновахомъ,
неѡправдихомъ ⁘

О҃ци наши
въ егѵптѣ не
разѹмѣшѫ
чюдесъ твоих ⁘
Не
помѣнѫшѫ ѹмножениꙗ милости твоеѫ ⁘
И
прогнѣвашѫ
сходѧщеи
въ море чръмное ⁘

И сп҃е ѫ
имени твоего
ради ⁘
Да
скажетъ
имъ
силѫ твоѫ ⁘

И
запрѣти чръмъноѡмѹ морю и исѧче ⁘
И проведе ѫ
по безднѣ ꙗко по пѹстꙑни ⁘

И
сп҃е ѫ
из рѫкꙑ ненавидѧщиихъ ⁘
Избавилъ ѫ естъ из рѫкꙑ врагъ ⁘

Покрꙑ вода стѫжаѫщѫѫ имъ ⁘
Ни единъ ѡⷮ нихъ не избꙑстъ ⁘

И вѣрѫ ѫшѫ словеси
его ⁘
И въспѣшѫ хвалѫ его ⁘

Ꙋѫдришѫ
и забꙑшѫ дѣла его ⁘
Не сътръпѣшѫ свѣта его ⁘

И въсхотѣшѫ хотѣнию
въ пѹстꙑни ⁘
Искѹсишѫ б҃а въ безводънѣ ⁘

Дастъ имъ прошениꙗ ихъ ⁘
Посла
сꙑтостъ въ д҃шѫ ихъ ⁘

И прогнѣвашѫ мосеꙗ
въ станѹ ⁘
И
арона
с҃тааго господънѣ ⁘

Отвръзе сѧ земⷧѣ
и пⷪжрѣтъ
даөана :
и пⷪкрꙑ въ
сънъмищї авирона ⁘

И ражде[жде]же сѧ
ѡгнъ въ сънъмѣ ихъ ⁘
Пламенъ попали
грѣшникꙑ ⁘

И створишѫ телецъ въ хоривѣ ⁘
И поклонишѫ сѧ истѹканноѡмѹ ⁘

Измѣнишѫ славѫ его въ ѡбразъ
телъца ꙗдѫща
сѣно ⁘

И забꙑшѫ б҃а спаѫщааго ѫ ⁘
Сътворъшааго
велиꙗ вꙑ-егѵптѣ :

чюдеса въ земи хамовѣ, страшⷩа въ мори чръмнѣⷨ ⁘

И
рече, да
ѫ
потрѣбълѧ ⁘
Аще не би мосии
избраннꙑ его сталъ въ скрѹшⷣение
прѣⷣ ним(и) ⁘
Възвратити ꙗростъ егⷪ, да не пⷪгⷪѵбитъ их ⁘

И
ѹничижишѫ
земⷧѧ желаннѫѫ ⁘
Не ѫхѫ
вѣрꙑ словеси
его ⁘

И поръптахѫ
въ селѣхъ
своихъ ⁘
Не ѹслꙑшашѫ гласа г҃нѣ ⁘

И въздвиже рѫкѫ своѫ на нѧ :
низⷧожити
ѫ
въ пѹстꙑни ⁘

Низложити
сѣмѧ ихъ въ ѫз҃цѣхъ ⁘
И расточи
ѫ
въ странꙑ ⁘

И причѫстишѫ
сѧ велфегорѣ ⁘
И снѣдошѫ
жрътвѫ
мрътвꙑхъ ⁘

И раздражишѫ
и
въ начинанихъ
своихъ ⁘
И ѹмножи сѧ въ нихъ падание ⁘

И ста финиѡсъ
и
ѹгоди ⁘
И прѣста сѣчъ ⁘

И вмѣнї сѧ емⷪѵ в правдѫ в роⷣ и роⷣ до вѣка ⁘

И прогнѣвашѫ и
на водѣ прѣрѣканиꙗ ⁘
И ѡзлобенъ бꙑстъ моси
ихъ ради ⁘

Ꙗко прогнѣвашѫ
д҃ха
его ⁘
И разнъствова
ѹстꙑ
своими ⁘

Не потрѣбишѫ ѫз҃къ
ѫже
рече г҃ъ имъ ⁘

И съмѣришѫ сѧ съ ѫз҃кꙑ
и навꙑкохѫ
дѣла ихъ ⁘

И работашѫ
истѹканнꙑмъ
ихъ :
и бꙑстъ имъ въ съблазнъ ⁘

И пожръшѫ с҃нꙑ своѫ и дъщерѧ
своѫ
демономъ ⁘

И пролиꙗшѫ кръвъ неповинънѫ :
кръвъ с҃новъ своихъ и дъщереи ⁘
Иже
пожръшѫ истѹканнꙑмъ ханаанъскꙑмъ ⁘
И ѹбиена бꙑстъ земⷧѣ
кръвъми

и ѡскъвръни сѧ въ дѣлѣхъ ихъ ⁘
И
љѵбꙑ
створишѫ
въ начинанихъ
своихъ ⁘

И разгнѣва
сѧ ꙗростиѫ г҃ъ на љѵ[љѵ]ди своѫ :
и whмръзѣ
емѹ
достоꙗние с҃е ⁘

И прѣдастъ ѫ
въ рѫцѣ врагомъ и ѹделѣшѫ
имъ
ненавидѧщи ихь ⁘

И стѫжишѫ
имъ
враꙃи ихъ ⁘
И съмѣришѫ сѧ подъ рѫками ихъ ⁘

Мъногѫщи
избави ѫ ,
ти же разгнѣвашѫ
и
свѣтомъ свⷪимъ ⁘
И смѣришѫ сѧ въ безакⷪни
ихъ ⁘

И видѣ г҃ъ, егда
въстѫжишѫ ⁘
И
ѹслꙑша
мⷧвѫ
ихъ ⁘

И помѣнѫ завѣтъ свои ⁘
И раскаа сѧ по ѹмножению мⷧости своеѫ ⁘

И дастъ ѫ въ милостъ ⁘
Прѣдъ всѣми плѣнъшиими ѫ ⁘

Сп҃и нꙑ
г҃и, б҃же
нашъ , и събери нꙑ
ѿъ ѫз҃къ ⁘
Д(а)
исповѣмъ
сѧ имени твоемѹ с҃тѡмѹ ⁘
И
хвалимъ
сѧ въ хвалѣ твоеи ⁘

Бл҃нъ г҃ъ б҃ъ и҃левъ ѿ вѣка и до вѣⷦ ⁘
И рекѫтъ вси љѵдие, да
бѫдетъ бѫдетъ ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗкⷪ благѡ ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Да рекѫтъ избавлении г҃демъ ⁘
Ѫже
избави из рѫкꙑ вражиѫ ⁘

И ѿъ странъ събра ѫ ⁘
Отъ въстокъ и западъ и сѣвера и морѣ ⁘

Заблѫдишѫ въ пⷪѵстꙑни въ
безводънѣ ⁘
Пѫти града ѡбитѣлънааго
не ѡбрѣтохѫ ⁘

Алъчѫще
и жѫждѫще, д҃ша ихъ въ нихъ изнемⷪже ⁘

И
възвашѫ къ г҃ⷪѵ егда
въстѫжихѫ ⁘
И ѿъ бѣдъ ихъ избави ѫ ⁘

И наведе
ѫ
на пѫтъ правъ :
вънити
въ градъ ѡбитѣлънꙑи ⁘

Да исповѣдѧт сѧ г҃ви
милости
его ⁘
И чюдеса его с҃номъ ч҃лчъскꙑмъ ⁘

Ꙗко насꙑти
д҃шѫ тъщѫ и д҃шѫ алъчѫщѫ исплъни благъ ⁘

Сѣдѧщѫѫ
въ тъмѣ и сѣни съмрътънѣи ⁘
Окованꙑ нищетоѫ и желѣзомъ ⁘

Ꙗко прогнѣвашѫ словеса г҃нѣ
и свѣтъ вꙑшънѣаго раздражишѫ ⁘

И смѣри
сѧ въ трⷪѵдѣхъ ср҃це
ихъ ⁘
Изнемогѫ
и не бѣ
помагаѫи ⁘

И
възвашѫ къ г҃ѹ, егда въстѫжихѫ ⁘
И ѿъ бѣдъ ихъ сп҃е ѫ ⁘

И изведе ѫ
ис тъмꙑ и сѣни съмръ(тъ)нꙑ ⁘
И ѫзꙑ ихъ прѣтръже ⁘

Да
исповѣдѧтъ
сѧ
г҃ви
милости его ⁘
И чюдеса его с҃номъ члⷪчъскомъ ⁘

Ꙗко скрѹши врата мѣдънаꙗ и верѣѫ желѣзнꙑѫ сломи ⁘

Приѫтъ
ѫ
ѿъ пѫти безакониꙗ ихъ ⁘
Безаконеи бо ради своихъ смѣришѫ сѧ ⁘

Въсѣкого брашна възгнѫша сѧ дѹша ихъ ⁘
И приближишѫ сѧ до вратъ смрътънꙑхъ ⁘

И възвашѫ къ г҃ѹ, егда въстѫжихѫ ⁘
И ѿъ бѣдъ ихъ сп҃е
ѫ ⁘

Посла слово свое и ицѣли ѫ ⁘
Избави ѫ
ѡⷮ пагѹбꙑ ⁘

Да исповѣдѧтъ сѧ г҃ви милости его ⁘
И чюдеса его с҃номъ члⷪчъскомъ ⁘

И пожрѫтъ емѹ жрътвѫ хвалѣ ⁘
Исповѣдѧтъ
дѣла его въ радости ⁘

Въходѧщеи въ
море въ корабихъ ⁘
Творѧщеи дѣланиꙗ въ водахъ многахъ ⁘

(Т)и видѣшѫ дѣла г҃нѣ и чюдеса его въ глѫбинѣ ⁘

Рече
и ста
д҃хъ бѹренъ ⁘
И възнесошѫ сѧ влънꙑ его ⁘

Въсходѧтъ до небесъ и нисходѧтъ до безднꙑ ⁘
Д҃ша ихъ зломъ
тааше ⁘

Възмѧтошѫ
сѧ и въсколѣбашѫ сѧ ꙗко пиꙗни ⁘
И всѣ мѫдростъ ихъ поглъщена бꙑстъ ⁘

И възвашѫ къ г҃ѹ, егда въстѫжишѫ ⁘
И ѿъ бѣдъ ихъ изведе ѫ ⁘

И повелѣ бѹри
и ста въ хладъ ⁘
И ѹмⷧъкѫ
влънꙑ его ⁘

И възвеселишѫ сѧ ꙗко ѹмⷧъкѫ ⁘
И настави ѫ
въ пристанище хотѣниꙗ
своего ⁘

Да
исповѣдѧтъ сѧ г҃ви милости его ⁘
И чюдеса его с҃номъ члⷪчъскомъ ⁘

И
възнесѫтꙑ-и
въ црⷦви љѵдъстѣ ⁘
И на сѣдалищи
старецъ въсхвалѧтъ ї ⁘

Полⷪжїлъ есї
рѣкꙑ в пѹстꙑнѧ ⁘
Исходища водънаа въ жѫждѫ ⁘

Земѧ плодовитѫ
въ слатинѫ
ѿъ злобꙑ живѫщиихъ на неи ⁘

Положилъ естъ пѹстꙑнѧ въ езера воднаꙗ ⁘
И земѧ безводнѫ
въ исходища водънаꙗ ⁘

И въсели
тѹ алъчѫщѫѫ ⁘
И съставишѫ градꙑ ѡбитѣлънꙑ ⁘

И
насѣашѫ села и насадишѫ виноградꙑ ⁘
И створишѫ плодъ житенъ ⁘

И бл҃ви ѫ
и ѹмнⷪжашѫ
ꙃѣло ⁘
И скотꙑ ихъ не ѹмали ⁘

И ѹмалишѫ сѧ и ѡзлобишѫ сѧ ⁘
И
ѿъ печалии злъ
ї болѣзни ⁘

Излиꙗ сѧ ѹничежение на кнѧꙃѫ ихъ ⁘
И ѡблазни
ѫ по непрѣходънѣ
а не по пѫти ⁘

И поможе ѹбогѹ ѡⷮ нищетꙑ ⁘
И положи ꙗко ѡвъцѫ ѿечъствиꙗ ихъ ⁘

Ꙋзрѧтъ праведни
и взвеселѧтъ сѧ ⁘
И всѣко безаконие заемⷧетъ
ѹста своꙗ ⁘

Къто прѣмѫдръ и схранитъ си ⁘
И разѹмѣѫтъ милости г҃нѧ ⁘

Готово ср҃це мое б҃же, готово ср҃це мое ⁘
Поѫ
и въспоѫ
въ славѣ моеи ⁘

Въстани славо моꙗ ⁘
Въстани ѱалътирю и гѫсли ⁘
Въстанѫ рано ⁘

Исповѣмъ
сѧ тебѣ
въ љѵдехъ г҃и ⁘
Въспоѫ
тебѣ
въ ѫз҃цѣхъ ⁘

Ꙗко възвеличи
сѧ
до
н҃бесъ милостъ твоꙗ ⁘
И до ѡблакъ истина твоꙗ ⁘

Възнеси сѧ на н҃бса б҃же ⁘
И по всеи земи слава твоꙗ ⁘

Да избавѧтъ сѧ възљѵбени твои ⁘
Сп҃и десницеѫ твоеѫ и ѹслꙑши нꙑ ⁘

Б҃ъ възгла въ с҃тѣмъ своемъ ⁘
Възнесѫ сѧ и раздѣлѧ сѵкимѫ ⁘
И ѫдолъ
селомъ
размѣрѧ ⁘

Мои естъ галаадъ и мои естъ манаси ⁘
И ефремъ крѣпостъ
главꙑ моеѫ ⁘
Июда царъ мои ⁘

Моавъ конобъ
ѹпъваниꙗ моего ⁘
На идѹмѣѫ наложѫ сапогъ мⷪи ⁘
Мънѣ иноплеменници покоришѫ
сѧ ⁘

Къто ведетъ
мѧ въ градъ ѡбъстоꙗниꙗ ⁘
Ли кто наставитъ мѧ до идѹмѣѫ ⁘

Не тꙑ ли б҃же ѿъринѫвꙑ нꙑ ⁘
И не изꙑдеши б҃же въ силахъ нашихъ ⁘

Даждъ намъ помощъ ѿъ печали ⁘
И сѹе
сп҃ение чловѣчъско ⁘

О б҃зѣ створимъ силѫ ⁘
И тꙑи
ѹничижитъ ѹмалитьЙ?+Б
врагꙑ
нашѫ ⁘

Б҃же хвалꙑ моѫ
не прѣмⷧъчи ⁘

Ꙗко ѹста грѣшнича и ѹста лъстивааго на
мѧ
ѿвръзошѫ сѧ ⁘
Възг҃лашѫ
на мѧ ѫз҃комъ лъстивомъ ⁘

И словесꙑ ненавистънꙑ
ѡбидошѫ мѧ ⁘
И брашѫ
сѧ съ мноѫ спꙑти ⁘

Въ љѵбъве мѣсто ѡблъгаахѫ мѧ ⁘
Азъ же молитвѫ дѣахъ ⁘

И положишѫ на мѧ зло
въз
добро ⁘
И
ненавистъ за възљѵбление мⷪе ⁘

Постави на-нъ
грѣшника ⁘
И
диꙗволъ да станетъ ѡдеснѫѫ его ⁘

Егда
сѫдѧтъ
емѹ, да изꙑдетъ ѡсѫжденъ ⁘
И молитва его бѫди въ грѣхъ ⁘

Бѫдѫтъ д҃ни
его мали ⁘
И епискѹпъствⷪ
его прѣими
инъ ⁘

Бѫдѫтъ с҃нове его сири и жена его
въдова ⁘

Дъвижѫщии сѧ да прѣселѧтъ сѧ с҃нове его
и въсхлъпаѫтъ ⁘
И
изгнани бѫдѫтъ из домⷪвъ своихь ⁘

Да испꙑтаетъ
заимодавецъ всѣ елико сѫтъ его ⁘
И
расхꙑтѧтъ
тѹждии трѹдъ
его ⁘

Не бѫди
емѹ застѫпника ⁘
Ни
бѫди
иже
помилѹетъ {сиротꙑ} его ⁘

Бѫдѫтъ чѫда
его въ пагѹбѫ ⁘
Въ родъ единъ да потрѣбитъ сѧ сѣмѧ
его ⁘

Въспомѣни
сѧ безаконие
ѡ҃цъ его прѣдъ г҃мъ ⁘
И грѣхъ м҃тере его да не ѡцѣститъ
сѧ ⁘

Да бѫдетъ прѣдъ г҃мъ присно ⁘
И
потрѣбитъ сѧ ѿъ земѧ памѧтъ ихъ ⁘

Зане
не помѣнѫ створити мⷧсти ⁘
И погна члⷪка ѹбога и нища ⁘
И ѹмилена ср҃цемъ ѹмрътвити ⁘

И възљѵби клѧтъвѫ и
приде
емѹ ⁘
И не въсхотѣ благословениꙗ и ѹдали сѧ ѡⷮ него ⁘

И ѡблѣче сѧ въ клѧтвѫ ꙗко въ ризѫ и въниде ꙗко вода въ ѫтробѫ его ⁘
И ꙗко ѡлѣи
въ кости его ⁘

Бѫди
емѹ ꙗко риза въ нѧже ѡблачитъ сѧ ⁘
И ꙗко поꙗсъ имъже присно
поꙗсаетъ
сѧ ⁘

Се дѣло ѡблъгаѫщимъ
мѧ
къ
г҃ѹ ⁘
И г҃лѧщиихъ зло
на д҃шѫ моѫ ⁘

И тꙑ г҃и г҃и створи съ мъноѫ +млсть
имени
твоего
ради ⁘
Ꙗкⷪ б҃лга естъ
мⷧстъ т҃а : избавї мѧ

ꙗкⷪ нищъ и ѹбогъ есмъ азъ ⁘
И ср҃це мое възмѧте
сѧ въ мънѣ ⁘

Ꙗко сѣнъ егда ѹклонитъ сѧ, ѡⷮѫхъ
сѧ ⁘
И
стрѧсъ
сѧ ꙗко прѫꙃи ⁘

Колѣнѣ
мои изнемогостѣ
ѡⷮ поста ⁘
И плътъ моꙗ измѣни сѧ ѡлѣꙗ
ради ⁘

И
азъ бꙑхъ поношению имъ ⁘
Видѣшѫ мѧ и покꙑвашѫ главами своими ⁘

Помози ми г҃и
б҃же мои :
и сп҃и мѧ по милости твоеи ⁘

И ѹвѣдѧтъ ꙗко рѫка твоꙗ си ⁘
И тꙑ г҃и
створилъ ѫ
еси ⁘

Проклънѫтъ ти, а
тꙑ бл҃виши ⁘
Въстаѫщии
на мѧ постꙑдѧтъ
сѧ ⁘
Рабъ же твои възъвеселитъ сѧ ⁘

Да ѡблѣкѫтъ сѧ ѡблъгаѫщии мѧ въ срамъ ⁘
И ѡдеждѫтъ сѧ ꙗко ѡдеждеѫ стѹдомъ своимъ ⁘

Исповѣмъ сѧ г҃ви ꙃѣло
ѹстꙑ мои ⁘
И
посрѣдѣ
многъ
въсхвалѧ и ⁘

Ꙗко ста ѡдеснѫѫ ѹбогааго, сп҃сти ѿъ гонѧщихъ д҃шѫ моѫ ⁘

Рече г҃ъ г҃ѹ
моемѹ, сѣди
ѡдеснѫѫ мене ⁘
Доидеже
положѫ врагꙑ
твоѫ подъножие ногама
твоима ⁘

Жезлъ сїлꙑ послетъ тебѣ
г҃ъ ѿъ си(о)на ⁘
И ѹдолѣеши
посрѣдѣ
врагъ твоихъ ⁘

Съ тобоѫ влⷣчъство
въ д҃нъ силꙑ твоеѫ ⁘
Въ свѣтлотахъ
с҃тꙑхъ твоихъ ⁘
И-чрѣва прѣжде денницѫ родихъ тѧ ⁘

Кълѧтъ сѧ г҃ъ и не раскаетъ сѧ ⁘
Тꙑ еси иереи
въ вѣкꙑ по чинⷪѵ мелъхиседекоⷡѵ ⁘

Г҃ъ ѡ деснѫѫ тебе скрѹшилъ естъ въ д҃нъ гнѣва твоего ц҃рѧ ⁘

Сѫдитъ ѫз҃комъ
и исплънитъ паданиꙗ ⁘
Скрѹшитъ главꙑ по
земи многѡмъ ⁘

Ис потока {на} пѫти пиетъ ⁘
И
сего
ради възнесетъ главѫ ⁘

Исповѣмъ ти
сѧ
г҃и всѣмъ ср҃цемъ моимъ ⁘
Въ свѣтѣ праведънꙑхъ и въ сънъмѣ

велиꙗ
дѣла г҃нѣ ⁘
Изꙑскана во всѣхъ волѣхъ
его ⁘

Исповѣдание и
веллѣпота
дѣлъ
его ⁘
И правда его пърѣбꙑваетъ въ вѣкъ вѣка ⁘

Памѧтъ створилъ естъ чюдесъ
своихъ ⁘
Милостивъ
и
щедръ
г҃ъ

пищѫ далъ естъ боѫщимъ сѧ его ⁘
Помѣнетъ въ вѣкъ
завѣтъ свⷪи ⁘

Крѣпостъ дѣлъ своихъ възвѣститъ љѵдемъ своимъ ⁘
Дати имъ достоꙗние
ѫз҃къ ⁘

Дѣла рѫкѹ его истина и сѫдъ ⁘
Вѣрнꙑ
всѧ запⷪвѣди его ⁘

Ꙋтвръжденꙑ въ вѣкъ вѣка ⁘
Сътворенꙑ вꙑ-истїнѫ и въ
правдѫ ⁘

Избавение посла љѵдемъ своимъ ⁘
Заповѣда в вѣкъ
завѣтъ с҃и ⁘
С҃то и страшно имѧ его ⁘

Зачѫло
прѣмѫдрости страхъ г҃нъ ⁘
Разѹмъ же благъ всѣмъ творѧщимъ ѫ ⁘
Хвала его прѣбꙑваетъ въ вѣкъ вѣка ⁘

Блаженъ мѫжъ боѫи сѧ господа ⁘
Въ заповѣдехъ его въсхощетъ ꙃѣло ⁘

Силъно на земи бѫдетъ сѣмѧ
его ⁘
Родъ правꙑхъ
б҃лвитъ сѧ ⁘

Слава и богатъство въ домѹ его ⁘
И правда его прѣбꙑваетъ въ вѣкъ вѣка ⁘

Въсиꙗетъ въ тъмѣ свѣтъ праведнꙑмъ ⁘
Милостивъ и
щедръ
и правъденъ ⁘

Благъ мѫжъ милѹѫ и даѫ ⁘
Расмотритъ словеса своꙗ на сѫдѣ ⁘

Ꙗко въ вѣкъ не подвижитъ сѧ ⁘
Въ памѧтъ вѣчънѫѫ бѫдетъ праведникъ ⁘

Отъ слѹха зла не ѹбоитъ сѧ ⁘
Готово
ср҃це его ѹпъвати
на г҃а ⁘

Ꙋтвръди сѧ ср҃це его и
не ѹбоитъ
сѧ ⁘
Доидеже
възритъ на врагꙑ
своѫ ⁘

Расточи
и дастъ ѹбогꙑмъ ⁘
Правда его прѣбꙑваетъ в вѣкъ вѣка ⁘
Рогъ
его възнесетъ сѧ въ славѣ ⁘

Грѣшникъ ѹзритъ и прогнѣваетъ сѧ ⁘
Зѫбꙑ своими поскръжещетъ
и растаетъ ⁘
Желание грѣшникъ
погꙑбълетъ ⁘

Хвалите ѿроци г҃а ⁘
Хвалите имѧ г҃не ⁘

Бѫди имѧ г҃не б҃но ѿъ селѣ
и до вѣка ⁘

Отъ
въстокъ сл҃ца
до запада
хвалъно имѧ г҃не ⁘

Вꙑсокꙑ
надъ всѣми ѫз҃кꙑ
г҃ъ ⁘
Надъ н҃бсꙑ слава его ⁘

Къто ꙗко г҃ъ б҃ъ нашъ ⁘
Живѭи на
вꙑсокꙑхъ

и на смѣренаꙗ
призираѫ ⁘
На н҃бси и на земи ⁘

Въздвиꙃаѫи
ѿъ земѧ нища ⁘
И ѡⷮ гноища възносѧ ѹбога ⁘

Да
посадитъ
ѫ
съ кнѧꙃꙑ ⁘
Съ кнѧꙃꙑ љѵдеи
своихъ ⁘

Въсѣлѣѫи
неплодъ(ве) въ домъ ⁘
Матеръ ѡ чѫдѣхъ веселѧщѫ {сѧ} ⁘

Въ исходѣ и҃левѣ ѿъ егѵпта ⁘
Домѹ иꙗковлѣ изъ љѵдии варваръ ⁘

Бꙑстъ июдеꙗ
с҃тꙑни его :
и҃лъ ѡбластъ его ⁘

Море видѣ и побѣже ⁘
Иѡрданъ
възврати сѧ въспѧтъ ⁘

Горꙑ възꙑграшѫ
сѧ ꙗкⷪ
ѡвнї ⁘
И хлъми ꙗко агнъци
ѡвъчи ⁘

Что ти естъ
море да
побѣже ⁘
Иѡрдане
да
възъврати сѧ въспѧⷮ ⁘

Горꙑ зане
възꙑграшѫ
сѧ ꙗко ѡвъни ⁘
И хлъми ꙗко агнъци ѡвъчии ⁘

Отъ лица г҃нѣ
подвижа сѧ земѣ ⁘
Отъ лица б҃а иꙗковлѣ ⁘

Обращъшааго каменъ въ езера водънаꙗ ⁘
И акротомъ
въ источъникꙑ
водънꙑѫ ⁘

Не намъ г҃и, не намъ ⁘
Нъ имени твоемѹ даждъ славѫ ⁘
По
милости твоеи (и) истинѣ твоеи ⁘

Еда
когда рекѫтъ
ѫз҃ци, къде естъ б҃ъ ихъ ⁘

Б҃ъ же нашъ на небеси
и на земи ⁘
Въсѣ
елико въсхотѣ
створи ⁘

Идоли
ѫз҃къ сребро и злато ⁘
Дѣла рѫкъ чловѣчъ ⁘

Ꙋста имѫтъ
и не г҃лѧтъ ⁘
Очи имѫтъ
и не видѧтъ ⁘

Ꙋши имѫтъ
и не слꙑшѫтъ ⁘
Ноздри имѫтъ
и
не
ѡбонѣѫтъ ⁘

Рѫцѣ
имѫтъ
и не ѡсѧжѫтъ ⁘
Ноꙃѣ имѫтъ
и не поидѫтъ ⁘
Не възг҃лѧтъ
грътанемъ своимъ ⁘

Подобъни имъ да бѫдѫтъ вси
(тво)рѧщии
ѫ :
и вси надѣѫщии сѧ на нѧ ⁘

Домъ и҃левъ ѹпъва на г҃а ⁘
Помощъникъ и защитъникъ имъ естъ ⁘

Домъ аронъ ѹпъва
на г҃а ⁘
Помощъникъ и защитъникъ имъ естъ ⁘

Боѫщии
сѫ г҃а ѹпвашѫ на г҃а ⁘
Помощъникъ и защитъникъ имъ естъ ⁘

Г҃ъ помѣнѫвъ нꙑ
бл҃ви
нꙑ ⁘
Бл҃вилъ естъ домъ и҃левъ ⁘
Блвилъ естъ домъ аронъ ⁘

Б҃лвилъ естъ боѫщѫѫ
сѧ г҃а ⁘
Малꙑѫ
съ великꙑми ⁘

Да приложитъ г҃ъ на вꙑ :
на вꙑ
и на с҃нꙑ вашѫ ⁘

Б҃лвени вꙑ г҃ви ствⷪршⷪмⷪѵ
н҃бо и земѧ ⁘

Н҃бо н҃беси г҃ви ⁘
Земⷧѧ же дастъ с҃номъ члⷪчъскомъ ⁘

Не мрътвии въсхвалѧтъ тѧ господи ⁘
Ни вси нисзодѧщии въ адъ ⁘

Нъ мꙑ живии
б҃лвимъ г҃а ⁘
Отъ селѣ
и до вѣка ⁘

Възљѵбихъ : ꙗко ѹслꙑшитъ
г҃ъ гласъ
молениꙗ моего ⁘

Ꙗко приклонитъ
ѹхо свое
къ мнѣ ⁘
И въ дни моѫ призовѫ и ⁘

Обѧсѧ
мѧ болѣзни съмрътънꙑ ⁘
Бѣдꙑ адовꙑ ѡбидохѫ
мѧ ⁘
Съкръбъ
и болѣзнъ
ѡбрѣтъ ⁘

И
имѧ г҃не призовѫ ⁘
О
г҃и избави д҃шѫ моѫ ⁘

Милостивъ г҃ъ и правъденъ ⁘
И
б҃ъ нашъ милѹетъ ⁘

Хранѧи маденъцѫ г҃ъ ⁘
Съмѣрихъ сѧ и сп҃е мѧ ⁘

Обрати
сѧ д҃ше
моꙗ въ покои т҃и ⁘
Ꙗко г҃ъ добро
створи тебѣ ⁘

Ꙗко изѧтъ
д҃шѫ моѫ ѿъ смръти ⁘
Очи мои ѿъ слъзъ ⁘
И
ноꙃѣ мои ѡⷮ въспоплъзновениꙗ ⁘

Ꙋгождѫ прѣдъ г҃демъ въ странѣ живѫщихъ ⁘

Вѣровахъ, тѣм же
възг҃лах ⁘
Азъ же смѣрихъ сѧ ꙃѣло ⁘

Азъ
же
рѣхъ
въ ѹжасѣ моемъ, всѣкъ ч҃къ лъжъ ⁘

Чъто въздамъ г҃ви за
всѣ
ꙗже
въздастъ мнѣ ⁘

Чашѫ сп҃ениꙗ приимѫ ⁘
И
имѧ г҃не призовѫ ⁘

Обѣтꙑ
моѫ г҃ви въздамъ прѣдъ всѣми љѵдъми его ⁘

Честъна прѣдъ г҃мъ съмрътъ прⷣнꙑхъ его ⁘

О
г҃и азъ рабъ твои ⁘
Азъ
рабъ
твои
и с҃нъ рабꙑ твоѫ ⁘
Растръꙃа
ѫзꙑ моѫ ⁘

Тебѣ
пожрѫ жрътвѫ хвалѣ и имѧ г҃не призовѫ ⁘

Обѣтꙑ
моѫ г҃ви въздамъ ⁘
Прѣдъ всѣми љѵдъми его :
въ дворѣхъ домѹ г҃нѣ : посрѣдѣ
тебе
иерⷭме ⁘

Хвалите г҃а вси ѫз҃ци ⁘
Похвалите и
вси љѵдѥ ⁘

Ꙗко ѹтвръди сѧ милостъ его на насъ ⁘
Истина г҃нѣ прѣбꙑваетъ въ вѣкъ ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗко благъ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Да
речетъ ннѣ
домъ и҃левъ ꙗко благъ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Да речетъ ннѣ
домъ аронъ ꙗко благъ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ
милостъ его ⁘

Да рекѫтъ ннѣ
боѫщии сѧ г҃а ꙗко благъ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ
милостъ его ⁘

Отъ печали призвахъ г҃а ⁘
И ѹслꙑша
мѧ въ пространъство ⁘

Г҃ъ мнѣ помощъникъ и
не ѹбоѫ сѧ :
что створитъ мнѣ члⷪкъ ⁘

Г҃ъ мнѣ помощъникъ : и азъ възрѧ на врагꙑ
моѫ ⁘

Добро
естъ надѣꙗти сѧ на г҃а, неже
надѣати сѧ на чловѣка ⁘

Добро
естъ ѹпвати на г҃а, неже ѹпвати на кънѧꙃѫ ⁘

Въси ѫз҃ци ѡбидошѫ мѧ,
именемъ г҃немъ противлѣхъ сѧ имъ :

ѡбишедъше ѡбидѫ
мѧ ⁘
Именемъ г҃немъ противлѣхъ сѧ имъ ⁘

Обидошѫ
мѧ ꙗко пъчелꙑ сътъ ⁘
И разгорѣ{шѫ}
сѧ ꙗко ѡгнъ въ трънии ⁘
Именемъ г҃немъ противлѣхъ сѧ имъ ⁘

Възриновенъ прѣклонихъ сѧ пасти ⁘
И г҃ъ приѫтъ мѧ ⁘

Крѣпостъ моꙗ и пѣние мое госп҃одъ ⁘
И бꙑстъ мнѣ въ
спение ⁘

Гласъ радости
сп҃ениꙗ въ селѣхъ праведъничихъ ⁘
Десница г҃нѣ створи силѫ ⁘

Десница г҃нѣ възнесе мѧ ⁘
Десница г҃нѣ створи силѫ ⁘

Не ѹмрѫ, нѫ живъ бѫдѫ ⁘
Исповѣмъ
дѣла г҃нѣ ⁘

Показаѫ
показа
мѧ г҃ъ ⁘
И
смръти
не прѣдастъ мене ⁘

Отъвръзѣте мънѣ врата правдꙑ ⁘
Въшедъ въ нѣ исповѣмъ сѧ г҃ви ⁘

Си врата г҃нѣ ,
праведнии вънидѫтъ въ нѣ ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ
ꙗко ѹслꙑша мѧ ⁘
И бꙑстъ мнѣ въ
сп҃ение ⁘

Каменъ иже
неврѣдѹ
створишѫ
ꙃиждѫщеи,
се бꙑстъ въ главѫ ѫглѹ ⁘

Отъ г҃а бꙑстъ си :
естъ дивъна въ ѡчию
нашею ⁘

Сеи д҃нъ еже
створи г҃ъ ⁘
Възрадѹемъ сѧ и възвеселимъ сѧ въ-нъ ⁘

О
г҃и сп҃и же ⁘
О
г҃и поспѣши же ⁘

Бл҃нъ грѧдꙑи
въ имѧ г҃не ⁘
Бл҃вихомъ вꙑ
исъ храма
г҃нѣ ⁘

Б҃ъ г҃ъ и
ꙗви
сѧ намъ ⁘
Съставите
празникꙑ
въ ѡсѣнѣѫщихъ ⁘
До рогъ ѡлътаревънꙑхъ ⁘

Богъ мои еси
тꙑ, исповѣмъ
сѧ тебѣ ⁘
Б҃ъ
мои
еси
тꙑ ,
възнесѫ тѧ ⁘
Исповѣмъ сѧ тебѣ
ꙗко ѹслꙑша мѧ ⁘
И бꙑстъ
мнѣ въ сп҃ение ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗко благъ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ
милостъ его ⁘

Блажени нэпорочъниї въ пѫтъ ⁘
Ходѧщии въ законѣ
г҃ни ⁘

Блажени и спꙑтаѫщии свѣдѣниꙗ
его ⁘
Въсѣмъ ср҃цемъ възꙑщѫтъ его ⁘

Не дѣлаѫщии безакониꙗ въ пѫтехъ его ходишѫ ⁘

Тꙑ заповѣда
заповѣди твоѫ съхранити
ѫ
ꙃѣло ⁘

Нэ
да
исправѧли
сѧ
пѫти
мои ⁘
С[с]хранити ѡправданиꙗ твоꙗ ⁘

Тъгда не постꙑждѫ
сѧ, эгда призрѧ
на всѧ заповѣди твоѫ ⁘

Исповѣмъ
сѧ тебѣ
въ правости ср҃ца ⁘
Вънегда наѹчити ми сѧ сѫдъбамъ правдꙑ твоѫ .

Оправданиꙗ твⷪꙗ схранѧ, не ѡстави ме(не) до ꙃѣла ⁘

О чесомъ
исправитъ
юнꙑ
пѫтъ свои ⁘
Вънегда схранити
словеса твⷪꙗ ⁘

Въсѣмъ ср҃цемъ моимъ възꙑскахъ тебе :
не ѡⷮрини
мене ѿъ заповѣдеи твоихъ ⁘

Въ ср҃ци моемъ скрꙑхъ словеса твоꙗ,
да не съгрѣшаѫ тебѣ ⁘

Б҃лнъ еси г҃и : наѹчи мѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Ꙋстънама моима
исповѣдахъ
всѧ сѫдъбꙑ ѹстъ твоихъ ⁘

Въ
пѫти свѣдѣнеи
твоихъ насладихъ сѧ ꙗко
въ
всѣкомъ
богатъствѣ ⁘

Въ заповѣдехъ твоихъ поглꙋмѧ
сѧ и разѹмѣѫ
пѫти твⷪѫ ⁘

Въ ѡправъданихъ
твоихъ поѹчѫ сѧ : не забѫдѫ словесъ твоихъ ⁘

Въздаждъ рабѹ твоемѹ и
живи
мѧ : и схранѧ словеса твоꙗ ⁘

Отъкрꙑ
ѡчи мои ⁘
И разѹмѣѫ
чюдеса ѿъ закона твоего ⁘

Пришълецъ есмъ азъ
на земи ⁘
Не скрꙑ
ѿъ мене заповѣдеи твоихъ ⁘

Възљѵби д҃ша
моꙗ въжделѣти :
сѫдобъ твоихъ на всѣко врѣмѧ ⁘

Запрѣтилъ еси гръдꙑмъ ⁘
Проклѧти ѹкланѣѫщѫѫ
сѧ ѿъ заповѣдеи твоихъ ⁘

Отъими ѿъ мене поносъ и ѹничижение ⁘
Ꙗко свѣдѣнии
твоихъ възꙑскахъ ⁘

Ибо
сѣдѧ
кнѧꙃи на мѧ, г҃лаахѫ ⁘
Рабъ же твои глѹмѣаше
сѧ
въ ѡправъданихъ
твоихъ ⁘

Ибо
свѣдѣниꙗ твоꙗ поѹчение
мое
сѫтъ ⁘
И свѣти
мои ѡправъданиꙗ твⷪꙗ ⁘

Прилъпе земи д҃ша моꙗ ⁘
Живи мѧ по словеси твоемѹ ⁘

Пѫти моѫ исповѣдахъ и ѹ(слꙑ)ша
мѧ :
наѹчи мѧ ѡправъданиемъ твⷪим ⁘

Пѫти
ѡправъданеи твоихъ наѹчи
мѧ ⁘
И поглѹмѧ
сѧ въ чюдесехъ твоихъ ⁘

Въздрѣма д҃ша
моꙗ ѿъ ѹнꙑниꙗ ⁘
Ꙋтвръди
мѧ
въ словесехъ твоихъ ⁘

Пѫтъ неправдꙑ
ѡстави
ѿъ мене ⁘
И закономъ твоимъ помилѹи мѧ ⁘

Пѫтъ истинънꙑ изволихъ ⁘
Сѫдъбъ твоихъ не забꙑх ⁘

Прилѣпихъ сѧ свѣдѣнехъ
твоихъ ,
г҃и не посрами мене ⁘

Пѫтъ заповѣдеи твоихъ тѣхъ ,
егда рашири
сѧ
ср҃це мое ⁘

Законъ положи
мнѣ г҃и пѫти
ѡправъданеи твоихъ ⁘
И възꙑщѫ его вꙑнѫ ⁘

Въразѹми
мѧ,
испꙑтаѫ законъ твои ⁘
И схранѧ и
всѣмъ ср҃цемъ моимъ ⁘

Настави
мѧ
на стѫꙃѫ
заповѣдеи тв҃ихъ, ꙗко тои
въсхотѣхъ ⁘

Приклони ср҃це мое въ свѣдѣниꙗ твоꙗ :
а не въ лихоимъство ⁘

Отврати ѡчи мои, да
не видитѣ
сѹетꙑ ⁘
На
пѫти твоемъ живи мѧ ⁘

Постави рабѹ твоемѹ слово твое
въ страхъ твои ⁘

Отъими поношение мое еже непъщеваахъ ⁘
Ꙗко повелѣниꙗ твоꙗ блага ⁘

Се
въжделѣхъ
заповѣдеи твоихъ ⁘
Правъдоѫ
твоеѫ
живи мѧ ⁘

И
приди
на мѧ милостъ твоꙗ г҃и ⁘
Сп҃ение твое
по словеси твоемѹ ⁘

Отъвѣщаѫ поносѧщимъ мнѣ
слово ⁘
Ꙗко ѹпвахъ
на словеса твоꙗ ⁘

И не ѿъими ѿъ ѹстъ моихъ словесе истинъна +велмиЙ?+Б
до ꙃѣла ⁘
Ꙗко на сѫдбꙑ твоѫ ѹпвахъ ⁘

И схранихъ
законъ твои приⷭ ⁘
Въ -Й?+Б
вѣкъ -Й?+Б
и
въ
вѣкъ вѣка ⁘

И хождахъ въ широтѣ :
ꙗко заповѣдеи твоихъ възꙑскахъ ⁘

И г҃лахъ ѡ свѣдѣниихъ
твоихъ прѣдъ ц҃ри и не стꙑдѣхъ сѧ ⁘

И поѹчаахъ сѧ въ заповѣдехъ твоихъ ѫже
възљѵбихъ ꙃѣло ⁘

И
въздвигъ рѫцѣ мои къ заповѣдемъ твоимъ ѫже
възљѵбихъ ⁘
И глѹмѣхъ
сѧ въ ѡправъданихъ
твоихъ ⁘

Помѣни слово
твое
раба
твоего :
ѡ
немже
мнѣ
ѹпвание далъ
еси ⁘

Се
мѧ ѹтѣши
въ смѣрении моемъ ⁘
Ꙗко слово твое живи мѧ ⁘

Гърдии законъ прѣстѫпаахѫ велъми ⁘
Ѿъ закона же
твоего не ѹклонихъ сѧ ⁘

Помѣнѫхъ сѫдъбꙑ твоѫ ѿъ вѣка г҃и и ѹтѣшихъ сѧ ⁘

Печалъ приѫтъ мѧ ѿъ грѣшъникъ ⁘
Ѡставлѣѫщиихъ законъ твои ⁘

Пѣта
бѣахѫ
мнѣ ѡправданиꙗ твоꙗ :
на мѣстѣ пришелъствиꙗ моего.

Помѣнѫхъ въ нощи имѧ твое г҃и : и съхранихъ законъ твои ⁘

Си
бꙑстъ мнѣ, ꙗко ѡправдании твоихъ възꙑскахъ ⁘

Чѫстъ моꙗ еси
г҃и, рѣхъ схранити законъ твои ⁘

Помолихъ сѧ лицѹ твоемѹ въсѣмъ ср҃цемъ моимъ ⁘
Помилѹи мѧ по словеси твоемѹ ⁘

Помꙑслихъ пѫти твоѫ ⁘
И ѡбратихъ
нозѣ мои въ свѣдѣниꙗ твоꙗ ⁘

Ꙋгⷪтⷪвⷶх
сѧ и нⷷ смⷽтⷪх
сѧ схранїти зⷶпⷪвⷺд{и} твⷪѫ ⁘

Ѭжа грѣшникъ
ѡбѧзашѫ сѧ мнѣ ⁘
И закона твоего не забꙑхъ ⁘

Полѹнощи въстахъ исповѣдати сѧ тебѣ
на сѫдъбꙑ правдꙑ твⷪѫ ⁘

Причѫстъникъ азъ
есмъ боѫщимъ сѧ тебе ⁘
И хранѧщиимъ заповѣди твоѫ ⁘

Милости твоѫ
г҃и исплънъ
земⷧѣ ⁘
Оправданиемъ твоимъ наѹчи мѧ ⁘

Благо
створиль еси съ рабомъ твоимъ ⁘
Г҃и по словеси твоемѹ живи
мѧ ⁘

Благости и
наказанию и разѹмѹ
твоемѹ
наѹчи мѧ ⁘
Ꙗко заповѣдемъ твоимъ вѣрѫ ѫхъ ⁘

Пръвѣе даже не съмѣрихъ сѧ азъ прѣгрѣшихъ ⁘
Сего ради слово твое съхранїхъ ⁘

Благъ
еси
тꙑ г҃и :
и благостиѫ твⷪѫ наѹчи мѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Ꙋмножишѫ сѧ на мѧ неправъдꙑ гръдꙑхъ ⁘
Азъ же всѣмъ ср҃цемъ моимъ испꙑтаѫ заповѣди твоѫ ⁘

Въсꙑри
сѧ ꙗко мⷧѣко ср҃це ихъ ⁘
Азъ же законѹ твоемѹ поѹчихъ
сѧ ⁘

Благо мнѣ ꙗко смѣрилъ
мѧ еси ⁘
Да наѹчѫ сѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Благо мнѣ законъ ѹстъ твоихъ :
паче тисѫщъ злата и сребра ⁘

Рѫцѣ твои створистѣ
мѧ и създастѣ
мѧ ⁘
Въразѹми
мѧ и наѹчѫ
сѧ заповѣдемъ твоимъ ⁘

Боѫщеи сѧ тебе ѹзрѧтъ
мѧ и възвеселѧтъ сѧ ⁘
Ꙗ[ꙗ]ко на словеса твоꙗ ѹпъвахъ ⁘

Познахъ г҃и ꙗко правъда повелѣниꙗ твоꙗ ⁘
Въ истинѫ смѣрилъ
мѧ еси ⁘

Бѫди же милостъ твоꙗ, да
ѹтѣшитъ мѧ ⁘
По словеси твоемѹ раба твоего ⁘

Да придѫтъ мнѣ щедротꙑ твⷪѫ и живъ бѫдѫ ⁘
Ꙗко законъ твои поѹчение мое естъ ⁘

И
постꙑдѧтъ
сѧ гръдии ꙗко бес правдꙑ безаконовашѫ на мѧ ⁘
Азъ же поглѹмѧ
сѧ въ заповѣдехъ твоихъ ⁘

Да ѡбратѧтъ мѧ боѫщеи сѧ тебе :
и вѣдѧщии свѣдѣниꙗ
твоꙗ ⁘

Бѫди ср҃це мое непорочно :
въ ѡправданиихъ
твоихъ
да сѧ не постꙑждѫ ⁘

Ищазаетъ
въ сп҃ение твое д҃ша
моꙗ ⁘
На словеса твоꙗ ѹпъвахъ ⁘

Исконъчастѣ
сѧ ѡчи мои въ слово твое ⁘
Глаголѧщѹ
когда ѹтѣшиши мѧ ⁘

Ꙗко бꙑхъ ꙗко мѣхъ на сланѣ ⁘
Оправъдании твоихъ не забꙑхъ ⁘

Колико естъ дънии раба твоего ⁘
Когда створиши
ѡⷮ гонѧщихъ ми
сѫдъ ⁘

Повѣдашѫ мнѣ законопрѣстѫпъници глѹмⷧениꙗ ⁘
Нъ не ꙗко законъ твои г҃и ⁘

Въсѧ заповѣди твоѫ истина ⁘
Бес правдꙑ погнашѫ мѧ, помоꙃи ми ⁘

Мала не сконъчашѫ мене на земи ⁘
Аз же нⷷ ѡставїхъ запⷪвѣдеи твⷪих ⁘

По милости твоеи живи мѧ ⁘
И схранѧ словеса
твоꙗ ⁘

Въ вѣкъ
г҃и слово твое прѣбꙑваетъ на н҃бси ⁘

Въ родъ и родъ истина твоꙗ ⁘
Ѡснова
земⷧѧ и прѣбꙑваетъ ⁘

ⷪѴчинениемъ
твоимъ прѣбꙑваетъ д҃нъ ⁘
Ꙗко всѣчъска
работънаа
тебѣ ⁘

Ꙗко аще не законъ твои поѹчение мое естъ :
тъгда ѹбо погꙑблъ бимъ
въ смѣрении
моимъ ⁘

Въ вѣкъ
не забѫдѫ ѡправдании твоихъ ⁘
Ꙗко въ нихъ живилъ мѧ еси ⁘

Твⷪи есмъ азъ, сп҃! мѧ :
ꙗкⷪ опрⷶдⷶанї т҃их не
забꙑхъ ⁘

Мене ждашѫ
грѣшъници погѹбитї мѧ ⁘
Съвѣдѣниꙗ твⷪꙗ
разѹмѣхъ ⁘

Въсѣкоѫ
кончинꙑ видѣхъ конⷷцъ ⁘
Широка заповѣдъ твоꙗ ꙃѣло ⁘

Ꙗко възљѵбихъ законъ твои г҃и :
въсъ д҃нъ
поѹчение мое естъ ⁘

Паче врагъ моихъ ѹмѫдрилъ мѧ еси заповѣдиѫ твоеѫ,
ꙗко въ вѣкъ моꙗ естъ ⁘

Паче
всѣхъ ѹчѫщиихъ
мѧ разѹмѣхъ :
ꙗко свѣдѣниꙗ
твоꙗ поѹчение
мое
сѫтъ ⁘

Паче старецъ разѹмѣхъ :
ꙗко заповѣдеи твоихъ възꙑскахъ ⁘

Ѡⷮ всѣкⷪгⷪ пѧти зла
възбранїх нⷪгⷶма мима ⁘
Да схранѧ словеса твоꙗ ⁘

Отъ сѫдобъ твоихъ не ѹклонихъ сѧ :
ꙗко тꙑ законъ положилъ еси мнѣ ⁘

Колъ сладъка грътани
моемѹ словеса твⷪꙗ :
паче меда ѹстомъ моимъ ⁘

Отъ заповѣдеи твоихъ разѹмѣхъ :
сего ради възненавидѣхъ всѣкъ пѫтъ
неправденъ ⁘

Свѣтилъникъ ногама моима законъ твои и свѣтъ стѫꙃамъ моимъ ⁘

Клѧхъ сѧ и поставїхъ съхранити сѫдъбꙑ правдꙑ твоѫ ⁘

Съмѣрихъ сѧ велъми ⁘
Г҃и живи мѧ по словеси твоемѹ ⁘

Волъна
ѹстъ моихъ благоволи г҃и ⁘
И
сѫдъбамъ твоимъ наѹчи мѧ ⁘

Д҃ша моꙗ въ рѫкꙋ твоею вꙑнѫ :
и закона твоего не схранїхъ ⁘

Положишѫ грѣшници сѣтъ мънѣ :
и ѡⷮ заповѣдеи твоихъ не заблѫдихъ ⁘

Наслѣдовахъ свѣдѣниꙗ
твоꙗ в вѣкъ :
ꙗко
радованиꙗ ср҃ца моего сѫтъ ⁘

Приклони
ср҃це мое створити ѡправданиꙗ твоꙗ :
в вѣкъ за възданиэ ⁘

Законопрѣстѫпъникꙑ
възненавидѣхъ :
законъ же твои възљѵбихъ ⁘

Помощъникъ и застѫпъникъ мои еси
тꙑ :
на словеса твоꙗ ѹпъвахъ ⁘

Ꙋклоните сѧ ѡⷮ мене зълобивии :
испꙑтаѫ заповѣди б҃а моего ⁘

Приими
мѧ по словеси
твоемѹ и живъ бѫдѫ ⁘
И
не посрами мене ѡⷮ чаꙗниꙗ моего ⁘

Помоꙃи ми и
сп҃ѫ сѧ ⁘
И поѹчѫ сѧ въ ѡправданихъ твоихъ ⁘

Ꙋничижилъ
еси всѧ
ѡⷮстѫпаѫщѫѫ ѿъ ѡправдании тв҃ихъ ⁘
Ꙗко неправедно
помꙑшление
ихъ ⁘

Прѣстѫпъникꙑ
непъщевахъ
въсѧ грѣшнꙑѫ земи ⁘
Сего ради възљѵбихъ свѣдѣниꙗ твоꙗ ⁘

Пригвозди
страсѣ твоемъ плътъ моѫ ⁘
Отъ повелѣнеи
бо
твоихъ ѹбоꙗхъ сѧ ⁘

Сътвори(хъ)
сѫдъ и правдѫ :
не прѣдаждъ
мене [не] ѡбидѫщиимъ ⷨѧ ⁘

Пожиди
раба твоего въ благо ⁘
Да не ѡклеветаѫтъ мене гръдїи ⁘

Очи мои исконъчастѣ
сѧ въ сп҃ение твое ⁘
И въ слово правъдꙑ твоеѫ ⁘

Сътвори съ рабомъ твⷪимъ по мⷧсти твоеи ⁘
Оправданиемъ
твⷪимъ наѹчї мѧ ⁘

Рабъ твои есмъ азъ ,
въразѹми
мѧ :
и ѹвѣмъ
свѣдѣниꙗ
твоꙗ ⁘

Врѣмѧ створити гви, разоришѫ
законъ твои ⁘

Сего ради възљѵбихъ законъ
твои
паче злата и тѵмпанꙃиа ⁘

Сего ради къ всѣмъ заповѣдемъ твоимъ направлѣхъ сѧ ⁘
Въсѣкъ пѫтъ неправденъ възненавидѣх ⁘

Дивна свѣдѣниꙗ
твоꙗ :
сего
ради испꙑта
ꙗ
д҃ша
моꙗ ⁘

Съказание ꙗвлениєЙ?+Б
словесъ твоихъ провѣщаетъ и
разѹмъ
даетъ
мⷧаденъцемъ ⁘

Ꙋста моꙗ ѡⷮвръзъ
и въвлⷺкохъ
д҃хъ ⁘
Ꙗко заповѣдеи
твⷪихъ
желѣахъ ⁘

Призри на мѧ и помилѹ(и) мѧ :
по сѫдѹ љѵбѧщиихъ имѧ твое ⁘

Стопꙑ моѫ направи по словеси
твоемѹ ⁘
И
да не ѹдоблѣетъ
ми всѣко безаконие ⁘

Избави мѧ ѡⷮ клеветꙑ чловѣчѫ ⁘
И схранѧ заповѣди твоѫ ⁘

Лице твое просвѣти
на раба твоего ⁘
И
наѹчи мѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Исходища водънаа извѣсте
ѡчи мои ⁘
Понеже не схраниⷯ зⷶкⷪна
твоего ⁘

Правъденъ еси г҃и и прави пѫти
твои ⁘

Заповѣда правъдѫ, свѣдѣниꙗ твоꙗ
истинъна ꙃѣло ⁘

Истаила мѧ естъ жалостъ твоꙗ,
ꙗко забꙑшѫ словеса твоꙗ враꙃи мои ⁘

Раждежено слово твое ꙃѣло
и рабъ твⷪи възљѵби е ⁘

Юноша азъ есмъ ѹничъженъ,
ѡправданеи твоихъ не забꙑхъ ⁘

Правда твоꙗ правда въ вѣкъ :
и законъ твои истина ⁘

Съкърби и бѣдꙑ
ѡбрѣтѫ
мѧ :
заповѣди твоѫ поѹчение мое сѫтъ ⁘

Правда свѣдѣниꙗ
твоꙗ въ вѣкъ ⁘
Въразѹми
мѧ и живъ
бѫдѫ ⁘

Възвахъ всѣмъ ср҃цемъ моимъ, ѹслꙑши мѧ г҃и ⁘
Ѡравданеи твоихъ възꙑщѫ ⁘

Възвахъ къ
тебѣ ,
сп҃и мѧ :
и схранѧ свѣдѣниꙗ т҃а ⁘

Варихъ
въ (бе)зъгодие ,
възвахъ :
на словеса твоꙗ ѹпвах ⁘

Варистѣ
ѡчи мои къ ѹтрѹ поѹчити
сѧ словесемъ твоимъ ⁘

Гласъ мои ѹслꙑ(ши) г҃и,
по милости т҃еи и
по сѫдъбѣ твоеи
живи мѧ ⁘

Приближишѫ сѧ гонѧщеи мѧ безаконънии ⁘
Отъ закона же твоего ѹдалишѫ сѧ ⁘

Близъ еси
тꙑ г҃и и въси пѫти
твои истина ⁘

Испръва познахъ ѿъ свѣдѣнии твоихъ :
ꙗко в вѣкъ ѡсновалъ
ꙗ
еси ⁘

Вижди смѣрение
мое, изми
мѧ ⁘
Ꙗко закона твоего не забꙑхъ ⁘

С[с]ѫди сѫдъ твои
и
изми
мѧ :
словесе твоего ради живи мѧ ⁘

Далече ѿъ грѣшникъ сп҃ение :
ꙗко ѡправданеи
твоихъ не възꙑскашѫ ⁘

Милости твоѫ мнⷪгꙑ
г҃и :
по сѫдъбѣ твоеи живи мѧ ⁘

Мноꙃи изгонѧщии мѧ и
стѫжаѫщии
ми ⁘
Отъ свѣдѣнеи
твоихъ не ѹклонихъ сѧ ⁘

Видѣхъ неразѹмѣваѫщѫѫ
и истаахъ ꙗкⷪ слⷪвⷷсъ т҃ихъ не схранїшѫ ⁘

Виждъ ꙗко заповѣди твоѫ възљѵбихъ г҃и :
милостиѫ
твоеѫ
живи мѧ ⁘

Начѫло
словесъ твоихъ
истина ⁘
И въ вѣкъ всѧ сѫдъбꙑ правдꙑ твоеѫ ⁘

Кнѧзи погнашѫ мѧ спꙑти
и ѡⷮ словесъ твоихъ ѹстраши сѧ ср҃це мое ⁘

Възрадѹѫ сѧ азъ ѡ словесехъ твоихъ :
ꙗко ѡбрѣтаѫ користъ многѫ ⁘

Неправдѫ възненавидѣхъ и мръзѣ
ми ⁘
Законъ же твои възљѵбихъ ⁘

Седмъ
кратъ
днемъ хвалїх тѧ ⁘
О сѫдъбахъ правдꙑ твоеѫ ⁘

Миръ многъ љѵбѧщиимъ законъ твои ⁘
И нѣстъ имъ съблазна ⁘

Чаахъ
сп҃ениꙗ твоего г҃и : и заповѣди твоѫ възљѵбихъ ⁘

Съхрани
д҃ша
моꙗ свѣдѣниꙗ
твоꙗ и възљѵби ꙗ
ꙃѣло ⁘

Съхранихъ
заповѣди твоѫ и свѣдѣниꙗ
твоꙗ ⁘
Ꙗко вси пѫти
мⷪи прѣдъ тобоѫ г҃и ⁘

Да приближитъ сѧ мⷪлитва моꙗ прѣдъ тѧ г҃и ⁘
По словеси твоемѹ въразѹми
мѧ ⁘

Да внидетъ прⷪшение
мое прѣдъ тѧ господи ⁘
По словеси
твоемꙋ избави мѧ ⁘

Отъригнетѣ
ѹстънѣ мои
пѣние ⁘
Егда
наѹчиши мѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Провѣщаетъ
ѫз҃къ мои словеса твоꙗ ⁘
Ꙗко всѧ заповѣди твоѫ правда ⁘

Бѫди рѫка твоꙗ да
сп҃етъ
мѧ ⁘
Ꙗко заповѣди твоѫ изволихъ ⁘

Възљѵбихъ сп҃ение твое г҃и и законъ твои поѹчение мое естъ ⁘

Жива бѫдетъ д҃ша
моꙗ и въсхвалитъ тѧ ⁘
И сѫдъбꙑ
твоѫ помогѫтъ мнѣ ⁘

Заблѫдихъ ꙗко ѡвъчѫ пⷪгꙑбъшее ⁘
Взꙑщї раба т҃его ꙗкⷪ зⷶпⷪвѣдеи т҃ихъ не забꙑхъ ⁘

Къ г҃ѹ, егда
въскръбѣхъ, възвахъ и ѹслꙑша
мѧ ⁘

Ги избави д҃шѫ моѫ ѿъ ѹстъ
неправдивъ
и ѡⷮ ѫз҃ка лъстива ⁘

Чъто
дастъ сѧ тебѣ
или
что приложитъ
сѧ тебѣ
къ ѫз҃кѹ лъстивѹ ; ⁘

Стрѣлꙑ силънааго изъѡщренꙑ ⁘
Съ
горѧщиими
ѫглъми пѹстꙑниими ⁘

Ꙋвꙑи мнѣ ꙗко пришелъствие мое ѹдали сѧ ⁘
Въселихъ
сѧ съ селꙑ кѵдаръскꙑ ⁘

Много пришелъствова
д҃ша
моꙗ ⁘
Съ ненавидѧщиими мира бѣхъ
миренъ ⁘

Егда г҃лаахъ имъ, борѣахѫ сѧ
съ
мноѫ
спꙑти ⁘

Възведохъ ѡчи мои въ горꙑ,
ѡⷮнѫдѹже придетъ помощъ моꙗ ⁘

Помощъ моꙗ ѿъ г҃а сътворъшааго
н҃бо и земⷧѧ ⁘

Не даждъ въ смѧтение ногѹ мⷪейо ⁘
Ни да въздрѣметъ хранѧи тѧ ⁘

(С)е не въздрѣметъ ни ѹснетъ хранѧ
и҃лѣ ⁘

Г҃ъ схранитъ тѧ : г҃ъ покровъ
на рѫкѫ деснѫѫ твⷪѫ ⁘

Въ д҃нъ сл҃нце не ѡжежетъ
тебе
ни лѹна нощиѫ ⁘

Г҃ъ
схранитъ
тѧ ѿъ всего
зла ⁘
Съхранитъ д҃шѫ твоѫ г҃ъ ⁘

Г҃ъ схранитъ
въхождение твое и исхождение твое ѡⷮ селѣ
и до вѣка ⁘

Възвеселихъ сѧ ѡ рекъшихъ мнѣ :
въ домъ г҃нъ идѣмъ ⁘

Стоѫщѫ бѣхѫ ногꙑ нашѫ въ дворѣхъ твоихъ иер҃ме ⁘

Иер҃ма
ꙃиждема
ꙗко градъ ⁘
Емѹже причѫстие его
въкѹпѣ ⁘

Тамо бо възꙑдѫ
колѣна :
колѣна
г҃нѣ свѣдѣние
и҃лево ⁘
Исповѣдати сѧ имени г҃њѵ ⁘

Ꙗко тѹ сѣдѫ
прѣстоли на сѫдѣ :
прѣстоли въ
домѹ д҃двѣ ⁘

Ѵмолите
ꙗже ѡ мирѣ иер҃мѹ ⁘
И
ѡбїлие љѵбѧщиимъ тѧ ⁘

Бѫди же миръ въ силѣ твоеи ⁘
И
ѡбилие въ стлъпѹстѣнахъ твоихъ ⁘

Братиѫ
ради моѫ
и ближикъ
моихъ ⁘
Г҃лаахѫ
миръ ѡ тебѣ ⁘

Домⷪѵ ради г҃а б҃а нашего възꙑскахъ
добра
тебѣ ⁘

Къ тебѣ възведохъ ѡчї м҃!
жївѫщѡмѹ на н҃беси ⁘

Се
ꙗко
ѡчи рабъ въ рѫкѹ
г҃дꙑ
своихъ ⁘
Ꙗко ѡчи рабꙑнѧ въ рѫкѹ
гⷣжѫ съвоѫ ⁘
Тако ѡчи наши къ г҃ѹ
и
б҃ѹ нашемѹ ⁘
Донъдеже ѹщедритъ нꙑ ⁘

Помилѹи нꙑ
г҃и, помѹи нꙑ ⁘
Ꙗко по многѹ исплънихомъ сѧ ѹничижениꙗ ⁘

Наипаче наплъни сѧ д҃ша
наша ⁘
Поношение гобъзѹѫщиимъ :
и ѹничижение
гръдꙑмъ ⁘

Ꙗко аще не
г҃ъ би
бꙑлъ
въ насъ ⁘
Да речетъ ннѣ
и҃лъ

ꙗко
аще не
г҃ъ би
бꙑлъ
въ насъ ⁘
Вънегда въстати ч҃лкомъ на нꙑ ⁘

Живꙑ ѹбо
пожръли
нꙑ
бишѫ ⁘
Вънегда прогнѣвати сѧ ꙗрости ихъ
на нꙑ ⁘

Вода ѹбо
потопила
нꙑ
би ⁘
Потокъ прѣиде д҃ша наша ⁘

Прѣиде д҃ша наша
водѫ непостоинѫ ⁘

Бл҃нъ г҃ъ иже не дастъ насъ въ ловитвѫ
зѫбомъ ихъ ⁘

Д҃ша наша ꙗко птица избави сѧ ѡⷮ сѣти ловѧщиихъ ⁘
Сѣтъ скрѹши сѧ и мꙑ [и мꙑ] избавлени бꙑхомъ ⁘

Помощъ наша въ имѧ г҃не сътворъшааго н҃бо и земѧ ⁘

Надѣѫщии сѧ на г҃а ꙗко гора сиѡнъ ⁘
Не подвижитъ
сѧ въ вѣкъ живꙑ
въ їер҃мѣ ⁘

Горꙑ ѡкрестъ его и г҃ъ ѡкрестъ љѵдеи своихъ :
ѡⷮ ннѣ и до вѣка ⁘

Ꙗко не ѡставитъ
г҃ъ жезла грѣшнꙑхъ
на жрѣби праведънꙑхъ ⁘
Да не прострѫтъ праведънии въ безаконии
рѫкъ своихъ ⁘

ⷪѴблажи г҃и благꙑмъ
и
правꙑмъ ср҃цемъ ⁘

ⷪѴкланѣѫщѫѫ
же
сѧ въ разъвращение поведетъ г҃ъ с творѧщиими безаконие ⁘
Миръ на изъдраилѣ ⁘

Егда
възвратитъ г҃ъ плѣнъ сиѡнъ ⁘
Бꙑхомъ ꙗко ѹтѣшени ⁘

Тъгда исплънишѫ
сѧ радости ѹста наша ⁘
И ѫз҃къ нашъ веселиꙗ ⁘
Тъгда
рекѫтъ въ
ѫз҃цѣхъ ,
възвеличилъ естъ
г҃ъ
створити
с
ними ⁘

Възвеличилъ естъ г҃ъ створити с нами, бꙑхомъ веселѧще
сѧ ⁘

Възврати г҃и плѣнение наше ꙗко потокꙑ
югомъ ⁘

Сѣꙗвъшии слъзами въ радости пожънѫтъ ⁘

Ходѧщеи
хождаахѫ :
и плакаахѫ сѧ метаѫще
сѣмена своа ⁘
Грѧдѫщии же придѫтъ радостиѫ въземѧще
рѫковѣти
своѫ ⁘
(⁘ Пѣснъ степенънаа ⁘ : ркꙃ҃ :)

Ꙗко
аще не г҃ъ съꙃиждетъ
домѹ :
въсѹе
трѹдишѫ
сѧ ꙃиждѫщеи
⁘
Аще не г҃ъ стрѣжетъ
града :
въсѹе
бъдѣ
стрѣгꙑи ⁘

Въсѹе
вамъ естъ
ѹтръневати, въстанѣте
по сѣдѣнии ⁘
Ꙗдѫще хлѣбъ
болѣзнꙇ :
егда даⷭ възљѵбенꙑмъ своимъ сонъ ⁘

Се
достоꙗние г҃не с҃нове ⁘
Мъзда
плода чрѣвънааго ⁘

Ꙗко стрѣлꙑ
силънааго въ
рѫцѣ , тако с҃нове ѿѧтꙑхъ ⁘

Блаженъ иже исплънитъ похотъ
своѫ
ѡⷮ нихъ ⁘
Не постꙑдѧтъ сѧ, егда г҃летъ
врагомъ своимъ въ вратѣхъ ⁘

Блажени въси боѫщии сѧ г҃а ⁘
Ходѧщии въ пѫтехъ его ⁘

Трѹдꙑ плодъ своихъ снѣси ⁘
Блаженъ еси и
добро тебѣ
бѫдеⷮ ⁘

Жена твоꙗ ꙗко лоза плодовита въ странаⷯ домѹ твоего ⁘
С҃нове твои ꙗко новорасли
маслиннꙑ
ѡкрестъ
трапезꙑ твоеѫ ⁘

Се тако бл҃витъ сѧ чⷪкъ боѫи сѧ г҃а ⁘

Да бл҃витъ тѧ г҃ъ ѿъ сиѡна
и ѹзриши благаа иер҃мѹ въсѧ дни живота твоего ⁘

И ѹзриши
с҃нꙑ с҃новъ своихъ ⁘
Миръ на и҃лѣ ⁘

Многѫщи
брашѫ
сѧ съ мноѫ ѿъ юности моеѫ ⁘

Да речетъ ннѣ
и҃лъ многѫщи
брашѫ
сѧ съ мноѫ ѿъ юности моеѫ ⁘
Ибо
не прѣмⷪгѫ
меⷩ ⁘

На хрѵбтѣ моемъ коваахѫ
грѣшъници ⁘
Задлъжишѫ
безаконие свое ⁘

Г҃ъ правъденъ съсѣче
вꙑѫ
грѣшнꙑхъ ⁘

Да постꙑдѧтъ сѧ и възвратѧтъ сѧ въспѧтъ :
въси
ненавидѧщии сиѡна ⁘

Да бѫдѫтъ ꙗко трѣва на зданїи ⁘
Ꙗже прѣжде въстръжениꙗ
исше ⁘

Еѫже не исплънитъ
рѫкꙑ своѫ
жънѫи ⁘
И лона
своего
събираѫи
рѫковѣди ⁘

И не рѣшѫ мимо ходѧщии б҃лвение г҃не на васъ ⁘
Бл҃вихомъ :
въ їмѧ г҃не ⁘

Из глѫбинꙑ възвахъ къ
тебѣ
г҃и ⁘

Г҃и
ѹслъши глаⷭ мои ⁘
Бѫдѣтѣ
ѹши твⷪи вънемⷧѧщи
глаⷭ мⷧвꙑ моеѫ ⁘

Аще
безакониꙗ назриши г҃и : г҃и
кто постоитъ ; ⁘

Ꙗко ѿъ тебе
ѡцѣщение естъ ⁘
Имени
твоего
ради

потръпѣхъ тѧ
г҃и ⁘
Потръпѣ д҃ша
моꙗ въ слово твⷪе ⁘

Ѵпъва д҃ша
моꙗ на г҃а ⁘
Отъ стражѫ ѹтрънѧѫ
до нощи ⁘
Отъ стражѫ ѹтрънѧѫ
да ѹпваетъ и҃лъ на г҃а ⁘

Ꙗко ѿъ г҃а мⷧстъ
и много ѿъ него избавление ⁘

И
тꙑ
избави
и҃лѣ ѡⷮ всѣхъ
безаконии его ⁘

Г҃и не възнесе сѧ ср҃це мое :
ни възнѣстѣ
сѧ ѡчи мои ⁘
Ни ходихъ въ великꙑхъ ⁘
Ни
въ дивънꙑхъ паче мене ⁘

Аще не смѣрѣхъ
сѧ
нъ
възнѣсъ
д҃шѫ моеѫ ⁘
Ꙗко ѡⷮдоеное на м҃тръ своѫ ⁘
Ꙗко въздаси на д҃шѫ моѫ ⁘

Да ѹпваетъ и҃лъ на г҃а ѡⷮ ннѣ и до вѣка ⁘

Помѣни г҃и д҃да и всѧ кротостъ его ⁘

Ꙗко клѧтъ сѧ г҃ви,
ѡбѣща сѧ б҃ѹ иꙗковљѵ ⁘

Аще внидѫ
в село
домѹ моего ⁘
Или
възлѣзѫ
на ѡдръ постелѧ мⷪеѫ ⁘

Аще дамъ сонъ ѡчима моима ⁘
И вѣкгома
моима дрѣмание ⁘
И покои кротⷪфома
моима ⁘

Доидеже
ѡбрѧщѫ мѣсто г҃ви, село
б҃ѹ иꙗковљѵ ⁘

Се слꙑшахомъ ѫ
въ ефратѣ ⁘
Обрѣтомъ ї
въ полиⷯ дѫбравꙑ ⁘

Вънидѣмъ въ села
его ⁘
Поклонимъ сѧ на мѣстѣ идеже стоꙗстѣ
нозѣ
его ⁘

Въскрсни г҃и въ покои твⷪи ⁘
Тꙑ
кѵвотъ
с҃тꙑнѧ твоѫ ⁘

Иереи
твои ѡблѣкѫтъ сѧ въ
прⷶвдѫ ⁘
И прѣподобнии {твои} радостиѫ
възрадѹѫтъ сѧ ⁘

Д҃да ради раба твоего ⁘
Не ѡⷮврати лица х҃а
твоего ⁘

Клѧтъ сѧ г҃ъ д҃дви
истиноѫ и не ѡⷮвръже сѧ его ⁘
Отъ плода чрѣва твоего посаждѫ на прѣстолѣ твоемъ ⁘

Аще схранѧтъ с҃нове твои завѣтъ
мои ⁘
И свѣдѣниꙗ моꙗ си имъже
наѹчѫ ѫ ⁘
И
с҃нове ихъ
до вѣка сѫдѧтъ на прѣстолѣ твоемъ ⁘

Ꙗко избра г҃ъ сиѡна ⁘
И изволи
въ жилище себѣ ⁘

Се покои мои въ вѣкъ
вѣка ⁘
Съде въселѧ сѧ ꙗко извⷪлихъ и ⁘

Въдовицѫ его благо[благо]словѹѫ
бл҃вѧщѫ ⁘
Нищѫѫ его насꙑщѫ хлѣба ⁘

Иереѫ
его ѡблѣкѫ въ правдѫ ⁘
И прⷣнии твои
радостиѫ възрадѹѫтъ сѧ ⁘

Тѹ възвращѫ
рогъ
д҃двъ ⁘
{О}Ѵготовахъ свѣтилъникъ х҃ѹ моемѹ ⁘

Врагꙑ
его ѡблѣкѫ въ
стѹдъ ⁘
А
на ѡномъ
проц`вътетъ с҃тꙑни моꙗ ⁘

Се
колъ
добро и
колъ
красно еже жити [ти] брати въкѹпѣ ⁘

Ꙗко хризма
на
главѣ
схⷪдѧщїꙗ
на брадѫ ⁘
Брадѫ
аронѧ ⁘
Съходѧщиꙗ
на ѡметѫ
ризꙑ
его ⁘

Ꙗко роса еръмонъскаꙗ сходѧщиꙗ на горꙑ сиѡнъскꙑ ⁘
Ꙗко тѹ заповѣда г҃ъ
бл҃венѥ ⁘
(И) животъ до вѣка ⁘

Се ннѣ б҃те г҃а въси раби г҃ни ⁘
Стоѫщии въ храмѣ г҃ни въ дворѣхъ домѹ б҃а нашего ⁘

Въ нощехъ въздеждате рѫкꙑ
вашѫ въ с҃таа ⁘
Благословите господа ⁘

Блⷭтъ тѧ г҃ъ ѡⷮ сиѡна ствⷪреи
н҃бо и зⷷмⷧѧ ⁘

Хвалите имѧ г҃не, хвалите раби г҃а ⁘

Стоѫщии въ храмѣ г҃ни, въ дворѣхъ домѹ б҃а нашего ⁘

Хв҃алите г҃а ꙗко благъ
г҃ъ ⁘
Поите имени его ꙗко добро ⁘

Ꙗко
избра иꙗкова
себѣ
г҃ъ ⁘
Издраилѣ
въ
достоꙗние себѣ
+иерⷭлмъвнаслѣⷣе ⁘

Ꙗко азъ познахъ ꙗко велеи
г҃ъ ⁘
И
б҃ъ нашъ надъ всѣмꙇ б҃гꙑ ⁘

Въсѣ елико въсхотѣ
створи г҃ъ ⁘
На небеси и на земи ⁘
Въ мори
и въ всѣхъ безднахъ ⁘

Възносѧ
ѡблакꙑ
ѡⷮ послѣдъниихъ
земи ⁘
Мълниѫ
въ дождъ створи ⁘
Изводѧи
вѣтрꙑ ѿъ скровищъ своихъ ⁘

Иже порази
пръвѣнъцѫ египетъскꙑ ⁘
Отъ члⷪка
до скота ⁘

Посла знамениꙗ и чюдеса посрѣдѣ
тебе
егѵпте ⁘
На фараѡна и на всѧ рабꙑ его ⁘

Иже порази ѫз҃кꙑ
многꙑ ⁘
И изби
ц҃рѧ крѣпъкꙑ ⁘

Сиѡна ц҃рѣ амореиска ⁘
И ѡгⷶ ц҃рѣ вⷶсⷶнскⷶ :
и всѣ црⷭва
ханаанска ⁘

И дастъ земѧ ихъ
достоꙗние ⁘
Достоꙗние и҃љѵ рабѹ
своемѹ ⁘

Г҃и имѧ твое въ вѣкъ и паⷮ твⷪꙗ въ родъ и родъ ⁘

Ꙗко сѫдитъ г҃ъ љѵдемъ своимъ ⁘
И ѡ рабѣхъ своихъ ѹмолитъ сѧ ⁘

Идоли ѫз҃къ сребро и злато дѣла рѫкъ члⷪчъ ⁘

ⷪѴста имѫтъ
и не г҃лѧтъ ⁘
Очи имѫтъ
и не видѧтъ ⁘

Ꙋши имѫтъ
и не слꙑшѫтъ ⁘
Нѣстъ бо д҃ха въ ѹстѣхъ ихъ ⁘

Подобъни имъ да бѫдѫтъ творѧщии ѫ ⁘
И вси надѣѫщии сѧ на нѧ ⁘

Домъ и҃левъ благословите г҃а ⁘
Домъ аронъ бл҃те г҃а ⁘

Домъ левъгиинъ бл҃те г҃а ⁘
Боѫщии сѧ г҃а бл҃те г҃а ⁘

Бл҃нъ г҃ъ
ѡⷮ сиѡна створеи
н҃бо
и
зем҃ѧ ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗко благъ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Исповѣдаите
сѧ б҃ѹ б҃омъ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви г҃демъ ⁘
Ꙗко в вѣкъ
милостъ его ⁘

Сътворъш(ѡ)мѹ
чюдеса велиꙗ
единомѹ ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Сътворъшѡмѹ
н҃бса разѹмⷪмъ ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Ꙋтвръждъшѡмⷪѵ
земѧ на водахъ ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Сътворъшѡмѹ
свѣтила велиꙗ
единомѹ ⁘
Ꙗко в вѣкъ
милостъ его ⁘

Сл҃це въ ѡбластъ д҃ни ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Лѹнѫ и ꙃвѣздꙑ въ ѡбластъ нощи ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Поражъшѡмѹ егѵпта съ пръвѣнъцꙑ ихъ ⁘
Ꙗко в вѣкъ
милостъ его ⁘

Изведъшѡмⷪѵ и҃лѣ ѿъ срѣдꙑ ихъ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Рѫкоѫ крѣпъкⷪѫ и мꙑшъцеѫ вꙑсокоѫ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Раздѣлъшѡмѹ чръмное море въ раздѣленѥ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

И
проведъшѡмѹ и҃лѣ посрѣдѣ
его ⁘
Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Истрѧсъшѡмѹ фараѡна и силѫ его въ море чръмное ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Проведъшѡмѹ љѵди своѫ въ пѹстꙑнѧ ⁘
Ꙗко в вѣкъ
милостъ его ⁘

Поражъшѡмѹ
ц҃рѧ велиѫ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

И
ѹбивъшѹ
ц҃рѧ крѣпꙑ ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Сиѡна ц҃рѣ амореиска ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

И ѡга ц҃рѣ васанъска ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

И давъшѹ
земѧ ихъ достоꙗнѫѫ ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Достоꙗние и҃љѵ рабѹ своемѹ ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Ꙗко въ смѣрени
нашемъ помѣнѫ
нꙑ
г҃ъ ⁘
Ꙗко в вѣкъ
милостъ его ⁘

И
избавилъ нꙑ
естъ
ѿъ врагъ нашихъ ⁘
Ꙗко в вѣкъ
милостъ его ⁘

Даѫи
пищѫ в`сѣкои плъти ⁘
Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Исповѣдаите
сѧ б҃ѹ н҃беснѡмѹ ⁘
Ꙗко въ вѣкъ
милостъ его ⁘

На рѣцѣ вавилонъстѣи тѹ
сѣдохомъ и плакахомъ сѧ ⁘
Помѣнѫвъше
сиѡна ⁘

На връбїи пⷪсрѣⷣ
еѫ ѡбѣсихомъ ерганꙑ
нашѫ ⁘

Ꙗк тⷪѵ въпрⷪсїшѫ нꙑ
плѣнъшїи нꙑ
словесъ пѣсни ⁘
И
ведъшии
нꙑ
пѣниꙗ ⁘
Въспоите наⷨ ѡⷮ пѣснеи сиѡнъскꙑхъ ⁘

Какⷪ
споемъ
пѣⷭ г҃нѧ на земи тⷪѵждеи ⁘

Аще забѫдѫ тѧ иер҃ме ,
забвенⷶ бѫди десница м҃а :

+иИГМ
прилъпи
ѫз҃къ м҃и грътани м҃емъ,
аще не пⷪмѣнѧ тебе ⁘
Аще не прѣдложѫ иер҃ма ꙗко въ начѫлѣ веселиꙗ моего ⁘

Помѣни г҃и с҃нꙑ едемъскꙑѫ
въ д҃ни
иеⷭмвꙑ ⁘
Г҃лѧщѫѫ, истъщаите
до ѡсновании еѫ ⁘

Дъщи вавилонъска
ѡкаанънаа ⁘
Блаженъ иже въздастъ
въздание твое еже въздастъ намъ ⁘

Блаженъ иже иметъ и разбиетъ мⷧаденъцѫ своѫ
ѡ каменъ ⁘

Исповѣмъ
сѧ тебѣ
г҃и всѣмъ ср҃цемъ моимъ ⁘
И прѣдъ аг҃гелꙑ въспоѫ тебѣ ⁘
Ꙗко ѹслꙑша
всѧ г҃лꙑ ѹстъ мⷪихъ ⁘

Поклонѧ сѧ къ цръкъви с҃тѣи твⷪеи ⁘
Исповѣмъ сѧ имени твоемѹ ⁘
0 милости твоеи : и
истинѣ твоеи ⁘
Ꙗко възвеличилъ еси надъ всѣми имѧ с҃тое твое ⁘

Въ-нъже д҃нъ
призовѫ тѧ, скоро ѹслꙑши мѧ ⁘
ⷪѴмножиши
въ д҃ши моеи силѫ ⁘

Да исповѣдѧтъ сѧ тебѣ
г҃и вси ц҃ри земъстии ⁘
Ꙗко слꙑшахѫ
всѧ г҃лꙑ ѹстъ твоихъ ⁘

И въспоѫтъ въ пѣснехъ г҃нѣхъ ⁘
Ꙗко велиꙗ
слава г҃нѣ ⁘

Ꙗкⷪ вꙑсокъ г҃ъ и на
смѣренаа
призираетъ ⁘
И
вꙑсока издалече
знаетъ ⁘

Аще поидѫ посрѣдѣ скръби, живиши
мѧ ⁘
И
на гнѣвъ врагъ моихъ прострѣ
рѫкѫ своѫ ⁘
И сп҃е
мѧ десница твоꙗ ⁘

Г҃ъ въздастъ за мѧ ⁘
Г҃и милостъ
твоꙗ в вѣкъ , дѣла рѫкѹ твоею не прѣзри ⁘

Г҃и искѹсилъ
мѧ еси и позналъ мѧ еси ⁘
Тꙑ позна
сѣдание мое и въстание мое ⁘

Тꙑ разѹмѣ помꙑшление
мое
издалече ⁘

Стѫꙃѫ моѫ
непотлаченѫѫ
тꙑ
еси
ислѣдовалъ ⁘
И
всѧ пѫти моѫ прозрѣ ⁘

Ꙗкⷪ нѣⷭ лъсти
въ ѫзцѣ моемъ ⁘
Се г҃и
тꙑ позна всѣ

пⷪслѣдънѣа м҃а и древънѣа ⁘
Тꙑ създа мѧ и положи на мнѣ рѫкѫ твоѫ ⁘

Ꙋдивилъ
сѧ естъ
разѹмъ твои ѡⷮ мене ⁘
Ѹтвръди[ди] сѧ и не възмогѫ к немѹ ⁘

Камо идѫ ѿъ дѹха твоего ⁘
И ѿъ лица твоего камо бѣжѫ ⁘

Аще възꙑдѫ на н҃бо,
тꙑ
еси Й+Б
тѹ ⁘
Аще снидѫ
въ адъ, тѹ
еси ⁘

Аще възмѫ крилѣ мои рано ⁘
И въселѧ сѧ въ послѣдъниихъ морѣ ⁘

Ибⷪ тѹ
рѫка твⷪꙗ нⷶстⷶвїт мѧ и ѡдръжїт
мѧ десница твоꙗ ⁘

И рѣхъ, ѹбо тъма поперетъ
мѧ ⁘
И нощъ просвѣщение
въ пищи моеи ⁘

Ꙗко тъма не ѡмрачитъ
сѧ ѡⷮ тебе ⁘
И нощъ ꙗко д҃нъ просвѣтитъ
сѧ ⁘
Ꙗкⷪ тъма еѫ, тако
свѣтъ еѫ ⁘

Ꙗко тꙑ създа ѫтробѫ моѫ и приѫтъ
мѧ и-чрѣва м҃тре
моеѫ ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ
ꙗко страшно ѹдивилъ сѧ еси ⁘
Чюдеснаа
дѣла твоꙗ, д҃ша
моꙗ знаетъ тѧ
ꙃѣло ⁘

Не ѹтаи
сѧ костъ моꙗ ѡⷮ тебе
ѫже створи
въ таинѣ ⁘
И ѹпостасъ
моꙗ
въ прѣисподниихъ земи ⁘

Несдѣланное
мое
видѣстѣ
ѡчи т҃и ⁘
И въ книгахъ
твоихъ
въси
напишѫтъ сѧ ⁘
Въ д҃нъ
съꙃижⷣѫтъ сѧ и никто
же въ нихъ ⁘

Мънѣ
же
ꙃѣло
честъни бꙑшѫ дрѹꙃи твои боже ⁘
Ꙃѣло ѹтвръдишѫ сѧ владꙑчъства
ихъ ⁘

Ичъте
ѫ
и паче
пѣска ѹмножѫтъ ?
сѧ ⁘
Въстахъ и еще есмъ съ тобоѫ ⁘

Аще избиеши грѣшъникꙑ
боже ⁘
Мѫжъ
кръвии ѹклоните сѧ ѿъ мене ⁘

Ꙗко
речете
въ помꙑшленихъ
своихъ ⁘
Прїимѫтъ въ сⷪѵетѫ градꙑ твоѫ ⁘

Ненавидѧщѫѫ ли тѧ г҃и възненавидѣхъ ; ⁘
И ѡ враꙃѣхъ твоихъ + истаахъ ; ⁘

Съвръшеноѫ
ненавистиѫ ненавидѣхъ
ихъ, враꙃи бꙑшѫ мнѣ ⁘

Искѹси мѧ г҃и
и ѹвѣжди
сръце мое ⁘
Испꙑтаи мѧ и познаи
стѫꙃѫ моѫ ⁘

И вижди
аще
пѫтъ безакониꙗ въ мнѣ ⁘
И
настави мѧ на пѫтъ вѣчънꙑ ⁘

Изми
мѧ господи ѡⷮ чловѣка лѫкава ⁘
Отъ мѫжа неправедна избави
мѧ ⁘

Иже възмꙑслишѫ
неправдѫ въ ср҃ци свⷪемъ ⁘
Въсъ д҃нъ ѡплъчаахѫ
брани ⁘

Поѡстришѫ
ѭзꙑкъ свои ꙗко змиинъ ⁘
Ꙗдъ аспиденъ подъ ѹстънами
ихъ ⁘

Съхрани мѧ г҃и ѿъ рѫкꙑ грѣшнꙇчѫ ⁘
Отъ члⷪка
неправедна
избави
мѧ ⁘
Иже помꙑслишѫ запѧти стопꙑ моѫ ⁘

Съкрꙑшѫ
гръдии сѣтъ
мънѣ ⁘
И
ѭжи
прѣпѧшѫ
сѣтъ ногама
моима ⁘
При стъꙃи съблазнъ
положишѫ мнѣ ⁘

Рѣхъ господеви, б҃ъ мои еси
тꙑ ⁘
Вънѹши
г҃и
гласъ молитвꙑ
моеѭ ⁘

Г҃и г҃и
силъ
спасениꙗ моего ⁘
Осѣнилъ
еси надъ главоѫ моеѭ въ д҃нъ брани ⁘

Не прѣдаждъ
мене господи
ѡⷮ похоти
моѭ
грѣшникѹ ⁘
Помꙑслишѫ на мѧ, не ѡстави мене ⁘
Еда
когда възнесѫтъ сѧ

глава
ѡкрѫжениꙗ ихъ ⁘
Трѹдъ ѹстъ
ихъ покрꙑетъ ѭ ⁘

Падѫтъ на нихъ ѫглие :
ѡгнемъ
низложиши ѫ : въ страстехъ
не постоѫтъ ⁘

Мѫжъ ѹстатъ
не исправитъ сѧ на земи ⁘
Мѫжа неправедна зло ѹловитъ въ истлѣнїэ ⁘

Разѹмѣхъ
ꙗко
створитъ г҃ъ
сѫдъ нищимъ : и мъстъ ѹбогꙑⷨ ⁘

Ѡбаче праведнии исповѣдѧтъ сѫ имени твоемѹ ⁘
И въселѧтъ
сѧ правии
съ лицемъ твоимъ ⁘

Г҃и възвахъ
къ
тебѣ
ѹслꙑши мѧ ⁘
Вънъми глаⷭ молитвꙑ моеѫ, егда възовѫ къ тебѣ ⁘

Да сѧ исправитъ молитва мⷪꙗ ꙗко кадило прѣдъ тобоѫ ⁘
Въздѣние рѫкѹ моею жрътва вечерънѣꙗ ⁘

Положи г҃и хранение
ѹстомъ моимъ :
и дври ѡгражденꙑѫ
ѡ
ѹстънахъ
моихъ ⁘

Не ѹклони ср҃ца моего въ словеса лѫкавнаа :
непъщевати
винꙑ ѡ грѣсѣх ⁘
Съ члⷪкꙑ творѧщиими
безаконие ⁘
И
не съчетаѫ
съ избраннꙑими ихъ ⁘

Покажетъ
мѧ праведникъ милостиѫ и
ѡбличитъ
мѧ :
ѡлѣи
же грѣшникъ
да не намаститъ
главꙑ моеѫ ⁘
Ꙗко и
еще моⷧва мⷪꙗ въ благоволение
ихъ ⁘

Пожр`тї бꙑⷲ прї камⷷнї сѫдиѫ их ⁘
Ꙋсль!шѫтъ сѧ глаголи мои ,
ꙗко възмогѫ ⁘

Ꙗко и
тлъща земи прѣсѣде
сѧ на земⷧѧ ,
расѹшѫ
сѧ кости ихъ при адѣ ⁘

Ꙗко к тебѣ
г҃и г҃и
ѡчи мои ⁘
На тѧ ѹпвахъ ,
не ѡⷮими дѹшѫ моеѫ ⁘

Съхрани мѧ ѡⷮ сѣти
ѫже
съставишѫ мнѣ ⁘
И
ѡⷮ съблазнъ творѧщихъ безаконие ⁘

Въпадѫтъ сѧ въ мрѣжѫ своѫ грѣшници ⁘
Единъ есмъ азъ доидеже
прѣидѫ ⁘

Гласомъ моимъ къ г҃ѹ възвахъ :
гласомъ моимъ къ г҃ѹ помⷧихъ
сѧ ⁘

Пролѣѫ прѣд нимъ мⷪвѫ моѫ :
и
печалъ моѫ прѣдъ нимъ възвѣщѫ ⁘

Егда
ищазааше
ѿъ
мене
д҃хъ мои :
и тꙑ позна стѫꙃѫ
моѫ ⁘
На пѫти семъ по
немѹже хождахъ :
съкрꙑшѫ
сѣтъ
мнѣ ⁘

Смощрѣахъ ѡдеснѫѭ и
възглѧдаах и
не бѣ знаѫи
меⷩ ⁘
Погꙑбе бѣство
ѿъ мене ⁘
И нѣстъ възꙑскаѫи д҃шѫ моеѫ ⁘

Възвахъ
къ
тебѣ
г҃и, рѣхъ тꙑ еси
ѹпвание
мое :
чѫстъ моꙗ еси на земи живѫщихъ ⁘

Вънъми
мⷧвѫ моѫ ꙗко смѣрихъ сѧ ꙃѣло ⁘
Избави мѧ ѡⷮ гонѧщихъ мѧ :
ꙗко ѹкрѣпишѫ сѧ паче мене ⁘

Изведи ис темницѫ
д҃шѫ моѫ ⁘
Исповѣдати сѧ имени твⷪемѹ ⁘
Мене жидѫтъ
праведници, доидеже
въздаси мнѣ ⁘

Г҃и ѹслꙑши молитвѫ моѫ :
вънѹши моление мое въ истинѫ
твⷪѫ :
ѹслꙑши мѧ въ
правъдѫ
твоѫ ⁘

И не вниди въ сѫдъ съ рабомъ твоимъ :
ꙗко не ѡправъдитъ сѧ прѣдъ тобоѫ всѣкъ живꙑ ⁘

Ꙗко погна врагъ дꙋшѫ моѫ ⁘
Съмѣрилъ естъ на земи животъ мⷪи ⁘
Посадилъ мѧ естъ въ темънꙑхъ
ꙗко мрътва
въ
вѣкъ ⁘

И
ѹнꙑ
въ мнѣ д҃хъ мои ⁘
Въ мнѣ смѧте
сѧ ср҃це мое ⁘

Помѣ{нѫ}хъ д҃ни дни
древнѧѫ ⁘
Поѹчихъ
сѧ въ всѣхъ дѣлѣхъ твоихъ ⁘
Въ тварехъ
рѫкѹ твоею поѹчихъ
сѧ ⁘

Въздѣхъ къ тебѣ
рѫцѣ мои ⁘
Д҃ша
моꙗ ꙗко
земѣ бⷷзвⷪднаа тебѣ :

ѫдро
ѹслꙑши мѧ г҃и : исконъча
сѧ
д҃хъ мои ⁘
Не ѿъврати лица твоего ѿъ мене ⁘
И ѹподоблѧ сѧ съ нисходѧщиими въ ровъ ⁘

Слꙑшанѫ
створи мнѣ заѹтра
милость твоѭ : ꙗко на
тѧ
ѹпвахъ ⁘
Съкажи ми г҃и пѫтъ въ-нъже поидѫ ⁘
Ꙗко к тебѣ
възѧхъ дѹшѫ моѭ ⁘

Изми
мѧ
ѡⷮ [вра]врагъ моихъ г҃и
к тебѣ
прибѣгохъ ⁘

Наѹчи мѧ творити волѧ твоѫ, ꙗко тꙑ еси
б҃ъ мои ⁘
Д҃хъ твⷪи благꙑ наставитъ мѧ на земѧ правѫѭ ⁘

Имени твоего ради г҃и живиши мѧ ⁘
Въ
правдѫ
твоѫ
изведеши ѡⷮ печали д҃шѫ моѭ ⁘

И
милостиѫ твоѭ потрѣбиши
врагꙑ
моѫ ⁘
И погѹбиши всѧ стѫжаѭтѫѭ
д҃ши
моеи :
ꙗко азъ рабъ твои есмъ ⁘

Благословенъ г҃ъ б҃ъ мои ⁘
Наѹчаѫ рѫцѣ мои на ѡплъчение ⁘
Пръстꙑ моѫ на бранъ ⁘

Милостъ моꙗ и прибѣжище мое :
застѫпъникъ мои : и
избавителъ мои ⁘
Защꙇтꙇтелъ мои, на-нъ ѹпвахъ ⁘
Повинѹѭ
љѵди моѫ подъ мѧ ⁘

Г҃и что естъ члⷪкъ, ꙗко сказаеши
сѧ
емѹ;
ли
с҃нъ члⷪчъ, ꙗко въмѣнѣеши и ; ⁘

Члⷪкъ сѹетѣ
ѹподоби сѧ ⁘
Дъни
его ꙗко сѣнъ
прѣходѧтъ ⁘

Г҃и прѣклони н҃бса и сниди ⁘
Косни
горꙑ
и (въ)скѹрѧтъ
сѧ ⁘

Блъсни мⷧъниѫ
твоѭ
и ражденеши ѫ ⁘
Посли
стрѣлꙑ твоѭ и смѧтеши
ѭ ⁘

Посли рѫкѫ твоѭ съвꙑше ⁘
Изми
мѧ , избави мѧ ѿъ водъ мног҃ъ ⁘
Из рѫкꙑ с҃новъ тѹждиихъ ⁘

Ихъже ѹста г҃лашѫ сѹетѫ ⁘
И десница ихъ десница неправедъна ⁘

Б҃же пѣснъ новѫ въспоѫ тебѣ ⁘
Въ ѱалътꙑри десѧтострѹнънѣ въспоѭ
тебѣ ⁘

Даѫщѡмѹ сп҃ение ц҃ремъ ⁘
Избавлъшѡмѹ
д҃да раба своего ѡⷮ ѡрѫжиꙗ љѵта ⁘

Избави мѧ, изми
мѧ
из
рѫкꙑ
с҃новъ тѹждихъ ⁘
Ихъже ѹста г҃лашѫ сѹетѫ ⁘
И
десница ихъ десница неправедна ⁘

Ихъже с҃нове ихъ ꙗко новорасли
ѹтвръжденꙑ
въ юности своеи ⁘
Дъщери
ихъ ѹкрашенꙑ
и прѣкѹщенꙑ
ꙗкⷪ пⷪдобление
ц(р)҃кви ⁘

Хранилъницѫ
ихъ исплънъ :
ѿъригаѫщѫ ѡⷮ сеѭ въ сиѫ ⁘
Ѡвъцѫ ихъ многоплодънꙑ плодѧщѫ
сѧ въ исходищихъ
своихъ ⁘
Волове ихъ тълъсъти ⁘

Нѣстъ паданиꙗ плотѹ
ни прохода ⁘
Ни въплѣ : въ цѣстахъ
ихъ ⁘

Ꙋблажишѫ љѵдѥ имъже си
сѫтъ ⁘
Блажени љѵдие имже господъ б҃ъ ихъ ⁘

Възнесѫ тѧ б҃же мои, ц҃рю мои ⁘
И благословещѫ
имѧ твое въ
вѣкъ :
и въ вѣкъ вѣка ⁘

На всѣкъ д҃нъ благословествѧ
тѧ ⁘
И въсхвалѧ имѧ твое въ
вѣкъ :
и въ вѣкъ вѣка ⁘

Велеи
г҃ъ и хваленъ +
ꙃѣло ⁘
И величию его нѣстъ конца ⁘

Родъ и родъ въсъхвалѧтъ тѧ
дѣла твоꙗ ⁘
И силѫ твоѫ
възвѣстѧтъ ⁘

Веллѣпотѫ
славꙑ с҃тꙑнѧ твоѫ възг҃лѧтъ ⁘
И чюдеса твоⷼ исповѣдѧтъ ⁘

И
силѫ страшънꙑхъ твоихъ рекѫтъ ⁘
И величие
твое
исповѣдѧтъ ⁘

Памѧⷮ ѹмнⷪжениꙗ благости твоеѫ ѡⷮригнѫтъ ⁘
И
правъдѣ
твоеи
възрадѹѫтъ сѧ ⁘

Щедръ и
милостивъ
г҃ъ ,
тръпѣливъ
и прѣм{ло}стивъ ⁘

Благъ г҃ъ въсѣчъскꙑмъ ⁘
И щедротꙑ его на всѣхъ дѣлѣхъ его ⁘

Испⷪвѣдѧтъ
сѧ тебѣ
г҃и всѣ дѣла твоꙗ ⁘
И прѣподобнии твои
бл҃вѧтъ тѧ ⁘

Славѫ црⷭва
твоего рекѫтъ ⁘
И силѫ твоѫ възъг҃лѧтъ ⁘

Съказати с҃номъ члⷪчъскомъ силѫ твоѫ ⁘
И славѫ велълѣпотꙑ
црⷭва
твоего ⁘

Црⷭво
твое црⷭво
въсѣхъ
вѣкъ ⁘
И владꙑчъство твое во всѣкомъ родѣ и родѣ ⁘
Вѣренъ господъ въ всѣхъ словесехъ своихъ ⁘
И прѣподобенъ во всѣхъ дѣлѣхъ своихъ ⁘

Подъемⷧетъ г҃ъ
всѧ низъпадаѫщѫѫ :
и възводитъ
всѧ
низвръженꙑѫ ⁘

Ѡчи всѣхъ на тѧ ѹпъваетѣ ⁘
И тꙑ даеши имъ пищѫ въ подобъно
врѣмѧ ⁘

Ѿъвръзаеши тꙑ
рѫкѫ своѫ :
и
напитѣеши
всѣкого
животна
благоволениꙗ ⁘

Правденъ господъ въ всѣхъ пѫтехъ своихъ ⁘
И
прѣподобенъ въ всѣхъ дѣлѣхъ своихъ ⁘

Близъ
г҃ъ всѣмъ призꙑваѫщимъ и ? ⁘
Въсѣмъ
призꙑваѫщимъ
и
въ истинѫ ⁘

Волѧ боѫщихъ
сѧ его створит ⁘
И
молитвѫ ихъ ѹслꙑшитъ и сп҃етъ ѭ .

Хранитъ
г҃ъ въсѧ љѵбѧщѫѭ и ⁘
И въсѧ грѣшникꙑ
погѹбитъ ⁘

Хвалѫ г҃нѧ възъг҃лѧтъ ѹста моꙗ ⁘
И
да бл҃витъ всѣка плътъ имѧ с҃тое его ⁘
Въ вѣкъ и въ вѣкъ вѣка ⁘

Хвали д҃ше моꙗ г҃а :

въсхвалѧ г҃а въ животѣ моемъ ⁘
Поѫ б҃ѹ моемѹ, доидеже
есмъ ⁘

Не надѣите сѧ на кнѧꙃѫ, на с҃нꙑ члⷪчъскꙑѫ,
въ нихъже нѣстъ сп҃ениꙗ ⁘

Изꙑдетъ
д҃хъ его и възвратитъ сѧ въ земⷧѧ своѫ ⁘
Въ тои
д҃нъ погꙑблѧтъ
въсѣ помꙑшлениꙗ ихъ ⁘

Блаженъ
емѹже [е] б҃ъ иꙗковъ помощъникъ емѹ ⁘
Ꙋпъвание
его на г҃а б҃а своего ⁘

Сътворъшааго
н҃бо и земⷧѧ ,
море
и всѣ ꙗже сѫтъ
въ нихъ ⁘
Хранѧщааго
истинѫ въ вѣкъ ⁘

Творѧщааго сѫдъ
ѡбидимꙑмъ ⁘
Даѫщааго
пищѫ алъчѫщиимъ ⁘
Г҃ъ рѣшитъ
ѡкованꙑѭ ⁘

Г҃ъ
ѹмѫждрѣетъ
слѣпъцѫ ⁘
Г҃ъ възводитъ низвръженꙑѫ ⁘
Г҃ъ љѵбитъ праведникꙑ ⁘

Г҃ъ
хранитъ
пришелъцѫ ⁘
Сира и въдовѫ прииметъ ⁘
И пѫти
грѣшнꙑхъ
погѹбитъ ⁘

Въц҃ритъ
сѧ г҃ъ въ вѣкъ ⁘
Б҃ъ твои сиѡне
въ родъ и родъ ⁘

Хвалите г҃а ꙗко благъ ѱаломъ ⁘
Б҃ѹ нашемѹ да насладитъ
сѧ хваление ⁘

Ꙃиждѫ иерѹсалима
господъ ⁘
Расѣꙗниꙗ
и҃лева съберетъ ⁘

Исцѣлѣѫи
съкрⷪѵшенꙑѭ сръцемъ ⁘
И ѡбѧзаѫ скрѹшениꙗ ихъ ⁘

И съчитаѫ множъство ꙃвѣꙃдъ ⁘
И всѣмъ имена нарицаѫ ⁘

Велеи
г҃ъ нашъ и
велиꙗ
крѣпостъ
его ⁘
И разѹмѹ
его нѣстъ числа ⁘

Приемⷧѧ кротъкꙑѫ
г҃ъ ⁘
Смѣрѣѫ же грѣшникꙑ
до земълѧ ⁘

Начънѣте
г҃ви въ исповѣдани ⁘
Поите б҃ѹ
н҃шемⷪѵ
въ гѫслехъ гласѣѡⷮвсего ⁘

н҃бо ѡблакꙑ ⁘
Готовѧщѡмѹ
земи дъждъ ⁘
Прозѧбаѫщѡмѹ въ
горахъ сѣно ⁘
И трѣвѫ
слѹжъбѣ
чловѣчъстѣ ⁘

Даѫщааго
скотомъ пищѫ + имъ ⁘
И птенъцемъ врановомъ призꙑваѫщимъ и ⁘

Не въ силѣ конъстѣ въсхощетъ ⁘
Ни въ лꙑстехъ мѫжъстѣхъ благоволитъ ⁘

Благоволитъ г҃ъ на боѫщѫѫ
сѧ его ⁘
И на
ѹпъваѫщѫѫ
на милости
его ⁘

Хвали
иерѹсалиме
г҃а, хвали б҃а твоего сиѡне ⁘

Ꙗко ѹкрѣпи верѣѫ вратъ твоихъ ⁘
Бл҃ви
с҃нꙑ твоѫ въ тебѣ ⁘

Полагаѫ
прѣдѣлꙑ твоѫ миръ ⁘
И
тѹка пшеничъна {на}сꙑщаѫ тѧ ⁘

Посилаѭи
слово свое земи ⁘
До скорости течетъ слово его ⁘

Даѭщааго снѣгъ свои ꙗко влънѫ ⁘
Мъглѫ ꙗко пепелъ просꙑпаѫщааго ⁘

Метаѭщаагѡ гѡлѿъ свѡи ꙗкѡ хлѣбꙑ ⁘
Прѿивѫ лицѹ мраза
егѡ ктⷪ пⷪстоитъ ; ⁘

Пѡслетъ слово свое и растаетъ ꙗ ⁘
Дъхнетъ д҃хъ его и потекѫтъ водꙑ ⁘

Възвѣщаѭ
слово свое иꙗковѹ ⁘
Ѡправданиꙗ и сѫдъбꙑ своѭ
и҃љѵ ⁘

Не створи тако всѣкомѹ ѭз҃кѹ и сѫдобъ твоихъ
не
сказа
имъ ⁘

Хвалите г҃а съ небесъ ⁘
Хвалите и
въ вꙑшъниихъ ⁘

Хвалите и
въси аггели его ⁘
Хвалите
всѧ силꙑ его ⁘

Хвалите
сл҃це и лѹна ⁘
Хвалите
всѧ ꙃвѣздꙑ и свѣтъ ⁘

Хвалите
небеса небесъ ⁘
И
вода
всѣ
прѣвꙑшнѣа
н҃бесъ

да хвалѧтъ
имѧ г҃не ⁘
Ꙗко тои
рече и бꙑшѫ ⁘
Тои
повелѣ
и създашѫ сѧ ⁘

Постави ѫ
въ вѣкъ вѣка ⁘
Повелѣниѥ положи и не мимо идетъ ⁘

Хвалите г҃а ѡⷮ земѧ ⁘
змиеве и въсѧ безднꙑ ⁘

Огнъ градъ снѣгъ голотъ
дѹхъ бѹренъ ⁘
Ꙗже
творѧтъ
слово его ⁘

Горꙑ и въси хълъми ⁘
Дрѣва плодовита
и въси кедри ⁘

Ꙃъвѣри
и въси скоти ⁘
Гади и
пътицѭ перънатꙑѭ ⁘

Цари
земъстии
и въси љѵдие ⁘
Кънѧꙃи и въсѧ сѭдиѭ земнꙑѭ ⁘

Юнѡшѭ и дѣвꙑ ⁘
Старъци съ юнотами ⁘

Да хвалѧтъ имѧ гѡсподъне ⁘
Ꙗко възнесе сѧ имѧ того единого ⁘
Исповѣдание его на земи и на небеси ⁘

И възнесетъ рогъ љѵдеи своихъ ⁘
Пѣснъ всѣмъ прⷺпⷪдобнꙑмъ его ⁘
С҃номъ и҃левомъ љѵдемъ приближаѭщимъ сѧ ѥмъ ⁘

Въспоите г҃ви пѣснъ новѫ ⁘
Хваление
его въ црⷦвахъ прѣподобънꙑхъ его ⁘

Да възвеселитъ сѧ и҃лъ
ѡ створъшимъ
его ⁘
И
с҃нове сиѡни
да
възрадѹѫтъ сѧ ѡ ц҃ри своемъ ⁘

Да въсхвалѧтъ имѧ его въ лицѣ ⁘
Въ тимпанѣ и ѱалтири да поѫтъ емѹ ⁘

Ꙗко благоволитъ г҃ъ въ љѵдехъ своихъ ⁘
И
възнесетъ крⷪтъкꙑѫ
въ сп҃нѥ ⁘

Въсхвалѧтъ сѧ прѣподобънии въ славѣ ⁘
И
възрадѹѭтъ сѧ на ложихъ своихъ ⁘

Възношениꙗ б҃жиꙗ въ грътани ихъ ⁘
И мечи ѡбоѭдѹ ѡстри въ рѫкахъ ихъ ⁘

Сътворити мъстъ
въ ѭз҃цѣхъ и
ѡбличениѥ въ љѵдехъ ⁘

Съвѧзати ц҃рѧ ихъ пѧтꙑ ⁘
И славнꙑѭ ихъ рѫчънꙑими ѡковꙑ желѣзнꙑими ⁘

Сътворити въ нихъ сѫдъ наѱан ⁘
Слава си естъ въсѣмъ прѣподобънꙑмъ его ⁘

Хвалите б҃а въ с҃тꙑхъ его ⁘
Хвалите и
въ ѹтвръждении силꙑ его ⁘

Хвалите и
въ
силахъ его ⁘
Хвалите
по прѣмногѡмѹ величию
его ⁘

Хвалите и
въ гласѣ трѭбънѣмъ ⁘
Хвалите и
въ ѱалътири и въ гюслехъ ⁘

Хвалите и
въ тѵмпанѣ и лицѣ ⁘
хвалите и въ стрѹнахъ и ерганѣ ⁘

Хвалите и
въ кѵмбалѣхъ
доброгласнѣхъ ⁘
Хвалите и
въ кѵмбалѣхъ
въсклицанїꙗ ⁘

Въсѣко дꙑхание да хвалитъ
г҃а ⁘