Psalterium Bononiense

1

Блаженъ мѫжъ иже не иде на съвѣть нечъстивъїхъ ⁘ И на пѫти грѣшънꙑхъ не ста ⁘ И на сѣдалищи гѹбителъ не сѣде ⁘

Нъ въ законѣ г҃дни волѣ его ⁘ И въ законѣ его поѹчитъ сѧ дънъ и нощъ ⁘

И бѫдетъ ꙗко дрѣво сажденое при исходищихъ водамъ ⁘ Еже плодъ свои дастъ въ врѣмѧ свое ⁘ И листъ его не ѹпадетъ ⁘ И все елико створитъ поспѣетъ сѧ емѹ ⁘

Не тако нечъстиви, не тако, нъ ꙗко прахъ егоже възмѣтаетъ вѣтръ ѿъ лица земѧ ⁘

Сего ради не въскрснѫтъ нечъстивии на сѫдъ ни грѣшъници въ съвѣтъ праведънꙑхъ ⁘

2

Ꙗко свѣстъ г҃ъ пѫтъ праведънꙑхь и пѫⷮ нечстївꙑⷯ пⷪгꙑбнетъ ⁘

Въскѫѫ шѫташѫ сѧ ѫзꙑци и љѵдие поѹчишѫ сѧ тъщетънꙑⷨ ⁘

Присташѫ ц҃ри земъстии : и кнѧꙃи събрашѫ сѧ в кѹпѣ на г҃а : и на х҃а его ⁘

Растръгнѣмъ ѫзꙑ ихъ и ѿъвръꙃѣмь ѿъ насъ иго иⷯ ⁘

Живꙑи на небесехъ посмѣетъ сѧ имъ : и г҃ъ порѫгаетъ сѧ имъ ⁘

Тъгда възг҃летъ к нимъ гнѣвом своимъ : и ꙗрⷪстиѫ своеѫ смѧтетъ ѫ ⁘

Азъ же поставленъ есмъ цръ ѡⷮ негⷪ. надъ сиѡⷪнм горѫ стѫѫ егⷪ.

в`звѣщаѫ пⷪвелѣние г҃не ⁘ Г҃ъ рече къ мънѣ снъ мои еси тꙑ. азъ днесъ родихъ тѧ ⁘

Проси ѿъ мене и дамъ ти ѫзꙑкꙑ достоꙗние твое ⁘ И ѡдръжание твое конъци земⷧѧ ⁘

Ꙋпасеши ѫ палицеѫ желѣзноѫ , ꙗко съсѫдъи скѫделъника скрѹшиши ѫ ⁘

И нꙑнѣ цари разѹмѣите , накажате сѧ въси сѫдѧщеи земи ⁘

Работаите г҃ви съ страхомъ : и радѹите сѧ емѹ съ трепетомъ ⁘

Примѣте наказанїе еда кⷪгда прогнѣваетъ сѧ г҃ъ ⁘ И погꙑбнете ѡⷮ пѫти праведна ⁘

3

Егда възгоритъ сѧ въ скорѣ ꙗростъ его : блажени вси надѣѫщеи сѧ на нъ ⁘

Г҃и что сѧ ѹмножишѫ сътѫжаѫщии ми ⁘

Мноꙃи въстаѫт на мѧ : мноꙃи глаголѧтъ д҃ши моеи : нѣстъ сп҃ениꙗ емѹ ѡ б҃ꙃѣ его ⁘

Тꙑ же г҃и застѫпникъ мои еси : слава моꙗ (и) възносѧ главѫ моѫ ⁘

Гласомъ моимъ къ г҃ѹ възвахь и ѹслꙑша мѧ ѿъ горꙑ с҃тꙑѫ своѫ ⁘

Азъ ѹснѫхъ и спахъ ⁘ Въстахъ ꙗко г҃ъ застѫпитъ мѧ ⁘

Не ѹбоѫ сѧ ѿъ тъмꙑ љѵдеи ⁘ Нападаѫщихъ на мѧ ѡкръстъ ⁘

Въскръсни господи, спаси мѧ боже мои ⁘ ꙗко тꙑ порази въ(сѧ) враждѹѫщѫѫ мнѣ въ сѹе ⁘ зѫбꙑ грѣшъникомъ ск(р)ѹшилъ еси ⁘

4

Г҃дъне естъ сп҃ение : и на љѵдехъ твоихъ благословение твое ⁘

Вънегда възвахъ и ѹслꙑша мѧ б҃е правдꙑ меⷪѫ ⁘ Въ скръби пространилъ мѧ еси, помⷧѹи мѧ и ѹслꙑши молитвѫ моѫ ⁘

С҃нове члⷪчи , доколѣ тѧжкосръди : въскѫѫ љѵбите сѹетънаа и ищете лъжѫ ⁘

И разѹмѣите ꙗко ѹдиви г҃ъ прѣподобнааго свⷪегⷪ ⁘ Господъ ѹслꙑшитъ мѧ егда възовѫ к немѹ ⁘

Гнѣваите сѧ а не съгрѣшаите ⁘ Ꙗже глаголете въ срⷣцихъ вашихъ : и на ложихъ вашихъ ѹмилите сѧ ⁘

Пожрѣте жрътвѫ правдꙑ : и ѹповаите на г҃а ⁘

Мноꙃи глаголѧтъ кто ꙗвитъ намъ благаа ⁘ Знамена сѧ на насъ свѣтъ лица твоего ги ⁘

Далъ еси веселие въ срⷣце мое : ѿ плода п`шеницѫ и вина : и ѡлѣꙗ своего ѹмножишѫ сѧ ⁘

5

Въ мирѣ въ кѹпѣ ѹснѫ и почиѫ ⁘ Ꙗко тꙑ г҃и единого на ѹпъвание въселилъ мѧ еси ⁘

Г҃лꙑ моѫ внѹши г҃и : разѹмѣи звание мое ⁘

Вънъми гласъ молит(в)ꙑ моєѫ царю мои и б҃же мои ⁘ Ꙗко къ тебѣ помолѧ сѧ г҃и ⁘

Заѹтра ѹслꙑши гласъ мои : заѹтра станѫ прѣтъ тобоѫ и ѹзърѧ ⁘

Ꙗко бъ не хотѧи безакониꙗ тꙑ еси ⁘ Не приселѧтъ сѧ к тебѣ лѫкавнѹѫи ⁘

(н)и прѣбѫдѫтъ же законопрѣстѫпъници прѣдъ ѡчима твⷪима ⁘ Възненавидѣ въсѧ творѧщѫѧ безаконие ⁘

Погѹбиши въсѧ глаголѧш`тѫѫ лъжѫ ⁘ Мѫжъ кривъ и лъстивъ мръзитъ господеви ⁘

Азъ же множъствⷪмъ милости твоѫ вънидѫ въ домъ твои ⁘ Поклонѧ сѧ къ црⷦви с҃тѣи твоеи и въ страсѣ твоем` ⁘

Г҃и наведи мѧ на правдѫ твоѫ ⁘ Врагъ моиⷯ ради исправи прѣдъ тобоѫ пѫтъ мои ⁘

Ꙗко нѣстъ въ ѹстѣхъ ихъ истинꙑ : срце ихъ сѹетно естъ ⁘ Гробъ ѿъвръстъ грътанъ ихъ, ѫзꙑкꙑ своими лъщаахѫ сѧ ,

сѫди имъ боже ⁘ Да ѿпадѫтъ ѡ{тъ} мꙑслеи своихъ ⁘ По множъствѹ нечъстивꙑхъ : изърини ѫ ꙗкⷪ прⷪгнѣвашѫ тѧ г҃и ⁘

И да възвеселѧтъ сѧ въси ѹпъваѫщии на тѧ ⁘ Въ вѣкъ възърадⷪѵѭтъ сѧ и въселиши сѧ вънихъ ⁘ И похвалѧтъ сѧ тобоѫ љѵбѧще имѧ твое ⁘

6

Ꙗко тꙑ бл҃виши праведника г҃и ⁘ Г҃и ꙗко ѡрѫжием благоволениꙗ вѣн`чалъ еси ⁘

Г҃и не ꙗростиѫ твоѫ ѡбличи мене : ни гнѣвомъ твоим` покажи мене ⁘

Помилѹи мѧ г҃и: ꙗко немощенъ есмъ ⁘ Исцѣли мѧ г҃и ꙗко смѧтошѫ смѵтишаЙ?+Б сѧ кости моѫ.

и д҃ша моꙗ смѧте сѧ ꙃѣлⷪ ⁘ И тꙑ г҃и доколѣ.

ѡбрати г҃и и изъбави д҃шѫ моѫ : и сп҃си мѧ милости[ѫ] твоѫ ради ⁘

Ꙗко нѣстъ въ съмръти поминаѫи тебе ⁘ Въ адѣ же кто исъсповѣстъ ти сѧ ⁘

Ꙋтрѹдихъ сѧ въздꙑханиемъ моимъ ⁘ Изⷨꙑѫ на всѣкѫ нощъ ложе мое . и слъзами моимї постелѧ моѫ ѡмочѫ ⁘

Съмѧте сѧ ѿъ ꙗрости ѡко мое, ѡбечахъ въ въсѣхъ враꙃѣхъ моихъ ⁘

Отъстѫпите ѿъ мене въси творѧщеи безаконие ⁘ Ꙗко ѹслꙑша г҃ъ гласъ плача моего ⁘

Ꙋслꙑша г҃ъ молитвѫ моѫ , г҃ъ моление мое приѫтъ ⁘

7

Да постꙑдѧтъ сѧ и смѧтѫтъ сѧ въси враꙃи мои ⁘ Да възъвратѧтъ сѧ и ѹстꙑдѧтъ сѧ ꙃѣло въ скорѣ ⁘

Г҃и б҃е мⷪи на тѧ ѹпвахъ, сп҃и мѧ, ѡⷮ всѣⷯ гнѧщиⷯ избави мѧ ⁘

Еда когда похꙑтитъ ꙗко левъ д҃шѫ моѫ : не сѫщⷪѵ избавлѣѫщѡмѹ ни сп҃аѫщѡмѹ ⁘

Г҃и б҃е мои, аще створихъ се : аще естъ неправда в рѫкѹ моею ⁘

Аще възъдахъ въздаѫщиимъ ми зъло ⁘ Отъпадѣмъ ѹбо ѿъ врагъ моихъ тъщъ ⁘

Да поженетъ ѹбо врагъ д҃шѫ мⷪѫ и постигнетъ : И пⷪперет` на земи живⷪтъ мⷪи : И славѫ моѫ въ пръстъ въсел!ⷮ ⁘

+гⷭ҃и БАР Въскръсни г҃и гнѣвомъ твоимъ : възнеси сѧ въ конъцихъ врагъ твоихъ ⁘ И въстани г҃и б҃е мои повелѣниемъ имъже заповѣда ⁘

И сънемъ љѵдеи ѡбидетъ тѧ : и ѡ томъ на вꙑсотѫ ѡбрати сѧ ⁘

Г҃ъ сѫдитъ љѵдемъ ⁘ Сѫди ми г҃и по правъдѣ моеи : и по незлобѣ моеи на мѧ ⁘

Да сконъчаетъ сѧ зълоба грѣшънꙑхъ ⁘ И исправиши праведънааго ⁘ Испꙑтаѫ срⷣца и ѫтробѫ б҃е праведънѣ ⁘

Помⷪщъ мⷪꙗ ѡⷮ б҃а сп҃аѫщааго правꙑѫ ср҃цемъ ⁘

Б҃ъ сѫдителъ праведънъ ї крѣпокъ и тръпѣлївъ ⁘ И не гнѣва наводѧ на всѣкъ денъ ⁘

Аще не ѡбратите сѧ, ѡрѫжие свое наѡстъритъ ⁘ Лѫкъ свои напрѧже и ѹго(то)ва .

и въ немъ ѹготова съсѫдꙑ съмрътънꙑѫ ⁘ Стрѣлꙑ своѫ горѧщѫѫ съдѣла ⁘

Се болѣ неправъдѫ : зачѫтъ болѣзнъ и роди безаконие ⁘

Ровъ издрꙑ и ископа ⁘ И въпаде сѧ въ ꙗмѫ ѫже сътвори ⁘

Ѡбрати сѧ болѣзнъ его на главѫ его : и на връхъ его неправда его сънидетъ ⁘

8

Исповѣмъ сѧ господеви по правъдѣ его ⁘ И поѫ имени г҃њѵ вꙑшъноѡмѹ ⁘

Г҃и г҃ь нашъ ꙗ(ко) чюдно имѧ твое по всеи земи ⁘ Ꙗко възѧтъ сѧ велълѣпота твоꙗ прѣвꙑше неб҃съ ⁘

Из ѹстъ младенечъ и съсѫщихъ съвръшилъ еси хвалѫ ⁘ Врагъ твоихъ ради да раздърѹшиши врага и мъстъника ⁘

Ꙗко ѹзърѧ нб҃са дѣла пръстъ твоихъ : лѹнѫ и звѣздꙑ ѫже тꙑ ѡснова ⁘

Что естъ ч҃лкъ ꙗко помниши или с҃нъ члчъ ꙗкⷪ посѣщаеши его ⁘

Ѹмнилъ еси малъмъ чиномъ ѿъ аг҃глъ ⁘ Славоѫ и чъстиѫ вѣнъчалъ ї еси ⁘

И поставилъ еси надъ дѣлꙑ рѫкѹ своею ⁘ Всѣ покорилъ еси подъ ноꙃѣ его ⁘

Ѡвъцѫ и волꙑ въсѧ : еще же и съкотꙑ полъскꙑѫ .

и птицꙑ небецънꙑѫ ⁘ И рꙑбꙑ моръскьїѫ прѣходѧщѫѫ стѫꙃѫ моръскѫѫ ⁘

9

Г҃и г҃и нашъ ꙗко чюдно имѧ твое по въсеи земи ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ г҃и всемъ сръцемъ моимъ. Повѣмъ всѣ чюдеса твоꙗ.

Възвеселѧ сѧ и възърадѹѫ сѧ ѡ тебѣ ⁘ Въспоѫ имени твоемѹ, вꙑшнїи ⁘

Вънегда възвратити сѧ врагѹ моемѹ въспѧт ⁘ Изънемогѫтъ и погꙑбнѫтъ ѡⷮ лица твоего.

Ꙗко створилъ еси сѫдъ мои и пърѧ моѫ ⁘ Сѣде на прѣстолѣ сѫдѧи правъдѫ ⁘

Запрѣтилъ еси ѫзꙑкомъ и погꙑбе нечъстивꙑ ⁘ И имѧ его потрѣби въ вѣкъ вѣка ⁘

Вражиꙗ ѡскѫдѣшѫ ѡрѫжиꙗ въ конецъ ⁘ И градъ ихъ разъдрѹшилъ еси ⁘ Погꙑбе памѧтъ ихъ съ шѹмⷪмъ ⁘

И г҃ъ въ вѣкъ прѣбꙑваетъ ⁘ Ꙋготова на сѫдъ прѣстолъ свои ⁘

И тои сѫдитъ вселенѣи въ правъдѫ : сѫдитъ љѵдемъ въ правинѫ ⁘

И бꙑⷭ г҃ъ прибѣжище ѹбогꙑмъ : помощъникъ въ благо врѣмѧ въ печалехъ ⁘

И да ѹповаѫтъ на тѧ знаѫщеи имѧ твое : ꙗко нѣси ѡставилъ възꙑскаѫщихъ тебе г҃и ⁘

Поите г҃ви живѫщоѡмѹ въ сиѡнѣ ⁘ Възвѣстите въ ѫзꙑцѣхъ начинаниꙗ его ⁘

кръве ихъ помѣнѫ ⁘ Не забꙑ званиꙗ ѹбогꙑихъ ⁘

Помилѹи мѧ г҃и, виждъ смѣрение мое и ѿъ врагъ моихъ ⁘ Възносѧи мѧ ѡ вратъ съмртънꙑхъ ⁘

Ꙗко да възвѣщѫ всѧ хвалꙑ твоѫ въ вратѣхъ дъщери сиѡнⷪвꙑ ⁘ Възърадѹем сѧ ѡ сп҃ени твоемъ ⁘

Ѹглъбѫ ѫзци въ пагѹбѣ ѫже сътворишѫ : въ сѣти сеи ѫже скрꙑшѫ ѹвѧзе нⷪга иⷯ ⁘

Знаемъ естъ г҃ъ сѫдъбꙑ творѧ ⁘ Въ дѣлѣхъ рѫкѹ своею ѹвѧзе грѣшникъ ⁘

Възвратѧтъ сѧ грѣшници въ адъ ⁘ Въси ѫз҃ци [ѫ] забꙑваѫщеи б҃а ⁘

Ꙗко не до конца забвенъ бѫдетъ нищии ⁘ Тръпѣние ѹбогꙑхъ не погꙑбнетъ до конъца ⁘

Въскръсни г҃и , да не крѣпитъ сѧ чловѣкъ ⁘ Да сѫдѧтъ сѧ ѫзꙑци прѣдъ тобоѫ ⁘

Постави г҃и законодавъца над ними : да разѹмѣѫтъ ѫзꙑци ꙗко члⷪци сѫт ⁘

Въскѫѫ г҃и ѿъстоꙗ далече; ⁘ Прѣзъриши въ благо врѣмѧ въ печалехъ ; ⁘

Въ гръдости нечъстивааго възъгараетъ сѧ нищии ⁘ Ѹвѧзаѫтъ въ съвѣтѣхъ ѫже помꙑшлѣѫтъ ⁘

Ꙗко хвалимъ ест грѣшнꙑ въ похотъхъ д҃шѫ своѫ ⁘ Обидѫ и благословимъ ⁘

Разъдражи г҃да грѣшънꙑ ⁘ По множъстⷡѹ гнѣва своего не възищетъ ⁘ Нѣстъ б҃а прѣд лицемъ его .

ѡскъврънѣѫтъ сѧ пѫтие его на всѣко врѣмѧ ⁘ Отъиемⷧѧтъ сѧ сѫдъбꙑ твоѫ ѿъ лица его ⁘ Въсѣмъ врагом своимъ ѹделѣетъ ⁘

Рече бо въ ср҃ци своемъ не подвижѫ сѧ ѿъ рода въ родъ бе-зла ⁘

Емѹже клѧтвꙑ ѹста его плъна сѫтъ БАР горести и лъсти ⁘ Подъ ѫзꙑкомъ его трѹдъ и болѣзнъ ⁘

Прѣсѣдитъ въ лаателехъ съ богатꙑми ⁘ Въ таинꙑхъ ѹбити неповинънааго ⁘ Ѡчи его на ѹбогааго призираете ⁘

Лаетъ въ таинꙑхъ ꙗко лъвъ вь ѡградѣ своеи , лаетъ въсъхꙑтїтї нїщаго ⁘ Въсхꙑтити нищааго да и привлѣчетъ ї ⁘ Въ сѣти своеи съмѣритъ ї ⁘

Прѣклонитъ сѧ и падетъ егда ѹдоблѣлъ бѫдетъ ѹбогꙑм ⁘

Рече бо въ срци своемъ забꙑ б҃ъ : ѿъврати лице свое да не видитъ до конца ⁘

Въскръсни ги б҃е мои, да възнесетъ сѧ рѫка твоꙗ ⁘ Не забѫди ѹбогꙑхъ своихъ до кон`ца ⁘

Чесо ради прогнѣва нечъстивꙑ бога ⁘ Рече бо въ ср҃ци своемъ : не възꙑщетъ ⁘

Видиши ꙗко тꙑ болѣзнъ и ꙗростъ съматрѣеши : да прѣданъ бѫдетъ в рѫцѣ твⷪи ⁘ Тебѣ ѡставленъ естъ нищїи : сирѹ тꙑ бѫди помощъникъ ⁘

Съкрѹши мꙑшъцѫ грѣшномѹ и лѫкавомѹ ⁘ Възꙑщетъ сѧ грѣхъ его и не ѡбрѧщетъ сѧ ⁘

Г҃ъ ц҃ръ въ вѣкꙑ и въ вѣкѹ ⁘ Погꙑбнѣте ѫзꙑци ѿъ землѧ его ⁘

Желание ѹбогꙑхъ ѹслꙑша г҃ъ : ѹготованию ср҃ца ихъ вънѧтъ ѹхо свое ⁘

10

Сѫдити сирѹ и съмѣренѹ : да не приложитъ сѧ по томъ величати сѧ чл҃кѹ на земи ⁘

Н҃а га ѹпъвахъ, како речетъ дѹши моеи ⁘ Прѣвитаи по горамъ ꙗко и птица ⁘

Ꙗко се грѣшници налѧшѫ лѫкъ ⁘ Ѹготовашѫ стърѣлꙑ въ тѹлѣ ⁘ Състрѣлѣти въ мрацѣ правꙑѫ ср҃цемъ ⁘

Зане ꙗже тꙑ створи ѡни раздрѹшишѫ ⁘ А праведникъ что створи :

г҃ъ в црⷦви с҃тѣи своеи : г҃ъ на н҃бси прѣстолъ его ⁘ Ѡчи его на нищааго призираете ⁘ Вѣжди его испꙑтаетѣ с҃нꙑ чл҃чѫ ⁘

Г҃ъ испꙑтаетъ праведънааго и нечъстивааго ⁘ А љѵбѧи неправъдѫ ненавидитъ своѫ д҃шѫ ⁘

Одъждитъ на грѣшникꙑ сѣти ⁘ Огнъ жѹпелъ дѹхъ бѹренъ чѫстъ чашѫ ихъ ⁘

11

Ꙗко правъденъ г҃ъ и правъдꙑ възъљѵби ⁘ Праваа видѣ лице его ⁘

Съпаси мѧ господи ꙗко ѡскѫдѣ прѣподобънꙑ ⁘ Ꙗко ѹмалишѫ сѧ истинꙑ ѿъ с҃нъ чл҃чъскъ ⁘

Сѹетна г҃ла къждо къ искрънеемѹ своемѹ ⁘ Ѹстънꙑ лъстивꙑѫ ср҃цемъ и въ ср҃ци г҃лашѫ злое ⁘

Потрѣбїтъ г҃ъ всѧ ѹстнꙑ лъстивꙑ : и ѫз҃кь велрѣч!ⷡ ⁘

Рекше ѫз҃кꙑ нашѫ възвелїчїм ⁘ Ѹстнꙑ нашѫ при насъ сѫтъ : кто намъ г҃ъ есътъ.

Страсти ради нищиихъ и вздꙑханиꙗ ѹбогꙑихъ ⁘ Ннѣ въскръснѫ, г҃летъ г҃ъ : Положѫ сѧ въ сп҃ение и не ѡбинѫ сѧ ѡ немъ ⁘

Словеса г҃нѣ словеса прѣч҃та : Съребъро раждежено исъкꙋшение земи ⁘ И ѡцѣщено седъморицеѫ ⁘

Тꙑ г҃и схрани нꙑ и събљѵдеши нꙑ ѿъ рода сего и въ вѣкъ ⁘

12

Окръстъ нечъстивии ходѧтъ ⁘ По вꙑсотѣ твоеи ѹмножилъ еси с҃нꙑ члⷪчѫ ⁘

Доколѣ г҃и забѫдеши мѧ до конъца ⁘ Доколѣ ѿъвращаеши лице свое ѿъ мене ⁘

Доколѣ положѫ съвѣтъ въ д҃ши моеи . И болѣзнъ въ ср҃ци моемъ дънъ и нощъ ⁘ Доколѣ възнесетъ сѧ врагъ мои на мѧ ⁘

Призри и ѹслꙑши мѧ г҃и б҃е мои ⁘ Просвѣти ѡчи мои , еда къгда ѹснѫ въ съмрти ⁘

Еда когда речетъ врагъ мои ѹкрѣпихъ сѧ на-нъ ⁘ Сътѧжаѫщии ми възърадѹѫтъ сѧ : аще сѧ подъвижѫ ⁘

13

Азъ же на милости твоѫ надѣахъ сѧ ⁘ Възърадоетъ сѧ ср҃це мое ѡ сп҃ени твоемъ ⁘ Поѫ г҃и благодавъшоѡмѹ мнѣ : и въспоѫ имени г҃њѵ вꙑшънⷪѡмѹ ⁘

Рече безѹменъ въ срци своемъ нѣстъ бога ⁘ БАР|| Растълѣшѫ сѧ и ѡмразишѫ сѧ въ начинаниихъ своихъ ⁘ Нѣстъ творѧи благостꙑнѧ ⁘

Гъ с небесе принїче на с҃нꙑ чл҃чъскꙑѫ ⁘ Видѣти аще естъ разѹмѣваѫи или възꙑсъкаѫи б҃а ⁘

Вси ѹклонишѫ сѧ, въкѹпѣ некъючими бꙑшѫ ⁘ Нѣстъ творѧи благостꙑнѧ , нѣстъ до единого ⁘

Ни ли разѹмѣѫтъ въси творѧщеи безакⷪнїе ⁘ Сънѣдаѫщеи љѵди моѫ въ хлѣбъ мѣсто, господа не призвашѫ ⁘

Тѹ ѹстрашишѫ сѧ боꙗзниѫ идеже не бѣ боꙗзни ⁘ Ꙗко г҃ъ въ рѫцѣ праведънꙑхъ.

свѣтъ нищааго посърамисте : тѹ же г҃ъ ѹпьванье емѹ естъ ⁘

14

Къто дастъ ѿъ сиѡна спасенїе илево ⁘ Ег҃да възвратитъ гъ плѣнь љѵдеи своихъ : Възърадѹетъ сѧ иꙗковъ и възъвеселїт сѧ илъ ⁘

Г҃и къто ѡбитаетъ въ жилищи твоемъ ⁘ Ли къто въселитъ сѧ въ съвѧтѣи горѣ тъвоеи ⁘

Ходѧи бес порока и дѣлаѫи правьдѫ ⁘ Глаголѧ истинѫ въ сръдъци своемъ ⁘

Иже не ѹлъститъ ѫзкомъ своимъ ни створи искрьнеемѹ си зла ⁘ И поношениꙗ не приѫть на ближънѧѫ своѫ ⁘

Ѹничъженъ есть прѣдъ нимъ лѫкавꙑ ⁘ Боѫщѫѫ же сѧ господа славитъ ⁘ Клънꙑ сѧ кь искрьњѵмѹ своемѹ и не ѡⷮмѣтаѫи сѧ ⁘

15

Съребра своего не дастъ въ лихъвѫ ⁘ И мъздꙑ непов!нънꙑхъ не приѫтъ ⁘ Творѧи си не подъвижитъ сѧ въ вѣкъ ⁘

Съхрани мѧ ги, ꙗко на тѧ ѹпъвахъ ⁘

Рѣхъ гви гъ мои еси тꙑ : ꙗко благꙑхъ моихъ не трѣбѹеши ⁘

Стꙑмь иже сѫт на земи его ѹдиви гъ въсѧ волѧ своѫ въ нихъ ⁘

Ѹмножишѫ сѧ немощи ихъ, по сихъ ѹѫдришѫ ⁘ Не съберѫ сънъмъ ихъ ѿъ кръве ⁘ Ни помѧнѫ же имени ихъ ѹстънами моими ⁘

Господъ чѫстъ достоꙗниꙗ моего и чашѫ моеѫ ⁘ Тꙑ еси ѹстъраꙗѫи достоꙗние мое мнѣ ⁘

Ѫжа допадѫ ми въ дръжавънꙑхъ ⁘ И бо достоꙗние мое дръжавъно естъ мнѣ ⁘

Благословлѧ г҃да въразѹмъшааго мѧ ⁘ Пакꙑ же и до нощи показа мѧ ѫтроба моꙗ ⁘

Прѣдизрѣхъ г҃а прѣдъ мноѫ приснⷪ : ꙗко ѡ деснѫѫ мене есть да сѧ не подвїжѫ ⁘

Сего ради възвесели[тъ] сѧ ср҃це мⷪе и възърадова сѧ ѫзꙑкъ мои ⁘ Пакꙑ же и плъть моꙗ въ[зве]селитъ сѧ на ѹпьвание ⁘

Ꙗко не ѡставиши дѹшѫ моѫ въ адѣ ⁘ Ни даси же прѣподобномѹ своемⷹ видѣти истлѣниꙗ ⁘

16

Сказалъ ми еси пѫтъ животѹ ⁘ Исъплъниши мѧ веселиꙗ съ лицемъ твоимъ ⁘ Красота въ десници твоеи до конъца ⁘

Ѹслꙑши г҃ди правъдѫ моѫ, вънъми молитвѫ моѫ ⁘ Вънѹши моление мое не въ ѹстѣхъ лъстивахъ ⁘

0тъ лица твоего сѫдъба моꙗ изꙑдетъ ⁘ Очи мои да видитѣ правинѫ ⁘

Исъкѹсилъ еси сръдъце мое, посѣтилъ мѧ еси нощиѫ ⁘ Раждеже мѧ и не ѡбрѣте сѧ въ мнѣ неправъда ⁘

Да не възглаголѧтъ ѹста моꙗ дѣлъ чловѣчъ ⁘ За словеса ѹстенъ твоихъ азъ съхранѧ пѫти жестокꙑ ⁘

стопꙑ моѫ въ стѫꙃахъ твоихъ ⁘ Да не подъвижѫтъ сѧ стопꙑ моѫ ⁘

Азъ възвахъ ꙗко ѹсълꙑша мѧ б҃гъ ⁘ Приклони ѹхⷪ твое къ мнѣ и ѹсълꙑши г҃лꙑ моѫ ⁘

Ѹдиви мⷧсти твⷪѫ сп҃аѫ ѹпъваѫщѫѫ на тѧ ⁘ 0ть противѧщиих сѧ десници твоеи

съхрани мѧ г҃и ꙗкⷪ ꙃѣницѫ ѡка ⁘ Въ кровѣ крилѹ твоею покрꙑеши мѧ

Ѡⷮ лица нечстивꙑхъ ѡсътрашищих мѧ ⁘ Враꙃи мои дѹшѫ моѫ ѹдръжашѫ ⁘

Тѹкъ свои затворишѫ, ѹста ихъ глашѫ гръдꙑнѧ ⁘

Изгонѧщии мѧ н`нѣ ѡбидѫ мѧ : ѡчи свои възложишѫ ѹклонити ѫ на земⷧѧ ⁘

Обѧсѧ мѧ ꙗкⷪ лвъ готⷪвъ на ловъ ⁘ И ꙗко скѵменъ ѡбитаѫ въ скровищихъ своихъ ⁘

Въскръсъни г҃и, вари ѫ и запъни имъ ⁘ Изъбави дѹшѫ моѫ ѿъ нечъстива ⁘

Ѡрѫжиꙗ твоего ѿъ врагъ рѫкꙑ твоеѫ ⁘ Господъ ѿъ мала ѿъ земⷧѧ раздѣли ѫ въ животѣ ихъ ⁘ И съкръвенꙑхъ твоихъ исплъни сѧ ѫтроба ихъ ⁘ Насꙑтїшѫ сѧ с҃новъ и ѡставишѫ ѡⷮлѣкъ мⷧаденъцемъ своимъ ⁘

Аз же правдоѫ ꙗвлѧ сѧ лїцѹ т҃емѹ, (н)асꙑщѫ сѧ егда ꙗвит ми сѧ слава твоꙗ ⁘

17

Възљѵблѧ тѧ г҃и крѣпости моꙗ ⁘

Г҃ъ ѹтвръждение мое и прибѣж!ще мое изъбавитеⷧ мои ⁘ Богъ мои помощъникъ мои, ѹпъваѫ на-н ⁘ Защитнкъ мои и рогъ сп҃ениꙗ моего и застѫпникъ мои ⁘

Хвалѧ призовѫ г҃а и ѿъ врагъ моихъ сп҃сѫ сѧ ⁘

Одръжашѫ мѧ болѣзни съмртънꙑѫ ⁘ И потоци безакониꙗ съмѫтишѫ мѧ ⁘

Болѣзни адовꙑ ѡбидѫ мѧ ⁘ Варишѫ мѧ сѣти съмрътънꙑѫ ⁘

И въ скръбъ моѫ призвахъ г҃а и къ б҃ѹ моемѹ взваⷯ ⁘ Ѹсълꙑша ѿъ свѧтꙑѫ цр҃ве гласъ мои ⁘ И въплъ мои прѣдъ нимъ вънидетъ въ ѹши его ⁘

И подъвижа сѧ и трепетъна бꙑстъ землѣ ⁘ И ѡснованиꙗ горъ съмѧтошѫ сѧ ⁘ И подъвижашѫ сѧ ꙗко разъгнѣва сѧ на нѧ б҃ъ ⁘

Възꙑде дꙑмъ гнѣвомъ его ⁘ И ѡгнъ ѿъ лица его въсъпланетъ сѧ ⁘ Ѫглиⷷ разъгорѣшѫ сѧ ѿъ него ⁘

И прѣклонъ н҃бса сниде и примракъ подъ ногама его ⁘

И възꙑде на херовимъ и летѣ ⁘ Лѣтѣ на кърилѹ вѣтрънѹ ⁘

И положи тъмѫ закровъ свои ⁘ Окръстъ его кровъ его ⁘ Темъна вода въ ѡблацѣхъ аерънꙑхъ ⁘

0тъ блистаниꙗ его прѣдъ нимъ ѡблаци проидѫ ⁘ Градъ и ѫглие ѡгнънии ⁘

И въсъгръмѣ съ небесе г҃ъ и вꙑшни дастъ гласъ свои ⁘

Пѹсти стрѣлꙑ своѫ и разъгъна ѫ ⁘ И млъниѫ ѹмъножи и съмѧте ѫ ⁘

И ꙗвишѫ сѧ источъници водъ ⁘ И ѿъкръшѫ сѧ ѡснованиꙗ въселенꙑѫ ⁘ Ѿъ запрѣщениꙗ твоего г҃и, ѿъ дъхновениꙗ д҃ха гнѣва твоего ⁘

Посъла съвꙑше и приѫтъ мѧ ⁘ Поѫтъ мѧ ѿъ водъ мъногъ ⁘

Избавитъ мѧ ѿъ врагъ моихъ силънь!ⷯ ⁘ И ѿъ ненавидѧщихъ мѧ, ꙗко ѹкрѣпишѫ сѧ паче мене ⁘

Варїшѫ мѧ въ д҃нъ ѡзлобениꙗ мⷪегⷪ ⁘ И бꙑстъ г҃ъ подъѫтелъ мⷪи ⁘

И възведе мѧ на широтѫ ⁘ И изъбавитъ мѧ ꙗко въсъхотѣ мѧ ⁘

И възъдастъ ми господъ по правъдѣ моеи ⁘ И по чистотѣ рѫкѹ моею въздастъ ми ⁘

Ꙗко схранихъ пѫти г҃нѧ и не нечъствовахъ ѿъ б҃а мⷪего ⁘

Ꙗко въсѧ сѫдъбꙑ его прѣдъ мноѫ ⁘ И ѡправданиꙗ его не ѿъстѫпишѫ ѡⷮ мене ⁘

И бѫдѫ непорочънъ съ нимъ ⁘ И ѡцѣщѫ сѧ ѿъ безакониꙗ моего ⁘

И възъдастъ ми господъ по правдѣ моеи ⁘ И по чистотѣ рѫкѹ моею прѣдъ ѡчима его ⁘

Съ прѣподобъномъ прѣподобенъ бѫдеши ⁘ И съ мѫжемъ неповинномъ непов!ннъ бѫдеш! ⁘

И съ изъбраномъ изъбранъ бѫдеши ⁘ И съ стропътивомъ разъвратиши сѧ ⁘

Ꙗко тꙑ љѵди съмѣринꙑѫ спасеши ⁘ И ѡчи гръдꙑхъ съмѣриши ⁘

Ꙗкⷪ тꙑ просвѣщаеш! свѣтилник мⷪ(и) г҃и ⁘ Боже мои просвѣщаеши тъмѫ моѫ ⁘

Ꙗко тобоѫ избавлѧ сѧ ѡⷮ напасти и ѡ б҃ꙃѣ мⷪем прѣлѣзѫ стѣнѫ ⁘

Б҃гъ мои непорочънъ пѫтъ его ⁘ Словеса г҃нѣ раждежена ⁘ Защитъникъ естъ всѣмъ ѹпваѫщ!м на-нъ ⁘

Ꙗко кто б҃ъ развѣ г҃а, ли кто б҃ъ развѣ б҃а нашего ⁘

Бъ прѣпоꙗсаѫи мѧ силоѫ ⁘ И положи непорочънъ пѫтъ мои ⁘

Съвръшаѫ нозѣ мои ꙗко елени : и на вꙑсокꙑх поставлѣѫ мѧ ⁘

Наѹчаѫ рѫцѣ мои на бранъ ⁘ И положи лѫкъ мѣденъ мꙑшъци моеи ⁘

И далъ м! еси защищение сп҃н!ю ⁘ И десница твоꙗ приѫтъ мѧ ⁘ И наказание твⷪе исправ!т мѧ въ конъцъ ⁘ И наказание твое само мѧ наѹчитъ ⁘

Ѹширилъ еси стопꙑ моѫ подъ мъноѫ ⁘ И не изнеможете плеснѣ мои ⁘

Поженѫ врагꙑ моѫ и постигнѫ ѫ ⁘ И не възъвращѫ сѧ дондеже исконъчаѫтъ сѧ ⁘

Скрѹши ѫ и не имѫтъ мощи постоꙗти ⁘ Падѫтъ подъ ногама моима ⁘

И прѣпоꙗсалъ мѧ еси силоѫ на бранъ ⁘ Съпѧлъ еси всѧ въстаѫщѫѫ на мѧ подъ мъноѫ ⁘

И врагъ моихъ далъ ми еси плеща ⁘ И ненавидѧщѫѫ мене потрѣби ⁘

Възъвашѫ и не бѣ спасаѫи : къ господѹ, и не ѹслꙑша ихъ ⁘

Истънѫ ѫ ꙗко прахъ прѣдъ лицемъ вѣтрѹ ⁘ И ꙗко брение пѫти поглаждѫ ѫ ⁘

Избави мѧ ѿъ прѣрѣканиꙗ љѵдъска ⁘ Поставиши мѧ въ главѫ ѫзꙑкомъ ⁘ Љѵдие тѹжди ихже не знаахъ рабⷪташѫ м! ⁘

Сълѹхомъ ѹха ѹслꙑшашѫ мѧ ⁘ С҃нве тѹждии сългашѫ ми ⁘

С҃нове тѹжⷣи ѡбетъшашѫ и ѡхръмѫ ѿъ стъꙃъ своихъ ⁘

Живъ г҃ъ и благословенъ б҃ъ мои ⁘ И възнесетъ сѧ б҃ъ сп҃ениꙗ моего ⁘

Б҃ъ даѫи мъстъ мънѣ , и ѹмѫчи љѵди подъ мноѫ ⁘

Избавителъ мои ѿъ врагъ мⷪихъ гнѣвъливꙑхъ ⁘ ѿъ въстаѫщихъ на мѧ възнесеши мѧ : ѿъ мѫжа неправедна избави мѧ ⁘

Сего ради исповѣмъ сѧ тебѣ въ ѫзꙑцѣхъ г҃и ⁘ И имени твоемѹ въспоѫ :

18

възвеличаѫ сп҃ение ц҃рѣ ⁘ И творѧ милостъ х҃ѹ своемѹ давꙑдови и сѣмени его до вѣка ⁘

Небеса исповѣдѧтъ славѫ божиѫ ⁘ Тваръ же рѫкѹ его възъвѣщаетъ [тъ] твръдъ ⁘

Дънъ дни ѿъригаетъ глаголꙑ ⁘ И нощъ нощи възъвѣщаетъ разѹмъ ⁘

Не сѫтъ рѣчи ни словеса ихъже не слꙑшѫтъ сѧ гласи ихъ ⁘

Въ въсѧ земⷧѧ изꙑдѫ вѣщаниꙗ ихъ ⁘ И въ конъцѫ въселенꙑѫ[ѫ] глаголи ихъ ⁘

Въ слънци положи село его ⁘ И тои ꙗко жених исходѧ ѿъ чрътога своего ⁘ Възърадѹетъ сѧ ꙗко исполинъ тещи пѫтъ ⁘

Отъ начѫтъка н҃бси исходъ его : и срѣтение его до конца неб҃си ⁘ И нѣстъ иже ѹкрꙑетъ сѧ ѡ-топлотꙑ его ⁘

Законъ господенъ непорочънъ ѡбращаѫ дѹшѫ ⁘ Съвѣдѣние господъне вѣрно ѹмѫжъдрѣѫ мⷧаденъцѫ ⁘

Оправданиꙗ господънѣ права веселѧща сръдъца ⁘ Заповѣдъ господънѣ изъдалече просвѣщаѫщи ѡчи ⁘

Страхъ г҃нъ прѣч҃тъ прѣбꙑваѫ вѣк вѣкѹ Сѫдбꙑ г҃нѧ истиннꙑ ѡправданиꙗ въкѹпѣ ⁘

Въжделѣна паче злата и камене драга многоцѣнна ⁘ И сълаждъша паче меда и съта ⁘

И бо рабъ твои хъранитъ ѫ ⁘ Вънегда съхранѣти въздание много ⁘

Грѣхъ паданиꙗ кто разѹмѣетъ ; ⁘ 0тъ таинь!хъ моихъ ѡчист! мѧ ⁘

И ѿъ тѹждиихъ пощѫди раба твоего ⁘ Аще ми не ѹ(до)бълѣѫтъ , тогда непорочън бѫдѫ ⁘ И ѡчищѫ сѧ ѿ грѣха велика ⁘

19

И бѫдѫтъ въ благⷪволении словеса ѹсть моихь ⁘ И поѹчение ср҃ца моего прѣд тобоѫ вꙑнѫ ⁘ Г҃и помощъниче мои, избавитељѵ мои ⁘

Ѹслꙑшꙑ тѧ гъ въ днъ печали ⁘ Защити тѧ имѧ б҃а иꙗковълѣ ⁘

Посли ти пⷪмⷪщъ ѿъ с҃тааго ⁘ И ѿъ сиѡна застѫпи тѧ ⁘

Помѧни всѣкѫ жрътвѫ твоѫ. И ѡлокавтима твⷪꙗ тѹчна бѫд! ⁘

Даждъ ти г҃ъ по ср҃цѹ твоемѹ ⁘ И весъ съвѣтъ твои исплъни ⁘

Възърадо(ѵ)емъ сѧ ѡ спасени твоемъ ⁘ И въ имѧ г҃а б҃га нашего възвеличимъ сѧ ⁘ Исплъни[тъ] г҃ъ всѣ прошениꙗ твоꙗ ⁘

Нꙑнѣ разѹмѣхъ ꙗко спаслъ естъ г҃ъ хръстъ свои ⁘ Ѹслꙑшитъ и с небеси с҃тааго своего ⁘ Въ силахъ сп҃ен!е десницѫ его ⁘

Сии на колесницахъ и си на конихъ ⁘ Мꙑ же въ имѧ г҃а б҃а нашего призъвемъ ⁘

Ти съпѧти бꙑшѫ и падѫ ⁘ Мꙑ же въстахⷪм и прости бꙑхⷪм ⁘

20

Г҃и сп҃и ц҃рѣ и ѹсълъши нꙑ , въ нже д҃нъ аще пр!зовемъ тѧ ⁘

Ги силоѫ твоеѫ възвеселитъ сѧ цръ ⁘ И ѡ сп҃ени твоемъ възърадѹетъ сѧ ꙃѣло ⁘

Желание ср҃ца его далъ мѹ еси, и хотѣние ѹстъ его нѣси его лишилъ ⁘

Ꙗко ҃варилъ еси блвениемъ благостꙑнꙑмъ ⁘ Положилъ еси на главѣ его вѣнецъ ѿъ камене драгааго ⁘

Живота проси ѹ тебе и далъ мѹ еси длъготѫ днеи в вѣкъ вѣкѹ ⁘

Велиꙗ слава его сп҃ениемъ твоимъ ⁘ Славѫ и веллѣпотѫ възъложиши на-нъ ⁘

Ꙗко даси емѹ благословение въ вѣкъ вѣка ⁘ Възвеселиши и радостиѫ съ лицемъ твⷪимъ ⁘

Ꙗко ц҃ръ ѹпъваетъ на г҃а , и милостиѫ вꙑшнѣагⷪ не пⷪдвижит сѧ ⁘

Да ѡбрѧщет сѧ рѫка твоꙗ всѣм врагⷪм ти҃мъ ⁘ Десница твоꙗ ѡбрѧщет (в)сѧ ненавидѧщѫѫ тебе ⁘

Положиши ѫ ꙗко пещъ ѡгнънѫ въ врѣмѧ лица твоего ⁘ Г҃ъ гнѣвомъ своимъ смѧтетъ ѫ , и поꙗстъ ѫ ѡгнъ ⁘

Плодъ ихъ ѿъ земѧ погѹбиши ⁘ И сѣмѧ ихъ ѿъ сꙑнъ чловѣчъскъ ⁘

Ꙗко ѹклонишѫ на тѧ злаа , Помꙑсълишѫ съвѣтꙑ ихже не възмогѫ съставити ⁘

Ꙗко положи(ши) ихъ плеща ⁘ Въ изъбꙑтъцѣхъ твоихъ ѹготⷪваеш! л!це ихь ⁘

21

Възнеси сѧ г҃и силоѫ твоеѫ ⁘ Поемъ и въспоемъ силѫ твоѫ ⁘

Б҃же б҃е мои, вънъми ми, въскѫ(ѭ) ѡстави мѧ ⁘ Далече ѿъ спасениꙗ моего словеса грѣхопадании моихъ ⁘

Б҃е мои възовѫ въ дне и не ѹслꙑшиши ⁘ И нощиѫ и не въ безѹмие мънѣ ⁘

Тꙑ же въ свѧтѣмъ живеши, хвало изъдраилева ⁘

На тѧ ѹпъвашѫ ѡ҃ци наши ⁘ Ꙋпъвашѫ, изъбавилъ ѫ еси ⁘

Къ тебѣ възвашѫ и сп҃ли сѫ сѫтъ , на тѧ ѹповашѫ и не постꙑдѣшѫ сѧ ⁘

Азъ же есмъ чръвъ и не чловѣкъ ⁘ Поношение чловѣкомъ и ѹничъжение љѵдемъ ⁘

Въси видѧщии мѧ порѫгашѫ ми сѧ ⁘ Г҃лашѫ ѹстънами , покꙑвашѫ главами ⁘

Ѹпова[и] на г҃а, да избавитъ !, И сп҃етъ ! ꙗкоже хощетъ его ⁘

Ꙗко тꙑ еси истръгꙑ мѧ ичрѣва ⁘ Ѹпъвание мое ѿъ съсъцѹ матере моеѫ ⁘

К тебѣ привръженъ есмъ из ложеснъ ⁘ 0тъ ѫтробꙑ матере моеѫ б҃ъ мои еси тꙑ ⁘ Не ѿъстѫпи ѿъ мене ꙗко скръбъ близъ ⁘

Ꙗко нѣстъ помагаѫщааго мнѣ ⁘

Обидѫ мѧ телъци мноꙃи ⁘ Юнъци тѹчни ѡдръжашѫ мѧ ⁘

Отъврѣсѧ на мѧ ѹста своꙗ ⁘ Ꙗко лъвъ въсхꙑщаѫ и рꙑкаѫ ⁘

Ꙗко вода излиꙗхъ сѧ и разꙑдѫ сѧ всѧ кости моѫ ⁘ Бꙑстъ ср҃це мое ꙗко въскъ таѫ по срѣдѣ чрѣва моего ⁘

Исъше ꙗко скѫдълъ крѣпостъ моꙗ ⁘ И ѫзꙑкъ мои пр!лъпе грътани моемъ ⁘ И въ пръстъ съмръти съведе мѧ ⁘

Ꙗко ѡбидѫ мѧ пси мноꙃи ⁘ И сънемъ злобивꙑхъ ѡсѣде мѧ ⁘ Пригвоздишѫ рѫцѣ мⷪи и нⷪꙃѣ мои ⁘

И ищисѧ всѧ кости моѫ ⁘ Ти же смотришѫ и прѣзрѣшѫ мѧ ⁘

Разъдѣлишѫ себѣ ризꙑ моѫ ⁘ И ѡ мантизмъ мои меташѫ +ѡризѣмоєиЙ?+Б жрѣбиѫ ⁘

Тꙑ же г҃и не ѹдали помощи твоеѫ ѿъ мене ⁘ На застѫпление мое призъри ⁘

Изъбави ѿъ ѡрѫжиꙗ дѹшѫ моѫ ⁘ Изъ рѫкꙑ пъсиѫ иночѫдѫѫ моѫ ⁘

Спаси мѧ ѿъ ѹстъ лъвовъ ⁘ И ѿъ рогъ инорожъ съмѣрение мое ⁘

Повѣмъ имѧ твое брати моеи ⁘ По срѣдѣ црⷦве въспоѫ тѧ ⁘

Боѫщии сѧ г҃а въсхвалите и ⁘ Въсе сѣмѧ иꙗковле прославите и ⁘ Да ѹбоитъ же сѧ ѿъ него въсе сѣмѧ изъдраилево ⁘

Ꙗко не небрѣже ни негодова молит(в)ꙑ нищааго ⁘ Ни ѿъвратилъ естъ лица твоего ѿъ мене ⁘ И егда възь!ваахъ къ немѹ, ѹслꙑшааше мѧ ⁘

Отъ тебе похвала моꙗ : въ црⷦв! велицѣ исповѣмъ сѧ тебѣ ⁘ Обѣтꙑ моѫ въздамъ г҃ви прѣдъ боѫщими сѧ его ⁘

Ꙗдѧтъ нищии и насꙑтѧтъ сѧ ⁘ И въсхвалѧть г҃а вси възꙑскаѫщии его ⁘ Жива бѫдѫтъ сръца ихъ въ вѣкъ вѣка ⁘

Помѣнѫтъ сѧ и ѡбратѧтъ сѧ къ г҃ѹ вси коньци земнии ⁘ И поклонѧтъ сѧ прѣдъ нимъ въсѣ ѡ҃чъства ѫзꙑчъска ⁘

Ꙗко г҃не естъ ц҃ръство и тои ѡбладаетъ ѫзꙑкꙑ ⁘

Ꙗсѧ и поклонишѫ сѧ въси тѹчънии земⷧѧ ⁘ Прѣд нимъ припадѫтъ вси сходѧщии въ земⷧѧ ⁘ И дѹша моꙗ томѹ живетъ.

И сѣмѧ мое поработаетъ емѹ ⁘ Въз҃вѣстите гви родъ грѧдѫи ⁘

22

И възвѣстѧⷮъ правъдѫ его ⁘ Љѵдемъ рождъшиимъ сѧ, ѫже створи г҃ъ ⁘

Гъ пасетъ мѧ и ничесо же мене не л!ш!т ⁘

Въ мѣстѣ пастъвиннѣ тѹ мѧ въсели ⁘ На водѣ покоинѣ въспитѣ мѧ ⁘

Д҃шѫ моѫ ѡбрати ⁘ Настави мѧ на стъꙃѫ правꙑѫ ⁘ Имени твоегⷪ ради ⁘

Аще бо и поидѫ по срѣдѣ сѣни съмртнꙑѫ ⁘ Не ѹбоѫ сѧ зла, ꙗко тꙑ съ мноѫ еси ⁘ Жъзлъ твои и палица твоꙗ , та мѧ ѹтѣш!сте ]⁘

Ѹготовалъ еси прѣдъ мноѫ трапезѧ прѣдъ стѫжаѫщ!им! мнѣ ⁘ Ѹмастилъ еси ѡлѣемъ главѫ моѫ ⁘ И чаша моꙗ ѹпаꙗѫщиꙗ мѧ колъ дръжавна естъ ⁘

23

И милостъ твоꙗ поженетъ мѧ въсѧ дни живота моего ⁘ И да въселѧ сѧ въ домъ г҃нъ въ длъготѫ днеи ⁘

Г҃нѣ естъ земⷧѣ и исплънение еѫ, вселенаꙗ и вси живѫщии на неи ⁘

Тои на морихъ ѡсновалъ ѫ естъ ⁘ И на рѣкахъ ѹготовалъ ѫ естъ ⁘

Кто възꙑдеть на горѫ г҃нѧ ⁘ Ли къто станетъ на мѣстѣ свѧтѣмъ его ⁘

Неповиннъ рѫкама и чисть срцемъ ⁘ Иже не приѫть на сѹе д҃шѫ своеѫ ⁘ И не клънетъ сѧ лъстиѫ искрњѵмѹ своемѹ ⁘

Съ приметъ бл҃вение ѿъ г҃а, и милостꙑнѧ ѿъ б҃а сп҃а своего ⁘

Съ родъ искѫщиимъ господа ⁘ Искѫщиихъ лица б҃а иꙗковлѣ ⁘

Възъмѣте врата кнѧꙃи ваши, и възъмѣте сѧ врата вѣчънаꙗ ⁘ И вънидетъ ц҃ръ славѣ .

Кто съ естъ ц҃ръ славѣ ⁘ Господъ крѣпокъ и силенъ , господъ силенъ въ брани ⁘

Възъмѣте врата кънѧꙃи ваши : и възъмѣте сѧ врата вѣчънаꙗ ⁘ И вънидетъ ц҃ръ славѣ .

24

Кто съ естъ ц҃ръ славѣ ⁘ Господъ силамъ, тъ естъ ц҃ръ славѣ ⁘

Къ тебѣ г҃и въздвигъ д҃шѫ моѫ ⁘

Б҃е мои, на тѧ ѹпвахъ : да не постꙑждѫ сѧ въ вѣкъ ⁘ Ни посмѣѫтъ ми сѧ враꙃи мои ⁘

И бо вси тръпѧщии тебе не постꙑдѧтъ сѧ ⁘ Да постꙑдѧтъ сѧ безаконнѹѫщии въсѹе ⁘

Пѫти твоѫ, господи , скажи ми ⁘ И стъꙃамъ твоимъ наѹчи мѧ ⁘

Настави мѧ на истинѫ твоѫ ⁘ И наѹчи мѧ , ꙗко тꙑ еси б҃ъ сп҃съ мои ⁘ И тебе тръпѣхъ въсъ д҃нъ ⁘

Помѧни щедротꙑ твоѫ г҃и : и милости твоѫ ꙗко ѿъ вѣка сѫтъ ⁘

Грѣхъ юности моеѫ и невѣдѣниꙗ моего не помѣни ⁘ По милости твоеи помѧни мѧ тꙑ ⁘ Благостꙑнѧ тво(е)ѫ ради, господи ⁘

Благ҃ъ и правъ гъ ⁘ Сего ради закон дастъ съгрѣшаѫщиимъ на пѫти ⁘

Наставитъ кротъкꙑѫ на сѫдъ : наставитъ кротъкꙑѫ пѫтемъ своимъ ⁘

Въси пѫтъе г҃ни милостъ (и) истина ⁘ Възꙑскаѫщиимъ завѣта его и съвѣдѣнии его ⁘

Имени твоего ради , г҃и : и ѡцѣст! грѣхъ мои : велъи бо естъ ⁘

Кто естъ чловѣкъ боѫи сѧ господа : Законъ поставитъ емѹ на пѫти иже изъволи ⁘

Д҃ша его въ благꙑхъ въдворитъ сѧ ⁘ И сѣмѧ его наслѣдитъ земⷧѧ ⁘

Дръжава г҃ъ боѫщиимъ сѧ его ⁘ И завѣтъ его ꙗвитъ имъ ⁘

Ѡчи мои вꙑнѫ къ господѹ ⁘ Ꙗко тъи истръгънетъ ѿъ сѣти ноꙃѣ мои ⁘

Призъри на мѧ и помилѹи мѧ : ꙗко иночѫдъ (и) нищъ есмъ азъ ⁘

Съкръби ср҃ца моего ѹмножишѫ сѧ ⁘ Ѿъ бѣдъ моихъ избави мѧ ⁘

Виждъ съмѣрение мое и трѹдъ мои ⁘ И ѿъпѹсти въсѧ грѣхꙑ моѫ ⁘

Виждъ врагꙑ моѫ ꙗко ѹмножишѫ сѧ ⁘ И ненавидѣниемъ неправедъномъ ? възненавидѣшѫ мѧ ⁘

Съхрани д҃шѫ мⷪѫ, изъми мѧ ⁘ Да не постꙑждѫ сѧ, ꙗко ѹповахъ на тѧ ⁘

Незлобиви и правии прилѣплѣахѫ сѧ мнѣ : ꙗко потръпѣхъ тебе , г҃и ⁘

25

Избави б҃е и҃лѣ ѿъ всѣхъ скрбеи его ⁘

Сѫди ми г҃и, ꙗко азъ незлобоѫ моеѫ ходихъ : и на г҃а ѵпъваѫ не изнемⷪгѫ ⁘

Искѹси мѧ г҃и и истѧжи ми ⁘ Раждъꙃи ѫтробѫ моѫ и ср҃це мое ⁘

Ꙗко милостъ твоꙗ прѣдъ ѡчима моима естъ ⁘ И ѹгодихъ въ истинѣ твоеи ⁘

Не сѣдъ съ сънъмомъ сѹетънꙑмъ ⁘ И съ законопрѣстѫпънꙑми не вънидѫ ⁘

Възненавидѣхъ црⷦве лѫкавꙑхъ ⁘ И съ нечъстивꙑими не сѧдѫ ⁘

Ѹмꙑѫ в непов!нънꙑхъ рѫцѣ мои ⁘ И ѡбидѫ ѡлътаръ твои господи ⁘

Да ѹслꙑшѫ глаⷭ хвалꙑ твоеѫ ⁘ И исповѣмъ всѣ чюдеса твоꙗ ⁘

Господи възљѵбихъ красотѫ домѹ твоего ⁘ И мѣсто въселениꙗ славꙑ твоеѫ ⁘

Не погѹби с нечъстивꙑми д҃шѫ моеѫ ⁘ И съ мѫжи кривꙑ живота моего ⁘

Въ нихъже рѫкѹ безакониꙗ сѫтъ : и десн!ца ихъ исплъни сѧ мъздꙑ ⁘

Азъ же незлобоѫ моⷷѫ ходихъ ⁘ Изъбави мѧ господи и помилѹи мѧ ⁘

26

Нога моꙗ ста на правотѣ ⁘ Въ црⷦвахъ блⷭвѧ тѧ г҃и ⁘

Г҃ъ просвѣщение мое и сп҃ителъ мⷪи, кого сѧ ѹбⷪѫ ⁘ Г҃ъ защитителъ животѹ мⷪемѹ, ѿъ когⷪ сѧ ѹстрашѫ ⁘

Егда приближѫтъ сѧ на мѧ злобѹѫщии сънѣсти плътⷷи моихъ ⁘ Сътѧжаѫщии ми враꙃи мои ти изънемогѫ и падѫ ⁘

Аще ѡплъчитъ сѧ на мѧ плъкъ, не ѹбоит сѧ ср҃це мⷪе ⁘ Аще въстанетъ на мѧ бранъ, на-нъ азъ ѹпъвахъ ⁘

Единого просихъ ѿъ г҃а, того възищѫ ⁘ Да живѫ в домꙋ г҃ни всѧ дни живота моего ⁘ Да зърѧ красотꙑ господънѧ ⁘ И посѣщаѫ въ црⷦве с҃тꙑѫ его ⁘

Ꙗко съкрꙑ мѧ въ кровѣ своемъ въ д҃(н)ъ зъла моего ⁘ Покрꙑ мѧ въ таинѣ крова своего ⁘ На каменъ възнесе мѧ ⁘

И ннѣ се възнесе главѫ моѫ на врагꙑ моѫ ⁘ Ѡбидъ и пожръхъ въ кровѣ его : жрътвѫ хвалениꙗ и въскликновениꙗ ⁘ Поѫ и въспоѫ господеви ⁘

Ѹслꙑши г҃и глаⷭ мⷪи имже взваⷯ ⁘ Помⷧѹи мѧ и ѹсълꙑши мѧ.

тебѣ ре҃че срце мое, г҃а възꙑщѫ ⁘ Възꙑска тебе лице мое : лица твоег҃о ги възищѫ ⁘

Не ѿъвръꙃи мене ѡⷮ л!ца твоегⷪ ⁘ И не ѹклони сѧ гнѣвомъ ѿъ раба твоего ⁘ Помощъникъ ми бѫди и не ѿъвръꙃи мене ⁘ И не прѣзри мене , б҃е сп҃ситељѵ мⷪи ⁘

Ꙗко ѿ҃цъ мои и мати моꙗ ѡстависта мѧ а г҃ъ мѧ приѫтъ ⁘

Законъ положи мьнѣ г҃и въ пѫтъ твои ⁘ И настави мѧ на стѫꙃѫ правѫѫ ⁘ Врагъ моихъ ради

не прѣдаждъ мене въ рѫцѣ стѧжаѫщиимъ ми ⁘ Ꙗко въсташѫ на мѧ съвѣдѣтеле неправедъни ⁘ И сълъгашѫ неправъдѫ себѣ ⁘

Вѣроѫ видѣти благаа г҃нѣ на земи живꙑхъ ⁘

27

Потръпи господа : Мѫжаи сѧ и да крѣпитъ сѧ ср҃це твое ⁘ И потръпи г҃а ⁘

К тебѣ г҃и възⷪвѫ, б҃е мⷪи не прѣмъⷧчи ѡⷮ мене ⁘ Еда когда прѣмлъчиши ѡⷮ мене ⁘ И ѹподоблѧ сѧ съ низъходѧщиими въ ровъ ⁘

Ѹсль!ши г҃и глаⷭ молитвꙑ моеѫ , егда молѧ сѧ къ тебѣ БАР ⁘ Егда въздѣѫ рѫцѣ мои къ црⷦви с҃тѣи твоеи ⁘

Не привлѣци мене съ грѣшъникь! ⁘ И съ творѧщиими неправъдѫ не погѹби мене ⁘ Глаголѧщиими миръ съ искръниими своими , зло же въ ср҃цихъ ихъ ⁘

Даждъ имъ г҃и по дѣломъ ихъ ⁘ И по злобѣ начинание ихъ ⁘ По дѣломъ рѫкѹ ихъ даждъ имъ ⁘ Въздаждъ въздаание ихъ имъ ⁘

Ꙗко не разѹмѣшѫ дѣлъ господенъ ⁘ И дѣлъ рѫкѹ его ⁘ Разориши ѫ и не съꙃиждеши их ⁘

Бл҃нъ г҃ъ ꙗко ѹслꙑша глаⷭ молитвꙑ моеѫ ⁘

Г҃ъ помⷪщи!кь мⷪи и защит!тель мⷪи ⁘ На того ѹпъва срце мое и помощъ ми бꙑстъ -Й?+Б ⁘ И процвъте плътъ моꙗ ⁘ И волеѫ моеѫ испⷪвѣмъ сѧ емѹ ⁘

Г҃ъ ѹтвръждение љѵдемъ своимъ ⁘ И защитителъ сп҃ениемъ х҃а своего естъ ⁘

28

Сп҃си г҃и љѵди своѫ и бл҃ви достоꙗние свое ⁘ И ѹпаси ѫ и възми ѫ до вѣка ⁘

Принесѣте господеви с҃нове божии ⁘ Принесѣте господеви сꙑнꙑ ѡвънѧ ⁘ Принесѣте господеви славѫ и чъстъ ⁘

Принесѣте господеви славѫ имени его ⁘ Поклоните сѧ господеви въ дворѣ с҃тѣмъ его ⁘

Гласъ господенъ на водахъ ⁘ Богъ славѣ възъгръмѣ ⁘ Господъ на водахъ многахъ ⁘

Гласъ господенъ въ крѣпости ⁘ Гласъ господенъ въ велълѣпотѣ ⁘

Гласъ господенъ скрѹшаѫщааго кедърꙑ ⁘ И съкрѹшитъ господъ кедрꙑ ливанѧ ⁘

И истънитъ ѫ ꙗко телецъ ливанъскꙑ ⁘ И възъљѵби нꙑ ꙗко снъ инорожъ ⁘

Глаⷭ г҃нъ просѣкаѫщааго пламенъ ѡгнѣ ⁘

Гласъ господенъ стрѧсаѫщааго пѹстꙑнѧ ⁘ И стрѧсетъ г҃ъ пѹстꙑнѧ гадъскѫѫ ⁘

Гласъ господенъ съвръшаѫщааго елени ⁘ И ѿъкрꙑетъ дѫбравꙑ ⁘ И въ цръкви его всѣкъ иже глаголетъ славѫ ⁘

Господъ потопъ насѣлѣетъ ⁘ И сѣдитъ г҃ъ ц҃ръ въ вѣкъ ⁘

29

Господъ крѣпостъ љѵдемъ своимъ дасть ⁘ Г҃ъ бл҃витъ љѵди своѫ миромъ ⁘

Възнесѫ тѧ г҃и, ꙗко подъѫтъ мѧ ⁘ И нѣси възвеселиль врагъ моихъ ѡ мнѣ ⁘

Г҃и б҃е мои, възвахъ к тебѣ , исцѣлилъ мѧ еси ⁘

Г҃и възведе ѿъ ада д҃шѫ моѫ ⁘ Сп҃ълъ мѧ еси ѿъ низходѧщиихъ въ рⷪвъ ⁘

Поите господеви вси прѣподобнии его ⁘ Исповѣдаите памѧтъ с҃тꙑнѧ его ⁘

Ꙗко гнѣвъ въ ꙗрости его и животъ въ вⷪл! его ⁘ Вечеръ ѹдворитъ сѧ плачъ ⁘ И заѹтра радостъ ⁘

Азъ же рѣхъ въ ѡбилии мⷪемъ не подвижѫ сѧ въ вѣкъ ⁘

Г҃и волеѫ твоеѫ подаждъ добротѣ мⷪеи с!лѫ ? ⁘ Отъвратилъ же еси лице свое твое и бꙑхъ смѫщен ⁘

Къ тебѣ г҃и възовѫ и къ б҃ѹ моемѹ помолѧ сѧ ⁘

Каа полъꙃа въ кръви моеи, егда сънидѫ въ истълѣние ⁘ Е[г]да исповѣстъ ти сѧ пръстъ, ли възвѣстить истинѫ твоѫ ⁘

Слꙑша г҃ъ и помилова мѧ ⁘ Г҃ъ бꙑстъ помощъникъ мои ⁘

Обратилъ еси плачъ мои на радостъ мнѣ ⁘ Растръга врѣтище мое и прѣпоꙗса мѧ веселиемъ ⁘

30

Да въспоетъ тебѣ слава моꙗ и не ѹмили сѧ ⁘ Г҃и б҃е мои въ вѣкь! исповѣм сѧ тебѣ ⁘

На тѧ г҃и ѹпъвахъ , да не постꙑждѫ сѧ въ вѣкъ ⁘ Правдоѫ твⷪеѫ избави мѧ и !зми мѧ ⁘

Приклони ѹхо твое къ мнѣ и ѹѫдри изѧти мѧ ⁘ Бѫди ми въ богъ защитителъ ⁘ И въ мѣсто прибѣжищѹ спаси мѧ ⁘

Ꙗко дръжава мⷪꙗ и пр!бѣж!щⷷ мⷪе есї ть! ⁘ Имени твоего ради наставиши мѧ и прѣпитѣеши мѧ ⁘

Изведеши мѧ ѿъ сѣти сеѫ ѫже скрꙑшѫ мънѣ ⁘

Ꙗко тꙑ еси защ!тителъ мои г҃и , в рѫцѣ твои прѣдамь д҃хъ мои ⁘ Избавилъ мѧ еси г҃и бе҃ истинѣ ⁘

Възненавидѣ хранѧщѫѫ сѹетънаа за тщее ⁘ Азъ же на г҃а ѹпъвахъ .

възърадѹѫ сѧ и възвеселѧ сѧ ѡ милости твоеи ⁘ Ꙗко призърѣ на съмѣрение мое ⁘ Сп҃слъ еси ѿъ бѣдъ д҃шѫ моѫ ⁘

И нѣси мене затворилъ в рѫкахъ вражиꙗхъ ⁘ Поставилъ еси на пространѣ ноꙃѣ мои ⁘

Помилѹи мѧ г҃и ꙗко скръблѧ ⁘ Съмѧте сѧ ꙗростиѫ ѡко мое ⁘ Дѹша моꙗ и ѫтроба моꙗ ⁘

Ꙗкⷪ ѡскѫдѣ бⷪлѣзн!ѫ ж!вⷪт мⷪи и лѣта мⷪꙗ въздꙑханиемъ ⁘ Изнеможе нищетоѫ крѣпостъ мⷪꙗ ⁘ И кⷪст! мⷪѫ смѧтошѫ сѧ ⁘

Паче въсѣхъ врагъ моихъ бꙑхъ +вꙖр поношению ⁘ И сѫсѣдомъ моимъ ꙃѣло , и страхъ знаемꙑмъ моимъ ⁘ Видѧщеи мѧ вон бѣжашѫ ѡⷮ мене ⁘

Забьвенъ бꙑхъ ꙗко мрътвꙑ ѿъ сръ(дъ)ца ⁘ Бꙑхъ ꙗко съсѫдъ погѹбленъ ⁘

Ꙗко слꙑшахъ гаждание много живѫщиихъ ѡкръстъ ⁘ Егда събираахѫ сѧ кѹпно на мѧ приѫти д҃шѫ мⷪѫ съвѣщашѫ ⁘

Азъ же на тѧ г҃и ѹпъвахъ рѣхъ тꙑ еси б҃ъ мои ⁘

Въ рѫкѹ твоею жрѣбъи мои ⁘ Избави мѧ изъ рѫкꙑ врагъ моихъ и ѿъ гонѧщиихъ мѧ ⁘

Процвѣти лице твое на раба твоего ⁘ И сп҃и мѧ милостиѫ твоеѫ ⁘

Г҃и да не постꙑждѫ сѧ ꙗко ѹпⷪвахъ на тѧ ⁘ Да постꙑдѧтъ сѧ нечъстивии и снидѫтъ вь адъ ⁘

Нѣмꙑ да бѫдѫтъ ѹстънꙑ лъстивꙑѫ ⁘ Глѧщѫѫ на праведънааго безаконие ⁘ Гръдꙑнеѫ и ѹничъжениемъ ⁘

Колъ много множъство благости твоеѫ господи ⁘ Ѫже скрꙑ боѫщиимъ сѧ тебе ⁘ Съвръшилъ еси ѹпъваѫщѫѫ на тѧ ⁘ Прѣдъ сꙑнꙑ чловѣчъскꙑ ⁘

Съкрꙑеши ѫ въ таинѣ лица твоего ⁘ Отъ мѧтежа ч҃лча покрꙑеши ѫ ⁘ Въ кровѣ ѿъ прѣрѣканиꙗ ѫзꙑкъ ⁘

Благословень г҃ъ ꙗко ѹдивилъ естъ милостъ своѫ въ градѣ ѡбъстоꙗн!ꙗ ⁘

Азъ же рѣхъ въ ѹжасѣ моемь ѿъвръженъ есмъ ѿъ лица ѡч(и)ю твоею ⁘ Сего ради ѹслꙑша глаⷭ мⷧтвꙑ моеѫ : егда възвахъ к тебѣ ⁘

Възљѵбите г҃а вси прѣпоⷣбнии его ⁘ Ꙗко истинꙑ възискаетъ г҃ъ ⁘ И въздаетъ творѧщиимъ излиха гръдꙑнѧ ⁘

31

Мѫжаите сѧ, да крѣпитъ сѧ ср҃це ваше, въси ѹпъваѫщии на г҃а ⁘

Блажени имъже ѡⷮпѹщена безакониꙗ : и имъже прикришѫ сѧ грѣс! иⷯ ⁘

Блаженъ мѫжъ емѹже не въмѣнитъ г҃ъ грѣха ⁘ Ни же естъ въ ѹстѣхъ его лъсти ⁘

Ꙗко ѹмⷧъчахъ, ѡбетъшашѫ кости моѫ ⁘ Зовѫщѹ ми въсъ денъ ⁘

Ꙗко д҃нъ и нощъ ѿѧготѣ на мѧ рѫка твоꙗ ⁘ Възъвратихъ сѧ на страстъ , егда ѹнъзе ми трънъ ⁘

Безакониꙗ моꙗ познахъ и грѣха моего не покрꙑхъ ⁘ Рѣхъ : исповѣмъ на мѧ безаконние мое г҃ви ⁘ И тꙑ ѿъпѹстиши нечъсти ср҃ца мⷪего ⁘

За тѫ помолитъ сѧ тебѣ всѣкъ прѣподобнꙑи въ врѣмѧ потрѣбъно ⁘ Обаче въ потопѣ водъ много : къ немѹ не приближитъ сѧ ⁘

Ть! еси прибѣжище мое ѿъ скръби ѡдръжѫщѫѫ мѧ ⁘ Радостъ моꙗ изьбави мѧ ѿъ ѡбидѫщиихъ мѧ ⁘

Въразꙋмⷧѧ тѧ и наставлѧ тѧ въ пѫто-съ въ-нъже поидеши ⁘ Ѹтъвръждѫ на тѧ ѡчи мои ⁘

Не бѫдѣте ꙗко кони и мъскꙑ имъже нѣстъ разѹма ⁘ Бръздами и ѹздоѫ чељѵсти ихъ въстѧгнеши не приближаѫщиимъ сѧ къ тебѣ .

многꙑ ранꙑ грѣшъноѡмѹ ⁘ Ѹпъваѫщааго же на г҃а милостъ ѡбидетъ ⁘

Възъвеселите сѧ ѡ г҃и и радѹите сѧ праведънии ⁘ И хвалите сѧ вси правии ср҃цемъ ⁘

32

Радѹите сѧ праведънии ѡ г҃дѣ ⁘ Правꙑмъ поⷣбаетъ пⷪхвала ⁘

Исповѣдаите сѧ господеви въ гѫсълъхъ ⁘ Въ псалътꙑри десѧтъстърѹннѣ поите емѹ ⁘

Въспоите емѹ пѣснъ новѫ ⁘ Добрѣ поите емѹ въсклицан!ем ⁘

Ꙗко право слово господъне ⁘ И въсѣ дѣла его въ вѣрѣ ⁘

Љѵбитъ милостꙑнѧ и сѫдъ господъ ⁘ Милости господънѧ исплънъ земⷧѣ ⁘

Словесемъ г҃немъ неб҃са ѹтвръдишѫ сѧ ⁘ И д҃хомъ ѹстъ его всѣ сила ихь ⁘

Събираѫ ꙗко въ мѣхъ водꙑ моръскꙑѫ ⁘ Полагаѫи въ скровищихъ бездънꙑ ⁘

Да ѹбоитъ сѧ господа всѣ земⷧѣ ⁘ Ѿъ него же пⷪдъвижѫтъ сѧ вси живѫщии по вселенѣи ⁘

Ꙗко тои рече и бꙑшѫ ⁘ Тои повелѣ и създашѫ сѧ ⁘

Гъ разарѣетъ съвѣтъ ѫзꙑкъ ⁘ Отъмѣтаетъ же мꙑсли љѵдеи : и ѿметаеть съвѣть кьнѧць ⁘

Съвѣть же г҃нъ въ вѣкъ прѣбꙑваетъ ⁘ Мꙑсли же ср҃ца его въ родъ и родъ ⁘

Блаженъ ѫзꙑкъ емѹже есть г҃ъ б҃ъ его ⁘ Љѵди ѫже изъбра въ достоꙗние себѣ ⁘

Съ неб҃се призърѣ г҃ъ -Й?+Б ⁘ Видѣти всѧ сꙑнꙑ ч҃лчѫ ⁘

Съ готовааго жилища своего ⁘ Призрѣ на всѧ живѫщѫѫ на земи ⁘

Създавꙑ единъ ср҃ца ихъ ⁘ Разѹмѣваѫи всѣ дѣла ихъ ⁘

Не спасетъ сѧ царъ многоѫ силоѫ ⁘ Исполинъ не спасетъ сѧ множъствомъ крѣпости своеѫ ⁘

Лъжъ конъ въ спасение ⁘ Въ множъствѣ же силꙑ своеѫ не сп҃етъ сѧ ⁘

Се ѡчи г҃ни на боѫщиихъ сѧ его ⁘ И на ѹпъваѫщѫѫ на милостъ его ⁘

Изъбавити ѡⷮ смръти д҃шѫ ихъ ⁘ И прѣпитѣти ѫ въ гладъ ⁘

Д҃ша же наша чаетъ г҃а ⁘ Ꙗкⷪ пⷪмⷪщъникъ и защ!тн!кь н҃шъ естъ ⁘

Ꙗко ѡ немъ възвеселитъ сѧ ср҃це наше ⁘ И въ имѧ с҃тое егⷪ ѹпъвахомъ ⁘

33

Бѫди г҃и милостъ твоꙗ на насъ ꙗкоже ѹпъвахомъ на тѧ ⁘

Бл҃вѧ{щѫ} г҃а на всѣко врѣмѧ ⁘ Вꙑнѫ хвала его въ ѹстѣхъ моихъ ⁘

0 г҃и похвалитъ сѧ дѹша моꙗ ⁘ Да ѹслꙑшѫть кротции и възвеселѧтъ сѧ ⁘

Възвеличите г҃а съ мъноѫ ⁘ И възънесѣмъ имѧ его въкѹпѣ ⁘

Възискахъ господа и ѹслꙑша мѧ ⁘ И ѿъ въсѣхъ скръбеи моихъ изъбав! мѧ ⁘

Пристѫпите къ немѹ и просвѣтите сѧ ⁘ И лица ваша не постꙑдѧтъ сѧ ⁘

Нищꙑ съ възъва ⁘ И господъ ѹсълꙑша и ⁘ И ѿъ въсѣхъ скръбеи его спасе и ⁘

Ѡплъчитъ сѧ аг҃глъ г҃нъ ѡкрⷭтъ боѫщиихъ сѧ его и изъбавитъ ѫ ⁘

Въкѹсите и видите ꙗко бл҃гъ г҃ъ ⁘ Блаженъ мѫжъ иже ѹпъваетъ на-нъ ⁘

Боите сѧ г҃а вси с҃тии его ⁘ Ꙗко нѣстъ лишениꙗ боѫщи!мъ сѧ его ⁘

Богатии ѡбнищашѫ и възлъкашѫ ⁘ А възищѫщии г҃а не лишѫтъ сѧ всѣкого добра ⁘

Придѣте чѫда пⷪслѹшаите мене. Страхѹ г҃њѵ наѹчѫ вꙑ ⁘

Кто естъ ч҃лкъ хотѧи животѹ , љѵбѧи дни видѣти добрꙑ ⁘

ꙋдръжи ѫз҃къ свои ѿъ зла : и ѹстънꙑ твⷪѫ не г҃лати лъсти ⁘

Ѹклони сѧ ѿъ зла и створи добро ⁘ Възꙑщи мира и пожени и ⁘

Очи г҃ни на праведънꙑѫ : и ѹши его въ молитвѫ ихъ ⁘

Лице же господъне на творѧщѫѫ злаа ⁘ Потрѣбитъ ѿъ земⷧѧ памѧтъ ихъ ⁘

Възвашѫ праведни и г҃ъ ѹсълꙑша ѫ ⁘ И ѿъ всѣхъ печалеи ихъ избави ѫ ⁘

Близъ естъ г҃ъ скрѹшенꙑм ср҃цемъ : и смѣренъѭ д҃мъ сп҃тъ ⁘

Многꙑ скръби праведъ{нъ}!мъ и ѿъ всѣхъ ихъ изъба{вї}тъ ѫ г҃ъ ⁘

Съхрѣнѣетъ г҃ъ всѧ кости ихъ : ни едина ѿъ нихъ не скрѹшитъ сѧ ⁘

Съмръть грѣшъникомъ љѵта ⁘ И ненавидѧщеи праведънааго прѣгрѣшѫтъ ⁘

34

Избавитъ г҃ъ дѹшѫ рабъ своихъ ⁘ И не прѣгрѣшѫтъ вси ѹпъваѫщии на-нъ ⁘

Сѫди г҃и ѡбидѫщиимъ мѧ : възъбрани борѧщиимъ сѧ съ мноѫ ⁘

Приими ѡрѫжие и щитъ и въстани въ помощъ мнѣ ⁘

Исѹни ѡрѫжъе и завъри прѣдъ гонѧщиими мѧ ⁘ Ръци дѹши моеи сп҃ение твое есмъ азъ ⁘

Да пⷪстꙑдѧт сѧ и пⷪсрамⷧѣѫтъ сѧ искѫщии д҃шѫ моеѫ ⁘ Да възвратѧтъ сѧ въспѧтъ и постꙑдѧт сѧ мꙑслѧщии злаа мнѣ ⁘

Да бѫдѫтъ ꙗко прахъ прѣдъ лицемъ вѣтрѹ ⁘ И аг҃глъ господенъ сътѫжаѫ имъ ⁘

Бѫди пѫтъ ихъ тъма и плъзъкъ ⁘ И аг҃глъ господенъ поганѣѫ ѫ ⁘

Ꙗко спꙑти скрꙑшѫ мнѣ пагѹбѫ д҃шѫ свⷪѫ ⁘ Въ сѹе поносишѫ д҃ши моеи ⁘

Да придетъ им сѣтъ ѫже не съвѣдѧтъ ⁘ И лъстъ ѫже съкрꙑшѫ ѡбъметъ ѫ ⁘ И въ сѣтъ да въпадѫтъ въ нѧ ⁘

Д҃ша же моꙗ възърадѹетъ сѧ на г҃а ⁘ Насладитъ сѧ ѡ сп҃ении его ⁘

Въсѧ кости моѫ рекѫтъ : г҃и г҃и кто подобенъ тебѣ ⁘ Избавлѣѫ нища изъ рѫкꙑ крѣплъшиихъ его ⁘ И нища и ѹбога ѿъ расхꙑщаѫщиихъ его ⁘

Въставъшии на мѧ съвѣдѣтели неправедъни : ихъже не съвѣдѣахъ въпрашаахѫ мѧ ⁘

Въздаахѫ ми злаа въз добраа ⁘ И бещѫдие дѹши моеи ⁘

Азъ же вънегда ѡни ѡгавие творѣахѫ ми ѡблачаахъ сѧ въ врѣтище ⁘ И съмѣрихъ постомъ дѹшѫ моѫ ⁘ И молитва моꙗ въ нѣдра моꙗ възъврати сѧ ⁘

Ꙗко искръњѵмѹ и ꙗкⷪ братѹ нашемѹ тако ѹгаждаахъ ⁘ Ꙗкⷪ плачѫ и сѣтѹѫ такⷪ смѣрѣах сѧ ⁘

И ѡ мнѣ възвеселишѫ сѧ и събрашѫ сѧ ⁘ Събрашѫ сѧ на мѧ ранꙑ и не чюхъ ⁘ Разъдѣлишѫ сѧ и не ѹмилишѫ сѧ ⁘

Мѫчишѫ мѧ, подрѣжашѫ ѡскорбиша БАР мѧ подрѣжаниемь ⁘ Скръжъташѫ на мѧ зѫбꙑ своими ⁘

Г҃и къгда ѹзъриши ⁘ Ꙋстрѹи д҃шѫ мⷪѫ ѿъ злобꙑ ихъ ⁘ Отъ лъвъ инⷪчѫдѫѫ моѫ ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ г҃и въ цръкви мноꙃѣ ⁘ Въ љѵдъхъ тѧжъцѣхъ въсъхвалѧ тѧ ⁘

Да не порадѹѫтъ ми сѧ вражъдѹѫщии мнѣ безъ правъдꙑ ⁘ Ненавидѧщии мене спꙑти и БАР помꙑꙃаѫщеи ѡчима ⁘

Ꙗко мнѣ ѹбо миръно глаголаахѫ : и на гнѣвъ лъсти помꙑшлѣахѫ ⁘

Раширишѫ на мѧ ѹста своꙗ ⁘ Рѣшѫ благо же, благо же, видѣстѣ ѡчи наши ⁘

Видѣлъ еси г҃и , не прѣмлъчи : г҃и не ѿъстѫпи ѿъ мене ⁘

Въстани г҃и и вънъми сѫдъ мои ⁘ Б҃же мои и г҃и мⷪи , на пърѧ моѫ ⁘

Сѫди ми господи по правъдѣ моеи : г҃и б҃е мои да не порадѹѫт м! сѧ ⁘

Да не рекѫтъ въ ср҃цихъ своихъ : благо же, благо же д҃ши нашеи ⁘ Ни рекѫтъ : пожръхомъ и ⁘

Да постꙑдѧтъ сѧ и посрамⷧѣѫтъ сѧ въкѹпѣ : радѹѫщии сѧ зломъ моимъ ⁘ Да ѡблѣкѫтъ сѧ въ стѹдъ и въ сърамъ велърѣчюѫщии на мѧ ⁘

Да възърадѹѫтъ сѧ и възвеселѧт сѧ хотѧще правьдѣ моеи ⁘ И г҃лѧть пр!сно , да взвел!ч!т сѧ г҃ъ ⁘ Хотѧщии мирѹ рабѹ емѹ ⁘

35

И ѫзꙑкъ мои поѹчитъ сѧ правдѣ твоеи ⁘ Въсъ денъ въ хъвалѫ твоѫ ⁘

Рече законопрѣстѫпъникъ да съгрѣшаетъ въ себѣ ⁘ Нѣстъ бо страха божиꙗ прѣдъ ѡчима его ⁘

Ꙗко вълъсти прѣдъ нимъ ⁘ Обрѣсти безаконие свое и възъненавидѣти ⁘

Глаголи ѹстъ его безаконие и лъсть ⁘ Не изъволи разѹмѣти да ѹблажитъ ! ⁘

Безаконие помꙑсли на ложи своемъ ⁘ Ста на всѣкомъ пѫти не блаꙃѣ ⁘ 0 зълобѣ же не негодова ⁘

Господи на небеси милостъ твоꙗ : и истина твоꙗ до ѡблакъ ⁘

Правъда твоꙗ ꙗко горꙑ божиѫ ⁘ Сѫдъбꙑ твоѫ бездъние много ⁘ Чловѣкꙑ и скотꙑ спасеши господи ⁘

Ꙗко ѹмножилъ еси мⷧстъ твоѫ б҃же ⁘ С҃нове ч҃лчи на кровъ крилѹ твоею надѣѫтъ сѧ ⁘

Ѹпиѫтъ сѧ ѿъ ѡбилиꙗ домѹ твоего ⁘ И потокомъ пищѫ твоеѫ напоиши ѫ ⁘

Ꙗко ѹ тебе естъ источъникъ животѹ ⁘ Въ свѣтѣ твоемъ ѹзъримъ свѣтъ ⁘

Подаждъ милостъ твоѫ вѣдѧщиимъ тѧ ⁘ И правъдѫ твоѫ правꙑмъ сръцемъ ⁘

Да не придетъ мнѣ нога гръдꙑнѧ ⁘ И рѫка грѣшнича да не подвижитъ мене ⁘

36

Тѹ падѫтъ вси творѧщїи безакⷪн!е ⁘ Изъриновени бꙑшѫ и не могѫтъ стати ⁘

Не ревънѹи лѫкавꙑмъ ⁘ Ни завиди творѧщиимъ безакон!е ⁘

Зане ꙗко трѣва ѫдро исъшѫтъ : и ꙗко зелие злака скоро ѡⷮпадаѫть ⁘

Ꙋпъваи на господа и твори благостꙑнѧ ⁘ И насели земⷧѧ и ѹпасеши сѧ въ богатъстви еѫ ⁘

Наслѣди сѧ г҃ви : и дастъ ти прошен!е ср҃ца т҃его ⁘

Отъкрꙑ къ господѹ пѫтъ твои ⁘ И ѹпъваи на-нъ и тои стъворитъ ⁘

Изведетъ ꙗко свѣтъ правъдѫ твоѫ ⁘ И сѫдъбѫ твоѫ ꙗко полѹ дне ⁘

Повини сѧ господеви , ѹмоли и ⁘ Не ревънѹи спѣѫщоѡмѹ пѫтемъ своимъ ⁘ Ч҃лкѹ твⷪрѧщѹ законопрѣстѫпление ⁘

Прѣстани ѿъ гнѣва и ѡстави ꙗростъ ⁘ Не ревнѹи ꙗко лѫкавновати ⁘

Зане лѫкавнѹѫщии потрѣбѧтъ сѧ ⁘ Тръпѧщии же г҃а ти ѡбладаѫтъ земⷧеѫ ⁘

И еще мало и не бѫдетъ грѣшъника ⁘ И възꙑщеши мѣста его и не ѡбрѧщеши ⁘

Кротъции же наслѣдѧтъ землѧ ⁘ И наслѣдѧтъ сѧ на множъстъвѣ мирѹ ⁘

Назираетъ грѣшънꙑ праведънааго ⁘ И поскръжещетъ на-нъ зѫбꙑ своими ⁘

Г҃ъ же посмѣетъ сѧ емѹ ⁘ Зане прозритъ ꙗко придетъ денъ его ⁘

Орѫжие изъвлѣшѫ грѣшници ⁘ Налѧшѫ лѫкъ свои ⁘ Състрѣлѣти нища и ѹбогааго ⁘ Заклати правꙑѫ ср҃цемъ ⁘

Ѡрѫжие ихъ вънидетъ въ сръца ихъ ⁘ И лѫци ихъ съкрѹшѫтъ сѧ ⁘

Лѹче малое праведникови : паче богатъства грѣшнꙑхъ мнⷪга ⁘

Ꙗко мꙑшъцѫ грѣшънꙑхъ скрѹшѫтъ сѧ ⁘ Ꙋтвръждаетъ же праведънꙑѫ г҃дъ -Й?+Б ⁘

Съвѣстъ г҃ъ пѫтъ праведънꙑхъ ⁘ И достоꙗние ихъ въ вѣкъ бѫдетъ ⁘

Не постꙑдѧтъ сѧ въ врѣмѧ љѵто ⁘ И въ денъ гладю насꙑтѧтъ сѧ ⁘

Ꙗко грѣшъници погꙑбнѫтъ ⁘ Враꙃи же г҃ни кѹпно прославити сѧ имъ и възнести : ищазаѫщии ꙗко дꙑмъ ищезѫ ⁘

Заемълетъ грѣшънꙑ и не възъвращаетъ ⁘ Праведънꙑ же милѹетъ и даетъ ⁘

Ꙗко бл҃вѧщеи его наслѣдѧтъ землѧ ⁘ Клънѫщеи его потрѣбѧтъ сѧ ⁘

Ѿъ г҃а стопꙑ ч҃лкѹ исправлѣѫт сѧ ⁘ И пѫтъ его въсъхощетъ ꙃѣло ⁘

Егда сѧ падетъ не разбиетъ сѧ ⁘ Ꙗко г҃ъ подъемⷧетъ рѫкѫ его ⁘

Юнъ бꙑхъ ибо състарѣхъ сѧ : и не видѣхъ праведъника ѡставлена ⁘ Ни сѣмене его просѧща хлѣба ⁘

Въсъ денъ милѹетъ и заимъ даетъ праведнꙑ ⁘ И сѣмѧ его въ благословении бѫдетъ ⁘

Ꙋклон! сѧ ѡⷮ зла и створ! добро ⁘ И живи въ вѣкъ вѣкѹ ⁘

Ꙗко г҃ъ љѵбитъ сѫдъ : и не ѡставитъ прѣподобънꙑхъ своиⷯ ⁘ Въ вѣкъ съхранѧтъ сѧ ⁘ Безакⷪнници же ижденѫт сѧ : и сѣмѧ нечъстивꙑⷯ потрѣб!т сѧ ⁘

Праведници же наслѣдѧтъ землѧ ⁘ И въселѧтъ сѧ въ вѣкъ вѣка на неи ⁘

Ѹста праведънааго поѹчѫть сѧ прѣмѫдрⷪсти ⁘ И ѫзꙑкъ его възъг҃летъ сѫдъ ⁘

Законъ бога емѹ въ ср҃ци его ⁘ И не запънѫтъ сѧ стопꙑ его ⁘

Смотрѣетъ грѣшънꙑ праведнааго : и ищетъ ѹмртв!ти и ⁘

Г҃ъ же не ѡставитъ его въ рѫкѹ его ⁘ Ни ѡсѫдитъ же его, егда сѫдитъ емѹ ⁘

Потръпи господа и съхрани пѫтъ его ⁘ И възнесетъ тѧ наслѣдити землѧ ⁘ Егда потрѣбѧтъ сѧ грѣшъници , ѹзриши ⁘

Видѣхъ нечъстивааго прѣвъзносѧща сѧ : и вꙑсѧща сѧ ꙗко кедрꙑ ливанъскꙑѫ ⁘

И мимо идъ и се не бѣ : и възиска(хъ) его и не ѡбрѣте сѧ мѣсто его ⁘

Хранѧ незлобѫ и виждъ правотꙑ ⁘ Ꙗко естъ ѡстанокъ ч҃лкѹ мирънѹ ⁘

Закⷪнⷪпрѣстѫпън!ц! же пⷪтрѣбѧт сѧ въкѹпѣ ⁘ Останъци же нечъстивꙑхь потрѣбѧт сѧ ⁘

Спасение же праведънꙑмъ ѡⷮ г҃а ⁘ И защитителъ имъ естъ въ врѣмѧ скрби ⁘

37

И поможетъ имъ г҃ъ и избавитъ ѫ ⁘ И изъметъ ѫ ѿъ грѣшъникъ ⁘ И сп҃етъ ѫ , ꙗко ѹпъвашѫ на-н ⁘

Г҃и не ꙗростиѫ твоⷷѫ ѡблїч! мене ⁘ Ни гнѣвⷪмъ твⷪимъ пⷪкажи мене ⁘

Ꙗко стрѣлꙑ твоѫ ѹнъзѫ въ мънѣ ⁘ И ѹтвръдилъ еси на мнѣ рѫкѫ твоѫ ⁘

Нѣстъ исцѣлениꙗ плъти моеи ѿъ лица гнѣва твоего ⁘ Нѣстъ мира въ костехъ моихъ ѿъ лица грѣхъ моихъ ⁘

Ꙗко безакониꙗ моꙗ прѣвъзꙑдѫ главѫ моѫ ⁘ Ꙗко брѣмѧ тѧжъко ѿѧготѣшѫ на мънѣ ⁘

Въсъмръдѣшѫ сѧ и въгнишѫ ранꙑ моѫ ѿъ лица безѹмиꙗ моего ⁘

Пострадахъ и сълѧкохъ сѧ до конъца ⁘ Въсъ дънъ сѣтѹѫ хождахъ ⁘

Ꙗко лѧдвиѫ моѫ наплънишѫ сѧ порѫганиꙗ ⁘ И нѣстъ исцѣлен!ꙗ плът! мⷪеи ⁘

Озлобенъ бꙑх и смѣр!х сѧ ꙃѣло : Рикаахъ ѡⷮ въздꙑханиꙗ сръца моего ⁘

Г҃и прѣдъ тобоѫ въсе желание мое ⁘ И въздꙑхание мое ѿъ тебе не ѹhтаи сѧ ⁘

Ср҃це мое смѧте сѧ и ѡстави мѧ сила мⷪꙗ ⁘ И свѣтъ ѡчию моею и тъ нѣстъ съ мноѫ ⁘

Дрѹꙃи мои ближикꙑ моѫ прѣмо мнѣ приближишѫ и сташѫ ⁘ И ближънии мои далече мене сташѫ ⁘

И нѫждаахѫ сѧ искѫщеи д҃шѫ моѫ ⁘ Искѫщеи зъла мънѣ глаголашѫ сѹетънаа ⁘ И лъстемъ въсъ дънъ поѹчаахѫ сѧ ⁘

Азъ же ꙗко глѹхъ не слꙑшахъ ⁘ И ꙗко нѣмъ не ѿвръзаѫ ѹстъ своихъ ⁘

И бꙑхъ ꙗко ч҃къ не слꙑшѫ ⁘ И не имꙑ въ ѹстѣхъ своихъ ѡбличениꙗ ⁘

Ꙗко на тѧ г҃и ѹпъвахъ и тꙑ ѹслꙑши БАР ҃ги б҃е мои ⁘

Ꙗко рѣхъ, еда когда порадѹѫть ми сѧ враꙃи мⷪи ⁘ И егда подвижастѣ сѧ ноꙃѣ мⷪи, на мѧ велърѣчевашѫ ⁘

Ꙗко азъ на ранꙑ готовъ, и болѣзнъ моꙗ прѣдъ мноѫ естъ вꙑнѫ ⁘

Ꙗко безаконие мⷪе азъ възвѣщѫ ⁘ И попекѫ сѧ ѡ грѣсѣ моемъ ⁘

Враꙃи же мои живѫтъ и ѹкрѣпишѫ сѧ паче мене ⁘ И ѹмножишѫ сѧ ненавидѧщеи мене бес правъдꙑ ⁘

Въздаѫщеи мънѣ злаа възъ добраа ⁘ Облъгаахѫ мѧ, зане гонѣахъ благⷪстꙑнѧ ⁘

Не ѡстави мене г҃и б҃же мои, не ѡⷮстѫпи ѡⷮ мене ⁘

38

Вънъми въ помощъ моѫ г҃и спасениꙗ моего ⁘

Рѣхъ, съхранѧ пѫти моѫ : да не съгрѣшѫ ѫз҃комъ моимъ ⁘ Положихъ ѹстомъ моимъ хранило ⁘ Эгда въстанетъ грѣшъникь на мѧ ⁘

Онѣмѣхъ и съмѣрихъ сѧ : и ѹмлъчахъ ѿъ благъ ⁘ И болѣзнъ моꙗ ѡбнови сѧ ⁘

Съгрѣа сѧ сръце мое въ мънѣ ⁘ И въ поѹчении моемъ разъгоритъ сѧ ѡгнъ ⁘ Глаголахъ ѫзꙑкомъ моимъ :

скажи ми господи конъчинѫ моѫ ⁘ И число днеи моихъ кое естъ : да разѹмѣѫ чесо лишѫ сѧ азъ ⁘

Се пѧдиѫ изъмѣренꙑ положилъ еси дни моѫ ⁘ И ѹпостасъ моꙗ ꙗко ничтоже прѣдъ тобоѫ ⁘ Обаче въсѣчъскаа сѹета , въсѣкъ ч҃лкъ живꙑ ⁘

Иде ѹбо ѡбразомъ ходитъ ч҃лкъ ⁘ Обаче въсѹе мѧтетъ сѧ ⁘ Скрꙑваетъ и не вѣстъ комѹ събираетъ ꙗ ⁘

И ннѣ кто тръпѣние мое; не г҃ъ ли; ⁘ И ѹпостасъ моꙗ ѹ тебе естъ ⁘

Отъ всѣхъ безаконеи моихъ избави мѧ ⁘ Поношение безѹмъноѡмѹ далъ м(ѧ) еси ⁘

Онѣмѣхъ и не ѡⷮврѣсъ ѹстъ моихъ, ꙗко тꙑ стъвори ⁘

Отъими ѿъ мене ранꙑ твоѫ ⁘ Отъ крѣпости бо рѫкѹ твоею азъ исконъчах сѧ ⁘

Въ ѡбличенꙑхъ и въ безаконии показалъ еси ч҃лка ⁘ Истаилъ еси ꙗко паѫчинѫ дѹшѫ моѫ ⁘ Обаче въсѹе въсѣкъ ч҃лкъ ⁘ Ꙋслꙑши мⷧтвѫ моѫ г҃и и моление мое внѹши ⁘ Слезъ моихъ не прѣмлъчи ⁘ Ꙗко прѣселъникъ азъ есмъ ѹ тебе ⁘ И пришълецъ ꙗкоже и въси ѡ҃тци мои ⁘

39

Ослаби ми да почиѫ прѣжде даже не ѿидѫ, и къ томѹ не бѫдѫ.

БАР|| Тръпѧ потръпѣхъ г҃а и вънѧтъ ми ⁘ И ѹслꙑша молитъвѫ моѫ ⁘

И възъведе мѧ ѿъ рова страсти и ѿъ брениꙗ тъмѣна ⁘ И постави на камени нⷪꙃѣ мⷪи ⁘ И исправи стопꙑ моѫ ⁘

И въложи въ ѹста моꙗ пѣснъ новѫ ⁘ Пѣние бога нашего ⁘ Ѹзърѧтъ мноꙃи и ѹбоѫтъ сѧ : и ѹпъваѫтъ на г҃да ⁘

Блаженъ мѫжъ емѹже естъ имѧ г҃не ѹпъвание его ⁘ И не призърѣ въ сѹа и неставаниꙗ лъжънаꙗ ⁘

Мънога еси створилъ тꙑ г҃и б҃же мои чѹдеса твоꙗ ⁘ И помꙑшлениемъ твоимъ нѣстъ къто ѹподоб!тъ т! сѧ ⁘ Възъвѣстихъ и г҃лахъ, ѹмнож!шѫ сѧ паче ч!сла ⁘

Жрътвꙑ приношениꙗ не въсхотѣ ⁘ Тѣло же съвръшилъ еси мнѣ ⁘ Въсесъжагаемꙑхъ и ѡ грѣсѣ не възꙑска ⁘

Тъгда рѣхъ : се придѫ ⁘ Въ свитъцѣ кънижънѣмъ пи(ше)тъ ѡ мънѣ ⁘

Сътворити волѧ твоѫ б҃же мои въсхотѣхъ ⁘ И законъ твои по срѣдѣ ср҃ца моего ⁘

Благовѣстихъ правъдѫ твоѫ въ црⷦви вел!цѣ ⁘ Се ѹстънама мⷪима не взбранѧ ⁘ Господи тꙑ разѹмѣ ⁘

Правъдꙑ твоеѫ не скрꙑхъ въ ср҃ци моемъ ⁘ Истинѫ твоѫ и спасение твое рѣхъ ⁘ Не потаихъ мⷧсти твоеѫ и истинꙑ твоеѫ ѿъ сънъма многа ⁘

Тꙑ же г҃и не ѹдали щедротъ твоихъ ѿъ мене ⁘ Милостъ твоꙗ и истина твоꙗ присно застѫп!сте мѧ ⁘

Ꙗко ѡдръжашѫ мѧ злаа имже не бѣ числа ⁘ Ѫшѫ мѧ безакониꙗ моꙗ и не възъмогъ зърѣти ⁘ Ѹмножишѫ сѧ паче власъ главꙑ моеѫ ⁘ И сръце мое ѡстави мѧ ⁘

Благоволи господи изъбавитї мѧ ⁘ Г҃и на помощъ моѫ призри ⁘

Да пⷪстꙑдѧт сѧ и пⷪсрамⷧѣѫт сѧ вкѹпѣ : искѫщеи д҃шѫ мⷪеѫ изѧти ѫ ⁘ Да възвратѧтъ сѧ въспѧтъ и постꙑдѧтъ сѧ хотѧщеи мнѣ зло ⁘

Да приимѫтъ абие стѹдъ свои г҃лѧщеи мнѣ : благо же, благо же ⁘

Да възърадѹѫтъ сѧ и възвеселѧтъ сѧ ѡ тебѣ вс! искѫщеи те[бе]бе г҃и ⁘ И рекѫтъ вꙑнѫ : да възвеличить сѧ г҃ъ : љѵбѧщеи сп҃ен!е твое ⁘

40

Азъ же нищъ есъмъ и ѹбогъ , г҃ъ приꙗетъ ми ⁘ Помощъникъ мои и избавитель мои еси тꙑ , б҃е мⷪи не замѹди ⁘

Блаженъ разѹмѣваѫи на нїща и ѹб҃га ⁘ Въ денъ љѵтъ изъбавитъ ! господъ ⁘

Господъ съхранитъ ! и живитъ ! и ѹблажитъ ! на земи ⁘ И не прѣдастъ его в рѫцѣ врагомъ его ⁘

Господъ поможетъ емѹ на ѡдрѣ болѣзни его ⁘ Въсе ложе его ѡбратилъ еси въ недѫгъ его ⁘

Азъ же рѣхъ : ги помилѹи мѧ : и исцѣли д҃шѫ моѫ, ꙗкⷪ сгрѣш!хъ тебѣ ⁘

Враꙃи мои рѣшѫ зълаа мънѣ ⁘ Когда ѹмъретъ и погꙑбнеть имѧ егⷪ ⁘

И въхождааше видѣти, сѹе глаголааше ⁘ Сръце его събъра безаконие себѣ ⁘ Исхождааше вонъ и г҃лааше

въкѹпѣ. на мѧ шъптаахѫ вси враꙃи мои ⁘ На мѧ помꙑшълѣахѫ зълаа мънѣ ⁘

Слово законопрѣстѫпно възложишѫ на мѧ ⁘ Еда съпѧи не приложитъ въсъкръснѫти ⁘

И бо чловѣкъ мира моего на-нъже ѹпъвахъ ⁘ Ꙗдꙑ хлѣбꙑ моѫ възвеличилъ естъ на мѧ ковъ ⁘

Тꙑ же г҃и помилѹи мѧ и въскрѣси мѧ и вьздамъ имъ ⁘

0 семь пⷪзнахъ ꙗкⷪ всхотѣ мѧ ⁘ Ꙗкⷪ не взрадѹеть сѧ врагь мⷪи ѡ мнѣ ⁘

Мене же за незълобѫ приѫтъ ⁘ И ѹтвръди мѧ прѣдъ тобоѫ въ вѣкъ ⁘

41

Бл҃нъ г҃ъ б҃ъ и҃левъ ѿъ вѣка и до вѣка : бѫдетъ бѫдетъ ⁘

Ꙗкоже жѫдаетъ еленъ на источникꙑ вⷪднꙑѫ ⁘ Тако жѫдаетъ д҃ша моꙗ къ тебѣ б҃же ⁘

Въждѫда д҃ша моꙗ къ б҃ѹ крѣпъкⷪѡмѹ и ж!вѡмѹ ⁘ Къгда придѫ и ꙗвлѧ сѧ л!цю б҃ию ⁘

Бꙑшѫ слъзꙑ моѫ мнѣ хлѣбъ д҃нъ и нощъ ⁘ Егда г҃лаахѫ мънѣ на въсѣкъ дънъ : кде естъ б҃ъ твои ⁘

Си помѧнѫхъ и излиꙗхъ на мѧ д҃шѫ моѫ ⁘ Ꙗко проидѫ скосѣ мѣсто крова дивъна домѹ б҃жиꙗ ⁘ Въ гласѣ радованиꙗ и исповѣданиꙗ шѹма празднѹѫщаагⷪ ⁘

Въскѫѫ печалъна еси д҃ше моꙗ и въскѫѫ сѫмѫщаеши мѧ ⁘ Ꙋпъваи на б҃а ꙗко исповѣмъ сѧ емѹ ⁘ Спасение лицѹ моемѹ и богъ мои ⁘

Ко мънѣ самоѡмѹ д҃ша моꙗ съмѧте сѧ ⁘ Сего ради помаза тѧ ѿъ землѧ иѡръданъскꙑ ⁘ и ѿъ горꙑ малꙑ ⁘

Бездъна бездънѫ призиваетъ въ гласъ хлѫбеи твоихъ ⁘ Всѧ вꙑсотꙑ твоѫ и влънꙑ твоѫ по мнѣ прѣидошѫ ⁘

Въ дънь запⷪвѣстъ г҃ь милⷪстъ своѫ ⁘ И нощиѫ пѣснъ его ѿъ мене ⁘ Молитва б҃ѹ живота моего ⁘

Рекѫ б҃ѹ : застѫпъникъ мои еси , почто мѧ забꙑ ⁘ И въскѫѫ сѣтѹѫ хождѫ ѡⷮ печали врага моего ⁘

Эгда ск(р)ѹшаахѫ сѧ кости мⷪѫ, поношаахѫ ми враꙃи мои ⁘ Эгда г҃лаахѫ мънѣ на всѣко врѣмѧ : къде естъ б҃ъ твои ⁘

42

Въскѫѫ печалъна еси д҃ше моꙗ и въскѫѫ съмѫщаеши мѧ ⁘ Ѹпъваи на бога ꙗко исповѣмъ сѧ емѹ ⁘ Сп҃ение лицѹ моемѹ и б҃ъ мои ⁘

Сѫди ми б҃же и расѫди прѧ моѫ : ѿъ ѫзꙑка непрѣподобъна ⁘ Оть ч҃лка неправедна и лъст!ва избав! мѧ ⁘

Ꙗко тꙑ еси б҃же крѣпостъ моꙗ ⁘ Въскѫѫ ѿъринѫ мѧ и въскѫѫ сѣтѹѫ хождѫ, егда стѫжаетъ ми врагъ ⁘

Посъли свѣтъ твои и истинѫ твоѫ ⁘ Та мѧ настависте и въвѣсте мѧ въ горѫ с҃тѫѫ его ⁘ И въ села тъвоꙗ ⁘

И вънидѫ къ ѡлътарю б҃жию ⁘ Къ б҃ѹ веселѧщоѡмѹ юностъ моѫ ⁘ Исповѣмъ сѧ тебѣ въ гѫслехъ б҃же б҃е мои ⁘

43

Въскѫѫ прискръбна еси д҃ше моꙗ : и въскѫѫ съмѫщаеши мѧ ⁘ Ꙋпьваи на б҃а , ꙗко исповѣм сѧ емѹ ⁘ Сп҃ение лицѹ моемѹ и б҃ъ мои ⁘

Б҃а ѹшима нашима ѹслꙑшⷶхм` ⁘ О҃ци наши възвѣст!шѫ наⷨ ⁘ Дѣло еже съдѣла въ дъни ихъ : и въ дъни пръвꙑѫ ⁘

Рѫка твоꙗ ѫзꙑкꙑ потрѣби и насад!лъ ѫ еси ⁘ Ѹзълоби љѵди и изъгна ѫ ⁘

Не ѡрѫжиемъ бо своимъ наслѣдишѫ землѧ ⁘ И мꙑшъца ихъ не сп҃е ихъ ⁘ Нъ десница твоꙗ и мꙑшца твоꙗ и просвѣщен!е лица твоего ⁘ Ꙗко благоизволи въ нихъ ⁘

Тꙑ еси самъ ц҃ръ мои б҃ъ мои ⁘ заповѣдаѫ спасениꙗ иꙗковлѣ ⁘

О тебѣ врагꙑ нашѫ изъбодемъ рогꙑ ⁘ И ѡ имени твоемъ ѹничъжимъ въстаѫщѫѫ на нꙑ ⁘

Не на лѫкъ бо мои ѹпъваѫ и ѡрѫжие мое не сп҃етъ мене ⁘

Спаслъ бо нꙑ еси ѿъ стѫжаѫщихъ намъ ⁘ И ненавидѧщѫѫ насъ посрамилъ еси ⁘

О боꙃѣ похвалимъ сѧ весъ денъ ⁘ И ѡ имени твоемъ исповѣмъ сѧ въ вѣкъ ⁘

Ннѣ же ѿъринѫ и посрами нꙑ ⁘ И не изꙑдеши б҃е въ силахъ нашихъ ⁘

Възвратилъ нꙑ си въспѧтъ при враꙃѣхь н҃ш!хъ ⁘ И ненавидѧщеи насъ расхꙑщаахѫ себѣ ⁘

Далъ нꙑ еси ꙗко ѡвьцѫ снѣди ⁘ И въ ѫзцѣхъ расѣꙗлъ нꙑ еси ⁘

Продастъ љѵди своѫ безъ цѣнь! ⁘ И не бѣ множъства въ вскликновениихъ нашихъ ⁘

Положилъ нꙑ еси поношен!ю сѫсѣдомь наш!м ⁘ Подрѣжание и порѫган!е сѫщ!имь ѡкрⷭть насъ ⁘

Положилъ нꙑ еси въ притъчѫ въ ѫзꙑцѣхъ ⁘ Покꙑванию главѣ въ љѵдехъ ⁘

Въсъ денъ срамъ мои прѣдъ мноѫ естъ ⁘ И стѹдъ лица моего покрꙑ мѧ ⁘

Отъ гласа поносѧщаго и ѡклеветаваѫщаго ⁘ Отъ лица вражиꙗ изъгонѧщаго ⁘

Си въсѣ придѫ на нꙑ и не забꙑхомъ тебе ⁘ И не прѣврѣдихомъ въ завѣтѣ твоемъ ⁘

И не ѿъстѫпи въспѧтъ сръце наше ⁘ И ѹклонилъ еси стъцѫ нашѫ ѡⷮ пѫти твоего ⁘

Ꙗко съмѣрилъ нꙑ еси на мѣстѣ ѡзлоблениꙗ ⁘ И прикрꙑ нꙑ сѣнъ смрътънаꙗ ⁘

Аще забꙑхомъ имѧ б҃а нашего ⁘ И ꙗще въздѣхомъ рѫкꙑ нашѫ къ б҃ѹ тѹждем{ѵ} ⁘

Не б҃ъ ли възꙑщетъ сихъ ⁘ Тои бо изъвѣсть таинаа сръдъцѹ ⁘

Ꙗко тебе ради ѹмръщвѣеми есмъ въсъ день ⁘ Въмѣнишѫ нꙑ ꙗко ѡвъцѫ на заколение ⁘

Въстани, въскѫѫ спиши господи ⁘ Въскръсни и не ѿърини до конъца ⁘

Въскѫѫ лице твое ѿвращаеши ⁘ Забꙑваеши нищетѫ нашѫ и печалъ нашѫ ⁘

Ꙗко съмѣри сѧ въ пръстъ дѹша наша ⁘ Прилъпе земли ѫтроба наша ⁘

44

Въскръсни господи, помоꙃи намъ ⁘ Избави нꙑ имени твоего ради ⁘

Отъригнѫ сръце мое слово благо ⁘ Глѧ азъ дѣла моꙗ ц҃реви ⁘ Ѫз҃къ мⷪи тръстъ книжника ѫдро пишѫща ⁘

Красънѣиши добротоѫ паче с҃нъ ч҃лчъ ⁘ Излиꙗ сѧ благодѣтъ въ ѹстънѹ твоею ⁘ Сего ради благословитъ тѧ б҃ъ въ вѣкъ ⁘

Прѣпоꙗши мѧ ѡрѫжиемъ твоимъ по бедрѣ твоеи , силъне ⁘ Красотоѫ твоеѫ и добротоѫ твоеѫ ⁘

И налѧци и спѣи (и) ц҃ръстъвѹи ⁘ Истинꙑ ради и кротости и правъдꙑ ⁘ И наставитъ тѧ дивъно десница твоꙗ ⁘

Стрѣлꙑ твоѫ изощъренꙑ , силъне ⁘ Љѵдие твои подъ тобоѫ падѫтъ ⁘ Въ сръциихъ врагъ царъ ⁘

Прѣстолъ твои б҃же въ вѣкъ вѣка ⁘ Жъзлъ правости жъзлъ ц҃ръства твоего ⁘

Възъљѵбилъ еси правъдѫ и възъненавидѣ безаконие ⁘ Сего ради помаза тѧ б҃ъ б҃ъ твои : ѡлѣемъ радости паче причѫстникь твоихъ ⁘

Змѵръна и стаикта и касиꙗ ѿъ ризъ твоихъ ⁘ Отъ варии сло(но)вънꙑхъ, изъ нихъже възвеселишѫ тѧ ⁘

Дъщери цари въ чъсти твоеи ⁘ Прѣдъста царица ѡ деснѫѫ тебе въ ризахъ позлащенахъ ⁘ Одѣана ѹкрашена ⁘

Слꙑши дъщи и виждъ и приклони ѹхⷪ твⷪе ⁘ И забѫди љѵди твоѫ и домъ ѡ҃ца твоего ⁘

И въсхощетъ царъ добротѣ твоеи ⁘ Ꙗко тои естъ г҃ъ твои

и поклониши сѧ емѹ ⁘ И дъщи тѵрова съ дарꙑ ⁘ Лицѹ твоемѹ помолѧтъ сѧ богатии љѵдие ⁘

Въсѣ слава дъще҃ри цри вънѫтръѫдѹ ⁘ Трѣснꙑ златꙑ ѡдѣна прѣкрашена ⁘

Приведѫтъ сѧ царю дѣвꙑ по неи ⁘ И искрънѧѫ еѫ приведѫтъ сѧ тебѣ ⁘

Приведѫтъ сѧ въ весели и радости ⁘ Приведѫтъ сѧ въ цръковъ царѧ ⁘

Въ ѡ҃цъ твⷪихь мѣсто бꙑшѫ с҃нове твои ⁘ Поставиши ѫ кънѧꙃѫ по въсеи земли.

45

Г҃и помѣнѫтъ имѧ твое въ всѣкомъ родѣ и родѣ ⁘ Сего рад! љѵдие исповѣдѧтъ ти сѧ въ вѣкъ ! въ вѣкъ вѣка ⁘

Б҃ъ намъ прибѣжище и сила ⁘ Помощъникъ въ скръбехъ ѡбрѣтъшиихъ нꙑ ꙃѣло ⁘

Сего ради не ѹбоимъ сѧ, егда съмѫщаетъ сѧ землѣ ⁘ И прѣлагаѫтъ сѧ горꙑ въ сръца моръскаа ⁘

Въшѹмѣшѫ и съмѫтишѫ сѧ водꙑ ихъ ⁘ Съмѧтошѫ сѧ горꙑ крѣпостиѫ его ⁘

Рѣчъна ѹстръмлениꙗ въселѧтъ градъ б҃жии ⁘ Свѧтилъ естъ село свое вꙑшънии ⁘

Б҃ъ по срѣдѣ его и не подвижитъ сѧ. Поможетъ емѹ б҃ъ ѹтро за ѹтра.

Съмѧтошѫ сѧ ѫзꙑци и ѹклонишѫ сѧ царъства . Дастъ глаⷭ свои вꙑшънии и потрѧсе сѧ земⷧѣ.

Г҃ъ силъ съ нами, застѫпъникъ нашъ б҃ъ иꙗковлъ ⁘

Придѣте и видите дѣла б҃жиꙗ ⁘ Ꙗкоже положи чюдеса на земⷧи ⁘

Отъемⷧѧ брани до конецъ земи ⁘ Лѫкъ скрѹшитъ и сломитъ ѡрѫжие ⁘ И щитꙑ съжежетъ ѡгнемъ ⁘

Ѹпразните сѧ и разѹмѣите, ꙗко азъ есмъ б҃ъ ⁘ Възнесѫ сѧ въ ѫзꙑцѣхъ, възънесѫ сѧ на земли ⁘

Г҃ъ силъ съ нами, защитъникъ нашъ б҃ъ иꙗковлъ ⁘

46

Въси ѫзꙑци въсплещате рѫками ⁘ Въскликънѣте б҃ѹ гласомъ радости ⁘

Ꙗко г҃ъ вꙑшънии страшенъ, ц҃ръ велеи по въсеи земⷧи ⁘

Покори љѵди намъ и ѫзꙑкꙑ подъ ногꙑ нашѫ ⁘

Изъбра намъ достоꙗние себѣ ⁘ Добротѫ иꙗковлѧ ѫже възъљѵби ⁘

Възꙑде б҃ъ въ въсъкликновении, г҃ъ въ гласѣ трѫбънѣ ⁘

Поите[те] богѹ нашемѹ поите ⁘ Поите царю нашемѹ, поите ⁘

Ꙗко царъ въсеи земли б҃ъ, поите [и] разѹмъно ⁘

Въцари сѧ б҃ъ надъ въсѣми ѫзꙑкꙑ ⁘ Б҃ъ сѣдитъ на прѣстолѣ свѧтѣмъ своемъ ⁘

47

Кънѧꙃи љѵдъстии събрашѫ сѧ съ б҃омъ аврамлемъ ⁘ Ꙗко богѹ крѣпъции земи ꙃѣло възнѣсѧ сѧ ⁘

Велеи г҃ъ нашъ и хваленъ ꙃѣло ⁘ Въ гр҃адѣ ба нашего, въ горѣ с҃тѣи его ⁘

Благокоренъномъ радованиемъ всеѫ земⷧѧ ⁘ Гора сиѡнъска ребра сѣверова ⁘ Градъ царѣ великааго ⁘

Б҃ъ въ варехъ его знаемъ естъ, егда застѫпаетъ ! ⁘

Ꙗко се ц҃ри земъстии събрашѫ сѧ ⁘ Сънидѫ сѧ въкѹпѣ ⁘

Ти видѣвъше тако дивишѫ сѧ ⁘ Съмѧтошѫ сѧ, подвижашѫ сѧ

трепетъ приѫтъ ѫ ⁘ Тѹ болѣзнъ ꙗко раждаѫщи ⁘

Дѹхомъ бѹръномъ скрѹшитъ кораблѧ тарсисъскꙑѫ фарисѣиски ⁘

Ꙗкоже слꙑшахъмъ, тако и видѣхъмъ ⁘ Въ градѣ г҃а силъ, въ градѣ б҃а нашего ⁘ Б҃ъ ѡснова и въ вѣкъ в҃кьӏꙖр⁘

Приѫхомъ б҃же милостъ твоѫ по срѣдѣ љѵдеи твоихъ ⁘

По имени твоемѹ б҃же, тако и хвала твоꙗ на конъцихъ землѧ ⁘ Правъдѫ исплънъ десница твоꙗ ⁘

Да възъвеселитъ сѧ гора сиѡнъска ⁘ И възърадѹѫтъ сѧ дъщери июдеискꙑ ⁘ Сѫдобъ твоихъ ради господи ⁘

Обидѣте сиѡна , ѡбъимѣте и ⁘ Повѣдите въ стлъпѣхъ еѫ ⁘

Положите ср҃ца ваша въ силѫ его ⁘ И разъдѣлите домъ его ⁘ Ꙗко да повѣсте въ родѣ иномъ ⁘

48

Ꙗко тꙑ еси б҃ъ нашъ въ вѣкꙑ и въ вѣкъ вѣка ⁘ Тои ѹпасетъ нꙑ въ вѣкъ ⁘

0ѵслꙑшите си въси ѫз҃ци ⁘ Вънѹшите вси живѫщеи по вселенѣи ⁘

Земънии же сꙑнове ч҃лчи ⁘ Въкѹпѣ богатъ и ѹбогъ ⁘

Ꙋста моꙗ възг҃лѧтъ прѣмѫдростъ ⁘ И поѹ҃чение срца моего разѹмъ ⁘

Приклонѧ въ притъчахъ ѹхо мое ⁘ Разъгнѫ въ ѱалътири ганание мое ⁘

Въскѫѫ боѫ сѧ въ денъ љѵтъ ⁘ Безаконие пѫти моѫ ѡбиде мѧ ⁘

Надѣѫщеи сѧ силѣ твоеи ⁘ И множъствомъ богатъства хвалѧще сѧ ⁘

Братъ не избавитъ, избавитъ ли ч҃лкъ ⁘ Не дастъ б҃ѹ изъмѣнꙑ за сѧ ⁘

И цѣнꙑ избавлениꙗ д҃шѫ свⷪеѫ ⁘ И ѹтрѹди сѧ въ вѣкъ

и живъ бѫдетъ до кⷪнца ⁘ Не ѹзр!тъ пагбꙑ ,

егда вид!тъ прѣмѫдрꙑѫ ѹм!раѫщѫ ⁘ Въкѹпѣ безѹменъ и несъмꙑсъленъ погꙑбнетъ ⁘ И ѡставѧтъ тѹждиимъ богатъство свое ⁘

И гроби ихъ храми ихъ въ вѣкъ ⁘ Села ихъ въ родъ и родъ ⁘ Нарѣшѫ имена своꙗ на земънꙑхъ ⁘

И чловѣкъ въ чъсти сꙑ не разѹмѣ ⁘ Приложи сѧ скотѣхъ несъмꙑслънꙑхъ и ѹпоⷣби сѧ имъ ⁘

Съ пѫтъ ихъ съблазнъ имъ ⁘ И по срѣдѣ въ ѹстѣхъ своихъ благоизволѧтъ ⁘

Ꙗкⷪ ѡвцѫ въ адѣ полⷪжен! сѫтъ, смръть ѹпасеть ѫ ⁘ И ѹдоблѣѫтъ имъ правии заѹтра ⁘ И помощъ ихъ ѡбетъшаетъ въ адѣ : ѿъ славꙑ своѫ изъринѫшѫ сѧ ⁘

Ѡбаче б҃ъ избавитъ д҃шѫ моѫ изъ рѫкꙑ адовꙑ, егда приемⷧетъ мѧ ⁘

Не бои сѧ, егда разъбогатѣеть чловѣкъ ⁘ Ли егда ѹмножитъ сѧ слава домѹ его ⁘

Иде ѹмираѫ не ѡставитъ ли въсего ⁘ Ни же сънидетъ съ нимъ слава домѹ его ⁘

Ꙗко д҃ша его въ животѣ его бл҃витъ сѧ ⁘ Исповѣстъ ти сѧ, егда благо створиши емѹ ⁘

Вънидетъ до рода ѿе҃цъ своихъ ⁘ +дажьи ЙАР До вѣка не ѹзърить свѣта ⁘

49

И ч҃лкъ въ чъсти сꙑ не разѹмѣ : приложи сѧ скотѣхъ несъмꙑслънꙑхъ и ѹпоⷣби сѧ имъ ⁘

Г҃ъ б҃омъ г҃ъ г҃ла и призъва земⷧѧ ⁘ Отъ въстокъ слънъца до западь ⁘

Отъ сиѡна красота лѣпⷪтꙑ его ⁘

Богъ ꙗвѣ придетъ ⁘ Богъ нашъ и не прѣмлъчитъ ⁘ Огнъ прѣдъ нимъ възъгоритъ сѧ ⁘ И ѡкръстъ его бѹрѣ велиꙗ ⁘

Призоветъ небо съвꙑше ⁘ И землѧ расѫдитъ љѵди своѫ ⁘

Съберете емѹ прѣподобънꙑѫ его ⁘ Завѣщаваѫщѫѫ завѣтъ его ѡ жрътвахъ ⁘

И възвѣстѧтъ неб҃са правъдѫ его ⁘ Ꙗко б҃ъ сѫдии естъ ⁘

Слꙑшите љѵдие мои, възъглаголѧ вамъ ⁘ И и҃љѵ съвѣдѣтелъстъвѹѫ тебѣ ⁘ Ꙗко б҃ъ твои есмъ азъ ⁘

Не ѡ жрътвахъ твоихъ ѡбличѫ тебе ⁘ Олокавъөоматꙑ же твоѫ прѣдъ мноѫ сѫтъ присно ⁘

Не приимѫ ѡⷮ домѹ твоего телець ⁘ Ни ѿь стадъ твоихъ козелъ ⁘

Ꙗко мои сѫтъ въси ꙃвѣрие дѫбравънии ⁘ Скоти въ горахъ и волове ⁘

Познахъ въсѧ птицꙑ неб҃сънꙑѫ ⁘ И красота селънаⷶ съ мноѫ естъ ⁘

Аще възалъчѫ, не повѣмъ тебѣ ⁘ Моꙗ бо естъ вселенаꙗ и кⷪнци еѫ ⁘

Еда ꙗмъ мѧса юнъча : ли кръвъ козлѧ пиѫ ⁘

Пожри б҃ви жрътъвѫ хвалѣ : и въздаждъ въишнемѹ ѡбѣть! твⷪѫ ⁘

И призови мѧ въ денъ печали твоеѫ ⁘ Изъбавълѧ тѧ и прославиши мѧ ⁘

Грѣшъникѹ же рече б҃ъ ⁘ Въскѫѫ тꙑ повѣдаеши ѡправъданиꙗ моꙗ ⁘ И приемлеши завѣтъ мои ѹстꙑ своими ⁘

Тꙑ же възненавидѣ наказание ! извръже словеса моꙗ вспѧтъ ⁘

Аще видѣаше татъ , течааше с нимъ ⁘ И съ прѣљѵбодѣи ѹчѫстие свое полагааше ⁘

Ꙋста твоꙗ ѹмъножишѫ зълобѫ ⁘ И ѫзꙑкъ твои съплѣтааше лъщение ⁘

Сѣдѧи на брать свои клеветааше ⁘ И на с҃на матери своеѫ полагааше съблазнъ ⁘

Си еси сътворилъ и ѹмлъчахъ ⁘ Възнепъщева безаконие ꙗко бѫдѫ тебѣ подобенъ ⁘ Обличѫ тѧ и поставлѧ прѣдъ лицемъ твоимъ грѣхꙑ твоѫ ⁘

Разѹмѣите же [в]си забꙑваѫщеи б҃а ⁘ Еда когда похꙑтитъ и не бѫдетъ избавлѣѫи ⁘

50

Жрътва хвалѣ прославитъ сѧ ⁘ И тѹ пѫтъ имъже ꙗвлѧ емѹ сп҃ение мое ⁘

Помилѹи мѧ б҃е по велицѣи милости твⷪеи ⁘ И по многꙑ(мъ) щедротамъ твоимъ ѡцѣсти безакⷪние мⷪе ⁘

Наипаче ѡмꙑи мѧ ѿь безакон!ꙗ моего ⁘ И ѿъ грѣха моего ѡчисти мѧ ⁘

Ꙗко безаконие мое азъ знаѫ ⁘ И грѣхъ мои прѣдъ мъноѫ естъ присно ⁘

Тебѣ единомѹ съгрѣшихъ и зълое прѣдъ тобоѫ створихъ ⁘ Ꙗко да ѡправъдиши сѧ въ словесехъ своихъ ⁘ И прѣпъриши вънегда сѫдити сѧ ⁘

Се бо въ безакони зачѫтъ есмъ ⁘ И въ грѣсѣхъ роди мѧ мати моꙗ ⁘

Се бо истинѫ възљѵбилъ еси ⁘ Безвѣстънаа и таинаа прѣмѫдрости ꙗвилъ ми еси ⁘

Окропиши мѧ ѵсопомъ и ѡчищѫ сѧ ⁘ Омꙑеши мѧ и паче снѣга ѹбѣлѧ сѧ ⁘

Слѹхѹ моемѹ даси радостъ и веселие ⁘ Възърадѹѫтъ сѧ кости съмѣренꙑѫ ⁘

Отъврати лице твое ѿъ грѣхъ моихъ ⁘ И всѣ безакониꙗ моꙗ ѡцѣсти ⁘

Ср҃це чисто съꙃижди въ мнѣ боже ⁘ И д҃хъ правъ ѡбнови въ ѫтробѣ моеи ⁘

Не ѿъвръꙃи мене ѿъ лица твоего ⁘ И д҃ха с҃таго твоего не ѿъими ѿъ мене ⁘

Въздаждъ ми радостъ сп҃ениꙗ твоего ⁘ И дѹхомъ владꙑчънемъ ѹтвръди мѧ ⁘

Наѹчѫ безаконънꙑѫ пѫтемъ твоимъ ⁘ И нечъстивии къ тебѣ ѡбратѧтъ сѧ ⁘

И҃збави мѧ ѿь кръви бже б҃же сп҃ениꙗ мⷪего ⁘ Възърадѹетъ сѧ ѫзъикъ мои правдѣ твоеи ⁘

Г҃и ѹстнѣ мои ѿъвръзеши и ѹста моꙗ възъвѣстѧтъ хвалѫ твоѫ ⁘

Ꙗко аще би въсхотѣлъ жрътвѣ , далъ бимъ ѹбо ⁘ Олокавътоматъ не благоволиши ⁘

Жрътва б҃ѹ д҃хъ скрѹшенъ ⁘ Сръца съкрѹшена и смѣрена б҃ъ не ѹничъжитъ ⁘

Ꙋблажи г҃и благоволениемъ твоимъ сиѡна : и да съꙃиждѫть сѧ стѣнꙑ иеросолимъскꙑ ⁘

51

Тогда благоволиши жрътвѫ равдѣ ⁘ Възъношение ѡлокавътомата ⁘ Тъгда възложѫтъ на ѡлтаръ твои телцѫ ⁘

Что сѧ хвалиши въ злобѣ силънꙑ ⁘ Безаконие въсъ д҃нь

неправъдѫ ѹмꙑсли ѫз҃кь твои ⁘ Ꙗко бритва изощърена створилъ еси лъстъ ⁘

Възљѵбилъ еси злобѫ паче благостꙑнѧ ⁘ Неправъдѫ неже г҃лати правдѫ ⁘

Възљѵбилъ еси всѧ г҃лꙑ потопънꙑѫ ѫзꙑкъ лъстивъ ⁘

Сего ради б҃ъ разьдрѹшитъ тѧ до конца ⁘ Въстръгнетъ тѧ и прѣселитъ тѧ ѡⷮ села твоего ⁘ И коренъ твои ѿъ землѧ живѫщихъ ⁘

Ѹзърѧтъ праведъни и ѹбоѫтъ сѧ ⁘ И ѡ немъ въсъмѣѭтъ сѧ и рекѫтъ :

Се чловѣкъ иже не положи б҃а помощьника себѣ ⁘ Нъ ѹпъва на множъство богатъства своѥго ⁘ И възьможе сѹѥтоѭ своѥѭ ⁘

Азь же ꙗко маслина плодовита въ домѹ б҃жии ⁘ Ѹпъ(в)ахь на милостъ б҃жиѭ въ вѣкь и вь вѣкь вѣкъ ⁘

52

Исповѣмъ ти сѧ въ вѣкъ ꙗко створилъ ѥси ⁘ И тръплѧ имѧ твоѥ ꙗко благо прѣдъ прѣподобънꙑми твоими ⁘

Рече безѹменъ въ сръци своѥмъ : нѣстъ б҃а ⁘ Растлѣшѫ и ѡмразишѫ сѧ въ безакониихъ своихъ ⁘ Нѣстъ творѧи добра ⁘

Б҃ъ с н҃бсе приниче на с҃нꙑ ч҃лчѫ ⁘ Видѣти, аще ѥстъ разѹмѣваѭи ли възꙑскаѭи б҃а ⁘

Въси ѹклонишѫ сѧ, въкѹпѣ некљѵчими бꙑшѫ ⁘ Нѣстъ творѧи блага , нѣстъ и до ѥдїнⷪго ⁘

Ни ли разѹмѣѭть въси творѧщии безакониѥ ⁘ Сънѣдаѫщеи љѵди моѭ въ хлѣба мѣсто бога не призъвашѫ ⁘

Тѹ ѹбоꙗшѫ сѧ страха идеже не бѣ страха ⁘ Ꙗко б҃ъ расꙑпа кости члкоѹгодъникь ⁘ Постꙑдѧтъ сѧ ꙗко богъ ѹничъжи ѭ ⁘

53

Къто дасть ѿь сиѡна спасениѥ и҃лево ⁘ Егда възвратить г҃ъ плѣнение љѵдеи своихъ ⁘ Възърадѹѥть сѧ иꙗковъ, възвеселить сѧ и҃лъ ⁘

Б҃же въ їмѧ твоѥ сп҃си мѧ и вь силѣ твоѥи сѫди ми ⁘

Б҃же ѹслꙑши молитвѫ моѭ, внѹши г҃лꙑ ѹсть моихъ ⁘

Ꙗко тѹждии въсташѫ на мѧ ⁘ И крѣпъции искашѫ д҃шѫ моѭ ⁘ И не прѣдложишѫ б҃а прѣдъ собоѭ ⁘

Се бо б҃ъ помагаѥтъ ми ⁘ И г҃ъ застѫпъникъ ѥстъ д҃ши моѥи ⁘

Възъврати злаа врагомъ моимъ ⁘ Истиноѭ твоѥѭ потрѣби ѭ ⁘

Волеѭ пожърѫ тебѣ ⁘ Исповѣмъ сѧ имени твоѥмѹ г҃и , ꙗко благо ѥсть ⁘

54

Ꙗко ѿь всѣкоѭ печали избавилъ мѧ ѥси ⁘ И на врагꙑ моѭ възърѣ ѡко моѥ ⁘

Вънѹши б҃же молитвѫ моѭ и не прѣзъри молениꙗ моѥго ⁘

Вънъми ми и ѹслꙑши мѧ ⁘ Въ скръбехъ печалиѭ моѥѭ смѧтохъ сѧ ⁘

Ѿь гласа вражиꙗ и ѿь сьтѫжаниꙗ грѣшнича ⁘ Ꙗкⷪ ѹклонишѫ на мѧ безакониѥ : и вь гнѣвѣ враждоваахѫ мнѣ ⁘

Срце моѥ смѧте сѧ въ мьнѣ ⁘ И страхь смръти нападе на мѧ ⁘

Боꙗзнъ и трепеть приде на мѧ ⁘ И покрꙑ мѧ тъма ⁘

И рѣхь : кто дастъ ми крилѣ ꙗко голѫбини ⁘ И полещѫ и почиѭ ⁘

Се ѹдалихь сѧ бѣгаѭ и въдворихь сѧ въ пѹстꙑни ⁘

Чаахъ б҃а спасаѭщаго мѧ : ѿъ прѣнемаганиꙗ д҃шѫ и бѹрѧ ⁘

Потопи господи и разъдѣли ѭзꙑкꙑ ихъ ⁘ Ꙗко видѣхъ безакониѥ и прѣрѣканиѥ въ градѣ ⁘

Денъ и нощь ѡбидетъ и по стѣнамъ ѥго ⁘ И безакониѥ и трѹдъ по срѣдѣ ѥго и неправъда ⁘

И не ѡскѫдѣ ѿь пѫти ѥго лихъва и лъсть ⁘

Ꙗко аще ми би врагь поносилъ , прѣтръпѣлъ бимъ ⁘ И аще би ненавидѧи мене на мѧ велърѣ{че}валъ : ѹкрꙑлъ сѧ ѹбо бихъ ѿь него ⁘

Тꙑ же чловѣче равънодѹшъне : владꙑко мои, зънаниѥ моѥ ⁘

Ижѥ кѹпно насладилъ ѥси мънѣ брашъна ⁘ Въ храмѣ б҃жии ходиховѣ ѥдиномꙑшлениѥмъ ⁘

Да придетъ смрътъ на нѧ и снидѫтъ въ адъ живи ⁘ Ꙗко злоба въ жилищихъ ихъ по срѣдѣ ихъ ⁘

Азъ къ б҃ѹ възвахъ и г҃ъ ѹслꙑша мѧ ⁘

Вечеръ и ѹтрѹ и полѹдъне ⁘ Повѣмъ и възвѣщѫ и ѹсълꙑшитъ гласъ мои ⁘

Избавитъ миромъ дѹшѫ моѭ : ѿъ приближаѭщиихъ сѧ мънѣ ⁘ Ꙗко въ мноꙃѣхъ бѣахѫ съ мъноѭ ⁘

Ѹслꙑшитъ богъ и смѣритъ ѭ сѫи прѣжде вѣкъ ⁘ Нѣсть бо имъ изъмѣнениꙗ, зане не ѹбоꙗшѫ сѧ б҃а ⁘

Прострѣтъ рѫкѫ своѭ на въздааниѥ ⁘ Ѡскврънишѫ завѣтъ ѥго ⁘

Раздѣлишѫ сѧ ѿь гнѣва лица твоѥго єгоЙ?+Б ⁘ И приближишѫ сѧ сръца ихъ ⁘ Ѹмѧкнѫшѫ словеса ихъ паче ѡлѣа : и та сѫть стрѣлꙑ ⁘

Възъвръꙃи на господа печалъ своѭ и тои тѧ прѣпитѣѥтъ ⁘ Не дастъ въ вѣкꙑ млъвꙑ праведъникѹ ⁘

55

Тꙑ же боже низьведеши ѭ въ стѹденъцъ (и)стлѣниꙗ ⁘ Мѫжи криви и лъстивии : и не прѣполовѧтъ днеи своихъ ⁘ Азъ же г҃и ѹпъвахъ на тѧ ⁘

Помилѹи мѧ б҃же, ꙗко попра мѧ чловѣкь ⁘ Въ(с) денъ борѧ [сѧ] стѫжи ми ⁘

Попрашѫ мѧ враꙃи мои весъ денъ ⁘ Ꙗко мноꙃи борѧщеи сѧ съ мноѭ съвꙑше ⁘

Въ денъ не боѭ сѧ, азъ же ѹпъваѭ на тѧ ⁘

Ѡ боꙃѣ похвалѧ словеса моꙗ ⁘ На б҃а ѹпъвахъ, не ѹбоѭ сѧ что створитъ мнѣ плътъ ⁘

Весъ денъ словеса моꙗ мръзѣахѫ имъ ⁘ На мѧ въсѣ помꙑшлениꙗ ихъ на зъло ⁘

Въселѧтъ сѧ и съкрꙑѭтъ ⁘ Ти пѫти моѭ хранѧтъ ⁘ Ꙗкоже потръпѣшѫ д҃шѫ моѭ,

ни ѡ чимъже спасеши ѭ ⁘ Гнѣвомъ љѵди низъбиѥши ⁘

Б҃же животъ мои исповѣдахъ тебѣ ⁘ Положилъ ѥси слъзꙑ моѭ прѣдъ тобоѭ ꙗко въ ѡбѣтовании твоѥмъ ⁘

Възъвратѧтъ сѧ враꙃи мои въсъпѧтъ ⁘ Въ-нъже денъ аще призовѫ тѧ : се познахъ ꙗко б҃ъ мои ѥси тꙑ ⁘

Ѡ б҃ꙃѣ похвалѧ глаголъ ⁘ W г҃дѣ похвалѧ слово ⁘

На б҃а ѹпъваѭ , не ѹбоѭ сѧ что створитъ мнѣ чловѣкъ ⁘

Въ мнѣ сѫтъ б҃же ѡбѣти ѭже въздамь хвалѣ т҃еи ⁘

56

Ꙗко избавилъ ѥси д҃шѫ моѭ ѡⷮ смрьти ⁘ И ѡчи мои ѡⷮ слезъ : и ноꙃѣ мои ѡⷮ въспоплъзениꙗ ⁘ Ѹгождѫ прѣдъ г҃демъ въ свѣтѣ живѫщиихъ ⁘

Помилѹи мѧ б҃же, помилѹи мѧ : ꙗко на тѧ ѹпъва д҃ша моꙗ ⁘ И на сѣнъ крилѹ твоѥю надѣѭ сѧ ⁘ Доидеже прѣидетъ безакониѥ ⁘

Възовѫ къ богѹ вꙑшънеѥмѹ ⁘ Б҃ѹ благодаавъшомѹ мнѣ ⁘

Посла с н҃бсе и сп҃е мѧ ⁘ Дастъ въ поношениѥ попираѭщимъ мѧ ⁘ Посла б҃ъ милость своѭ и истинѫ своѭ ⁘

Избавилъ ѥсть д҃шѫ моѭ ѡⷮ срѣдꙑ скѵменъ ⁘ Посъпахъ съмѫщенъ ⁘ Сꙑнове чловѣчи зѫби ихь ѡрѫжиꙗ и стрѣлꙑ ⁘ И ѭзꙑкь ихь мечъ ѡстръ ⁘

Възнесе сѧ на небеса б҃же ⁘ И по всеи земли слава твоꙗ ⁘

Сѣть ѹготовишѫ ногама моима ⁘ И сълѧшѫ дѹшѫ моѭ ⁘ Ископашѫ прѣⷣ лїцемь мⷪимь ꙗмѫ и впадѫ сѧ въ нѧ ⁘

Готово сръце моѥ б҃же ⁘ Готово ср҃це моѥ, поѭ и въспоѭ вь славѫ моѥи ⁘

Въстани славо моꙗ ⁘ Въстани ѱалътирю и гѫсли ⁘ Въстанѫ рано ⁘

Исповѣмъ ти сѧ въ љѵдехъ г҃и ⁘ Въспоѭ тебѣ въ ѭзꙑцѣхъ ⁘

Ꙗко възвеличи сѧ до небесъ милость твоꙗ ⁘ И до ѡблакъ истина твоꙗ ⁘

57

Възнеси сѧ на небеса б҃же : и по всеи земи слава твоꙗ ⁘

Аще въ истинѫ ѹбо правдѫ г҃лете ⁘ Право сѫдите сꙑнове чловѣчи ⁘

И бо въ ср҃ци безакониѥ дѣлаѥте на земли ⁘ Неправдѫ рѫкꙑ вашѫ съплѣтаѭтъ ⁘

Ѹтѹждени бꙑшѫ грѣшънии ѿъ ложеснъ ⁘ Заблѫдишѫ ѿь чрѣва, глаголашѫ лъжѫ ⁘

Ꙗрости ихь по ѡбразѹ змиинѹ ⁘ Ꙗко аспидꙑ глѹхꙑ затꙑкаѭщи ѹши свои ⁘

Ꙗже не ѹслꙑшить гласа ѡбаваѭщаго ⁘ Ѿь прѣмѫдра ѡбаваньника ѡбаваѥма ⁘

Б҃ъ съкрѹшить зѫбꙑ ихъ въ ѹстѣхъ ихь ⁘ Чрѣновънꙑѭ лъвовꙑ съкрѹшилъ ѥстъ г҃ъ ⁘

Ѹничижѫть сѧ ꙗко вода мимо текѫщиꙗ ⁘ Налѧчетъ лѫкъ свои доидеже изнемогѫть ⁘

Ꙗко воскь истаавь ѿьиметь сѧ ⁘ Паде ѡгнъ на нихъ и не видѣшѫ слънъца ⁘

Прѣжде даже не разѹмѣѥте тръниꙗ вашего рамъна ⁘ Ꙗко живꙑ ꙗко въ гнѣвѣ пожъреть вꙑ ⁘

Възвеселить сѧ праведникь ѥгда видить мъсть ⁘ Рѫцѣ свои ѹмꙑѥть въ кръви грѣшника ⁘

58

И речеть чловѣкь : аще ѹбо ѥстъ плодъ праведъника ⁘ Ѥсть ѹбо б҃ъ сѫдѧи имъ на земи ⁘

Изъми мѧ ѿь врагь моихъ боже ⁘ И ѿь вьстаѭщиихь на мѧ ѿьми мѧ ⁘

Избави мѧ ѿъ творащиихь безакониѥ ⁘ И ѿъ мѫжъ кривꙑ спаси мѧ ⁘

Ꙗко се ѹловишѫ д҃шѫ моѭ ⁘ Нападѫ на мѧ крѣпъции ⁘ Ни безакониѥ же моѥ ни грѣхъ мои г҃ди ⁘

Безъ безакониꙗ тѣхь и направихъ ⁘ Въстани въ срѣтениѥ моѥ и виждъ ⁘

И тьї г҃и б҃е силъ, б҃же и҃левъ ⁘ Въньми посѣти всѣхь ѭз҃кь ⁘ Не помилѹи въсѣхь творѧщиихь безакониѥ ⁘

Възвратѧть сѧ на вечеръ и вьзлачѫть ꙗко ѱи : и ѡбидѫть градь ⁘

Се ти ѿьвѣщаѭть ѹстꙑ своими ⁘ И ѡрѫжиѥ вь ꙋстѣхь ихъ ꙗко кто слꙑша ⁘

И тьї господи посмѣѥши сѧ имъ ⁘ Ꙋничижиши всѧ ѭзꙑкьї ⁘

Дръжавѫ моѭ кь тебѣ съхранѧ ⁘ Ꙗко тꙑ б҃же застѫпъникъ мои ѥси

б҃ъ мои милостъ ѥго варить мѧ ⁘ Б҃ъ мои ꙗвить мьнѣ на враꙃѣхь моихь ⁘

Не ꙋби ихъ ѥда когда забѫдѫть законъ твои ⁘ Раждени ѭ силоѭ твоѥѭ ⁘ И раздрѹши ѭ защїтниче мои г҃и ⁘

Грѣхь ѹсть ихъ и слово ꙋстенъ ихъ ⁘ И ѭти бѫдѫтъ въ гръдꙑни своѥи ⁘ И ѿь клѧтвꙑ и льжѫ възвѣстѧть сѧ вь кончинѣ ⁘

Въ гнѣвѣ кончинꙑ не бѫдеть ⁘ И ѹвѣдѧть ꙗко б҃ъ ѡбладаѥтъ ꙗковомъ и коньци земли ⁘

Възъвратѧть сѧ на вечеръ и възлачѫть ꙗко ѱи : и ѡбидѫтъ градъ ⁘

Ти разꙑдѫтъ сѧ ꙗсти ⁘ Аще ли же не насꙑтѧть сѧ и поропъщѧть ⁘

Азъ же въспоѭ силѫ твоѭ ⁘ И вьзьрадѹѭ сѧ заѹтра милости твоѥи ⁘ Ꙗко бьїсть застѫпникь мои ⁘ И прибѣжище моѥ вь денъ печали моѥѭ ⁘

59

Помощъникь мои ѥси , тебѣ въспоѭ ⁘ Ꙗко тꙑ б҃е застѫпъникъ мои ѥси , б҃е мои милостъ моꙗ ⁘

Б҃же ѿьринѫлъ нꙑ ѥси и разъдрѹшиль нꙑ есї ⁘ Разъгнѣвалъ сѧ ѥси и помиловал нꙑ ѥси ⁘

Сътрѧсе земълѧ и смѧте ѭ ⁘ Исъцѣли съкрѹшениꙗ ѥѭ ꙗко подвижа сѧ ⁘

Ꙗви љѵдемъ своимъ жестокаа ⁘ Напоилъ нꙑ ѥси вина ѹмилению ⁘

Далъ ѥси боѭщиимъ сѧ тебе знамениѥ ꙋбѣжати ѿь лица лѫка ⁘

Да избавѧть сѧ възљѵблении твои ⁘ Сп҃и десницѫ твоѭ и ѹслꙑши мѧ ⁘

Б҃ъ г҃ла въ с҃тѣмъ твоѥмъ ⁘ Възърадѹѭ сѧ и разъдѣлѧ сикимѫ ⁘ И ѭдолъ селомъ разъмѣрѧ ⁘

Мои ѥсть галаадъ мои ѥсть манаси ⁘ И ѥфремъ крѣпости главꙑ моѥѭ ⁘ Июда царъ мои ⁘

Маавъ конобъ ѹпьваниꙗ моѥго ⁘ На идѹмѣѭ простьрѫ сапогъ мои ⁘ Мънѣ иноплеменъници покоришѫ сѧ ⁘

Къто ведеть мѧ въ градъ ѡбъстоꙗниꙗ ⁘ Ли къто наставить мѧ до идѹмѣѭ ⁘

Не тꙑ ли б҃же ѿьринѫвꙑи нꙑ ⁘ И не изꙑдеши б҃е въ силахъ нашихъ ⁘

60

Даждъ намъ помощь ѿь печали ⁘ И сѹѥтьно спасениѥ чловѣчъско ⁘ Ѡ б҃ꙃѣ створимъ силѫ и тои ѹничижить стѫжаѭщѫѭ намъ ⁘

Ѹслꙑши б҃же мⷧвѫ моѭ : вьньми молениѥ моѥ ⁘

Ѿь концъ землѧ къ тебѣ възъвахь ⁘ Ѥгда ѹнꙑ ср҃це моѥ, на камень вьзнесе мѧ ⁘

Наставилъ мѧ ѥси ꙗкⷪ бꙑⷭ ꙋпванꙇѥ мⷪѥ ⁘ Стлъпъ крѣпости ѿь лица вражиꙗ ⁘

Въселѧ сѧ въ селѣ твоѥмъ вь вѣкь ⁘

Покрꙑѭ сѧ кровомь крилѹ твоѥю ⁘ Ꙗко тꙑ б҃же ꙋслꙑша мⷧтвѫ моѭ ⁘ Далъ ѥси достоꙗниѥ боѭщиимъ сѧ имени твоѥго ⁘

Денъ на денъ ц҃рю приложиши лѣта ѥмѹ ⁘ До дъни рода и рода ⁘

Прѣбьїваѥть вь вѣкь прѣдъ б҃мъ ⁘ Милостї и истинꙑ ѥго кто взищеть ⁘

61

Тако вьспоѭ имени твоѥмѹ в вѣкь ⁘ Възъдаѭ молитвꙑ моѭ дне дъне ⁘

Не б҃ви ли повинеть сѧ д҃ша моꙗ ⁘ Оть того бо сп҃ениѥ моѥ ⁘

И бо тои б҃ъ мои сп҃ителъ мои ⁘ Застѫпъникь мои не подвижѫ сѧ паче ⁘

Доколѣ належите на ч҃лка; ѹбиваѥте вьси вꙑ ⁘ Ꙗко на стѣнѫ прѣклоненѫ и плодъ въздриновенъ ⁘

Обаче цѣнѫ моѭ свѣщашѫ ѿьринѫти : тѣшѫ въ жѫждѫ ⁘ Ꙋсть! своими блⷭвѣхѫ и ср҃цемъ своимъ клънѣхѫ ⁘

Обаче б҃ѹ повини сѧ д҃ше моꙗ ⁘ Ꙗко ѿь того тръпѣниѥ моѥ ⁘

И бо тои б҃ъ мои сп҃ителъ мои ⁘ Застѫпъникь мои не прѣселѧ сѧ ⁘

Ѡ б҃ꙃѣ сп҃ениѥ моѥ и слава моꙗ ⁘ Б҃ъ помощи моѥѭ и ѹпованиѥ мⷪѥ на б҃а ⁘

Надѣите сѧ на-нъ въсъ сънемъ љѵдиѥ ⁘ Излѣите прѣдъ нимъ сръца ваша ⁘ Ꙗко б҃ъ помощъникь нашъ ѥсть ⁘

Ѡбаче сѹѥтъни с҃нве ч҃лчи ⁘ Лъживи с҃нове чловѣчи въ мѣрилѣхъ неѡправъдиви ⁘ Ти ѿь сѹѥтьї въкѹпѣ

не ѹпваите на неправдꙑ ⁘ И на въсъхꙑщениѥ не желѣите ⁘ Богатъстьво аще мимо тѣкаѥть , не прилагаите ср҃ца ⁘

Ѥдиноѭ г҃ла б҃ъ, двоѥ се слꙑшахь ⁘ Ꙗко дръжава б҃жиꙗ

62

и твоꙗ г҃и милость ⁘ Ꙗко тьї въздаси комѹждо по дѣломъ ѥго ⁘

Б҃же б҃же мои к тебѣ ѹтрънѹѭ ⁘ Въждѫда на тѧ д҃ша моꙗ, колъ многашⷣи тебѣ плът мⷪꙗ ⁘ Въ земи пѹстѣ и непрѣходнѣ и безводнѣ ⁘

Тако въ с҃тѣмъ ꙗвихъ сѧ тебѣ ⁘ Видѣти ми силѫ твоѭ и славѫ твоѭ ⁘

Ꙗко лѹчъши милость твоꙗ паче ж!вⷪта ⁘ Ꙋстьнѣ мои похвалитѣ тѧ ⁘

Тако блⷭвѧ тѧ въ животѣ моѥмъ ⁘ И ѡ имени твоѥмъ въздеждѫ рѫцѣ мои ⁘

Ꙗко тѹка и масти исплъни сѧ дѹша моꙗ ⁘ И ѹстьнѣ радости въсъхвалѧть тѧ ѹста моꙗ ⁘

Аще поминаахъ тѧ на постели своѥи на ѹтрънии пѹhчаахъ сѧ въ тѧ ⁘

Ꙗко бꙑсть помощъникъ мои ⁘ И въ кровѣ к(р)илѹ твоѥю възърадѹѭ сѧ ⁘

Прилъпе д҃ша моꙗ по тебѣ ⁘ Мене же приѭть десница твоꙗ ⁘

Ти же въсѹѥ искашѫ д҃шѫ моѭ ⁘ Да внидѫть вь прѣисподнѧѭ земѧ ⁘

Прѣдадѧть сѧ в рѫцѣ ѡрѫжиꙗ ⁘ Чѫсти лисомъ бѫдѫть ⁘

63

Ц҃ръ же възвеселить сѧ ѡ б҃ꙃѣ ⁘ Похвалитъ сѧ въсѣкъ клънꙑ сѧ имъ ⁘ Ꙗко заѭшѫ сѧ ѹста глаголѧщиимъ неправъдѫ ⁘

Ѹслꙑши б҃е г҃ла ми ѥгда м҃ѧ сѧ к тебѣ ⁘ Ѹть страха вражиꙗ изъми дѹшѫ моѭ ⁘

Покрꙑ мѧ ѿь сънъма злобивꙑхъ ⁘ И ѿь множъства дѣлаѭщиихъ неправъдѫ ⁘

Иже изостришѫ ꙗко ѡрѫжиѥ ѭзꙑкꙑ своѭ ⁘ Налѧкошѫ лѫкъ свои вещъ горъкѫ ⁘

Състрѣлѣти въ таинꙑхъ непорочъна ⁘ Вънезаапѫ състрѣлѣѭтъ и не ѹбоѭть сѧ ⁘

Ѹтвръдишѫ себѣ слово лѫкавъно ⁘ Повѣдашѫ съкрꙑти сѣти ⁘ Рѣшѫ кто ꙋзрить ѭ ⁘

Испꙑташѫ безакониѥ, ищезѫ испꙑтаѭще испꙑтаниꙗ ⁘ Пристѫпитъ чловѣкъ и сръце ѥго глѫбоко ⁘

И възнесеть сѧ богь ⁘ И (с)трѣлꙑ младенецъ бꙑшѫ ꙗзъвꙑ ихъ ⁘

Изнемогѫ въ нихъ ѭзꙑци ихъ ⁘ Съмѧтошѫ сѧ въси видѧшътеи ѭ ⁘

И ѹбоꙗ сѧ всѣкь ч҃лкъ и възвѣстишѫ дѣла б҃жиꙗ ⁘ И твари ѥго разѹмѣшѫ ⁘

Възвеселить сѧ праведникъ ѡ г҃и и ѹпъваѥть на-нъ ⁘ И похвалѧтъ сѧ въси правии ср҃цемъ ⁘

64

Тебѣ подобаѥть пѣⷭ б҃же въ сиѡнѣ ⁘ И тебѣ вздастъ сѧ молитва въ ирⷭмѣ ⁘

Ꙋслꙑши мⷧвѫ моѭ г҃и к тебѣ всѣка плъть придеть ⁘

Словеса безаконъникь прѣмогѫ нꙑ ⁘ И нечести нашѫ тꙑ ѡцѣстиши ⁘

Блаженъ ѥгоже изъбра и приѭтъ ⁘ Въселить сѧ въ дворѣхъ твоихь ⁘ Исплънимъ сѧ благꙑ домѹ твоѥго ⁘

Свѧта цръкви твоꙗ дивъна правъдѣ ⁘ Ꙋслꙑши нꙑ б҃же сп҃итељѵ нашъ ⁘ Ꙋпъваниѥ всѣмъ конъцемъ земⷧи и сѫщиимъ въ мори далече ⁘

Готоваѭ горꙑ крѣпостиѭ своѥѭ прѣпоꙗсанꙑ силоѭ ⁘

Съмѫщаѭи глѫбинѫ моръскѫѭ ⁘ Шѹмѹ влънꙑ ѥго кто противѫ станеть ⁘

Възмѫтѧть сѧ ѭзꙑци и ѹбоѭть сѧ ⁘ Живѫщеи въ конъцихь ѡⷮ знаменеи твоихъ ⁘ Исъходъ ꙋтро вечеръ ѹкрасиши ⁘

Посѣтилъ ѥси земⷧѧ и ѹпои ѭ ⁘ Ꙋмножилъ ѥси ѡбогатити ѭ ⁘ Рѣка б҃жиꙗ наплъни сѧ водꙑ ⁘ Ꙋготова пищѫ имъ ꙗко тако ѥсть ꙋготованиѥ твоѥ ⁘

Браздꙑ ѥѭ напои, ѹмножи жита ѥѭ въ каплѣхъ ѥѭ ⁘ Възвеселить сѧ всиꙗѭщи ⁘

Благословиши вѣнець лѣтѹ благости твоѥѭ ⁘ И полѣ твоꙗ насꙑтѧть сѧ тѹка ⁘

Разъботѣѭтъ красънаа пѹсть!ни ⁘ И радостиѭ хлъми прѣпоꙗшѫть сѧ ⁘

65

Ѡблѣшѫ сѧ ѡвъни ѡвъчи ⁘ И ѭдолиꙗ ꙋмъножѫтъ пъшеницѫ ⁘ Възовѫтъ ибо въспоѭть ⁘

Въскликънѣте б҃ѹ въсѣ земⷧѣ, поите же имени ѥго ⁘ Дадите славѫ хвалѣ ѥго ⁘

Ръцѣте б҃ѹ кол страшна дѣла твⷪа ⁘ Въ множъствѣ силꙑ твоѥѫ сълъжѫтъ тебѣ враꙃи твои ⁘

Въсѣ земѣ да поклонитъ ти сѧ и поетъ ти ⁘ Да поѫтъ же имени твоемꙋ вꙑшⷩии ⁘

Придѣте и видите дѣла б҃жиꙗ ⁘ Колъ страшенъ въ свѣтѣхъ паче с҃нъ ч҃лчъ ⁘

Обращаѭи море въ сѹшѫ ⁘ Въ рѣцѣ проидѫть ногама ⁘ Тѹ възвеселимъ сѧ ѡ немъ ⁘

Обладаѭщиимъ силоѭ своѥѭ вѣкѹ ⁘ Очи ѥго на ѭзⷦꙑ призираѥтѣ ⁘ Прогнѣваѭщеи да не възносѧть сѧ въ себѣ ⁘

Блⷭвите ѭзꙑци б҃а нашего ⁘ И слꙑшанъ створите гласъ хвалꙑ ѥго ⁘

Положъшаго д҃шѫ моѭ вь животь ⁘ И не давъшаго вь съмѧтениѥ ногѹ моѥю ⁘

Ꙗко искѹсилъ нꙑ ѥси б҃же ⁘ Раждеже нꙑ ꙗко раждиꙃаѥть сѧ съребро ⁘

Въведе нꙑ въ сѣтъ ⁘ Положилъ ѥси скръбъ на хрипътѣ нашемъ ⁘

Възведе ч҃лкь! на главꙑ нашѫ ⁘ Проидомъ скозѣ ѡгнъ и водѫ и изведе нꙑ вь покои ⁘

Вн!дѫ в домъ твои со всесъжагаѥмꙑми ⁘ В[в]ъздамъ тебѣ ѡбѣтꙑ моѫ

ѫже въздрѣстѣ ѹстнѣ мои : и г҃лашѫ ѹста моꙗ въ печали моэи ⁘

Ѡлокавтоматꙑ можданꙑ възнесѫ тебѣ с кадиломъ и ѡвнꙑ ⁘ Възнесѫ тебѣ волꙑ с козълꙑи ⁘

Придѣте, слꙑшите и повѣмъ вамъ вси боѫщеи сѧ б҃а ⁘ Ѥлико створи дѹши моеи ⁘

Къ немѹ ѹстꙑ моими възвахъ ⁘ И възнѣсъ подъ ѫзꙑкомъ моимъ ⁘

Неправдѫ аще позрѣхъ въ сръци моемъ не ѹслꙑши мене г҃и ⁘

Сего ради ѹслꙑша мѧ б҃ъ, вънѧть глаⷭ молитвꙑ моѥѭ ⁘

66

Блⷭвенъ б҃ъ иже не ѡставить мⷧтвꙑ моѥѭ и милости своѭ ѿь мене ⁘

Б҃е ѹщедри нꙑ и блⷭви нꙑ ⁘ Просвѣти лице своѥ на нꙑ и помилѹи нꙑ ⁘

Да познаѥмь на земⷧи пѫть твⷪи : въ всѣхъ ѭзцѣхь сп҃ениѥ твоѥ ⁘

Исповѣдѧть сѧ тебѣ љѵдиѥ б҃же ⁘ Исповѣдѧть сѧ тебѣ љѵдиѥ въси ⁘

Възвеселѧть сѧ и възрадѹѭть сѧ ѭзꙑци ⁘ Ꙗко сѫдиши љѵдемъ вь правдѫ ⁘ И ѭзь!кь! на земи наставиши.

Исповѣдѧть сѧ тебѣ љѵдиѥ б҃же, исповѣдѧть сѧ тебѣ љѵдиѥ вьси ⁘

Землѣ дасть плодъ свои ⁘ Благослови нꙑ б҃же б҃ь нашъ,

67

благослови нꙑ б҃е ⁘ И ѹбоѭть сѧ тебе вси конъци землѧ ⁘

Да въскръснеть б҃ъ и разꙑдѫть сѧ враꙃи ѥго ⁘ И бѣжѫть ѿь лица ѥго ненавидѧщеи его ⁘

Ꙗко ищѣзаѥтъ дꙑмъ да ищезнѫть ⁘ Ꙗко таѥть воскъ ѿь лица ѡгнѣ , тако да погь!бнѫть грѣшници ѿь лица б҃жиꙗ ⁘

И праведъници възъвеселѧть сѧ ⁘ И възърадѹѭтъ сѧ прѣдъ богомъ ⁘ И насладѧть сѧ въ веселии ⁘

Поите богови , въспоите имени ѥго ⁘ Пѫть створите въшедъшомѹ на западꙑ ⁘ Г҃ъ имѧ ѥмѹ и радѹите сѧ прѣдъ нимъ ⁘

Съмѧтѫть сѧ ѡⷮ лица ѥго ⁘ О҃ца сирꙑхь и сѫдиѭ въдовицъ ⁘ Б҃ъ въ мѣстѣ с҃тѣмъ своѥмъ ⁘

Б҃ъ въсѣлѣѥть иномꙑслънꙑѭ въ домѹ ⁘ Изводѧ ѡкованꙑѭ мѫжъствомъ ⁘ Такожде прогнѣваѭщѫѭ и живѫщѫѭ вь гробѣхь ⁘

Б҃ъ ѥгда исхождааше прѣдъ љѵдьми своими . Ѥгда мимо хождаше вь пѹсть!ни .

Землѣ потрѧсе сѧ ибо небеса канѫшѧ. Ѿь лица б҃а сиѡнѣ , ѡⷮ лица б҃а и҃лева.

Дъждъ воленъ ѡⷮлѫчиши б҃же достоꙗнию твоемꙋ ⁘ Изнеможе ть! же ѩ съвръши[ть] ⁘

Животьнаа твоꙗ живѫть на неи ⁘ Ꙋготⷪва бл҃гост!ѭ свⷪеѫ н!щⷪмꙋ б҃ꙋ ⁘

Г҃ъ дасть г҃лъ благовѣствѹѭщиимъ силоѭ мнⷪгⷪѭ ⁘

Царъ силъ възъљѵбленаго ⁘ Лѣпотѣ домѹ разъдѣлити користь ⁘

Аще посъпите междѹ прѣдѣлꙑ ⁘ Крилѣ голѫбинѣ посъребренѣ ⁘ И межъдѹрамиѥ ѥго въ лъщании златѣ ⁘

Ѥгда разнъствитъ небеснꙑ царъ на неи ⁘ Ѡснѣжѫть сѧ въ селомѹнѣ ⁘

Гора б҃жиꙗ гора тꙋчна гора вьсꙑрена гора тꙋчна ⁘

Въскѫѭ непъщѹѥте горꙑ въсꙑренꙑ ⁘ Гора ѭже благоволи б҃ъ жити въ неи ⁘ Ибо господъ вьселить сѧ до конъца ⁘

Колесница б҃жиꙗ тьмами тъмꙑ тисѫщѫ гобъзꙋѭщиихь ⁘ Г҃ъ въ нихъ въ синѣ въ свѧтѣмъ ⁘

Въшелъ ѥси на вь!сотѫ, плѣнилъ ѥси плѣнь ⁘ Приѭлъ ѥси дааниꙗ вь ч҃лцѣхь ⁘ Ибо противѧщѫѭ сѧ въселити ⁘

Г҃ъ б҃ъ блⷭнъ благословенъ г҃дъ дне дъне ⁘ Поспѣшить намь б҃ъ сп҃ен!и н҃ш!хь ⁘

Б҃ъ нашъ б҃ъ спасти ⁘ И г҃нѣ г҃нѣ исходища смрътнаа ⁘

Ѹбаче б҃ъ скрѹшить главꙑ врагь своихъ ⁘ Връхѹ власъ прѣходѧщиихь въ прѣгрѣшениихь своихъ ⁘

Рече господъ ѿь васана ѡбращѫ ⁘ Обращѫ въ глѫбинахь моръскꙑ{и}хь ⁘

Да ѡмⷪчить сѧ нога твоꙗ въ кръви ⁘ Ѭзꙑкь песъ твоихъ ѿь врагь ѿь него ⁘

Видѣна бꙑшѫ шествиꙗ твоꙗ б҃же ⁘ Шествиꙗ б҃а моѥго ц҃рѣ иже ѥсть въ с҃тѣмъ ⁘

Варишѫ кънѧꙃи ѭдѣ поѭщиихъ ⁘ По срѣдѣ дѣвъ тѵпанъницъ ⁘

Въ цр҃квахь благословите б҃а ⁘ Господа ѿь источъникь израилевъ ⁘

Тѹ вениꙗминъ юноша въ ѹмѣ ѹжасънѣ ⁘ Кънѧꙃи июдови владꙑкꙑ ихъ ⁘ Кънѧꙃи завълони , кънѧꙃи нефталимови ⁘

Заповѣждъ б҃е силѫ твоѭ ⁘ Ꙋтвръди б҃же се , ѥже ѥси съдѣлалъ в насъ ⁘

Ѹть цръкв! твоѥѭ въ и҃лимъ тебѣ принесѫть ц҃ре дарꙑ ⁘

Запрѣти ꙃвѣремъ тръстьнꙑмь ⁘ Сънемъ юнецъ въ юницахь љѵдьскь!хь ⁘ Затворите искѹшенꙑѭ съребромъ ⁘ Раждени ѭзꙑкь! хотѧщѫѭ бранемъ ⁘

Придѫть молитвъници ѿь ѥгѵпъта ⁘ Ѥтиѡпиꙗ варить рѫка ѥѭ къ богѹ ⁘

Ц҃ръства земънаа поите б҃ѹ, въспоите б҃ви ⁘

Въшедъшомꙋ на небо небѹ на въстокꙑ ⁘ Се дасть гласѹ своѥмѹ гласъ силꙑ ⁘

Дадите славѫ богѹ ⁘ На издраили велълѣпота ѥго ⁘ И сила ѥго въ ѡблацѣхъ ⁘

68

Дивⷷнь б҃ь въ с҃ть!хь своихь, б҃ъ и҃левъ ⁘ Тои дасть силѫ и ѹтвръждениѥ љѵдемь своимъ ⁘ Блⷭвенъ б҃ъ ⁘

Сп҃и мѧ б҃же ꙗко внидѫ водꙑ до д҃ш(ѫ) моѭ ⁘

Ѹглъбь въ тьмѣнии глѫбинь! и нѣсть постоꙗниꙗ ⁘ Придь въ глѫбинѫ моръскѫѭ и бѹрѣ потопи мѧ ⁘

Ѹтрѹдихь сѧ въпиѭ , измлъче грътанъ мои ⁘ Ищезостѣ ѡчи мои ѹповаѭщи ми на б҃а моѥго ⁘

Ꙋмнⷪжишѫ сѧ паче влаⷭ главь! мⷪеѫ ненав!дѧщеи мене спꙑти ⁘ Ꙋкрѣпишѫ сѧ враꙃи мои, изгонѧщⷷи мѧ без правдꙑ ⁘ Ихьже не въсхꙑщаахь , тогда възъдаахь ⁘

Б҃же ть! ꙋвѣдѣ безѹмиѥ моѥ ⁘ И прѣгрѣшениꙗ моꙗ ѡⷮ тебе не ѹтаишѫ сѧ ⁘

Да не пость!дѧть сѧ ѡ мнѣ трьпѧщеи тѧ г҃и г҃и силь : ни посрамлѣѭть же сѧ ѡ мнѣ искѫщеи тебе б҃е и҃левь ⁘

Ꙗко тебе ради приѭхь поношениѥ ⁘ Покрꙑ срамота лице моѥ ⁘

Тѹждъ бь!хъ въ братии моѥи ⁘ И стьраненъ сꙑнъ матери моѥи ⁘

Ꙗко зависть домѹ твоѥго сънѣсть мѧ ⁘ И поношениꙗ поносѧщиихь ти нападѫ на мѧ ⁘

И прикрꙑхь постомъ дѹшѫ моѭ ⁘ И бꙑсть въ поношениѥ мънѣ ⁘

Положихъ ѡдѣꙗниѥ моѥ врѣт!ще ⁘ И бь!хъ имъ въ притьчѫ ⁘

Ѡ мнѣ глѹмлѣахѫ сѧ сѣдѧщеи въ вратѣхь ⁘ И ѡ мнѣ поꙗхѫ пиѭщеи вино ⁘

Азъ же мⷧтвѫ моѭ к тебѣ г҃и ⁘ Врѣмѧ благоволению бъ ⁘ Въ множьствѣ милости твоѥѭ ѹсль!ши мѧ, въ истинѣ сп҃ениꙗ твоѥго ⁘

Спаси мѧ ѡⷮ брениꙗ , да не ѹглъблѧ ⁘ Избави мѧ ѿь ненавидѧщиихь мѧ , и ѿь глѫбокꙑихъ водъ ⁘

Да не потопитъ мене бѹрѣ водънаа ни пожъреть мене глѫбина ⁘ Ни съведеть ѡ мънѣ ръвеникъ ѹст своихь ⁘

Ꙋслꙑши мѧ г҃и ꙗко блага ѥстъ милость твоꙗ ⁘ По множьствѹ щедроть твоихь призьри на мѧ ⁘

Не ѿьврати лица твоѥго ѿь ѿрока твоѥго ⁘ Ꙗко скръблѧ, скоро ꙋслꙑши мѧ ⁘

Вънъми д҃ши моѥи, ѿьми ѭ ⁘ Врагь моихь ради избави мѧ ⁘

Тꙑ бо съвѣси поношениѥ моѥ : и стѹдъ мои и сърамотѫ моѭ ⁘ Прѣдъ тобоѭ сѫть въси сътѫжаѭщеи мнѣ ⁘

Поношениꙗ прича д҃ша моꙗ и страсти ⁘ И жьдахь иже съ мноѭ поскрьбить, и не бѣ : и ѹтѣшаѭща , и не ѡбрѣть ⁘

И дашѫ въ ꙗдь моѭ злъчь, и вь жѫждѫ моѭ напоишѫ мѧ ѡцьта ⁘

Бѫди трапеза ихь прѣд ними въ сѣть ⁘ И вьздааниѥ ихъ въ съблазнъ ⁘

Помрачистѣ сѧ ѡчи ихь не в!дѣти ⁘ И хрьбеть ихь ѡⷮнѫдь слѧци ⁘

Пролѣи на нѧ гнѣвъ твои ⁘ И ꙗрость гнѣва твоѥго да иметь ѭ ⁘

Бѫди дьворъ ихь пꙋсть ⁘ И вь селѣхь ихъ не бѫди иже живеть ⁘

Зане ѥгоже ть! порази , ти погьнашѫ ⁘ И кь болѣзни ꙗзвъ моихь приложишѫ ⁘

Приложи безакониѥ кь безаконию ихь : и да не вьнидѫть вь правдѫ твоѭ ⁘

Да потрѣбѧть сѧ ѿь кьнигь животьнꙑхь ⁘ И сь праведънꙑми да не напишѫть сѧ ⁘

Нищь и болѧ ѥсмь азъ ⁘ Сп҃ениѥ твоѥ б҃же приѭть мѧ ⁘

Въсъхвалѧ имѧ б҃а моѥго съ пѣⷭн!ѫ ⁘ Възвеличѫ и хвалениѥ ѥго ⁘

И годѣ бѫдеть богѹ паче телъца юна рогь! изьдѣѭща и пазнокьти ⁘

Да ѹзьрѧть нищии и вьзъвеселѧть сѧ ⁘ Възьщате б҃а, и жива бѫдеть д҃ша ваша ⁘

Ꙗко ꙋслꙑша нищѫѭ г҃ь ⁘ И ѡковань!хь своихь не ꙋнич!ж!ть ⁘

Да въсьхвалѧть и небеса и земⷧѣ : море и всѣ движѫщиꙗ сѧ в немь ⁘

Ꙗко б҃ь спасеть сиѡна ⁘ И съꙃиждѫть сѧ гради июдеисти ⁘ И въселѧть сѧ тѹ , и насладѧть ! ⁘

69

И сѣмѧ рабъ твоихь ѹдръжить ! ⁘ И љѵбѧще имѧ твоѥ въселѧть сѧ въ-нь ⁘

Б҃же вь помощъ моѭ въньми ⁘ Г҃и помощи мънѣ потьщи сѧ ⁘

Да пость!дѧть сѧ и посрамⷧѣѭть сѧ искѫщеи дѹшѫ моѥѭ ⁘ Да възвратѧть сѧ въспѧть и пость!дѧть сѧ хотѧщеи мнѣ зло ⁘

Да взвратѧть сѧ аб!е сть!дѧщеи сѧ г҃лѧщеи мнѣ бл҃го же благо же ⁘

Да възърадѹѭть сѧ и възвеселѧть сѧ ѡ тебѣ въси искѫщеи тебе г҃и ⁘ И г҃лѧть присно , да възвеличить сѧ г҃дь ⁘ Љѵбѧщеи спасениѥ твоѥ ⁘

70

Азъ же нищь ѥсмъ и ѹбогь , б҃е помоꙃи ми ⁘ Помощьникь мои и избавителъ мои ѥси ть! г҃и не замѹди ⁘

На тѧ г҃и ѹпъвахь , да не пость!ждѫ сѧ в вѣкь ⁘

Правдоѭ твоѥѭ избави мѧ, изьми мѧ ⁘ Приклони кь мнѣ ѹхо твоѥ и спаси мѧ ⁘

Бѫди мнѣ въ б҃гь защитителъ ⁘ И вь мѣсто твръдо сп҃и мѧ ⁘ Ꙗко ꙋтьвръждениѥ моѥ и прибѣжище моѥ ѥси ть! ⁘

Б҃же мои избави мѧ изь рѫкь! грѣшънаго ⁘ Изь рѫкь! законопрѣстѫпънааго и ѡбидѫщааго ⁘

Ꙗко ть! ѥси тръпѣниѥ моѥ г҃и : г҃и ꙋпьваниѥ моѥ ѿь юности моѥѭ ⁘

На тѧ ꙋтьвръдихъ сѧ ѿь ѭтробь! ⁘ И-чрѣва матери моѥѭ ть! ѥси мои покровителъ ⁘ ОH тебѣ пѣниѥ моѥ присно ⁘

Ꙗко чюдо бь!хъ многь!мъ ⁘ И ть! помощъникь мои крѣпькъ ⁘

Да наплънѧть сѧ ꙋста моꙗ похвалꙑ ⁘ Ꙗко да въспоѭ славѫ твоѭ ⁘ Въсъ денъ велълѣпотѫ твоѭ ⁘

Не ѡⷮвръꙃи мене въ врѣмѧ старости ⁘ Ѥгда изнемагаѥть крѣпость моꙗ не ѡстави мене ⁘

Ꙗко рѣшѫ враꙃи мои мънѣ ⁘ И стрѣгѫщеи дѹшѫ моѭ съвѣщашѫ вкѹпѣ ⁘

Г҃лѧщеи : б҃гъ ѡставилъ ! ѥсть ⁘ Поженѣте , имѣте и , ꙗко нѣсть изьбавлѣѭщааго и ⁘

Б҃же мои не ѹдали сѧ ѿь мене ⁘ Б҃же мои въ помощъ моѭ вънъми ⁘

Да пость!дѧть сѧ и ищезнѫть ѡклеветаваѭщеи д҃шѫ моѭ ⁘ Ѡдеждѫть сѧ стѹдомъ и срамомъ искѫщеи зла мънѣ ⁘

Азь же присно ѹпьваѭ на тѧ и приложѫ на всѣкѫ похвалѫ твоѭ ⁘

Ѹста моꙗ възъвѣстѧть правъдѫ твоѭ ⁘ Весъ денъ сп҃ениѥ твоѥ ⁘ Ꙗко не позънахъ кънижъника ⁘

Вънидѫ въ силѣ г҃дъни ⁘ Г҃и помѣнѫхь правъдѫ ѥдиного тебе ⁘

Б҃же мои имъже наѹчи мѧ ѡⷮ юности моѥѭ ⁘ И до н҃нѣ възвѣщѫ чюдеса твоꙗ ⁘

И до старости и маторъства б҃е мои не ѡстави мене ⁘ Доидеже възвѣщѫ мꙑшъцѫ твоѭ родѹ всемѹ грѧдѫщомѹ ⁘

Силѫ твоѭ и правдѫ твоѭ б҃же до вь!шниихь ⁘ Ꙗже створи величьствиꙗ : б҃же кьто подобенъ тебѣ ⁘

Ѥлико ꙗвилъ ѥси мнѣ скръби многь! и зьлꙑ ⁘ И ѡбращь живилъ мѧ ѥси ⁘ И ѿь безденъ земⷧѧ древле възьведе мѧ ⁘

Ꙋмножилъ ѥси на мнѣ величествиѥ твоѥ ⁘ И ѡбращъ ꙋтѣшилъ мѧ ѥси : и ѡⷮ безденъ земⷧѧ пакь! възведе мѧ ⁘

И бо азь исповѣмъ сѧ тебѣ въ љѵдехь г҃и : въ съсѫдѣхь ѱаломъскь!хъ ⁘ Истинѫ твоѭ б҃же въспоѭ тебѣ , въспоѭ тебѣ въ гѫслехь с҃ть!хь из҃левъ ⁘

Възьрадѹѥтѣ сѧ ꙋстьнѣ мои ѥгда въспⷪѭ тебѣ ⁘ И д҃ша моꙗ ѭже ѥси избавилъ ⁘

71

Пакь! же и ѭз҃кь мои весъ д҃нъ пѹhчить сѧ правдѣ твⷪѥи ⁘ Ѥгда пость!дѧть сѧ и посрамлѣѭть сѧ искѫщеи зъла мнѣ ⁘

Б҃же сѫдъ твои цареви дажъдъ ⁘ И правдѫ твоѭ с҃нѹ ц҃рю ⁘

Сѫдитъ љѵдемъ твоимъ въ правьдѫ : и нищиимъ твоимъ въ сѫдъ ⁘

Да приимѫть горꙑ миръ љѵдеи : и хлъми правъдѫ ⁘

Сѫдить нищиимъ љѵдъскꙑмъ и сп҃еть с҃нь! ꙋбогь!хь ⁘ И съмѣрить кълеветьника ⁘

И прѣбѫдетъ съ слънъцемъ ⁘ И прѣжде лѹнꙑ рода родъ ⁘

Сънидеть ꙗко дъждъ на рѹно ⁘ И ꙗко каплѣ каплѧщиꙗ на землѧ ⁘

Въсиꙗѥть въ дни ѥго правъда ⁘ И мъножъстьво мирѹ доидеже ѿьиметь сѧ лѹна ⁘

И ѡбладаѥтъ ѿь морѣ до морѣ ⁘ И ѿь рѣкь! до конецъ вселенꙑѭ ⁘

Прѣдо-нъ припадѫть ѿhиѡплѣни ⁘ И враꙃи ѥго пръсть полижѫть ⁘

Царе таръсидъсьци и ѿоци дарь! принесѫть ⁘ Царе аравъсти и сава дарь! принесѫть ⁘

И поклонѧть сѧ ѥмѹ вси ц҃ри земъстии ⁘ Вси ѭзь!ци поработаѭть ѥмѹ ⁘

Ꙗко избавилъ ѥсть нища ѡⷮ силъна ⁘ И ѹбога ѥмѹже не бѣ помощьникѧ ⁘

Пощѫдить нища и ѹбога ⁘ И дѹшѫ ѹбогь!хъ спасеть ⁘

Ѿь лихъвꙑ и ѿь неправъдꙑ изъбавить дѹшѫ ихъ ⁘ И чьстьно имѧ ѥго прѣдъ нимъ ⁘

И живъ бѫдеть и дасть сѧ ѥмѹ ѿь злата аравииска ⁘ И помолѧть сѧ ѡ немъ присно ⁘ Весъ д҃нъ благословѧть ! ⁘

Бѫдеть ꙋтвръждениѥ на земⷧи на връхѹ горъ ⁘ Прѣвъзнесетъ сѧ паче ливана плодъ ѥго ⁘ И процвътѫть ѡⷮ града ꙗко трѣва земънаа ⁘

Бѫди имѧ ѥго благословено въ вѣкꙑ ⁘ Прѣжде слънъца прѣбъиваѥть имѧ ѥго ⁘ И възблⷭвѧть сѧ ѡ немъ всѣ колѣна земънаа ⁘ Въси ѭзь!ци ꙋблажѫть ! ⁘

Блⷭвенъ г҃ь б҃ъ и҃левъ творѧи чюдеса ѥдинъ ⁘

72

И блⷭвено имѧ славь! твоѥѭ въ вѣкъ вѣка ⁘ Исплънить сѧ славꙑ ѥго всѣ земⷧѣ бѫдетъ бѫдеть ⁘

Ꙗко благ҃ь бь и҃левъ правꙑмъ сръцемъ ⁘

Мънѣ же мала не подъвижастѣ сѧ ноꙃѣ ⁘ Мала не пролишѫ сѧ стопꙑ моѭ ⁘

Ꙗко въздревъновахь на безаконънꙑѭ ⁘ Миръ грѣшъникомъ видѧ ⁘

Ꙗко нѣсть въсклонениꙗ въ смръти ихь ⁘ И ꙋтвръждениѥ въ ранѣ ихь ⁘

Въ трѹдѣхь ч҃лчьстѣхь не сѫть и съ ч҃лкь! не приимѫть ранъ ⁘

Сего ради ꙋдръжа ѭ гръдꙑни до конъца ⁘ Ѡдѣшѫ сѧ неправдоѭ и нечестїѭ своѥѭ ⁘

Изидеть ꙗко ис тѹка неправда ихь ⁘ Прѣидѫ[ть] въ љѵбьве сръца ⁘

Помꙑслишѫ и г҃лашѫ въ зьлобѣ ⁘ Неправдѫ въ вꙑсотѫ г҃лашѫ ⁘

Положишѫ на небо ꙋста своꙗ ⁘ И ѭзꙑкь ихь прѣиде по земли ⁘

Сего ради ѡбратѧть сѧ љѵдиѥ мои само ⁘ И дъниѥ исплънъ ѡбрѧщѫть сѧ въ нихь ⁘

И рѣшѫ како ѹвѣдѣ богь ⁘ И аще ѥсть разꙋмъ H вꙑшниимъ ⁘

Се си грѣшъници гобьзꙋѭщеи : въ вѣкь ѹдръжашѫ богатьство своѥ ⁘

И рѣхь : ѹбо въсѹѥ ѡправъдихь ср҃це моѥ и ѹмꙑхь въ неповинънꙑхь рѫцѣ мои ⁘

И бь!хь биѥнъ весъ денъ ⁘ И ѡбличъникь мои на ѹтриꙗ ⁘

Аще глаголахь, повѣмъ тако ⁘ Се родъ сꙑновъ твоихь ѥмѹже ѡбѣщахь сѧ ⁘

И непъщевахь разꙋмѣти, се трѹдъ ѥсть прѣдъ мъноѭ ⁘

Доидеже внидѫ въ с҃тило б҃жиѥ ⁘ И разѹмѣѭ въ послѣдънѣꙗ ихь ⁘

Ѡбаче за лъщениꙗ ихь положилъ имъ ѥси злаа ⁘ Низложилъ ѭ ѥси вънегда разгръдѣшѫ ⁘

Како бьїшѫ въ запѹстѣнїѥ вънезаапѫ ⁘ Исконъчашѫ сѧ и погьꙇбошѫ за безакониѥ своѥ ⁘

Ꙗко сониѥ въстаѭщааго ⁘ Г҃и въ градѣ твоемь иконѫ ихь ѹничижиши ⁘

Ꙗко разьгорѣ сѧ сръце моѥ и ѭтроба моꙗ изъмѣни сѧ ⁘

И азъ ѹничъженъ ї не разꙋмѣхь ⁘ Ꙗко скоть бьїхь ꙋ тебе ⁘

И азъ присно съ тобоѭ ⁘ Дръжалъ ѥси за рѫкѫ деснѫѭ моѭ ⁘

И съвѣтомъ твоимь наставилъ мѧ ѥси : и сь славоѭ твоѥѩ приѭть мѧ ⁘

Чъто бо ми ѥсть на небеси ⁘ И ѿь тебе чьто въсъхотѣхь на земли ⁘ Ищезе сръце моѥ и плъть моꙗ ⁘

Б҃же сръца моѥго и чѫсть моꙗ б҃же въ вѣкь ⁘

Ꙗко се ꙋдалѣѭщеи сѧ ѿ мене пⷪгь!бнѫть ⁘ Потрѣбилъ ѥси всего љѵбьї дѣѭщаго ѿь мене ⁘

73

Мнѣ же прилѣплѣти сѧ боꙃѣ благо ѥсть ⁘ Полагати на г҃да ѹпованиѥ моѥ ⁘ Да исъповѣмъ въсѧ хвалꙑ твоѭ въ вратѣхь дъщери сиѡнⷪвꙑ ⁘

Въскѫѭ б҃же ѿьринѫ до конъца ⁘ Разгнѣва сѧ ꙗрость твоꙗ на ѡвъцѫ пажїтї твⷪеѩ ⁘

Помѧни сънемъ твои : иже стѧжа испръва ⁘ Избавилъ ѥси жезълъ достоꙗниꙗ твоѥго ⁘ Гора сиѡнъ си в нѧже въселилъ сѧ ѥси ⁘

Въздвигни рѫцѣ твои на гръдꙑнѧ ихь въ конецъ ⁘ Ѥлико (л)ѫкавнова врагь ѡ с҃тѣмъ своѥмъ ⁘

И въсхвалишѫ сѧ ненавидѧщеи тебе по срѣⷣ празника твоегⷪ ⁘ Положишѫ знамениꙗ своꙗ : знамениꙗ и не познашѫ ⁘

Ꙗко въ исходѣ прѣвꙑше. ꙗко въ дѫбравѣ дрѣвѣнѣ секь!рами расѣшѫ

дври ѥгⷪ ⁘ Въкѹпѣ сѣчивомъ и ѡскръдомъ разъдрѹшишѫ и ⁘

Въжашѫ ѡгнемъ с҃тило твоѥ ⁘ Въ земⷧи ѡскврънїшѫ село имени твоѥго ⁘

Рѣшѫ въ сръци своѥмъ : ѭжикь ихь въкѹпѣ ⁘ Придѣте и да ѵставимъ въсѧ празъникьї бжиѭ ѿь землѧ ⁘

Зънаменеи нашихь не видѣхомъ ⁘ Нѣсть к томѹ прⷪка и насъ не познаѥть по томъ ⁘

Доколѣ господи поносить врагь ⁘ Разъдражаѥть противънꙑ имѧ твоѥ до конъца ⁘

Въскѫѭ възвращаѥши рѫкѫ твоѭ и десницѫ твоѭ ѡⷮ срѣдꙑ ꙗдръ твоихь до конъца ⁘

Б҃ъ же ц҃ръ нашъ прѣжде вѣкь ⁘ Съдѣла спасениѥ по срѣдѣ земⷧѧ ⁘

Тꙑ ѹтвръди силоѭ твоѥѭ море ⁘ Тꙑ съкрꙋшилъ ѥси главꙑ змиѥмъ въ водѣ ⁘

Тꙑ сътлъче главѫ змиѥвѫ ⁘ Далъ ѥси брашъно љѵдемъ ѿhиѡпъскомъ ⁘

Тꙑ растръже источъникꙑ и потокь! ⁘ Тꙑ исѫчи рѣкь! наводъненꙑѭ ⁘

Твои ѥсть денъ и твоꙗ ѥсть нощъ ⁘ Тꙑ съвръши зорѧ и слънъце ⁘

Тꙑ створи въсѧ прѣдѣлꙑ земли ⁘ Лѣто и весънѫ тꙑ созъда ⁘

Помѧни сего ⁘ Врагь поноси господеви ⁘ И љѵдиѥ безꙋмънии разъдражишѫ имѧ твоѥ ⁘

Не прѣдаждъ ꙃвѣремъ д҃шѫ исповѣдаѭщѫѭ сѧ тебѣ ⁘ Дѹшъ ѹбогь!хь твоихь не забѫди до конъца ⁘

Призъри на завѣть твои ⁘ Ꙗко наплънишѫ сѧ ѡмраченеи земли въ домꙋ неправедънѣ ⁘

Да (не) възъвратить сѧ съмѣренъ и съраменъ ⁘ Нищь и ѹбогь въсъхвалита имѧ твоѥ ⁘

Въскръсни боже сѫди пърѧ твоѭ ⁘ Помѧни поношениѥ твоѥ ѥже ѥсть ѡⷮ безꙋмна весъ д҃нъ ⁘

74

Не забѫди гласа молитвъникь твоихь ⁘ Гръдꙑни ненавидѧщиихь тѧ възꙑде присно ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ б҃же, исповѣмъ сѧ тебѣ ⁘ И призовемъ имѧ твоѥ ⁘ Повѣмъ всѣ чюдеса твоꙗ ⁘

Ѥгда приимѫ врѣмѧ, азъ правоть! сѫждѫ ⁘

Растаа сѧ землѣ и въси живѫщеи на неи ⁘ Азъ ѹтьвръдихь сътлъпь! ѥѭ ⁘

Рѣхь законопрѣстѫпъникомъ : не прѣстѫпаите закона ⁘ И съгрѣшаѭщиимъ : не възносите рога ⁘

Не въздвижите на вꙑсотѫ рога вашегⷪ ⁘ И не г҃лите на б҃а неправъдꙑ ⁘

Ꙗко ни ѡⷮ въсходъ ни ѡⷮ западъ ни ѡⷮ пѹсть горъ ⁘

Ꙗко богь сѫдии ѥсть ⁘ Сего възъносить , а сего съмѣрѣѥть ⁘

Ꙗко чаша въ рѫцѣ г҃ни , вина нерастворена исплънъ растворениꙗ ⁘ И ѹклони ѿь сеѭ въ ѡнѫ ⁘ Ѡбаче дрождиѭ ѥго не искь!дашѫ сѧ ⁘ Исъпиѭть въси грѣшънии землѧ ⁘

75

Азъ же възърадѹѭ сѧ въ вѣкь : въспоѭ б҃ѹ иꙗковљѵ ⁘ И въсѧ горь! грѣшънꙑхь съломⷧѧ ⁘ И възнесеть сѧ рогь праведънааго ⁘

Знаѥмъ въ июдеи богь ⁘ Въ изъдраили велиѥ имѧ ѥго ⁘

И бь!сть въ мирѣ мѣсто ѥго ⁘ И жилище ѥго въ сиѡнѣ ⁘

Тѹ съкрꙋши крѣпости лѫкь ⁘ Щить ѡрѫжиѥ и бранъ ⁘

Просвѣщаѥши ть! дивно ѿь горъ вѣченъ ⁘

Възмѧтошѫ сѧ въси неразꙋмнии ср҃цемъ ⁘ Ꙋснѫшѫ сномъ своимъ и не ѡбрѣтѫ ничесоже ⁘ Въси мѫжи богатьсътьва рѫками съвоими ⁘

Ѿь запрѣщениꙗ твоѥго б҃же иꙗковлъ ⁘ Възъдърѣмашѫ сѧ въсѣдъшеи на конѧ ⁘

АР|| Тꙑ страшенъ ѥси и кто противить ти сѧ ⁘ Ѿь толи гнѣвъ твои ⁘

Съ небеси ѹслꙑшанъ стьворилъ ѥси сѫдъ ⁘

Землѣ ѹбоꙗ сѧ и ѹмлъча внегьда въскръснеть на сѫдъ б҃ь ⁘ Да спасеть въсѧ кротькь!ѭ земли ⁘

Ꙗко помꙑшлениѥ ч҃лче исповѣсть ти сѧ ⁘ И ѿьликь помꙑшлениꙗ ѹпразънить сѧ тебѣ ⁘

Ѡбѣщаите сѧ и възда(д)ите г҃ви б҃ѹ нашемѹ ⁘ Въси сѫщеи ѡкръсть ѥго принесѫть дарꙑ ⁘

76

Страшномѹ и ѡⷮѥмлѧщомѹ д҃хь! кьнѧꙃемъ ⁘ Страшноѥмѹ паче ц҃ръ земънꙑхь ⁘

Гласомъ моимъ кь г҃ѹ възвахь ⁘ Гласомъ моимъ кь б҃ѹ и вънѧт ми ⁘

Въ денъ печали моѥѭ б҃а възь!скахь ⁘ Рѫкама моима нощїѭ прѣд нимъ и не прѣлъщенъ бь!хь ⁘ ЙАР|| Ѿьвръже сѧ ѹтѣшити сѧ д҃ша моꙗ ⁘

Помѧнѫхь б҃а и възвеселихь сѧ ⁘ Въскръбѣхь и прѣнеможе дꙋхь мои ⁘

Варистѣ стражъбь! ѡчи мои ⁘ Съмѧтохь сѧ и не глаголахь ⁘

Помꙑслихь дъни пръвꙑѭ : и лѣта вѣчънаа помѧнѫхь и пѹhчихь сѧ ⁘

Нощиѭ ср҃цемъ моимъ глѹмлѣах сѧ и клъцааше дѹхь мои ⁘

Ѥда въ вѣкь ѿьринеть г҃дъ ⁘ И не приложить благоволити пакь! .

Ли до конъца милость своѭ ѡⷮсѣчеть ⁘ Съконъча глаголъ ѿь рода въ родъ ⁘

Ѥда забѫдеть помиловати б҃ь : ли ѹдръжить гнѣвъ свои щедроть! своѭ ⁘

И рѣхь : нꙑнѣ начѫсъ ⁘ Си измѣна десницѫ вꙑшнѣаго ⁘

Помѧнѫхь дѣла господънѣ, ꙗко помѧнѫ ѿь начѫла чюдесъ тьвоихь ⁘

И пѹhчѫ сѧ въ всѣхь дѣлѣхь твоихь ⁘ И въ начинаниихь твоихь поглѹмлѧ сѧ ⁘

Б҃же въ с҃тѣмъ пѫть твои ⁘ Къто б҃ь велеи ꙗко б҃ь нашъ ⁘

Тꙑ ѥси богь тьворѧи чюдеса ⁘ Съказалъ ѥси въ љѵдехь силѫ тьвоѭ ⁘

Избавилъ ѥси мꙑшъцеѭ твоѥѭ љѵди твоѭ ⁘ Сꙑнꙑ иꙗковлѧ иѡсифовꙑ ⁘

Видѣшѫ тѧ водꙑ боже, видѣшѫ тѧ водꙑ и ѹбоꙗшѫ сѧ ⁘ Съмѫтишѫ сѧ бездънꙑ

множъствомъ шѹма водъ ⁘ Гласъ дашѫ ѡблаци, и бо стрѣлꙑ твоѭ прѣходѧть ⁘

Гласъ грома твоѥго въ колеси ⁘ Ѡсвѣтишѫ млъниѭ твоѭ въселенѫѭ ⁘ Подвижа сѧ и трепетьна бꙑсть землѣ ⁘

Въ мори пѫть твои и стѫꙃѫ твоѭ въ водахь мъногахь ⁘ И стопꙑ твоѭ не позьнаѭть сѧ ⁘

Изъвелъ ѥси ꙗко ѡвъцѫ љѵди твоѭ ⁘ Рѫкоѭ мосеѡвоѭ и аронеѭ ⁘

77

Вънемⷧѣте љѵдие мои законъ мои ⁘ Приклоните ѹхо ваше въ г҃лꙑ ѹстъ моих ⁘

Отъвързѫ въ прїтъчахь ѹста мⷪꙗ ⁘ Провѣщаѫ ганание исъпръва ⁘

Елико слꙑшахомъ и разѹмѣхⷪмъ ⷼ ⁘ О҃ци наши повѣдашѫ намъ ⁘

Не ѹтаи сѧ ѡⷮ чѫдъ ихъ въ родъ инъ ⁘ Възвѣщаѫще хвалꙑ г҃нѧ ⁘ И силꙑ эго и чюдеса эго ꙗже створї ⁘

И въздвиже свѣдѣние въ їиꙗкⷪвѣ ⁘ И законъ положи въ и҃ли ⁘ Елико заповѣда ѡ҃цемъ нашимъ ⁘ Съказати ꙗ с҃номъ своимъ ⁘

Да познаетъ родъ инъ, с҃нве родѧщии сѧ ⁘ И въстанѫтъ и повѣдѧтъ с҃номъ свⷪимъ ⁘

Да положѫтъ на б҃а ѹпъвание свое ⁘ И не забѫдѫтъ дѣлъ б҃жии ⁘ И заповѣди его възꙑщѫтъ ⁘

Да не бѫдѫтъ ꙗко ѡ҃ци ихъ ⁘ Родъ стръпътивъ прⷪгнѣваѫи ⁘ Родъ иже не исправитъ ср҃ца своего ⁘ И не ѹвѣри съ б҃омъ д҃ха своего ⁘

С҃нове ефремови налѧцаѫще и стрѣлѣѫще лѫкꙑ ⁘ Възвратишѫ сѧ вь д҃нъ брани ⁘

Не съхранишѫ завѣта б҃жиꙗ ⁘ И въ законѣ его не изволишѫ ходити ⁘

И забꙑшѫ благодѣтъ его ⁘ И чюдеса его ꙗже ꙗви имъ ⁘

Прѣдъ ѡ҃цꙑ ихъ ꙗже створи чюдеса, въ земи егѵпетъстѣ на поли өанеѡсѣ ⁘

Разъвръзе море и проведе ѫ ⁘ Пристави водꙑ ꙗко въ мѣсѣ ⁘

И веде ѫ ѡблакомъ въ д҃не ⁘ И въсѧ нощъ просвѣщениемъ ѡгнѣ ⁘

Разъвръзе каменъ въ пѹстꙑни и напои ѫ ꙗко въ безводнѣ мноꙃѣ ⁘

Изведе водꙑ ис камени ⁘ И низведъ ꙗко рѣкꙑ водꙑ ⁘

И приложишѫ пакꙑ съгрѣшити емѹ ⁘ Разгнѣва{шѧ} вꙑⷲнѣагⷪ в безвⷪднѣ ⁘

Искѹсишѫ б҃а въ ср҃цихъ своихъ ⁘ Въспросите брашенъ дѹшамъ свⷪимъ ⁘

И глаголашѫ на бога и рѣшѫ ⁘ Еда възможетъ б҃ъ ѹготовати трапезѫ въ пѹстꙑни ⁘

Понеже прорази каменъ и потекошѫ водꙑ ⁘ И потоци наводнишѫ сѧ ⁘ Еда и хлѣбъ можетъ дати : ли ѹготовати трапезѫ љѵдемъ своимъ ⁘

Сего ради слꙑша г҃ъ и раздражї сѧ ⁘ И whгнъ възгорѣ сѧ вꙑ-иꙗковѣ ⁘ (И) гнѣвъ възꙑде на и҃лѣ ⁘

Зане не ѫшѫ вѣрꙑ б҃ѹ ⁘ Ни ѹпъвашѫ на сп҃ение его ⁘

И заповѣда ѡблакомъ свꙑше ⁘ И дври н҃беси ѡⷮвръзе ⁘ И ѡдъжди имъ манънѫ ꙗсти ⁘ Хлѣбъ н҃беснꙑи дастъ имъ ⁘

Хлѣбъ аг`гелъскꙑи ꙗстъ чловѣкъ ⁘ Брашнѡ посла имь до ѡбилиꙗ ⁘

Въздвиже югъ ѡⷮ небесъ и наведе силоѫ своеѫ ливѫ ⁘

Одъжди на нѧ ꙗко прахъ плъти БАР⁘ И ꙗко пѣсокъ моръскꙑи птицꙑ перьнатꙑ ⁘

И падѫ по срѣдѣ стана ихъ : ѡкръ ѡчрьща ихь ⁘

И ꙗдошѫ и насꙑтишѫ сѧ ꙃѣло ⁘ И похотъ ихъ принесе имъ ⁘

Не лишихѫ сѧ ѿъ похоти своѫ ⁘ Единаче сѫщѹ брашънѹ въ ѹстѣхъ ихъ :

и гнѣвъ б҃еи възꙑде на нѧ ⁘ И ѹби множаишѫѫ въ нихъ ⁘ Избраннꙑимъ и҃левомъ запѧтъ ⁘

Надъ всѣми сими съгрѣшихѫ емѹ паⷦ ⁘ И не ѫхѫ вѣрꙑ чюдесемъ его ⁘

Исконъчашѫ сѧ въ сѹетѣ дни ихъ : и лѣⷮ ихъ с тъщанѥмъ ⁘

Егда ѹбивааше ѫ, тогда възꙑскаахѫ его ⁘ И ѡбращаахѫ сѧ и рано прихождахѫ къ б҃ѹ ⁘

П[п]омѣнѫшѫ ꙗко б҃ъ помощъникъ имъ естъ ⁘ И б҃ъ вꙑшнии избавителъ имъ естъ ⁘

И възљѵбишѫ и ѹстꙑ своими ⁘ И ѫз҃комъ своимъ сълъгашѫ емѹ ⁘

Ср҃це же ихъ не бѣ право с нимъ ⁘ Ни ѹвѣришѫ сѧ въ завѣтѣ его ⁘

Тои же естъ милостивъ и ѡцѣститъ грѣхꙑ ихъ : и не погѹбитъ их ⁘ И ѹмножитъ възвратити ꙗростъ своѫ ⁘ И не раждежетъ всего гнѣва с҃его ⁘

И помѣнѫ ꙗко плътъ сѫтъ ⁘ Д҃хъ ходѧ и не ѡбращаѫ сѧ ⁘

Колъ кратъ прогнѣвашѫ и въ пѹстꙑ{н!} ⁘ Раздражишѫ и въ безводнѣ ⁘

И ѡбратишѫ сѧ и искѹсишѫ б҃а ⁘ И с҃тааго и҃лева прогнѣвашѫ ⁘

Не помѣнѫшѫ рѫкꙑ его ⁘ Д҃нъ въ-нъже избави ѫ из рѫкꙑ стѫжаѫщааго ⁘

Ꙗкоже положи вꙑ-егѵптѣ знамениꙗ свⷪꙗ ⁘ И чюⷣеса т҃а нⷶ пⷪлї танеосѣ ⁘

И прѣврати въ кръвъ рѣкꙑ ихъ ⁘ И тѫчънꙑѫ ихъ ꙗко да не пиѫтъ ⁘

Посла на нѧ песиѫ мѹхꙑ и пⷪꙗшѫ ѫ ⁘ И жабꙑ и погѹби ѫ ⁘

И дастъ иерѹсови плодъ ихъ ⁘ И трѹдъ ихъ прѫгомъ ⁘

Изби градомъ вина ихъ : и сѵкаминие ихъ сланоѫ мразоⷨ ЙАР ⁘

И прѣдастъ градѹ скотꙑ ихъ : и имѣние ихъ ѡгњѵ ⁘

Посла на нѧ гнѣвъ ꙗрости с҃еѫ ⁘ Ꙗростъ и гнѣвъ и съкръбъ посла на нѧ аггелꙑ љѵтꙑ ⁘

Пѫтъ створи[ти] стѫꙃѫ гнѣвѹ свемѹ ⁘ Не пощѫдѣ ѡⷮ съмръти дшѫ ихъ ⁘ И скотꙑ ихъ въ съмръти затвⷪри ⁘

И поби всѧ пръвѣнцѫ въ земи БАРегѵптъстѣ ⁘ Начѫтокъ всего трѹда ихъ въ селѣхъ хамовѣхъ ⁘

И въздвиже ꙗко ѡвъцѫ љѵди своѫ ⁘ И възведе ꙗко стадо въ пѹстꙑни ⁘

И настави ѫ на ѹпъвание и не ѹстрашихѫ сѧ ⁘ И врагꙑ ихъ покрꙑ море ⁘

И въведе ѫ въ горѫ с҃тꙑнѧ своѫ ⁘ Горѫ сиѫ ѫже сътѧжа десница его ⁘

И изгна ѡⷮ лица ихъ ѫз҃кꙑ ⁘ И по жрѣбию ихъ раздѣли имъ земⷧѧ ѫжемъ дѣломѣрнꙑмъ ⁘ И въсели въ селѣхъ ихъ колѣна и҃лева ⁘

И искѹсишѫ и прогнѣвахѫ б҃а вꙑшнѣаго ⁘ И свѣдѣнеи его не съхранишѫ ⁘

И възвратишѫ сѧ и ѡⷮвръгохѫ сѧ ꙗкоже и ѡ҃ци ихъ ⁘ Прѣвратихѫ сѧ въ лѫкъ развращен ⁘

И прогнѣвашѫ и въ хлъмѣхъ своих ⁘ И въ истѹканнꙑхъ своихъ разⷣражишѫ и ⁘

Слꙑша б҃ъ и прѣзрѣ, и ѹничижи ꙃѣло и҃лѣ.

И ѡⷮринѫ скѵниѫ сѵлѹамъскѫѫ ⁘ Село въ немъже въсели сѧ въ чⷪцѣх ⁘

И прѣдастъ въ плѣнъ крѣпостъ ихъ ⁘ И добрⷪтѫ ихъ въ рѫцѣ вражии ⁘

И затвори въ ѡрѫжии љѵди своѫ ⁘ И достоꙗние с҃е прѣзрѣ ⁘

Юношѫ ихъ поꙗстъ ѡгнъ ⁘ И дѣвꙑ ихъ не посѣтованꙑ бꙑшѫ ⁘

Иереи ихъ ѡрѫжиемъ падошѫ ⁘ И въдовицѫ ихъ не ѡплаканꙑ бꙑшѫ ⁘

И въста ꙗко спѧ господъ ⁘ Ꙗко силенъ и шѹменъ ѡⷮ вина ⁘

И порази врагꙑ ихъ въспѧтъ ⁘ Поношение вѣчъно дастъ имъ ⁘

И ѡⷮринѫ село иѡсифово ⁘ И колѣна ефремова не избра ⁘

И избра колѣно июдово ⁘ Горѫ сиѡнѧ ѫже възљѵби ⁘

И създа ꙗко инорогъ с҃тꙑнѧ своѫ ⁘ Въ земⷧи ѡснова ѫ въ вѣкъ ⁘

Избра давꙑда раба своего ⁘ И поѫтъ и ѡⷮ стадъ ѡвъчихъ ⁘

Ѡⷮ доиниц поѫтъ и ⁘ Пасти иꙗкова раба своего : и и҃лѣ достоꙗниꙗ своего ⁘

78

И ѹпасе ѫ въ незлобѣ ср҃ца своего ⁘ И въ хѫдожъствѣ +ивразѵмѣхъЙ?+Б рѫкѹ своею наставилъ ѫ естъ ⁘

Б҃же придошѫ ѫз҃ци въ достоꙗние те ⁘ Оскврънишѫ цр҃ковъ с҃тѫѫ твоѫ ⁘ Положишѫ иерⷭма ꙗко ѡвощи[щи]ю хранилище ⁘

Положихѫ трѹпие рабъ твоихъ : брашно птицамъ небеснꙑмъ ⁘ Плъти прѣподобнꙑхъ твоихъ ꙃвѣремъ земнꙑмъ ⁘

Прⷪлїахѫ кръвъ ихъ (ꙗко водѫ) ЙАР, ѡкрⷭт иеⷭма и нⷷ бѣ погрѣбаѫи ⁘

Бꙑхомъ поношению сѫсѣдомъ нашиⷨ ⁘ Подражание и порѫгание сѫщимъ ѡкрⷭтъ насъ ⁘

Доколѣ г҃и гнѣваеши сѧ въ конецъ ⁘ Раждежетъ сѧ ꙗко ѡгнъ ръвение т҃е ⁘

Пролѣи гнѣвъ твои на ѫз҃кꙑ не знаѫщѫѫ тебе ⁘ И на црⷭвиꙗ ꙗже имени твоего не призвахѫ ⁘

Ꙗко поꙗшѫ иꙗкова и мѣсто его ѡпѹстишѫ ⁘

Не помѣни нашихъ безаконеи пръвꙑⷯ ⁘ Скоро да варѧтъ нꙑ милости твоѫ г҃и ⁘ Ꙗко ѡбнищахомъ ꙃѣло :

помоꙃи намъ б҃же сп҃итељѵ нашъ ⁘ Славꙑ ради имени твоего г҃и избави ⷩꙑ ⁘ И ѡцѣсти грѣхꙑ нашѫ имени твоего ради ⁘

Еда когда рекѫтъ ѫз҃ци, кде естъ б҃ъ т҃и ⁘ И ѹвѣстъ сѧ въ ѫз҃цѣхъ прѣдъ ѡчима нашима : мъстъ крьве рабъ т҃ихъ пролитъѫ ⁘

Да вънидетъ прѣдъ тѧ въздꙑхание ѡкованꙑхъ ⁘ По величию мꙑш{ц}ѫ т҃ѫ : сънабди с҃нꙑ ѹмръщвенꙑхъ ⁘

Въздаждъ сѫсѣдомъ нашимъ седъморицеѫ въ нѣдра ихъ ⁘ Поношение ихъ имъже поносишѫ тебѣ г҃и ⁘

79

Мꙑ же љѵдие твои и ѡвцѫ пажити т҃ѫ ⁘ Исповѣмъ сѧ тебѣ б҃же въ вѣкъ ⁘ Въ родъ и родъ възвѣстимъ хвалꙑ т҃ѫ ⁘

Пасѫи и҃лѣ вънъми ⁘ Водѧи ꙗко ѡвчѫ БАР иѡсꙇфа ⁘ Сѣдѧи на херовимѣ ꙗви сѧ ⁘

Прѣдъ ефремомъ и вениаминомъ и манасиемь ⁘ Въздвигни силѫ т҃ѫ и приди + да нꙑ сп҃еши ⁘

Б҃же ѡⷮринѫ нꙑ ⁘ И просвѣти лице твое и сп҃емъ сѧ.

Г҃и б҃е силъ доколѣ гнѣваеши сѧ на мⷧвѫ рабъ т҃ихъ ⁘

Натрѹиши нꙑ слъзна хлѣба ⁘ И напоиши нꙑ слъзъ въ мѣрѫ ⁘

Положилъ нꙑ еси въ прѣрѣкание сѫсѣдомъ нашиⷨ ⁘ И враꙃи наши подражашѫ нꙑ ⁘

Г҃и б҃же силъ ѡбрати нꙑ ⁘ И просвѣти лице твое и сп҃ени бѫдеⷨ ⁘

Виноградъ изъ егѵпта прѣнесе ⁘ Изгна ѫз҃кꙑ и насади и ⁘

Пѫтъ створи[ти] прѣд нимъ ⁘ И насади и корение его исплъни земⷧѧ ⁘

Покрꙑ горꙑ сѣнъ его ⁘ И лозие его кедрꙑ б҃жиѫ ⁘

Прострѣ розгꙑ его до морѣ : и до рѣкꙑ ѡⷮрасли его ⁘

Въскѫѫ разори ѡплотꙑ его ⁘ И ѡбимаѫтꙑ вси мимо ходѧщеи пѫтемъ ⁘

Озоба и вепръ ѡⷮ лѫга ⁘ Инокъ дивии поꙗлъ естъ ⁘

Б҃же силамъ ѡбрати нꙑ ⁘ И призри съ н҃бсъ и виждъ ⁘ И посѣти винограⷣ своего ⁘

И съвръши иже наⷭди десница т҃а ⁘ И на с҃на члⷪчъска егоже ѹкрѣпилъ еси себѣ ⁘

Пожеженꙑ ѡгнемъ и раскопанъ ⁘ Отъ запрѣщениꙗ лица твоего погꙑбнѫтъ ⁘

Бѫди рѫка т҃а на мѫжа десницѫ т҃еѫ ⁘ И на с҃на члⷪчъска егоже ѹкрѣпилъ еси себѣ ⁘

И не ѿъстѫпимъ ѡⷮ тебе ⁘ Живиши нꙑ, имѧ т҃е БАР призовемъ ⁘

80

Г҃и б҃же силъ ѡбрати нꙑ ⁘ И просвѣти лице твое на нꙑ и сп҃ени бѫдемъ ⁘

Радѹите сѧ б҃ѹ помощьникѹ нашеⷨѹ ⁘ Въскликнѣте б҃ѹ иꙗковљѵ ⁘

Приимѣте ѱаломъ и дадите тѵмбанъ ⁘ Псалътꙑръ красенъ съ гѫслими ⁘

Въстрѫбите на новъ мѣсѧцъ трѫбоѫ : въ нарочитъ денъ празника вашего ⁘

Ꙗко повелѣние и҃лево естъ : и сѫдъ б҃а иꙗковлѣ ⁘

Съвѣдѣние на иѡсифѣ положи ⁘ Егда изꙑде ѡⷮ земⷧѧ египетъскꙑ ⁘ Ѫзꙑка егоже не знаа ѹслꙑша ⁘

Отъѫтъ ѡⷮ брѣменъ хръбетъ ихъ ⁘ Рѫцѣ его въ коши поработастѣ ⁘

Въ скръби призва мѧ, избавих тѧ ⁘ Ꙋслꙑшахъ тѧ въ таинѣ бѹрнѣ ⁘ Искѹсихъ тѧ на водѣ прѣрѣканиа ⁘

Слꙑшите љѵдие м҃и, засвѣдѣтелъствѹѫ вамъ ⁘ И и҃љѵ аще мене послѹшаеши :

да не бѫдетъ въ тебѣ б҃ъ новъ ⁘ Ни поклониши сѧ б҃ѹ тѹждеемѹ ⁘

Азъ бо есмъ г҃ъ б҃ъ твои ⁘ Изведꙑ тѧ ѡⷮ земѧ египетъскꙑ ⁘ Рашири ѹста т҃а и исплънѧ ꙗ ⁘

И не послѹшахѫ љѵдие мои гласа моего ⁘ И҃лъ не вънѧтъ ми ⁘

И ѿъпѹстихъ ѫ по похотемъ ср҃цъ ихъ ⁘ Поидѫтъ въ начинанихъ с҃ихъ ⁘

Аще бихѫ љѵдие м҃и послѹшали мене : и и҃лъ въ пѫти м҃ѫ аще би ходилъ ⁘

Ни о чесомъ ѹбо врагь! ихъ съмѣрилъ бимъ ⁘ И на стѫжаѫщѫѫ имъ възложилъ бихъ рѫкѫ м҃ѫ ⁘

Враꙃи г҃ни сълъгашѫ емѹ ⁘ И бѫдетъ брѣмѧ ихъ въ вѣкъ ⁘

81

И натрѹ ѫ ѡⷮ тѹка пшенична ⁘ И ѡⷮ камени меда насꙑти ѫ ⁘

Б҃ъ ста въ сонъмѣ б҃ъ ⁘ По срѣдѣ же б҃ъи расѫдитъ ⁘

Доколѣ сѫдите неправдѫ : и лицъ грѣшнꙇчъ ѡбинꙋете сѧ ⁘

Сѫдите сирѹ и нищѹ : съмѣрена и ѹбога whправдите ⁘

Измѣте нища и ѹбога ⁘ Из рѫкꙑ грѣшъникъ избавите и ⁘

Не ѹвѣдѣшѫ ни разѹмѣшѫ : въ тъмѣ ходѧтъ ⁘ Да подвижѫтъ сѧ всѣ ѡснованиꙗ земⷧѧ ⁘

Азъ рѣхъ, боꙃи бѫдѣте : и с҃нове вꙑшнеемѹ въси ⁘

Вꙑ же ꙗко члⷪци ѹмираете ⁘ И ꙗко единъ ѡⷮ кнѧꙃъ падаетъ ⁘

82

Въск҃рсни б҃е, сѫди земи ⁘ Ꙗко тꙑ насладиши въ всѣхъ ѫз҃цѣхъ ⁘

Б҃же кто ѹподобитъ Й+Б сѧ ⁘ Ни прѣмⷧъчи ни ѹкроти б҃же ⁘

Ꙗко се враꙃи твои въшѹмѣшѫ ⁘ И ненавидѧщеи тебе въздвигошѫ главѫ ⁘

На љѵди т҃ѫ лѫкавновашѫ волеѫ ⁘ И съвѣщашѫ на с҃тꙑѫ твоѫ ⁘

Рѣшѫ : придѣте и потрѣбимъ ѫ ѡⷮ ѫзꙑкъ ⁘ И не помѣнетъ сѧ имѧ и҃лево к тⷪмѹ ⁘

Ꙗко свѣщашѫ иномꙑшлениемъ въкѹпѣ ⁘ На тѧ завѣтъ завѣщашѫ :

села идѹмеиска измаилътѣне ⁘ Моавъ и гарѣне :

гевалъ и аммонъ и маликъ ⁘ И иноплеменници съ живѫщиими въ тѵрѣ ⁘

Бꙑшѫ въ застѫпление с҃но(мъ) лотовомъ ⁘

Сътвори имъ ꙗко мадиамѹ и сисарѣ ⁘ Ꙗко авинови въ пⷪтоцѣ кѵсовѣ ⁘

Потрѣбишѫ сѧ въ ендорѣ ⁘ Бꙑшѫ ꙗко гнои земнꙑ ⁘

Положи кнѧꙃѫ ихъ ꙗко whрива : и зива и зевеа и салъмонѧ : и всѧ кнѧꙃѫ ихъ ⁘

Иже рѣшѫ да наслѣдимъ себѣ св҃тило б҃жие ⁘

Б҃же мои положи ѫ ꙗко коло ⁘ Ꙗко стъблие прѣдъ лицемъ вѣтрѹ ⁘

Ꙗко ѡгнъ иже попалитъ дѫбравꙑ ⁘ Ꙗко пламенъ пожигаѫ горꙑ ⁘

Тако пожежеши ѫ бѹреѫ твоеѫ ⁘ И гнѣвомъ твⷪимъ съмѧтеши ѫ ⁘

Исплъни лица ихъ досаждениꙗ ⁘ И възꙑщѫтъ имени твоего г҃и ⁘

Да постꙑдѧтъ сѧ и смѧтѫтъ сѧ въ вѣкъ вѣка ⁘ И посрамѧтъ сѧ и погꙑбнѫтъ ⁘

83

И познаѫтъ ꙗко имѧ тебѣ г҃ъ ⁘ Тꙑ единъ вꙑшнии по всеи земи ⁘

Колъ възљѵбенаа села т҃а г҃и силъ ⁘

Желаетъ исконъчаваетъ сѧ д҃ша м҃а въ дворꙑ г҃нѧ ⁘ Ср҃це м҃е и плътъ м҃а възрадоваста сѧ ѡ б҃ꙃѣ живѣ ⁘

Ибо птица ѡбрѣте себѣ храминѫ ⁘ И грълица гнѣздо себѣ идеже положи птенъцѫ с҃ѫ ⁘ Олътарѧ твоѫ г҃и силъ ⁘ Ц҃рю мои и б҃же мои ⁘

Блажени живѫщеи въ домѹ твⷪемъ ⁘ Въ вѣкꙑ въсхвалѧтъ тѧ ⁘

Блаженъ мѫжъ емⷪѵже естъ застѫпление емѹ ѡⷮ тебе ⁘ Въсхождениꙗ въ ср҃ци с҃емъ завѣща ⁘

Въ ѫдолъ плачевнѫ въ мѣсто еже положи ⁘ Ибо бл҃ние дастъ законъ даѫи ⁘

Поидѫтъ ѡⷮ силꙑ въ силѫ ⁘ Ꙗвитъ сѧ б҃ъ б҃мъ въ сиѡнѣ ⁘

Г҃и б҃е силъ ѹслꙑши мⷧвѫ моѫ ⁘ Вънѹши б҃же иꙗковлъ ⁘

защитъниче нашъ вижⷣъ б҃же ⁘ И призри на лице х҃а твоего ⁘

Ꙗко лѹче д҃нъ единъ въ дворѣхъ т҃ихъ паче тисѫщи ⁘ Изволихъ примѣтати сѧ въ домѹ б҃а моего паче ⁘ Неже ли жити въ селѣхъ грѣшничиⷯ ⁘

Ꙗко милостъ истинѫ љѵбитъ г҃ъ ⁘ Б҃ъ бл҃тъ и славѫ дастъ ⁘ Г҃ъ не лишитъ добра ходѧщихъ незлобоѫ ⁘

84

Г҃и б҃же силъ , блаженъ мѫжъ ѹпъваѫи на тѧ ⁘

Благоволилъ еси г҃и земиѫ твоѫ ⁘ Възвратилъ еси плѣнъ иꙗкⷪвлъ ⁘

Отъпѹстилъ еси безаконие љѵдеи твоихъ ⁘ Покрꙑ всѧ грѣхꙑ ихъ ⁘

Ꙋкротилъ еси весъ гнѣвъ твои ⁘ Възвратилъ сѧ еси ѡⷮ гнѣва ꙗрости твоеѫ ⁘

Обрати нꙑ б҃же сп҃ении нашихъ : И възврати ꙗростъ твоѫ ѡⷮ насъ ⁘

Еда въ вѣкъ прогнѣваеши сѧ на нꙑ ⁘ Ли пролѣеши гнѣвъ твои ѡⷮ рода въ родъ ⁘

Б҃же тꙑ ѡбращъ живиши нꙑ ⁘ И љѵдие твⷪи възвеселѧтъ сѧ ѡ тебѣ ⁘

Ꙗви намъ г҃и милостъ твоѫ ⁘ И сп҃ение твое даждъ намъ ⁘

Ꙋслꙑшѫ что речетъ мнѣ г҃ъ б҃ъ ⁘ Иде речетъ миръ на љѵди своѫ ⁘ И на прѣподобнꙑѫ своѫ : и на ѡбращаѫщѫѫ ср҃це к немѹ ⁘

Обаче близъ боѫщимъ сѧ его сп҃ение его ⁘ Въселити славѫ въ земѧ нашѫ ⁘

Милостъ и истина срѣтоста сѧ ⁘ Правда и миръ ѡбълобꙑзаста сѧ ⁘

Истина ѡⷮ земⷧѧ въсиꙗ и правъда с н҃бсе приниче ⁘

Ибо г҃ъ дастъ благодѣтъ ⁘ И земⷧѣ намъ дастъ плодъ свои ⁘

85

Правда прѣдъ нимъ идетъ ⁘ И положитъ въ пѫтъ стопꙑ своѫ ⁘

Приклони г҃и ѹхо твое и ѹслꙑши мѧ ⁘ Ꙗко нищъ и ѹбогъ есмъ азъ ⁘

Съхрани д҃шѫ моѫ ꙗко прⷣнъ есмъ ⁘ Сп҃и раба твоего б҃же мои ѹпъваѫщааго на тѧ ⁘

Помилѹи мѧ г҃и ꙗко к тебѣ възовѫ весъ д҃нъ ⁘

Възвесели д҃шѫ раба твоего ⁘ Ꙗко к тебѣ възѧхъ д҃шѫ моѫ ⁘

Ꙗко тꙑ г҃и благъ и кротокъ ⁘ И прѣмⷧстивъ всѣмъ призꙑваѫщимъ тѧ ⁘

Внⷪѵшꙇ б҃е мⷧвѫ м҃ѫ ⁘ И вънъми глаⷭ молениꙗ моего ⁘

Въ д҃нъ печали моѫ възвахъ къ тебѣ ꙗко ѹслꙑша ⷨ ⁘

Нѣстъ подобна тебѣ въ б҃ꙃѣхъ г҃и ⁘ И нѣстъ по дѣломъ твоимъ ⁘

Въси ѫз҃ци елико створи придѫтъ ⁘ И поклонѧтъ сѧ прѣдъ тобоѫ г҃и ⁘

И прослав[л]ѧтъ имѧ т҃е ꙗко велеи еси тꙑ : творѧи чюдеса : тꙑ еси б҃ъ едїн ⁘

Наведи мѧ г҃и на пѫтъ т҃и : и поидѫ вꙑ-истинѣ т҃еи ⁘ Да възвеселитъ сѧ ср҃це мое боꙗти сѧ имени твⷪего ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ г҃и б҃же мои всѣмъ ср҃цемъ м҃имъ ⁘ И прославлѧ имѧ твое въ вѣкꙑ ⁘

Ꙗко милостъ т҃а велїа на мнѣ естъ ⁘ Избавилъ еси дⷪѵшѫ моѫ ѿъ ада прѣисподнѣаго ⁘

Б҃же законопрѣстѫпници въсташѫ на мѧ ⁘ И снемъ крѣпъкꙑхъ възь!скашѫ д҃шѫ мⷪѫ ⁘ И не прѣдъложишѫ тебе прѣдъ собоѫ ⁘

И тꙑ г҃и б҃же мои щедръ и милостивъ ⁘ Тръпѣливъ и прѣмилостивъ и истиненъ ⁘

Призри на мѧ и помилѹи мѧ ⁘ Даждъ дръжавѫ твоѫ ѿрокѹ твоемѹ ⁘ И сп҃и с҃нъ рабꙑ т҃ѫ ⁘

86

Сътвори съ мноѫ знамение въ благо ⁘ И да ѹзрѧтъ ненавидѧщеи мѧ и постꙑдѧтъ сѧ ⁘ Ꙗко тꙑ г҃и поможе ми и ѹтѣшилъ мѧ еси ⁘

Основаниꙗ его на горахъ с҃тꙑхъ ⁘ Љѵбитъ г҃ъ врата сиѡнѣ паче всѣхъ селъ иꙗковлъ ⁘

Прѣславно г҃ла сѧ ѡ тебѣ граде б҃жеи ⁘

Помѣнѫ равъ и вавилона свѣдѧща мѧ ⁘ И се иноплеменници и тѵръ : и љѵдие етѵѡпъстии бꙑшѫ тѹ ⁘

Мати сиѡнъ речетъ члⷪкъ ⁘ И чловѣкъ роди сѧ въ немъ ⁘ И тои ѡснова и въ вѣкъ ⁘

Г҃ъ повѣстъ въ книгахъ љѵдемъ ⁘ И кнѧꙃемъ симъ бꙑвшимъ въ немъ ⁘

87

Ꙗко веселѧщиимъ сѧ всѣмъ жилище ѹ тебе ⁘

Г҃и б҃же сп҃ениꙗ м҃его въ д҃нъ възвахъ : и нощиѫ прѣдъ тобоѫ ⁘

Да внидетъ прѣдъ тѧ мⷧва моꙗ ⁘ Приклони ѹхо твое къ мⷧению моемѹ ⁘

Ꙗко наплъни сѧ золъ д҃ша ма ⁘ И животъ мои адѣ приближи сѧ ⁘

Примѣненъ бꙑхъ съ низъходѧщиими в ровъ ⁘

Бꙑхъ ꙗко ч҃лкъ бес помощи, и въ мрътвꙑхъ свободъ ⁘ Ꙗкⷪ ꙗзвни спѧщеи в грⷪбѣ : ихъже нѣси помѣнѫлъ к томѹ ⁘ И ти ѡⷮ рѫкꙑ твоѫ ѡⷮриновени бꙑⷲѫ ⁘

Положишѫ мѧ въ ровѣ прѣисподни ⁘ Въ темнꙑхъ въ сѣни смрътънѣи ⁘

На мнѣ ѹтвръди сѧ ꙗростъ твоꙗ ⁘ И всѧ влънꙑ твоѫ наведе на мѧ ⁘

Ꙋдалилъ еси знаниꙗ моꙗ ѡⷮ мене ⁘ Положишѫ мѧ въ мръзостъ себѣ ⁘ Прѣданъ бꙑхъ и не исхождахъ ⁘

Очи мои изнемогостѣ ѡⷮ нище{тꙑ} ⁘ Зъвахъ къ тебѣ г҃и ⁘ Весъ д҃нъ въздѣхъ къ тебѣ рѫцѣ мⷪи ⁘

Еда мрътвꙑмъ створиши чюдеса ⁘ Ли врачеве въск҃рѣсѧтъ , исповѣдѧтъ сѧ тебѣ ⁘

Еда повѣстъ кто въ гробѣ мⷧстъ т҃ѫ ⁘ И истинѫ твⷪѫ въ погъбѣли ⁘

Еда познана бѫдѫтъ въ тъмѣ чюдеса твоꙗ ⁘ И правда т҃а въ земи забъвенѣ ⁘

И азъ к тебѣ г҃и възвахъ ⁘ И ѹтро молитва м҃а варитъ тѧ ⁘

Въскѫ г҃и ѡⷮрѣеши д҃шѫ м҃ѫ ⁘ Отъвращаеши лице твое ѿъ мене ⁘

Нищъ есмъ азъ, въ трѹдѣхъ ѿъ юности моѫ ⁘ Възнесъ же сѧ , съмѣрихъ и ѡмѫтихъ ⁘

По мнѣ прѣидошѫ гнѣви твои ⁘ Ꙋстрашениꙗ твⷪа възмѫтишѫ мѧ ⁘

Обидѫ мѧ ꙗко вода, весъ д҃нъ ѹдръжашѫ мⷽ вкⷪѵⷫ ⁘

88

Ꙋдалилъ еси ѡⷮ мене дрѹга искрънѣаго ⁘ И знаниꙗ моꙗ ѿъ страсти ⁘

Милости т҃ѫ г҃и въ вѣкъ въспоѫ ⁘ Въ родъ и родъ възвѣщѫ истинѫ т҃ѫ ѹстꙑ моими ⁘

Ꙗко рече , въ вѣкъ милостъ съꙃиждет сѧ ⁘ На н҃бесехъ ꙋготоваетъ сѧ истина т҃а.

Завѣщахъ завѣтъ избранꙑмъ моимъ ⁘ Клѧхъ сѧ д҃дѹ рабѹ моемѹ ⁘

До вѣка ѹготоваѫ сѣмѧ т҃е ⁘ И съꙃиждѫ въ родъ и родъ прѣстолъ т҃и ⁘

Исповѣдѧтъ н҃бса чюдеса твоꙗ г҃и ⁘ Ибо истинѫ твоѫ въ црⷦве с҃тꙑхъ ⁘

Ꙗкⷪ кто въ ѡблацѣхъ вравнитъ сѧ г҃ви ⁘ Ꙋподобитъ сѧ г҃ви въ с҃новѣхъ б҃жих ⁘

Б҃ъ прославлѣѫи сѧ въ свѣтѣ с҃тꙑх ⁘ Велеи и страшенъ естъ надъ всѣми ѡкрⷭтънꙑми его ⁘

Г҃и б҃же силъ , кто подобенъ тебѣ ⁘ Силенъ еси г҃и : и истина т҃а ѡкрⷭтъ тебе.

Тꙑ владеши дръжавоѫ моръскоѫ ⁘ Възмѫщение же влънъ его тꙑ ѹкротиши ⁘

Тꙑ смѣрилъ еси ꙗко ꙗзвъна гръдааго ⁘ (И мь!ш`цеѫ силь! твоеѫ раз`гна врагь! твоѧ ⁘)

Твоꙗ сѫтъ н҃беса и твоꙗ естъ земⷧѣ ⁘ Въселенѫѫ и конъцѫ еѫ тꙑ ѡснова ⁘

Сѣверъ и море тꙑ созда ⁘ Таворъ и ермонъ и имⷷнї т҃емⷪѵ взⷣрдоваста сѧ ⁘

Твоꙗ мꙑшъ съ силоѫ ⁘ Да ѹтвръдитъ сѧ рѫка твоꙗ : възнесетъ сѧ десница твоꙗ ⁘

Правда и сѫдъба ѹготование прѣстолѹ твоемѹ ⁘ Милостъ и истина прѣдъидетъ прѣдъ лицемъ т҃имъ ⁘

Блажени љѵдие вѣдѧщеи кликновение ⁘ Г҃и въ свѣтѣ лица твоего поидѫтъ.

(И о имени твоэм възраⷣѵѫт сѧ весь днь ⁘) И правдоѫ т҃еѫ възнесѫтъ сѧ ⁘

Ꙗко похвала силꙑ ихъ тꙑ еси ⁘ И въ благоволени твоемъ възнесетъ сѧ рогъ наⷲ ⁘

Ꙗко г҃не естъ застѫпление : и с҃тааго и҃лева ц҃рѣ нашего ⁘

Тогда г҃лалъ еси въ видѣнии с҃новъ своихъ ⁘ И рече, положихь помⷪщъ на силна ⁘ Възнесохъ избраннааго ѡⷮ љѵдеи моихъ ⁘

Обрѣтохъ д҃да раба моего ⁘ Олѣемъ с҃тꙑмъ моимъ помазахъ и ⁘

Рѫка бо мⷪꙗ помⷪжетъ емѹ ⁘ И мꙑшъца м҃а ѹкрѣпитъ ї ⁘

Ничесоже ѹспѣетъ врагъ на҃ нъ ⁘ И снъ безакониꙗ не приложитъ ѡзлобити его ⁘

И съсѣкѫ ѡⷮ лица его врагꙑ его ⁘ И ненавидѧщѫѫ мѧ побѣждѫ ⁘

И истина м҃а и милостъ м҃а с нимъ ⁘ И въ їимѧ м҃е възнесетъ сѧ рогъ его ⁘

И положи на мори рѫкѫ его ⁘ И на рⷺкаⷯ дⷷснїцѫ его ⁘

Тои възоветъ мѧ, ѡ҃цъ мои еси тꙑ ⁘ Б҃ъ м҃и застѫпникъ сп҃ениꙗ моего ⁘

И азъ пръвѣнъца положѫ и ⁘ Вꙑсокъ надъ ц҃ри земнꙑми ⁘

Въ вѣкъ схранѧ емѹ мⷧстъ моѫ ⁘ И завѣтъ мои вѣренъ емѹ ⁘

И положѫ въ вѣкъ вѣкѹ сѣмѧ его ⁘ И прѣстолъ твои ꙗко д҃ни небеси ⁘

Аще ѡставѧтъ с҃нове твои законъ м҃и ⁘ И въ сѫдъбахъ моихъ не поидѫтъ ⁘

Аще ѡправданиꙗ м҃а ѡскврънѧтъ : и заповѣдеи м҃ихъ не схранѧтъ ⁘

Посѣщѫ жезломъ безакониꙗ ихъ ⁘ И ранами неправдꙑ ихъ ⁘

Мⷧости же моѫ не разорѧ ѿъ нихъ ⁘ Ни прѣврѣждѫ вꙑ-истинѣ моеи ⁘

Ни ѡскврънѧ же завѣта моего ⁘ И исходѧщеи ѿъ ѹстъ моихъ не ѿвръгѫ сѧ ⁘

Единоѫ клѧхъ сѧ с҃тꙑмъ моимъ , аще д҃дѹ сължѫ ⁘

Сѣмѧ его в вѣкъ прѣбѫдетъ ⁘ И прѣстолъ его ꙗко с҃лце прѣдъ мнⷪѫ ⁘

Ꙗко лѹна свръшена в вѣкъ ⁘ И свѣдѣтелъ на н҃беси вѣренъ ⁘

Тꙑ же ѿъринѫ и ѹничижи ⁘ Отъвръже х҃а своего ⁘

Разорилъ еси завѣтъ раба твоего ⁘ Осквръни на земи с҃тꙑнѧ его ⁘

Пазорилъ еси всѧ ѡплотꙑ его ⁘ Положилъ еси твръдъ его страхъ ⁘

Расхꙑщаахѫ и вси мимо ходѧщеи пѫтемъ ⁘ Бꙑстъ поношению сѫсѣдомъ с҃имъ ⁘

Възнесе десницѫ стѫжаѫщихъ емѹ ⁘ Възвесели врагꙑ его ⁘

Възвратилъ еси помощъ ѡрѫжиꙗ его ⁘ И не застѫпи его въ брани ⁘

Разорилъ еси ѡⷮ ѡчищениꙗ ⁘ Прѣстолъ его на земи повръже ⁘

Ѵмалилъ еси дни врѣмени его ⁘ Ѡблиꙗлъ еси стⷪѵдомъ ⁘

Доколѣ г҃и ѡⷮвращаешї сѧ до конца ⁘ Разгоритъ сѧ ꙗко ѡгнъ гнѣвъ твои ⁘

Помѣни каꙗ мⷪꙗ ѹпостасъ ⁘ Еда въсѹе създа с҃нꙑ члⷪчъскꙑѫ ⁘

Къто естъ члⷪкъ иже поживетъ и не ѹзритъ смръти ⁘ Избавитъ д҃шѫ своѫ из рѫкꙑ адовꙑ ⁘

Къде сѫтъ мⷧсти т҃ѫ древнѧѫ г҃и ⁘ Имиже клѧтъ сѧ д҃дѹ истиноѫ твоеѫ ⁘

Помѣни г҃и поношение рабъ т҃их ⁘ Еже ѹдръжахъ въ надрѣхъ с҃ихъ многꙑ ѫз҃кꙑ ⁘

89

Еже поносишѫ враꙃи т҃и г҃и, еже поносишѫ измѣнение х҃а твоего ⁘ Блⷭнъ г҃ъ въ вѣкꙑ бѫдетъ бѫдетъ ⁘

Г҃и прибѣжище бꙑстъ намъ въ родꙑ и роⷣ ⁘

Прѣжде даже горꙑ не бꙑшѫ : и създа сѧ земⷧѣ и въселенаꙗ ⁘ И ѡⷮ вѣка и до вѣка тꙑ еси ⁘

Не възврати члⷪка въ смѣрение ⁘ И рече : ѡбратите сѧ с҃нове члⷪчи ⁘

Ꙗко тисѫщи лѣтъ прѣдъ ѡчима твоима г҃и ⁘ Ꙗко д҃нъ въчерашънии иже мимои{де} и стража нощна

ѹничижениꙗ бѫдѫтъ дѣла их ⁘ ⷪѴтро ꙗко трѣва мимо идетъ ⁘ ⷪѴтро процвътетъ и прѣидетъ ⁘ На вечеръ ѿъпадетъ , ѡжестѣетъ , исхнетъ ⁘

Ꙗко исконъчахомъ сѧ гнѣвомъ т҃имъ ⁘ И ꙗростиѫ твоеѫ съмѧтохомъ сѧ ⁘

Положилъ еси безакониꙗ наша прѣдъ тобоѫ ⁘ Вѣкъ нашъ въ просвѣщение лица твоего ⁘

Ꙗко вси дение наши ѡскѫдѣшѫ ⁘ И гнѣвомъ твоимъ исконъчахомъ сѧ ⁘

Лѣта наша ꙗко паѫчина поѹчахѫ сѧ ⁘ Дение лѣтъ нашихъ въ нихъже : о҃ : лѣⷮ ⁘ Аще ли же въ силахъ ихъ : п҃ : лѣⷮ ⁘ И боле ихъ трѹдъ и болѣзнъ ⁘ Ꙗко наиде кротостъ на нꙑ и на(ка)жемъ сѧ ⁘

Къто свѣстъ дръ{жа}вѫ гнѣва твоего ⁘ И ѿъ страха твоего ꙗростъ тѫ ѡчисти ⁘

Десницѫ твоѫ тако скажи ми ⁘ И ѡков҃анꙑѫ срцемъ въ мѫдрости ⁘

Обрати сѧ г҃и доколѣ ⁘ И ѹмоленъ бѫди на {ра}бꙑ своѫ ⁘

Исплънихомъ сѧ заѹтра милостиѫ г҃и ⁘ И възрадовахомъ сѧ и възвеселихомъ сѧ ⁘

Въ всѧ дни нашѫ възвеселихомъ сѧ ⁘ За дни въ нѧже съмѣрилъ нꙑ еси ⁘ Лѣта въ нѣже видѣхомъ злаа ⁘

И призри на рабꙑ своѫ и на дѣла с҃а ⁘ И настави с҃нꙑ ихъ ⁘

90

И бѫди свѣтлостъ г҃а б҃а нашего на насъ ⁘ И дѣло рѫкъ нашихъ исправи на наⷭ, и дѣло рѫкъ нашихъ исправи ⁘

Живѫи въ помощи вꙑшнѣаго въ кровѣ б҃а небеснааго въдворитъ сѧ ⁘

Речетъ г҃ви : застѫпникъ мои еси тꙑ и прибѣжище м҃е б҃ъ м҃и, ѹпваѫ на-нъ ⁘

Ꙗко тꙑи избавитъ мѧ ѡⷮ сѣти ловъчѫ и ѿъ словеси мѧтежна ⁘

Плещема своима ѡсѣнитъ тѧ : и подъ крилѣ его надѣеши сѧ ⁘

Щитⷪмъ ѡбїдетъ тѧ истина его : нⷷ ꙋбⷪиши {сѧ} ѡⷮ страⷯ нощнагⷪ : ѡⷮ стрѣлꙑ лⷷтѧщѫѫ въ дни ⁘

Отъ вещи въ тмѣ прѣходѧщѫ : и ѡⷮ сърѧщѫ и демона полѹденнааго ⁘

Падетъ ѡⷮ странꙑ т҃еѫ тисѫщи : и тъма ѡ деснѫѫ т҃ѫ : к тебѣ же не пристѫпитъ ⁘

Обаче ѡчима своима смотриши : и въздание грѣшнїкомъ ѹзриши ⁘

Ꙗко тꙑ еси г҃и ѹпвание м҃е : вꙑшнѣаго положилъ еси прибѣжище тв҃е ⁘

Не придетъ къ тебѣ зло : и рана не пристѫпитъ тѣлеси твоемъ ⁘

Ꙗко аг`глеломъ с҃имъ заповѣстъ ѡ тебѣ : схранити тѧ на всѣхъ пѫтехъ твоихъ ⁘

На рѫкахъ възмѫтъ тѧ : еда когда прѣтъкнеши ѡ каменъ ногѫ т҃ѫ ⁘

На аспидѫ и василїиска настѫпиши и попереши лъва и змеа.

Ꙗко на мѧ ѹпва и избавлѧ и : покрꙑѫ и ꙗко позна имѧ м҃е ⁘

Възоветъ къ мнѣ и ѹслꙑшѫ и : съ нимъ есмъ въ скръби : измѫ и прославлѧ и ⁘

Длъготѫ д҃неи испⷧънѧ : и ꙗвлѣ емѹ сп҃ение мое ⁘

91

Бл҃го естъ иⷭповѣдати сѧ г҃ви : и пѣти именї т҃емⷪѵ вꙑшни ⁘

Възвѣщати заѹтра мⷧостъ т҃ѫ и истинѫ т҃ѫ на всѣкѫ нощъ ⁘

Въ десѧтострѹннѣ ѱалтꙑри съ пѣⷭнїѫ въ гѫслехъ ⁘

Ꙗко възвеселилъ мѧ еси г҃и въ твари т҃еи ⁘ И въ дѣлѣхъ рѫкѹ т҃ею възрадѹѫ сѧ ⁘

Ꙗко възвеличишѫ сѧ дѣла т҃а г҃и : ꙃѣло ѹглѫбишѫ сѧ помꙑшлениꙗ т҃а ⁘

Мѫжъ безѹменъ не познаетъ : и неразѹмивъ не разⷪѵмѣетъ ⁘

Егда прозѧбнѫшѫ грѣшници ꙗко трѣва ⁘ И възникошѫ вси творѧщии безаконие ⁘ Да потрѣбѧтъ сѧ въ вѣкъ вѣка ⁘

Тꙑ же вꙑшнии въ вѣкꙑ г҃и ⁘

Ꙗко се враꙃи т҃и г҃и, ꙗко се враꙃи т҃и по{гꙑ}блѧтъ ⁘ И разꙑдѫтъ сѧ вси творѧщии безаконие ⁘

И {въ}знесет сѧ ꙗко инⷪрⷪга рогъ мои ⁘ И старостъ м҃а въ старости маститѣ ⁘

И възрѣ ѡко мое на врагꙑ моѫ ⁘ И на въстаѫщѫѫ на мѧ лѫкавнⷪѵѫщѫѫ ѹслꙑшитъ ѹхо мое ⁘

Праведникъ ꙗко и финикъсъ процвътетъ ⁘ Ꙗко кедръ ливанскꙑи +ижевъливанѣЙ?+Б ѹмножитъ сѧ ⁘

Насаждении въ домѹ г҃ни ⁘ Въ дворѣхъ б҃а нашего процвътѫть ⁘

Тѹ ѹмножѫтъ сѧ въ старости маститѣ ⁘

92

И добро приемⷧѧще бѫдѫтъ да възвѣстѧтъ ⁘ Ꙗко правъ г҃ъ б҃ъ нашъ и нѣстъ неправдꙑ в немъ ⁘

Г҃ъ въц҃ри сѧ и въ лѣпотѫ сѧ ѡблѣче ⁘ Облѣче сѧ г҃ъ въ силѫ и прѣпоꙗса сѧ ⁘ Ибо ѹтвръди вселенꙑѫ ꙗже не подвижитъ сѧ ⁘

Готовъ прѣстолъ твои ѿътолѣ ⁘ Отъ вѣка тꙑ еси ⁘

Въздвигѫ рѣкꙑ г҃и : въздвигѫ рѣкꙑ гласъ свои ⁘

Възмѫтъ рѣкꙑ стрѹгꙑ с҃ѫ ⁘ Ѿъ гласа водъ многъ ⁘ Дивнꙑ вꙑсотꙑ моръскꙑѫ ⁘ Дивенъ въ вꙑшнихъ г҃ъ ⁘

93

Съвѣдѣниꙗ твоꙗ ѹвѣришѫ сѧ ꙃѣло ⁘ Домѹ твоемѹ подобаетъ с҃тꙑни въ длъготѫ днеи ⁘

Б҃ъ мъстии г҃ъ, б҃ъ мъстии не ѡбинѫлъ сѧ естъ ⁘

Възнеси сѧ сѫдѧи земи ⁘ Въздаждъ въздание гръдꙑмъ ⁘

Докⷪлѣ грѣшнїци г҃и, доколѣ грѣшъници въсхвалѧ{т сѧ} ⁘

Провѣщаѫтъ и възг҃лѧтъ неправдѫ ⁘ Възг҃лѧтъ вси дѣлаѫщеи безакⷪнѥ ⁘

Љѵди твоѫ г҃и смѣришѫ : и достоꙗние твⷪе ѡзлоби{шѫ} ⁘

Въдовицѫ и сира ѹморишѫ : и пришелъца ѹбишѫ ⁘

И рѣшѫ, не ѹзритъ г҃ъ : ни разѹмѣетъ б҃ъ иꙗковлъ ⁘

Разⷪѵмѣите ннѣ безⷪѵмⷩ! в љѵдеⷯ : и бѹи когда ѹмѫдрите сѧ ⁘

Въсаждꙑ ѹхо не слꙑшитъ ли ⁘ Ли създавꙑ ѡко не смотритъ ли ⁘

Наказаѫи ѫз҃кꙑ не ѡбличитъ ли ⁘ Ꙋчѫи члⷪка разѹмѹ ⁘

Г҃ъ свѣстъ помꙑшлениꙗ чⷪчъска ꙗко сѫтъ сѹетна ⁘

Блаженъ чⷪкъ егоже тꙑ накажеши г҃и, и ѡⷮ закⷪна твⷪегⷪ наѹчиши ⁘

Да ѹкротиши ѿъ дънии љѵтъ ⁘ Доидеже изрꙑетъ сѧ грѣшнѡмѹ ꙗма ⁘

Ꙗко не ѿъринетъ г҃ъ љѵдеи своихъ ⁘ И достоꙗниꙗ своего не ѡставитъ ⁘

Доидеже правда ѡбратитъ сѧ на сѫд ⁘ И ѫдѣ еѫ вси правии сръдъцемъ ⁘

Къто станетъ мнѣ на злобѹѫщѫѫ ⁘ Ли кто съ мноѫ на творѧщѫѫ безаконие ⁘

Ꙗко аще не би г҃ъ помⷪглъ мнѣ ⁘ Въ малѣ въселила сѧ би въ адъ д҃ша моꙗ ⁘

Аще г҃лахъ подвижа сѧ нога моꙗ ⁘ Мил҃остъ та г҃и помагааше ми ⁘

По ѹмножению болѣзнеи моихъ въ ср҃ци моемъ ⁘ Ꙋтѣшениꙗ твоꙗ възвеселишѫ д҃шѫ моѫ ⁘

Да не прибѫдетъ тебѣ прѣстолъ безакониꙗ ⁘ Съзꙑдаѫи трѹдъ на повелѣнѥ ⁘

Ꙋловѧтъ на д҃шѫ праведничѫ ⁘ И кръвъ неповиннѫ whсѫдѧтъ ⁘

И бꙑстъ мнѣ г҃ъ въ прибѣжище ⁘ И б҃ъ мои въ помощъ ѹпванию м҃емѹ ⁘

94

И въздастъ имъ г҃ъ по безаконїю иⷯ ⁘ И пⷪ злⷪбѣ ихъ пⷪгѹби ѫ г҃ъ б҃ъ нашъ ⁘

Придѣте, възрадѹимъ сѧ г҃ви ⁘ Въскликнѣмъ б҃ѹ сп҃итељѵ нашемѹ ⁘

Варимъ лице его исповѣданиемъ ⁘ И въ ѱалъмѣхъ въскликнѣмъ емѹ ⁘

Ꙗкⷪ б҃ъ велеи г҃ъ : и ц҃ръ велеи пⷪ всеи земи ⁘

Ꙗко въ рѫцѣ его конъци земи ⁘ И вꙑсотꙑ горъ того сѫтъ ⁘

Ꙗко того естъ море и тⷪи створи е ⁘ И сѹшѫ рѫцѣ его създастѣ ⁘

Придѣте, поклонимъ сѧ и припадѣмъ емѹ ⁘ И въсплачимъ сѧ прѣдъ г҃мъ еже нꙑ естъ створїл ⁘

Ꙗко тои естъ б҃ъ нашъ ⁘ И мꙑ љѵдие паствинꙑ его : и ѡвцѫ рѫкꙑ его ⁘

Днеⷭ аще гласъ его ѹслꙑшите ⁘ Не ѡжестите ср҃цъ вашихъ ꙗко въ прогнѣвании ⁘ По днехъ искѹшениꙗ въ пѹстꙑни ⁘

Идеже искѹсишѫ мѧ ѡ҃ци ваши ⁘ Искѹсишѫ мѧ и видѣшѫ дѣла моꙗ : четꙑри десѧти лѣтъ ⁘

Негодовахъ рода того ⁘ И рѣхъ , присно блѫдѧтъ ср҃цемъ ⁘ Ти же не познашѫ пѫтеи моихъ ⁘

95

Ꙗко клѧхъ сѧ гнѣвомъ моимъ : аще вънидѫтъ въ покои мои ⁘

Въспоите г҃ви пѣснъ новѫ ⁘ Поите г҃ви всѣ земⷧѣ ⁘

Въспоите г҃ви, б҃лте имѧ его ⁘ Б҃лговѣстите д҃нъ ѿъ дне сп҃ение его ⁘

Възвѣстите въ ѫз҃цѣхъ славѫ его ⁘ Въ всѣхъ љѵдехъ чюдеса его ⁘

Ꙗко велеи г҃ъ и хваленъ ꙃѣло ⁘ Стра{ше}нъ естъ надъ всѣми б҃гꙑ ⁘

Ꙗко вси б҃ꙃи ѫз҃къ демони ⁘ Г҃ъ же н҃бса створи ⁘

Исповѣдание и кърасота прѣдъ нимъ ⁘ С҃тꙑни и велълѣпота въ с҃тилѣ его ⁘

Принесѣте г҃ви ѡ҃чъства ѫз҃къ ⁘ Принесѣте г҃ви славѫ и честъ ⁘

Принесѣте г҃ви славѫ имени его ⁘ Възмѣте жрътвѫ и въходите въ дворꙑ его ⁘

Поклоните сѧ г҃ви въ дворѣ с҃тѣмъ его ⁘ Да постꙑдитъ сѧ ѡⷮ лица его всѣ земⷧѣ ⁘

Ръцѣте въ ѫз҃цѣхъ ꙗко г҃ъ въц҃ри сѧ ⁘ Ибо исправи вселенѫѫ ꙗже не подвижитъ сѧ ⁘ Сѫдити љѵдемъ въ правдѫ ⁘

Да възвеселѧтъ сѧ н҃бса ⁘ И радѹетъ сѧ земълѣ ⁘ Да подвижитъ сѧ море и исплънение его ⁘

Възрадѹѫтъ сѧ полѣ и всѣ ꙗже въ нихъ сѫтъ ⁘ Тогда възрадѹѫтъ сѧ всѣ дрѣва дѫбравнаа ⁘

96

Ѿъ лица г҃нѣ ꙗко грѧдетъ ⁘ Ꙗко придетъ сѫдити земи ⁘ Сѫдити вселенѣи въ правдѫ ⁘ И љѵдемъ истиноѫ своеѫ ⁘

Г҃ъ въц҃ри да радѹетъ сѧ земълѣ ⁘ Да веселѧтъ сѧ ѿѡци мноꙃи ⁘

Облакъ и мракъ ѡкръстъ его ⁘ Правда и сѫдъ исправениѥ прѣстола его ⁘

Огнъ прѣдъ нимъ прѣдъидетъ ⁘ И попали ѡкрⷭтъ врагꙑ его ⁘

Освѣтишѫ мⷧъниѫ его вꙺселенѫѫ ⁘ Видѣ и подвижа сѧ земⷧѣ ⁘

Горꙑ ꙗко воскъ растаашѫ сѧ ѡⷮ лица г҃нѣ ⁘ Отъ лица г҃а всеѫ земѧ ⁘

Възвѣстишѫ нбе{са} правдѫ его ⁘ И видѣшѫ вси љѵдие славѫ его ⁘

Да постꙑдѧтъ сѧ вси кланѣѫщии сѧ истѹканнꙑⷨ ⁘ Хвалѧще сѧ ѡ идолѣхъ своихъ ⁘ Поклоните сѧ емѹ вси аггели его ⁘

Ꙋслꙑша и възвесели сѧ сиѡнъ ⁘ Възрадовашѫ сѧ дъщери июдеисⷦꙑ ⁘ Сѫдъбъ твоихъ ради господи ⁘

Ꙗко тꙑ г҃и вꙑшни по надоЙ?+Б всеи земи ⁘ Ꙃѣло прѣвъзнесе сѧ надъ всѣми богꙑ ⁘

Љѵбѧщии г҃а ненавидите зла ⁘ Хранитъ г҃ъ д҃шѫ прⷣнꙑхъ своих ⁘ Из рѫкꙑ грѣшничѫ избави ѫ ⁘

Свѣтъ всиꙗ праведникѹ и правꙑмъ ср҃цемъ веселие ⁘

97

Възвеселите сѧ праведнии ѡ г҃и ⁘ Исповѣдаите памѧтъ с҃тꙑнѧ его ⁘

Въспоите г҃ви пѣⷭ новѫ ⁘ Ꙗко дивна створи господъ ⁘ Сп҃ение емѹ десница егⷪ : и мꙑшца с҃таа егⷪ ⁘

Съказа г҃ъ спасение свое ⁘ Прѣдъ ѫз҃кꙑ ѡⷮкрꙑ правдѫ с҃ѫ ⁘

Помѣнѫ милостъ своѫ иꙗковѹ ⁘ И истинѫ своѫ домѹ и҃левѹ ⁘ Видѣшѫ вси конъци земⷧѧ сп҃ение б҃а нашего ⁘

Въскликнѣте б҃ѹ всѣ земⷧѣ ⁘ Въспоите и радѹите сѧ и поите ⁘

Поите б҃ѹ нашемѹ въ гѫслехъ ⁘ Въ гѫслехъ и въ гласѣ псаломстѣ ⁘

Въ трѫбахъ ѡкованахъ и гласомъ трѫбꙑ рожанꙑ ⁘ Въскликнѣте прѣдъ ц҃ремъ господемъ ⁘

Да подвижитъ сѧ море и исплънениꙗ его ⁘ Въселенаꙗ и вси живѫщии на неи ⁘

Рѣкꙑ въсплещате рѫками въкѹпѣ ⁘ Горꙑ възрпадѹѫтъ сѧ ѡⷮ лица г҃нѣ ꙗко грѧдетъ ⁘

98

Ꙗко придетъ сѫдити земи ⁘ Сѫдити вселенѣи въ правъдѫ ⁘ И љѵдемъ правостиѫ ⁘

Г҃ъ въц҃ри сѧ, да гнѣваѫтъ сѧ љѵдие ⁘ Сѣдѧи на херовимѣ , да подвижитъ сѧ земⷧѣ ⁘

Г҃ъ въ сиѡнѣ велеи : и вꙑсокъ естъ надъ всѣми љѵдъми ⁘

Да исповѣдѧтъ сѧ имени твоемѹ великѡмѹ ⁘ Ꙗко страшно и с҃то естъ ⁘

И честъ ц҃рева сѫдъ љѵбитъ ⁘ Тꙑ ѹготова правинѫ ⁘ Сѫдъ и правдѫ въ иꙗковѣ тꙑ ствⷪри ⁘

Възносите г҃а б҃а нашего ⁘ И кланѣите сѧ подъножию ногѹ его ⁘

Ꙗко с҃тъ естъ : мосии и аронъ въ їереихъ его ⁘ И самоилъ въ призꙑваѫщихъ имѧ его ⁘ Призꙑваахѫ г҃а и тои слꙑшааше ѫ ⁘

Въ стлъпѣ ѡблачнѣ г҃лааше к ниⷨ ⁘ Зане хранѣахѫ свѣдѣниꙗ его и пвелѣниꙗ его ꙗже дастъ имъ ⁘

Г҃и б҃же нашъ тꙑ послѹшааше ихъ ⁘ Б҃же тꙑ милостивъ бꙑвааше имъ ⁘ И мъщаѫ на всѣка начинаниꙗ ихъ ⁘

99

Възносите г҃а б҃а нашего и покланѣите сѧ въ горѣ с҃тѣи его ⁘ Ꙗко с҃тъ естъ г҃ъ б҃ъ нашъ ⁘

Въскликнѣте б҃ѹ всѣ земълѣ ⁘

Работаите г҃ви въ веселии ⁘ Вънидѣте прѣдъ-нъ въ радостъ ⁘

Ꙋвѣдите ꙗко г҃ъ тои естъ б҃ъ нашъ ⁘ Тои створи нꙑ а не мꙑ себе ⁘ Мꙑ же љѵдие его и ѡвъцѫ паствинꙑ его ⁘

Вънидѣте въ врата его въ исповѣдании ⁘ Въ дворꙑ его въ пѣснехъ ⁘ Исповѣдаите сѧ емѹ и хвалите имѧ его ⁘

100

Ꙗко благъ г҃ъ, въ вѣкъ милостъ его ⁘ И до рода и рода истина его ⁘

Милостъ и сѫдъ поѫ тебѣ г҃и ⁘

Въспоѫ и разѹмѣѫ въ пѫти непорочнѣ, къгда придеши къ мнѣ ⁘ Прѣхождахъ въ незлобѣ ср҃ца моего : по срѣдѣ домѹ моего ⁘

Не прѣдълагаахъ прѣдъ ѡчима моима вещи законопрѣстѫпънꙑ ⁘ Твⷪрѧщѫѫ прѣстѫпⷧенꙇе взнⷷнавидѣхъ ⁘

И не прилъпе мнѣ ср҃це лѫкаво ⁘ Ꙋкланѣѫщааго сѧ ѡⷮ мене злааго не знаахъ ⁘

Оклеветаѫщааго таи искрънѣаго своего сего изгонѣхъ ⁘ Гърдомъ ѡкомъ и несꙑтомъ ср҃цемъ с ними не ꙗдѣахъ ⁘

Очи мои на вѣрнꙑѫ земи ⁘ Посаждати ѫ съ собоѫ ⁘ Ходѧи по пѫти непорочнѹ с ними слѹжааше ⁘

Не живѣаше по срѣдѣ домѹ моего творѧи гръдꙑнѧ ⁘ Г҃лѧи неправеднаа не исправлѣаше прѣдъ ѡчима моима ⁘

101

На ѹтриꙗ избиваахъ всѧ грѣшънꙑѫ земи ⁘ Да потрѣблѧ ѡⷮ града г҃нѣ всѧ творѧщѫѫ безаконие ⁘

Г҃и ѹслꙑши молитвѫ моѫ ⁘ И въплъ мои къ тебѣ да придетъ ⁘

Не ѡⷮврати лица твоего ѡⷮ меⷩ ⁘ Въ-нъже д҃нъ тѫжѫ, приклони ѹхо твое къ мнѣ ⁘ Въ-нъже д҃нъ призовѫ тѧ, скоро ѹслꙑши мѧ ⁘

Иде ищезошѫ ꙗко дꙑмъ дение мⷪи ⁘ И кости мⷪѫ ꙗко сѹшило със[х]охѫ сѧ ⁘

Побиенъ бꙑхъ, ꙗко сѣно исъше ср҃це мое ⁘ Ꙗко забꙑхъ снѣсти хлѣбъ мои ⁘

Отъ гласа въздꙑханиꙗ моего ⁘ Прилъпе костъ моꙗ плъти моеи ⁘

И ѹподобихъ сѧ неѫсꙑти пѹстꙑнънѣи ⁘ Бꙑхъ ꙗко и нощънꙑ вранъ : на нꙑрищи ⁘

Забъдѣхъ и бꙑхъ ꙗко и птица ѡсобѧщиꙗ сѧ на съдѣ ⁘

Въсъ д҃нъ поношаахѫ ми враꙃи мⷪи ⁘ И хвалѧщеи сѧ мноѭ клънѣахѫ сѧ ⁘

Иде пепелъ ꙗко хлѣбъ ꙗдѣахъ ⁘ И питие мое съ плачемъ растварѣахъ ⁘

Отъ лица гнѣва твоего и ꙗрости твоеѫ ⁘ Ꙗко възнесъ низвръже мѧ ⁘

Дение мои ꙗко сѣнъ ѹклонишѫ сѧ ⁘ И азъ ꙗко и сѣно исъхохъ ⁘

Тꙑ же г҃и въ вѣкꙑ прѣбꙑваеши ⁘ И памѧтъ твоꙗ въ родъ и родъ ⁘

Тꙑ въскр҃съ помⷧѹеши сиѡна ⁘ Ꙗко приде врѣмѧ помиловати , ꙗко приде врѣмѧ ⁘

Ꙗко благоволишѫ раби твои камение его ⁘ И пърстъ его ѹщедрѧтъ и ⁘

И ѹбоѫтъ сѧ ѫзꙑци имени г҃нѣ ⁘ И вси ц҃ри земъстии славꙑ твоеѫ ⁘

Ꙗко съꙃиждетъ г҃ъ сиѡна ⁘ И ꙗвитъ сѧ въ славѣ с҃еи ⁘

Призрѣ на мⷧвѫ смѣренꙑхъ ⁘ И не ѹнїчижи мⷧениꙗ ихъ ⁘

Да напишѫтъ сѧ сии въ родъ инъ ⁘ И љѵдие зиждемии въсхвалѧтъ г҃а ⁘

Ꙗко приниче съ вꙑсотꙑ с҃тънѧ своѫ ⁘ Г҃ъ въ н҃бси призрѣ на земⷧѧ ⁘

Ꙋслꙑшати въздꙑхание ѡкованꙑхъ ⁘ Раздрѣши{ти} с҃нꙑ ѹмръщвенꙑхъ ⁘ Възвѣстити въ сиѡнѣ имѧ г҃не ⁘ И хвалꙑ его въ їеросалимѣ ⁘

Егда съберѫт сѧ љѵдие въкѹпѣ ⁘ И ц҃ри работаите господеви ⁘

Отъвѣща емѹ на пѫти крѣпости своеѫ ⁘ Ꙋмаление д҃неи моихъ възвѣсти мнѣ ⁘

Не възведи мене въ прѣполовение днеи мⷪоих ⁘ Въ родъ и родъ лѣта твоꙗ ⁘

Въ начѫтокъ тꙑ г҃и земⷧѧ ѡснова ⁘ И дѣла рѫкѹ твоею сѫтъ н҃бса ⁘

Та погꙑбнѫтъ, тꙑ же прѣбꙑваеши ⁘ И всѣ ꙗко и риза ѡветъшаѫтъ ⁘ И ꙗко (ѡ)дѣ(а)ло свиеши , измѣнѧтъ сѧ ⁘

Тꙑ же самъ еси, и лѣта твоꙗ не исконъчаѫтъ сѧ +инеоскѵдѣютьЙ?+Б ⁘

102

С҃нове рабъ твоихъ въселѧтъ сѧ ⁘ И сѣмѧ ихъ въ вѣкꙑ исправитъ сѧ ⁘

Благослови д҃ше моꙗ г҃а ⁘ И всѣ вънѫтрънѣꙗ моꙗ имѧ с҃тое его ⁘

Благослови д҃ше ма г҃а ⁘ И нⷷ забꙑваи всѣ въздании его ⁘

Оцѣщаѫщааго всѣ безакониꙗ твⷪꙗ ⁘ Ицѣлѣѫщааго всѧ недѫгꙑ твоѫ ⁘

Избавлѣѫщааго ѿъ истлѣниꙗ животъ твои ⁘ Вѣнъчаѫщааго тѧ милостиѫ и щедротами ⁘

Исплънѣѫщааго благꙑими похоти твоѫ твоеЙ ⁘ Обновитъ сѧ ꙗко и ѡрлѣ юностъ т҃а ⁘

Творѧи милостꙑнѧ г҃ъ ⁘ И сѫдъбꙑ всѣмъ ѡбидимꙑмъ ⁘

Съказа пѫти своѫ мосеѡви ⁘ И с҃номъ и҃левомъ хотѣниꙗ своꙗ ⁘

Щедръ и милостивъ г҃ъ ⁘ Тръпѣливъ и прѣмилостивъ ⁘

Не до конъца прогнѣваетъ сѧ господъ ⁘ Ни въ вѣкꙑ враждѹетъ ⁘

Не по безакониемъ нашимъ створилъ естъ намъ ⁘ Ни по грѣхомъ нашимъ въздалъ естъ намъ ⁘

Ꙗко по вꙑсотѣ н҃беснѣи ѡⷮ земѧ ⁘ Ꙋтвръдилъ естъ г҃ъ милостъ своѫ на боѫщихъ сѧ его ⁘

Елъ далече ѡⷮстоѫтъ въстоци ѡⷮ запада ⁘ Ꙋдалилъ естъ ѡⷮ насъ безакониꙗ наша ⁘

Ꙗкоже милѹетъ ѡ҃цъ с҃нꙑ ⁘ И помилѹетъ г҃ъ боѫщѫѫ сѧ его ⁘

Ꙗко тꙑи позна създание своѥ ⁘ Помѣнѫлъ нꙑ естъ ꙗко пръстъ есме ⁘

Члⷪкъ ꙗко трѣва дни его ⁘ Ꙗко цвѣтъ селнꙑ тако ѡⷮцвътетъ ⁘

Ꙗко д҃хъ проидетъ в немъ и не бѫдетъ ⁘ И не познаетъ к томѹ мѣста своего ⁘

Милостъ же г҃нѣ ѡⷮ вѣка и до вѣка на боѫщихъ сѧ его ⁘

И правда его на с҃нѣхъ с҃новъ ⁘ Хранѧщихъ завѣтъ его ⁘ И помнѧщихъ заповѣди его творити ѫ ⁘

Г҃ъ на н҃бси ѹгⷪтова прѣстⷪлъ свои ⁘ И црⷭво его всѣми ѡбладаетъ ⁘

Б҃лте г҃а вси аггели его ⁘ Силънии крѣпостиѫ творѧщии слово его ⁘ Ꙋслꙑшати глаⷭ словеси его ⁘

Б҃лте г҃а всѧ силꙑ его ⁘ Слѹгꙑ его творѧщеи волѧ его ⁘

103

Б҃лте г҃а всѣ дѣла его ⁘ На всѣкомъ мѣстѣ влⷣчъствиꙗ его ⁘ Б҃лви д҃ше моꙗ господа ⁘

Б҃лви д҃ше моꙗ г҃а ⁘ Г҃и б҃же мои възвеличилъ сѧ еси ꙃѣло ⁘ Вꙑ исповѣдание и въ велълѣпотѫ ѡблѣче сѧ ⁘

Ѡдѣѫи сѧ свѣтомъ ꙗко и ризоѫ ⁘ Пропинаѫ небо ꙗко и кожѫ ⁘

Покрꙑваѫ водамї прѣвꙑшнѣꙗ своꙗ ⁘ Полагаѫ ѡблакꙑ въ їисхождение свое ⁘ Ходѧи на крилѹ вѣтрънѹю ⁘

Творѧи аггелꙑ своѫ д҃хꙑ ⁘ И слѹгꙑ своѫ ѡгнъ палѧщъ ⁘

Оснꙑваѫ земѧ на твръди своеи ⁘ Не приклонитъ сѧ въ вѣкꙑ ⁘

Бездна ꙗко и риза ѡдѣꙗние еѫ ⁘ На горахъ станѫтъ водꙑ ⁘

Отъ запрѣщениꙗ твоего побѣгнѫтъ ⁘ И ѿъ гласа грома твоего ѹстрашѫтъ сѧ ⁘

Въсходѧтъ горꙑ и нисходѧтъ полѣ ⁘ Въ мѣсто еже еси ѡснⷪвалъ имъ ⁘

Прѣдѣлъ положи егоже не прѣидѫтъ ⁘ Ни ѡбратѧтъ сѧ покрꙑти земⷧѧ ⁘

Посилаѫ источъникꙑ въ дбрехъ ⁘ Посрѣдѣ горꙑ проидѫтъ водꙑ ⁘

Напаѫ всѧ ꙃвѣри селънꙑѫ ⁘ Жидѫтъ тебе инагри въ жѫждѫ своѫ ⁘

На тꙑ птицꙑ небеснꙑѫ привитаѫтъ ⁘ Отъ срѣдꙑ камениꙗ дадѧтъ имъ гласъ ⁘

Напаѫ горꙑ ѿъ прѣвꙑспрънихъ своихъ ⁘ Отъ плода дѣлъ твоихъ насꙑтитъ сѧ земѣ ⁘

Прозѧбаѫ пажити скотомъ ⁘ И трѣва на слѹжъбѫ члⷪкомъ ⁘ Извести хлѣбъ ѿъ земѧ ⁘

И вино възвеселитъ ср҃це члⷪкѹ ⁘ Ꙋмаститъ лице ѡлѣемъ ⁘ И хлѣбъ ср҃це члⷪкѹ ѹкрѣпитъ ⁘

Насꙑтѧтъ сѧ дрѣва полъскаꙗ ⁘ Кедри ливанъсти ѫже еси насадилъ имъ ⁘

Тѹ птицꙑ въгнѣздѧтъ сѧ ⁘ Иродово жилище ѡбладаетъ ими ⁘

Горꙑ вꙑсокꙑѫ еленемъ ⁘ Каменъ прибѣжище заѫцемъ ⁘

Сътворилъ еси лѹнѫ въ врѣмена ⁘ Сл҃це позна западъ свои ⁘

Положилъ еси тъмѫ и бꙑстъ нощъ ⁘ Въ неиже проидѫтъ вси ꙃвѣри лѫжнии ⁘

Съкѵмени рꙑкаѫще въсхꙑтите ⁘ Испросите ѡⷮ б҃а пищѫ себѣ ⁘

Въсиꙗ сл҃це и събрашѫ сѧ ⁘ И въ ложихъ с҃ихъ лѧгѫтъ ⁘

Изꙑде члⷪкъ на дѣло свое ⁘ И на дѣланиꙗ своꙗ до вечера ⁘

Ꙗко възвеличишѫ сѧ дѣла твоꙗ г҃и ⁘ Всѣ прѣмѫдростиѫ створи ⁘ Исплъни сѧ земⷧѣ твари твоѫ ⁘

И се море великое и пространное ⁘ Тꙋ гади имъже нѣстъ числа ⁘ Животъна малаꙗ съ великꙑми ⁘

Тѹ кⷪраби приплаваѫтъ ⁘ Зъмеи сеи егоже създа рѫгати сѧ емѹ ⁘

Въсѣ ѿъ тебе чаѫтъ, да даси имъ пищѫ въ врѣмѧ ⁘

Давъшѹ тебѣ имъ и съберѫтъ сѧ ⁘ Отъвръзъшѹ тебѣ рѫкѫ всѣчъскаꙗ ⁘ Исплънѧтъ сѧ благостꙑнѧ ⁘

Отвращъшѹ тебѣ лице възмѧтѫтъ сѧ ⁘ Отъимеши д҃хъ ихъ и ищезнѫтъ ⁘ И въ пръстъ своѫ възвратѧтъ сѧ ⁘

Послеши д҃хъ свои , и съꙃиждѫтъ сѧ ⁘ Обновиши лице земи ⁘

Бѫди слава г҃нѣ въ вѣкꙑ ⁘ Възвеселитъ сѧ г҃ъ ѡ дѣлѣхъ свⷪихъ ⁘

Призираѫ на земⷧѧ творѧи ѫ трѧсти сѧ ⁘ Прикасаѫ сѧ горахъ и въскѹрѧтъ сѧ ⁘

Въспоѫ г҃ви въ животѣ моемъ ⁘ Поѫ б҃ѹ моемѹ, донъдеже есмъ ⁘

Да насладитъ сѧ емѹ бесѣда моꙗ ⁘ Азъ же възвеселѧ сѧ ѡ господи ⁘

104

Исконъчаѫтъ сѧ грѣшници ѿъ земⷧѧ ⁘ Безаконници ꙗко не бꙑти имъ ⁘ Б҃лви д҃ше моꙗ г҃а ⁘

Испо҃вѣдаите сѧ гви и призꙑваите имѧ его ⁘ Възвѣстите въ ѫз҃цѣхъ дѣла его ⁘

Въспоите емѹ, поите емѹ ⁘ Повѣдите всѣ чюдеса его ⁘

Хвалите сѧ вꙑ-имѧ с҃тое его ⁘ Да възвеселитъ сѧ ср҃це искѫщиимъ господа ⁘

Възꙑщате г҃а и ѹтвръдите сѧ ⁘ Възꙑщате лица его вꙑнѫ ⁘

Помѣнѣте чюдеса его ꙗже створи ⁘ Дивеса и сѫдъбꙑ ѹстъ его ⁘

Сѣмѧ авраамⷧе раби его ⁘ С҃нове иꙗковли избраннии его ⁘

Тꙑи г҃ъ б҃ъ нашъ, сѫдъбꙑ его по всеи земи ⁘

Помѣнѫ въ вѣкъ завѣтъ свои ⁘ Слово еже заповѣда въ тисѫщѫ родъ ⁘

Еже завѣща авраамови ⁘ И клѧтвѫ своѫ исакови ⁘

И постави иꙗковѹ въ повелѣнїи ⁘ И и҃леви въ завѣтъ вѣченъ ⁘

И҃љѵ тебѣ дамъ земⷧѧ ханаанъскѫ ⁘ Ѫже достоꙗниꙗ вашего ⁘

Зане ихъ бѣ маломъ числомъ ⁘ Немноꙃи пришелъци въ неи ⁘

Прѣидошѫ ѿъ ѫз҃къ въ ѫз҃къ ⁘ И ѿъ цр҃виꙗ въ љѵди инъꙇ ⁘

Не ѡстави члⷪка ѡбидѣти ихъ ⁘ И ѡбличи в нихъ ц҃рѧ ⁘

Не прикасаите сѧ хръстѣхъ мⷪихъ ⁘ И ѡ прⷪрцѣхъ мⷪихъ не лѫкавнѹите ⁘

Призва глⷣа на земⷧѧ ⁘ И вⷭѣко ѹтвръжⷣенїе хлѣбно истре ⁘

Посла прѣд ними чⷪка ⁘ Въ работѫ прⷪданъ бꙑстъ иѡсифъ ⁘

Съмѣришѫ сѧ въ ѡковахъ ноꙃѣ его ⁘ Желѣзо проиде дѹшѫ его ⁘

Доидеже проидетъ слово его ⁘ Слово г҃не раждеже и ⁘

Посла ц҃ръ и разⷣрѣши и ⁘ Кънѧꙃа љѵдемь испѹсти ⁘

Постави г҃ина домѹ своемѹ ⁘ И кнѧꙃа всемѹ стѧжанию своемѹ ⁘

Да наѹчитъ кнѧꙃѫ его ꙗко и сам сѧ ⁘ И старъцѫ его ѹмѫдритъ ⁘

И въниде и҃лъ вꙑ-егѵптъ ⁘ Иꙗкⷪвъ приде въ земⷧѧ хамовѫ ⁘

И възрасти љѵди своѫ ꙃѣло ⁘ И ѹкрѣпи ѫ паче врагъ ихъ ⁘

Прѣврати ср҃це свое възненавидѣти љѵдеи его ⁘ И лъстъ створити въ рабѣхъ его ⁘

Посла мосеꙗ раба своего ⁘ И арона егоже избра себѣ ⁘

Положи в нихъ словеса знаменеи своихъ ⁘ И чюдеса своꙗ въ земи хамовѣ ⁘

Посла тъмѫ и мръче ⁘ Зане прогнѣвашѫ словеса его ⁘

Прѣврати рѣкꙑ ихъ въ кръвъ ⁘ Изби рꙑбꙑ ихъ ⁘

Въскꙑпѣ земѣ ихъ жабами ⁘ (Въ скровищих ц҃рих ⁘)

Рече и придошѫ песиѫ мѹⷯꙑ ⁘ ({и мѹшице}) въ всѧ прѣдѣлꙑ ихъ ⁘

Положи дъждѫ ихъ въ градъ ⁘ Огнъ попалѣѫщъ въ земи ихъ ⁘

Изби виноградꙑ ихъ и смоквї их ⁘ И сътре всѣко дрѣво прѣдѣлъ ихъ ⁘

И рече и придошѫ прѫꙃи ⁘ И гѫсѣницѫ имеⷤ не бѣ числа ⁘

И поꙗдошѫ всѣкѫ трѣвѫ земⷧѧ ихъ ⁘ И поꙗдошѫ всѣкъ плодъ земѧ ихъ ⁘

И ѹби всѣкъ пръвѣнецъ въ земи ихъ ⁘ Начѫтокъ всѣкого трѹда ихъ ⁘

Изведе ѫ съ сребромъ и златⷪмъ ⁘ И не бѣ въ колѣнѣ ихъ болѧща ⁘

Възвесели сѧ егѵптъ въ исхождение ихъ своиⷯ ⁘ Ꙗко нападе страхъ ихъ на нѧ ⁘

Распрострѣ ѡблакъ въ покровъ их ⁘ И ѡгнъ да просвѣтитъ имъ нощиѫ ⁘

Просишѫ и придошѫ крастѣли ⁘ И хлѣба н҃беснааго насꙑти ѫ ⁘

Развръзе каменъ и потекошѫ водꙑ ⁘ И потекошѫ въ безводнꙑхъ рѣкꙑ ⁘

Ꙗко помѣнѫ слово с҃тое свое ⁘ Еже имѣ къ аврамѹ рабѹ с҃емѹ ⁘

Изведе љѵди своѫ въ радости ⁘ И избраннꙑѫ своѫ въ весели ⁘

И дⷶстъ имъ страненъ ѫзꙑкъ ⁘ Трѹдъ љѵдеи наслѣдовашѫъ ⁘

Да схранѧтъ ѡправданиꙗ г҃нѣ ⁘ И закона его възꙑщѫтъ ⁘

105

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗко благъ : ꙗко въ вѣкъ мⷧостъ его ⁘

Къто изъг҃летъ силꙑ г҃нѧ ⁘ Ꙋслꙑшанꙑ ствⷪрите всѧ хвалꙑ его ⁘

Блажени хранѧщии сѫдъ и творѧщии правдѫ въ всѣко врѣмѧ ⁘

Помѣни нꙑ г҃и въ благоволении љѵдеи твоиⷯ ⁘ Посѣти насъ сп҃ением твоимъ ⁘

Видѣти въ благости избраннꙑхъ твоихъ ⁘ Възвеселити сѧ въ веселї ѫз҃ка твего ⁘ И хвалити сѧ съ достоꙗниемъ твоимъ ⁘

Съгрѣшихомъ съ ѡ҃цꙑ нашиⷨ ⁘ Безаконновахомъ, неѡправдихомъ ⁘

О҃ци наши въ егѵптѣ не разѹмѣшѫ чюдесъ твоих ⁘ Не помѣнѫшѫ ѹмножениꙗ милости твоеѫ ⁘ И прогнѣвашѫ сходѧщеи въ море чръмное ⁘

И сп҃е ѫ имени твоего ради ⁘ Да скажетъ имъ силѫ твоѫ ⁘

И запрѣти чръмъноѡмѹ морю и исѧче ⁘ И проведе ѫ по безднѣ ꙗко по пѹстꙑни ⁘

И сп҃е ѫ из рѫкꙑ ненавидѧщиихъ ⁘ Избавилъ ѫ естъ из рѫкꙑ врагъ ⁘

Покрꙑ вода стѫжаѫщѫѫ имъ ⁘ Ни единъ ѡⷮ нихъ не избꙑстъ ⁘

И вѣрѫ ѫшѫ словеси его ⁘ И въспѣшѫ хвалѫ его ⁘

Ꙋѫдришѫ и забꙑшѫ дѣла его ⁘ Не сътръпѣшѫ свѣта его ⁘

И въсхотѣшѫ хотѣнию въ пѹстꙑни ⁘ Искѹсишѫ б҃а въ безводънѣ ⁘

Дастъ имъ прошениꙗ ихъ ⁘ Посла сꙑтостъ въ д҃шѫ ихъ ⁘

И прогнѣвашѫ мосеꙗ въ станѹ ⁘ И арона с҃тааго господънѣ ⁘

Отвръзе сѧ земⷧѣ и пⷪжрѣтъ даөана : и пⷪкрꙑ въ сънъмищї авирона ⁘

И ражде[жде]же сѧ ѡгнъ въ сънъмѣ ихъ ⁘ Пламенъ попали грѣшникꙑ ⁘

И створишѫ телецъ въ хоривѣ ⁘ И поклонишѫ сѧ истѹканноѡмѹ ⁘

Измѣнишѫ славѫ его въ ѡбразъ телъца ꙗдѫща сѣно ⁘

И забꙑшѫ б҃а спаѫщааго ѫ ⁘ Сътворъшааго велиꙗ вꙑ-егѵптѣ :

чюдеса въ земи хамовѣ, страшⷩа въ мори чръмнѣⷨ ⁘

И рече, да ѫ потрѣбълѧ ⁘ Аще не би мосии избраннꙑ его сталъ въ скрѹшⷣение прѣⷣ ним(и) ⁘ Възвратити ꙗростъ егⷪ, да не пⷪгⷪѵбитъ их ⁘

И ѹничижишѫ земⷧѧ желаннѫѫ ⁘ Не ѫхѫ вѣрꙑ словеси его ⁘

И поръптахѫ въ селѣхъ своихъ ⁘ Не ѹслꙑшашѫ гласа г҃нѣ ⁘

И въздвиже рѫкѫ своѫ на нѧ : низⷧожити ѫ въ пѹстꙑни ⁘

Низложити сѣмѧ ихъ въ ѫз҃цѣхъ ⁘ И расточи ѫ въ странꙑ ⁘

И причѫстишѫ сѧ велфегорѣ ⁘ И снѣдошѫ жрътвѫ мрътвꙑхъ ⁘

И раздражишѫ и въ начинанихъ своихъ ⁘ И ѹмножи сѧ въ нихъ падание ⁘

И ста финиѡсъ и ѹгоди ⁘ И прѣста сѣчъ ⁘

И вмѣнї сѧ емⷪѵ в правдѫ в роⷣ и роⷣ до вѣка ⁘

И прогнѣвашѫ и на водѣ прѣрѣканиꙗ ⁘ И ѡзлобенъ бꙑстъ моси ихъ ради ⁘

Ꙗко прогнѣвашѫ д҃ха его ⁘ И разнъствова ѹстꙑ своими ⁘

Не потрѣбишѫ ѫз҃къ ѫже рече г҃ъ имъ ⁘

И съмѣришѫ сѧ съ ѫз҃кꙑ и навꙑкохѫ дѣла ихъ ⁘

И работашѫ истѹканнꙑмъ ихъ : и бꙑстъ имъ въ съблазнъ ⁘

И пожръшѫ с҃нꙑ своѫ и дъщерѧ своѫ демономъ ⁘

И пролиꙗшѫ кръвъ неповинънѫ : кръвъ с҃новъ своихъ и дъщереи ⁘ Иже пожръшѫ истѹканнꙑмъ ханаанъскꙑмъ ⁘ И ѹбиена бꙑстъ земⷧѣ кръвъми

и ѡскъвръни сѧ въ дѣлѣхъ ихъ ⁘ И љѵбꙑ створишѫ въ начинанихъ своихъ ⁘

И разгнѣва сѧ ꙗростиѫ г҃ъ на љѵ[љѵ]ди своѫ : и whмръзѣ емѹ достоꙗние с҃е ⁘

И прѣдастъ ѫ въ рѫцѣ врагомъ и ѹделѣшѫ имъ ненавидѧщи ихь ⁘

И стѫжишѫ имъ враꙃи ихъ ⁘ И съмѣришѫ сѧ подъ рѫками ихъ ⁘

Мъногѫщи избави ѫ , ти же разгнѣвашѫ и свѣтомъ свⷪимъ ⁘ И смѣришѫ сѧ въ безакⷪни ихъ ⁘

И видѣ г҃ъ, егда въстѫжишѫ ⁘ И ѹслꙑша мⷧвѫ ихъ ⁘

И помѣнѫ завѣтъ свои ⁘ И раскаа сѧ по ѹмножению мⷧости своеѫ ⁘

И дастъ ѫ въ милостъ ⁘ Прѣдъ всѣми плѣнъшиими ѫ ⁘

Сп҃и нꙑ г҃и, б҃же нашъ , и събери нꙑ ѿъ ѫз҃къ ⁘ Д(а) исповѣмъ сѧ имени твоемѹ с҃тѡмѹ ⁘ И хвалимъ сѧ въ хвалѣ твоеи ⁘

106

Бл҃нъ г҃ъ б҃ъ и҃левъ ѿ вѣка и до вѣⷦ ⁘ И рекѫтъ вси љѵдие, да бѫдетъ бѫдетъ ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗкⷪ благѡ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Да рекѫтъ избавлении г҃демъ ⁘ Ѫже избави из рѫкꙑ вражиѫ ⁘

И ѿъ странъ събра ѫ ⁘ Отъ въстокъ и западъ и сѣвера и морѣ ⁘

Заблѫдишѫ въ пⷪѵстꙑни въ безводънѣ ⁘ Пѫти града ѡбитѣлънааго не ѡбрѣтохѫ ⁘

Алъчѫще и жѫждѫще, д҃ша ихъ въ нихъ изнемⷪже ⁘

И възвашѫ къ г҃ⷪѵ егда въстѫжихѫ ⁘ И ѿъ бѣдъ ихъ избави ѫ ⁘

И наведе ѫ на пѫтъ правъ : вънити въ градъ ѡбитѣлънꙑи ⁘

Да исповѣдѧт сѧ г҃ви милости его ⁘ И чюдеса его с҃номъ ч҃лчъскꙑмъ ⁘

Ꙗко насꙑти д҃шѫ тъщѫ и д҃шѫ алъчѫщѫ исплъни благъ ⁘

Сѣдѧщѫѫ въ тъмѣ и сѣни съмрътънѣи ⁘ Окованꙑ нищетоѫ и желѣзомъ ⁘

Ꙗко прогнѣвашѫ словеса г҃нѣ и свѣтъ вꙑшънѣаго раздражишѫ ⁘

И смѣри сѧ въ трⷪѵдѣхъ ср҃це ихъ ⁘ Изнемогѫ и не бѣ помагаѫи ⁘

И възвашѫ къ г҃ѹ, егда въстѫжихѫ ⁘ И ѿъ бѣдъ ихъ сп҃е ѫ ⁘

И изведе ѫ ис тъмꙑ и сѣни съмръ(тъ)нꙑ ⁘ И ѫзꙑ ихъ прѣтръже ⁘

Да исповѣдѧтъ сѧ г҃ви милости его ⁘ И чюдеса его с҃номъ члⷪчъскомъ ⁘

Ꙗко скрѹши врата мѣдънаꙗ и верѣѫ желѣзнꙑѫ сломи ⁘

Приѫтъ ѫ ѿъ пѫти безакониꙗ ихъ ⁘ Безаконеи бо ради своихъ смѣришѫ сѧ ⁘

Въсѣкого брашна възгнѫша сѧ дѹша ихъ ⁘ И приближишѫ сѧ до вратъ смрътънꙑхъ ⁘

И възвашѫ къ г҃ѹ, егда въстѫжихѫ ⁘ И ѿъ бѣдъ ихъ сп҃е ѫ ⁘

Посла слово свое и ицѣли ѫ ⁘ Избави ѫ ѡⷮ пагѹбꙑ ⁘

Да исповѣдѧтъ сѧ г҃ви милости его ⁘ И чюдеса его с҃номъ члⷪчъскомъ ⁘

И пожрѫтъ емѹ жрътвѫ хвалѣ ⁘ Исповѣдѧтъ дѣла его въ радости ⁘

Въходѧщеи въ море въ корабихъ ⁘ Творѧщеи дѣланиꙗ въ водахъ многахъ ⁘

(Т)и видѣшѫ дѣла г҃нѣ и чюдеса его въ глѫбинѣ ⁘

Рече и ста д҃хъ бѹренъ ⁘ И възнесошѫ сѧ влънꙑ его ⁘

Въсходѧтъ до небесъ и нисходѧтъ до безднꙑ ⁘ Д҃ша ихъ зломъ тааше ⁘

Възмѧтошѫ сѧ и въсколѣбашѫ сѧ ꙗко пиꙗни ⁘ И всѣ мѫдростъ ихъ поглъщена бꙑстъ ⁘

И възвашѫ къ г҃ѹ, егда въстѫжишѫ ⁘ И ѿъ бѣдъ ихъ изведе ѫ ⁘

И повелѣ бѹри и ста въ хладъ ⁘ И ѹмⷧъкѫ влънꙑ его ⁘

И възвеселишѫ сѧ ꙗко ѹмⷧъкѫ ⁘ И настави ѫ въ пристанище хотѣниꙗ своего ⁘

Да исповѣдѧтъ сѧ г҃ви милости его ⁘ И чюдеса его с҃номъ члⷪчъскомъ ⁘

И възнесѫтꙑ-и въ црⷦви љѵдъстѣ ⁘ И на сѣдалищи старецъ въсхвалѧтъ ї ⁘

Полⷪжїлъ есї рѣкꙑ в пѹстꙑнѧ ⁘ Исходища водънаа въ жѫждѫ ⁘

Земѧ плодовитѫ въ слатинѫ ѿъ злобꙑ живѫщиихъ на неи ⁘

Положилъ естъ пѹстꙑнѧ въ езера воднаꙗ ⁘ И земѧ безводнѫ въ исходища водънаꙗ ⁘

И въсели тѹ алъчѫщѫѫ ⁘ И съставишѫ градꙑ ѡбитѣлънꙑ ⁘

И насѣашѫ села и насадишѫ виноградꙑ ⁘ И створишѫ плодъ житенъ ⁘

И бл҃ви ѫ и ѹмнⷪжашѫ ꙃѣло ⁘ И скотꙑ ихъ не ѹмали ⁘

И ѹмалишѫ сѧ и ѡзлобишѫ сѧ ⁘ И ѿъ печалии злъ ї болѣзни ⁘

Излиꙗ сѧ ѹничежение на кнѧꙃѫ ихъ ⁘ И ѡблазни ѫ по непрѣходънѣ а не по пѫти ⁘

И поможе ѹбогѹ ѡⷮ нищетꙑ ⁘ И положи ꙗко ѡвъцѫ ѿечъствиꙗ ихъ ⁘

Ꙋзрѧтъ праведни и взвеселѧтъ сѧ ⁘ И всѣко безаконие заемⷧетъ ѹста своꙗ ⁘

107

Къто прѣмѫдръ и схранитъ си ⁘ И разѹмѣѫтъ милости г҃нѧ ⁘

Готово ср҃це мое б҃же, готово ср҃це мое ⁘ Поѫ и въспоѫ въ славѣ моеи ⁘

Въстани славо моꙗ ⁘ Въстани ѱалътирю и гѫсли ⁘ Въстанѫ рано ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ въ љѵдехъ г҃и ⁘ Въспоѫ тебѣ въ ѫз҃цѣхъ ⁘

Ꙗко възвеличи сѧ до н҃бесъ милостъ твоꙗ ⁘ И до ѡблакъ истина твоꙗ ⁘

Възнеси сѧ на н҃бса б҃же ⁘ И по всеи земи слава твоꙗ ⁘

Да избавѧтъ сѧ възљѵбени твои ⁘ Сп҃и десницеѫ твоеѫ и ѹслꙑши нꙑ ⁘

Б҃ъ възгла въ с҃тѣмъ своемъ ⁘ Възнесѫ сѧ и раздѣлѧ сѵкимѫ ⁘ И ѫдолъ селомъ размѣрѧ ⁘

Мои естъ галаадъ и мои естъ манаси ⁘ И ефремъ крѣпостъ главꙑ моеѫ ⁘ Июда царъ мои ⁘

Моавъ конобъ ѹпъваниꙗ моего ⁘ На идѹмѣѫ наложѫ сапогъ мⷪи ⁘ Мънѣ иноплеменници покоришѫ сѧ ⁘

Къто ведетъ мѧ въ градъ ѡбъстоꙗниꙗ ⁘ Ли кто наставитъ мѧ до идѹмѣѫ ⁘

Не тꙑ ли б҃же ѿъринѫвꙑ нꙑ ⁘ И не изꙑдеши б҃же въ силахъ нашихъ ⁘

Даждъ намъ помощъ ѿъ печали ⁘ И сѹе сп҃ение чловѣчъско ⁘

108

О б҃зѣ створимъ силѫ ⁘ И тꙑи ѹничижитъ ѹмалитьЙ?+Б врагꙑ нашѫ ⁘

Б҃же хвалꙑ моѫ не прѣмⷧъчи ⁘

Ꙗко ѹста грѣшнича и ѹста лъстивааго на мѧ ѿвръзошѫ сѧ ⁘ Възг҃лашѫ на мѧ ѫз҃комъ лъстивомъ ⁘

И словесꙑ ненавистънꙑ ѡбидошѫ мѧ ⁘ И брашѫ сѧ съ мноѫ спꙑти ⁘

Въ љѵбъве мѣсто ѡблъгаахѫ мѧ ⁘ Азъ же молитвѫ дѣахъ ⁘

И положишѫ на мѧ зло въз добро ⁘ И ненавистъ за възљѵбление мⷪе ⁘

Постави на-нъ грѣшника ⁘ И диꙗволъ да станетъ ѡдеснѫѫ его ⁘

Егда сѫдѧтъ емѹ, да изꙑдетъ ѡсѫжденъ ⁘ И молитва его бѫди въ грѣхъ ⁘

Бѫдѫтъ д҃ни его мали ⁘ И епискѹпъствⷪ его прѣими инъ ⁘

Бѫдѫтъ с҃нове его сири и жена его въдова ⁘

Дъвижѫщии сѧ да прѣселѧтъ сѧ с҃нове его и въсхлъпаѫтъ ⁘ И изгнани бѫдѫтъ из домⷪвъ своихь ⁘

Да испꙑтаетъ заимодавецъ всѣ елико сѫтъ его ⁘ И расхꙑтѧтъ тѹждии трѹдъ его ⁘

Не бѫди емѹ застѫпника ⁘ Ни бѫди иже помилѹетъ {сиротꙑ} его ⁘

Бѫдѫтъ чѫда его въ пагѹбѫ ⁘ Въ родъ единъ да потрѣбитъ сѧ сѣмѧ его ⁘

Въспомѣни сѧ безаконие ѡ҃цъ его прѣдъ г҃мъ ⁘ И грѣхъ м҃тере его да не ѡцѣститъ сѧ ⁘

Да бѫдетъ прѣдъ г҃мъ присно ⁘ И потрѣбитъ сѧ ѿъ земѧ памѧтъ ихъ ⁘

Зане не помѣнѫ створити мⷧсти ⁘ И погна члⷪка ѹбога и нища ⁘ И ѹмилена ср҃цемъ ѹмрътвити ⁘

И възљѵби клѧтъвѫ и приде емѹ ⁘ И не въсхотѣ благословениꙗ и ѹдали сѧ ѡⷮ него ⁘

И ѡблѣче сѧ въ клѧтвѫ ꙗко въ ризѫ и въниде ꙗко вода въ ѫтробѫ его ⁘ И ꙗко ѡлѣи въ кости его ⁘

Бѫди емѹ ꙗко риза въ нѧже ѡблачитъ сѧ ⁘ И ꙗко поꙗсъ имъже присно поꙗсаетъ сѧ ⁘

Се дѣло ѡблъгаѫщимъ мѧ къ г҃ѹ ⁘ И г҃лѧщиихъ зло на д҃шѫ моѫ ⁘

И тꙑ г҃и г҃и створи съ мъноѫ +млсть имени твоего ради ⁘ Ꙗкⷪ б҃лга естъ мⷧстъ т҃а : избавї мѧ

ꙗкⷪ нищъ и ѹбогъ есмъ азъ ⁘ И ср҃це мое възмѧте сѧ въ мънѣ ⁘

Ꙗко сѣнъ егда ѹклонитъ сѧ, ѡⷮѫхъ сѧ ⁘ И стрѧсъ сѧ ꙗко прѫꙃи ⁘

Колѣнѣ мои изнемогостѣ ѡⷮ поста ⁘ И плътъ моꙗ измѣни сѧ ѡлѣꙗ ради ⁘

И азъ бꙑхъ поношению имъ ⁘ Видѣшѫ мѧ и покꙑвашѫ главами своими ⁘

Помози ми г҃и б҃же мои : и сп҃и мѧ по милости твоеи ⁘

И ѹвѣдѧтъ ꙗко рѫка твоꙗ си ⁘ И тꙑ г҃и створилъ ѫ еси ⁘

Проклънѫтъ ти, а тꙑ бл҃виши ⁘ Въстаѫщии на мѧ постꙑдѧтъ сѧ ⁘ Рабъ же твои възъвеселитъ сѧ ⁘

Да ѡблѣкѫтъ сѧ ѡблъгаѫщии мѧ въ срамъ ⁘ И ѡдеждѫтъ сѧ ꙗко ѡдеждеѫ стѹдомъ своимъ ⁘

Исповѣмъ сѧ г҃ви ꙃѣло ѹстꙑ мои ⁘ И посрѣдѣ многъ въсхвалѧ и ⁘

109

Ꙗко ста ѡдеснѫѫ ѹбогааго, сп҃сти ѿъ гонѧщихъ д҃шѫ моѫ ⁘

Рече г҃ъ г҃ѹ моемѹ, сѣди ѡдеснѫѫ мене ⁘ Доидеже положѫ врагꙑ твоѫ подъножие ногама твоима ⁘

Жезлъ сїлꙑ послетъ тебѣ г҃ъ ѿъ си(о)на ⁘ И ѹдолѣеши посрѣдѣ врагъ твоихъ ⁘

Съ тобоѫ влⷣчъство въ д҃нъ силꙑ твоеѫ ⁘ Въ свѣтлотахъ с҃тꙑхъ твоихъ ⁘ И-чрѣва прѣжде денницѫ родихъ тѧ ⁘

Кълѧтъ сѧ г҃ъ и не раскаетъ сѧ ⁘ Тꙑ еси иереи въ вѣкꙑ по чинⷪѵ мелъхиседекоⷡѵ ⁘

Г҃ъ ѡ деснѫѫ тебе скрѹшилъ естъ въ д҃нъ гнѣва твоего ц҃рѧ ⁘

Сѫдитъ ѫз҃комъ и исплънитъ паданиꙗ ⁘ Скрѹшитъ главꙑ по земи многѡмъ ⁘

110

Ис потока {на} пѫти пиетъ ⁘ И сего ради възнесетъ главѫ ⁘

Исповѣмъ ти сѧ г҃и всѣмъ ср҃цемъ моимъ ⁘ Въ свѣтѣ праведънꙑхъ и въ сънъмѣ

велиꙗ дѣла г҃нѣ ⁘ Изꙑскана во всѣхъ волѣхъ его ⁘

Исповѣдание и веллѣпота дѣлъ его ⁘ И правда его пърѣбꙑваетъ въ вѣкъ вѣка ⁘

Памѧтъ створилъ естъ чюдесъ своихъ ⁘ Милостивъ и щедръ г҃ъ

пищѫ далъ естъ боѫщимъ сѧ его ⁘ Помѣнетъ въ вѣкъ завѣтъ свⷪи ⁘

Крѣпостъ дѣлъ своихъ възвѣститъ љѵдемъ своимъ ⁘ Дати имъ достоꙗние ѫз҃къ ⁘

Дѣла рѫкѹ его истина и сѫдъ ⁘ Вѣрнꙑ всѧ запⷪвѣди его ⁘

Ꙋтвръжденꙑ въ вѣкъ вѣка ⁘ Сътворенꙑ вꙑ-истїнѫ и въ правдѫ ⁘

Избавение посла љѵдемъ своимъ ⁘ Заповѣда в вѣкъ завѣтъ с҃и ⁘ С҃то и страшно имѧ его ⁘

111

Зачѫло прѣмѫдрости страхъ г҃нъ ⁘ Разѹмъ же благъ всѣмъ творѧщимъ ѫ ⁘ Хвала его прѣбꙑваетъ въ вѣкъ вѣка ⁘

Блаженъ мѫжъ боѫи сѧ господа ⁘ Въ заповѣдехъ его въсхощетъ ꙃѣло ⁘

Силъно на земи бѫдетъ сѣмѧ его ⁘ Родъ правꙑхъ б҃лвитъ сѧ ⁘

Слава и богатъство въ домѹ его ⁘ И правда его прѣбꙑваетъ въ вѣкъ вѣка ⁘

Въсиꙗетъ въ тъмѣ свѣтъ праведнꙑмъ ⁘ Милостивъ и щедръ и правъденъ ⁘

Благъ мѫжъ милѹѫ и даѫ ⁘ Расмотритъ словеса своꙗ на сѫдѣ ⁘

Ꙗко въ вѣкъ не подвижитъ сѧ ⁘ Въ памѧтъ вѣчънѫѫ бѫдетъ праведникъ ⁘

Отъ слѹха зла не ѹбоитъ сѧ ⁘ Готово ср҃це его ѹпъвати на г҃а ⁘

Ꙋтвръди сѧ ср҃це его и не ѹбоитъ сѧ ⁘ Доидеже възритъ на врагꙑ своѫ ⁘

Расточи и дастъ ѹбогꙑмъ ⁘ Правда его прѣбꙑваетъ в вѣкъ вѣка ⁘ Рогъ его възнесетъ сѧ въ славѣ ⁘

112

Грѣшникъ ѹзритъ и прогнѣваетъ сѧ ⁘ Зѫбꙑ своими поскръжещетъ и растаетъ ⁘ Желание грѣшникъ погꙑбълетъ ⁘

Хвалите ѿроци г҃а ⁘ Хвалите имѧ г҃не ⁘

Бѫди имѧ г҃не б҃но ѿъ селѣ и до вѣка ⁘

Отъ въстокъ сл҃ца до запада хвалъно имѧ г҃не ⁘

Вꙑсокꙑ надъ всѣми ѫз҃кꙑ г҃ъ ⁘ Надъ н҃бсꙑ слава его ⁘

Къто ꙗко г҃ъ б҃ъ нашъ ⁘ Живѭи на вꙑсокꙑхъ

и на смѣренаꙗ призираѫ ⁘ На н҃бси и на земи ⁘

Въздвиꙃаѫи ѿъ земѧ нища ⁘ И ѡⷮ гноища възносѧ ѹбога ⁘

Да посадитъ ѫ съ кнѧꙃꙑ ⁘ Съ кнѧꙃꙑ љѵдеи своихъ ⁘

113

Въсѣлѣѫи неплодъ(ве) въ домъ ⁘ Матеръ ѡ чѫдѣхъ веселѧщѫ {сѧ} ⁘

Въ исходѣ и҃левѣ ѿъ егѵпта ⁘ Домѹ иꙗковлѣ изъ љѵдии варваръ ⁘

Бꙑстъ июдеꙗ с҃тꙑни его : и҃лъ ѡбластъ его ⁘

Море видѣ и побѣже ⁘ Иѡрданъ възврати сѧ въспѧтъ ⁘

Горꙑ възꙑграшѫ сѧ ꙗкⷪ ѡвнї ⁘ И хлъми ꙗко агнъци ѡвъчи ⁘

Что ти естъ море да побѣже ⁘ Иѡрдане да възъврати сѧ въспѧⷮ ⁘

Горꙑ зане възꙑграшѫ сѧ ꙗко ѡвъни ⁘ И хлъми ꙗко агнъци ѡвъчии ⁘

Отъ лица г҃нѣ подвижа сѧ земѣ ⁘ Отъ лица б҃а иꙗковлѣ ⁘

Обращъшааго каменъ въ езера водънаꙗ ⁘ И акротомъ въ источъникꙑ водънꙑѫ ⁘

Не намъ г҃и, не намъ ⁘ Нъ имени твоемѹ даждъ славѫ ⁘ По милости твоеи (и) истинѣ твоеи ⁘

Еда когда рекѫтъ ѫз҃ци, къде естъ б҃ъ ихъ ⁘

Б҃ъ же нашъ на небеси и на земи ⁘ Въсѣ елико въсхотѣ створи ⁘

Идоли ѫз҃къ сребро и злато ⁘ Дѣла рѫкъ чловѣчъ ⁘

Ꙋста имѫтъ и не г҃лѧтъ ⁘ Очи имѫтъ и не видѧтъ ⁘

Ꙋши имѫтъ и не слꙑшѫтъ ⁘ Ноздри имѫтъ и не ѡбонѣѫтъ ⁘

Рѫцѣ имѫтъ и не ѡсѧжѫтъ ⁘ Ноꙃѣ имѫтъ и не поидѫтъ ⁘ Не възг҃лѧтъ грътанемъ своимъ ⁘

Подобъни имъ да бѫдѫтъ вси (тво)рѧщии ѫ : и вси надѣѫщии сѧ на нѧ ⁘

Домъ и҃левъ ѹпъва на г҃а ⁘ Помощъникъ и защитъникъ имъ естъ ⁘

Домъ аронъ ѹпъва на г҃а ⁘ Помощъникъ и защитъникъ имъ естъ ⁘

Боѫщии сѫ г҃а ѹпвашѫ на г҃а ⁘ Помощъникъ и защитъникъ имъ естъ ⁘

Г҃ъ помѣнѫвъ нꙑ бл҃ви нꙑ ⁘ Бл҃вилъ естъ домъ и҃левъ ⁘ Блвилъ естъ домъ аронъ ⁘

Б҃лвилъ естъ боѫщѫѫ сѧ г҃а ⁘ Малꙑѫ съ великꙑми ⁘

Да приложитъ г҃ъ на вꙑ : на вꙑ и на с҃нꙑ вашѫ ⁘

Б҃лвени вꙑ г҃ви ствⷪршⷪмⷪѵ н҃бо и земѧ ⁘

Н҃бо н҃беси г҃ви ⁘ Земⷧѧ же дастъ с҃номъ члⷪчъскомъ ⁘

Не мрътвии въсхвалѧтъ тѧ господи ⁘ Ни вси нисзодѧщии въ адъ ⁘

114

Нъ мꙑ живии б҃лвимъ г҃а ⁘ Отъ селѣ и до вѣка ⁘

Възљѵбихъ : ꙗко ѹслꙑшитъ г҃ъ гласъ молениꙗ моего ⁘

Ꙗко приклонитъ ѹхо свое къ мнѣ ⁘ И въ дни моѫ призовѫ и ⁘

Обѧсѧ мѧ болѣзни съмрътънꙑ ⁘ Бѣдꙑ адовꙑ ѡбидохѫ мѧ ⁘ Съкръбъ и болѣзнъ ѡбрѣтъ ⁘

И имѧ г҃не призовѫ ⁘ О г҃и избави д҃шѫ моѫ ⁘

Милостивъ г҃ъ и правъденъ ⁘ И б҃ъ нашъ милѹетъ ⁘

Хранѧи маденъцѫ г҃ъ ⁘ Съмѣрихъ сѧ и сп҃е мѧ ⁘

Обрати сѧ д҃ше моꙗ въ покои т҃и ⁘ Ꙗко г҃ъ добро створи тебѣ ⁘

Ꙗко изѧтъ д҃шѫ моѫ ѿъ смръти ⁘ Очи мои ѿъ слъзъ ⁘ И ноꙃѣ мои ѡⷮ въспоплъзновениꙗ ⁘

115

Ꙋгождѫ прѣдъ г҃демъ въ странѣ живѫщихъ ⁘

Вѣровахъ, тѣм же възг҃лах ⁘ Азъ же смѣрихъ сѧ ꙃѣло ⁘

Азъ же рѣхъ въ ѹжасѣ моемъ, всѣкъ ч҃къ лъжъ ⁘

Чъто въздамъ г҃ви за всѣ ꙗже въздастъ мнѣ ⁘

Чашѫ сп҃ениꙗ приимѫ ⁘ И имѧ г҃не призовѫ ⁘

Обѣтꙑ моѫ г҃ви въздамъ прѣдъ всѣми љѵдъми его ⁘

Честъна прѣдъ г҃мъ съмрътъ прⷣнꙑхъ его ⁘

О г҃и азъ рабъ твои ⁘ Азъ рабъ твои и с҃нъ рабꙑ твоѫ ⁘ Растръꙃа ѫзꙑ моѫ ⁘

Тебѣ пожрѫ жрътвѫ хвалѣ и имѧ г҃не призовѫ ⁘

116

Обѣтꙑ моѫ г҃ви въздамъ ⁘ Прѣдъ всѣми љѵдъми его : въ дворѣхъ домѹ г҃нѣ : посрѣдѣ тебе иерⷭме ⁘

Хвалите г҃а вси ѫз҃ци ⁘ Похвалите и вси љѵдѥ ⁘

117

Ꙗко ѹтвръди сѧ милостъ его на насъ ⁘ Истина г҃нѣ прѣбꙑваетъ въ вѣкъ ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗко благъ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Да речетъ ннѣ домъ и҃левъ ꙗко благъ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Да речетъ ннѣ домъ аронъ ꙗко благъ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Да рекѫтъ ннѣ боѫщии сѧ г҃а ꙗко благъ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Отъ печали призвахъ г҃а ⁘ И ѹслꙑша мѧ въ пространъство ⁘

Г҃ъ мнѣ помощъникъ и не ѹбоѫ сѧ : что створитъ мнѣ члⷪкъ ⁘

Г҃ъ мнѣ помощъникъ : и азъ възрѧ на врагꙑ моѫ ⁘

Добро естъ надѣꙗти сѧ на г҃а, неже надѣати сѧ на чловѣка ⁘

Добро естъ ѹпвати на г҃а, неже ѹпвати на кънѧꙃѫ ⁘

Въси ѫз҃ци ѡбидошѫ мѧ, именемъ г҃немъ противлѣхъ сѧ имъ :

ѡбишедъше ѡбидѫ мѧ ⁘ Именемъ г҃немъ противлѣхъ сѧ имъ ⁘

Обидошѫ мѧ ꙗко пъчелꙑ сътъ ⁘ И разгорѣ{шѫ} сѧ ꙗко ѡгнъ въ трънии ⁘ Именемъ г҃немъ противлѣхъ сѧ имъ ⁘

Възриновенъ прѣклонихъ сѧ пасти ⁘ И г҃ъ приѫтъ мѧ ⁘

Крѣпостъ моꙗ и пѣние мое госп҃одъ ⁘ И бꙑстъ мнѣ въ спение ⁘

Гласъ радости сп҃ениꙗ въ селѣхъ праведъничихъ ⁘ Десница г҃нѣ створи силѫ ⁘

Десница г҃нѣ възнесе мѧ ⁘ Десница г҃нѣ створи силѫ ⁘

Не ѹмрѫ, нѫ живъ бѫдѫ ⁘ Исповѣмъ дѣла г҃нѣ ⁘

Показаѫ показа мѧ г҃ъ ⁘ И смръти не прѣдастъ мене ⁘

Отъвръзѣте мънѣ врата правдꙑ ⁘ Въшедъ въ нѣ исповѣмъ сѧ г҃ви ⁘

Си врата г҃нѣ , праведнии вънидѫтъ въ нѣ ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ ꙗко ѹслꙑша мѧ ⁘ И бꙑстъ мнѣ въ сп҃ение ⁘

Каменъ иже неврѣдѹ створишѫ ꙃиждѫщеи, се бꙑстъ въ главѫ ѫглѹ ⁘

Отъ г҃а бꙑстъ си : естъ дивъна въ ѡчию нашею ⁘

Сеи д҃нъ еже створи г҃ъ ⁘ Възрадѹемъ сѧ и възвеселимъ сѧ въ-нъ ⁘

О г҃и сп҃и же ⁘ О г҃и поспѣши же ⁘

Бл҃нъ грѧдꙑи въ имѧ г҃не ⁘ Бл҃вихомъ вꙑ исъ храма г҃нѣ ⁘

Б҃ъ г҃ъ и ꙗви сѧ намъ ⁘ Съставите празникꙑ въ ѡсѣнѣѫщихъ ⁘ До рогъ ѡлътаревънꙑхъ ⁘

Богъ мои еси тꙑ, исповѣмъ сѧ тебѣ ⁘ Б҃ъ мои еси тꙑ , възнесѫ тѧ ⁘ Исповѣмъ сѧ тебѣ ꙗко ѹслꙑша мѧ ⁘ И бꙑстъ мнѣ въ сп҃ение ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗко благъ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

118

Блажени нэпорочъниї въ пѫтъ ⁘ Ходѧщии въ законѣ г҃ни ⁘

Блажени и спꙑтаѫщии свѣдѣниꙗ его ⁘ Въсѣмъ ср҃цемъ възꙑщѫтъ его ⁘

Не дѣлаѫщии безакониꙗ въ пѫтехъ его ходишѫ ⁘

Тꙑ заповѣда заповѣди твоѫ съхранити ѫ ꙃѣло ⁘

Нэ да исправѧли сѧ пѫти мои ⁘ С[с]хранити ѡправданиꙗ твоꙗ ⁘

Тъгда не постꙑждѫ сѧ, эгда призрѧ на всѧ заповѣди твоѫ ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ въ правости ср҃ца ⁘ Вънегда наѹчити ми сѧ сѫдъбамъ правдꙑ твоѫ .

Оправданиꙗ твⷪꙗ схранѧ, не ѡстави ме(не) до ꙃѣла ⁘

О чесомъ исправитъ юнꙑ пѫтъ свои ⁘ Вънегда схранити словеса твⷪꙗ ⁘

Въсѣмъ ср҃цемъ моимъ възꙑскахъ тебе : не ѡⷮрини мене ѿъ заповѣдеи твоихъ ⁘

Въ ср҃ци моемъ скрꙑхъ словеса твоꙗ, да не съгрѣшаѫ тебѣ ⁘

Б҃лнъ еси г҃и : наѹчи мѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Ꙋстънама моима исповѣдахъ всѧ сѫдъбꙑ ѹстъ твоихъ ⁘

Въ пѫти свѣдѣнеи твоихъ насладихъ сѧ ꙗко въ всѣкомъ богатъствѣ ⁘

Въ заповѣдехъ твоихъ поглꙋмѧ сѧ и разѹмѣѫ пѫти твⷪѫ ⁘

Въ ѡправъданихъ твоихъ поѹчѫ сѧ : не забѫдѫ словесъ твоихъ ⁘

Въздаждъ рабѹ твоемѹ и живи мѧ : и схранѧ словеса твоꙗ ⁘

Отъкрꙑ ѡчи мои ⁘ И разѹмѣѫ чюдеса ѿъ закона твоего ⁘

Пришълецъ есмъ азъ на земи ⁘ Не скрꙑ ѿъ мене заповѣдеи твоихъ ⁘

Възљѵби д҃ша моꙗ въжделѣти : сѫдобъ твоихъ на всѣко врѣмѧ ⁘

Запрѣтилъ еси гръдꙑмъ ⁘ Проклѧти ѹкланѣѫщѫѫ сѧ ѿъ заповѣдеи твоихъ ⁘

Отъими ѿъ мене поносъ и ѹничижение ⁘ Ꙗко свѣдѣнии твоихъ възꙑскахъ ⁘

Ибо сѣдѧ кнѧꙃи на мѧ, г҃лаахѫ ⁘ Рабъ же твои глѹмѣаше сѧ въ ѡправъданихъ твоихъ ⁘

Ибо свѣдѣниꙗ твоꙗ поѹчение мое сѫтъ ⁘ И свѣти мои ѡправъданиꙗ твⷪꙗ ⁘

Прилъпе земи д҃ша моꙗ ⁘ Живи мѧ по словеси твоемѹ ⁘

Пѫти моѫ исповѣдахъ и ѹ(слꙑ)ша мѧ : наѹчи мѧ ѡправъданиемъ твⷪим ⁘

Пѫти ѡправъданеи твоихъ наѹчи мѧ ⁘ И поглѹмѧ сѧ въ чюдесехъ твоихъ ⁘

Въздрѣма д҃ша моꙗ ѿъ ѹнꙑниꙗ ⁘ Ꙋтвръди мѧ въ словесехъ твоихъ ⁘

Пѫтъ неправдꙑ ѡстави ѿъ мене ⁘ И закономъ твоимъ помилѹи мѧ ⁘

Пѫтъ истинънꙑ изволихъ ⁘ Сѫдъбъ твоихъ не забꙑх ⁘

Прилѣпихъ сѧ свѣдѣнехъ твоихъ , г҃и не посрами мене ⁘

Пѫтъ заповѣдеи твоихъ тѣхъ , егда рашири сѧ ср҃це мое ⁘

Законъ положи мнѣ г҃и пѫти ѡправъданеи твоихъ ⁘ И възꙑщѫ его вꙑнѫ ⁘

Въразѹми мѧ, испꙑтаѫ законъ твои ⁘ И схранѧ и всѣмъ ср҃цемъ моимъ ⁘

Настави мѧ на стѫꙃѫ заповѣдеи тв҃ихъ, ꙗко тои въсхотѣхъ ⁘

Приклони ср҃це мое въ свѣдѣниꙗ твоꙗ : а не въ лихоимъство ⁘

Отврати ѡчи мои, да не видитѣ сѹетꙑ ⁘ На пѫти твоемъ живи мѧ ⁘

Постави рабѹ твоемѹ слово твое въ страхъ твои ⁘

Отъими поношение мое еже непъщеваахъ ⁘ Ꙗко повелѣниꙗ твоꙗ блага ⁘

Се въжделѣхъ заповѣдеи твоихъ ⁘ Правъдоѫ твоеѫ живи мѧ ⁘

И приди на мѧ милостъ твоꙗ г҃и ⁘ Сп҃ение твое по словеси твоемѹ ⁘

Отъвѣщаѫ поносѧщимъ мнѣ слово ⁘ Ꙗко ѹпвахъ на словеса твоꙗ ⁘

И не ѿъими ѿъ ѹстъ моихъ словесе истинъна +велмиЙ?+Б до ꙃѣла ⁘ Ꙗко на сѫдбꙑ твоѫ ѹпвахъ ⁘

И схранихъ законъ твои приⷭ ⁘ Въ -Й?+Б вѣкъ -Й?+Б и въ вѣкъ вѣка ⁘

И хождахъ въ широтѣ : ꙗко заповѣдеи твоихъ възꙑскахъ ⁘

И г҃лахъ ѡ свѣдѣниихъ твоихъ прѣдъ ц҃ри и не стꙑдѣхъ сѧ ⁘

И поѹчаахъ сѧ въ заповѣдехъ твоихъ ѫже възљѵбихъ ꙃѣло ⁘

И въздвигъ рѫцѣ мои къ заповѣдемъ твоимъ ѫже възљѵбихъ ⁘ И глѹмѣхъ сѧ въ ѡправъданихъ твоихъ ⁘

Помѣни слово твое раба твоего : ѡ немже мнѣ ѹпвание далъ еси ⁘

Се мѧ ѹтѣши въ смѣрении моемъ ⁘ Ꙗко слово твое живи мѧ ⁘

Гърдии законъ прѣстѫпаахѫ велъми ⁘ Ѿъ закона же твоего не ѹклонихъ сѧ ⁘

Помѣнѫхъ сѫдъбꙑ твоѫ ѿъ вѣка г҃и и ѹтѣшихъ сѧ ⁘

Печалъ приѫтъ мѧ ѿъ грѣшъникъ ⁘ Ѡставлѣѫщиихъ законъ твои ⁘

Пѣта бѣахѫ мнѣ ѡправданиꙗ твоꙗ : на мѣстѣ пришелъствиꙗ моего.

Помѣнѫхъ въ нощи имѧ твое г҃и : и съхранихъ законъ твои ⁘

Си бꙑстъ мнѣ, ꙗко ѡправдании твоихъ възꙑскахъ ⁘

Чѫстъ моꙗ еси г҃и, рѣхъ схранити законъ твои ⁘

Помолихъ сѧ лицѹ твоемѹ въсѣмъ ср҃цемъ моимъ ⁘ Помилѹи мѧ по словеси твоемѹ ⁘

Помꙑслихъ пѫти твоѫ ⁘ И ѡбратихъ нозѣ мои въ свѣдѣниꙗ твоꙗ ⁘

Ꙋгⷪтⷪвⷶх сѧ и нⷷ смⷽтⷪх сѧ схранїти зⷶпⷪвⷺд{и} твⷪѫ ⁘

Ѭжа грѣшникъ ѡбѧзашѫ сѧ мнѣ ⁘ И закона твоего не забꙑхъ ⁘

Полѹнощи въстахъ исповѣдати сѧ тебѣ на сѫдъбꙑ правдꙑ твⷪѫ ⁘

Причѫстъникъ азъ есмъ боѫщимъ сѧ тебе ⁘ И хранѧщиимъ заповѣди твоѫ ⁘

Милости твоѫ г҃и исплънъ земⷧѣ ⁘ Оправданиемъ твоимъ наѹчи мѧ ⁘

Благо створиль еси съ рабомъ твоимъ ⁘ Г҃и по словеси твоемѹ живи мѧ ⁘

Благости и наказанию и разѹмѹ твоемѹ наѹчи мѧ ⁘ Ꙗко заповѣдемъ твоимъ вѣрѫ ѫхъ ⁘

Пръвѣе даже не съмѣрихъ сѧ азъ прѣгрѣшихъ ⁘ Сего ради слово твое съхранїхъ ⁘

Благъ еси тꙑ г҃и : и благостиѫ твⷪѫ наѹчи мѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Ꙋмножишѫ сѧ на мѧ неправъдꙑ гръдꙑхъ ⁘ Азъ же всѣмъ ср҃цемъ моимъ испꙑтаѫ заповѣди твоѫ ⁘

Въсꙑри сѧ ꙗко мⷧѣко ср҃це ихъ ⁘ Азъ же законѹ твоемѹ поѹчихъ сѧ ⁘

Благо мнѣ ꙗко смѣрилъ мѧ еси ⁘ Да наѹчѫ сѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Благо мнѣ законъ ѹстъ твоихъ : паче тисѫщъ злата и сребра ⁘

Рѫцѣ твои створистѣ мѧ и създастѣ мѧ ⁘ Въразѹми мѧ и наѹчѫ сѧ заповѣдемъ твоимъ ⁘

Боѫщеи сѧ тебе ѹзрѧтъ мѧ и възвеселѧтъ сѧ ⁘ Ꙗ[ꙗ]ко на словеса твоꙗ ѹпъвахъ ⁘

Познахъ г҃и ꙗко правъда повелѣниꙗ твоꙗ ⁘ Въ истинѫ смѣрилъ мѧ еси ⁘

Бѫди же милостъ твоꙗ, да ѹтѣшитъ мѧ ⁘ По словеси твоемѹ раба твоего ⁘

Да придѫтъ мнѣ щедротꙑ твⷪѫ и живъ бѫдѫ ⁘ Ꙗко законъ твои поѹчение мое естъ ⁘

И постꙑдѧтъ сѧ гръдии ꙗко бес правдꙑ безаконовашѫ на мѧ ⁘ Азъ же поглѹмѧ сѧ въ заповѣдехъ твоихъ ⁘

Да ѡбратѧтъ мѧ боѫщеи сѧ тебе : и вѣдѧщии свѣдѣниꙗ твоꙗ ⁘

Бѫди ср҃це мое непорочно : въ ѡправданиихъ твоихъ да сѧ не постꙑждѫ ⁘

Ищазаетъ въ сп҃ение твое д҃ша моꙗ ⁘ На словеса твоꙗ ѹпъвахъ ⁘

Исконъчастѣ сѧ ѡчи мои въ слово твое ⁘ Глаголѧщѹ когда ѹтѣшиши мѧ ⁘

Ꙗко бꙑхъ ꙗко мѣхъ на сланѣ ⁘ Оправъдании твоихъ не забꙑхъ ⁘

Колико естъ дънии раба твоего ⁘ Когда створиши ѡⷮ гонѧщихъ ми сѫдъ ⁘

Повѣдашѫ мнѣ законопрѣстѫпъници глѹмⷧениꙗ ⁘ Нъ не ꙗко законъ твои г҃и ⁘

Въсѧ заповѣди твоѫ истина ⁘ Бес правдꙑ погнашѫ мѧ, помоꙃи ми ⁘

Мала не сконъчашѫ мене на земи ⁘ Аз же нⷷ ѡставїхъ запⷪвѣдеи твⷪих ⁘

По милости твоеи живи мѧ ⁘ И схранѧ словеса твоꙗ ⁘

Въ вѣкъ г҃и слово твое прѣбꙑваетъ на н҃бси ⁘

Въ родъ и родъ истина твоꙗ ⁘ Ѡснова земⷧѧ и прѣбꙑваетъ ⁘

ⷪѴчинениемъ твоимъ прѣбꙑваетъ д҃нъ ⁘ Ꙗко всѣчъска работънаа тебѣ ⁘

Ꙗко аще не законъ твои поѹчение мое естъ : тъгда ѹбо погꙑблъ бимъ въ смѣрении моимъ ⁘

Въ вѣкъ не забѫдѫ ѡправдании твоихъ ⁘ Ꙗко въ нихъ живилъ мѧ еси ⁘

Твⷪи есмъ азъ, сп҃! мѧ : ꙗкⷪ опрⷶдⷶанї т҃их не забꙑхъ ⁘

Мене ждашѫ грѣшъници погѹбитї мѧ ⁘ Съвѣдѣниꙗ твⷪꙗ разѹмѣхъ ⁘

Въсѣкоѫ кончинꙑ видѣхъ конⷷцъ ⁘ Широка заповѣдъ твоꙗ ꙃѣло ⁘

Ꙗко възљѵбихъ законъ твои г҃и : въсъ д҃нъ поѹчение мое естъ ⁘

Паче врагъ моихъ ѹмѫдрилъ мѧ еси заповѣдиѫ твоеѫ, ꙗко въ вѣкъ моꙗ естъ ⁘

Паче всѣхъ ѹчѫщиихъ мѧ разѹмѣхъ : ꙗко свѣдѣниꙗ твоꙗ поѹчение мое сѫтъ ⁘

Паче старецъ разѹмѣхъ : ꙗко заповѣдеи твоихъ възꙑскахъ ⁘

Ѡⷮ всѣкⷪгⷪ пѧти зла възбранїх нⷪгⷶма мима ⁘ Да схранѧ словеса твоꙗ ⁘

Отъ сѫдобъ твоихъ не ѹклонихъ сѧ : ꙗко тꙑ законъ положилъ еси мнѣ ⁘

Колъ сладъка грътани моемѹ словеса твⷪꙗ : паче меда ѹстомъ моимъ ⁘

Отъ заповѣдеи твоихъ разѹмѣхъ : сего ради възненавидѣхъ всѣкъ пѫтъ неправденъ ⁘

Свѣтилъникъ ногама моима законъ твои и свѣтъ стѫꙃамъ моимъ ⁘

Клѧхъ сѧ и поставїхъ съхранити сѫдъбꙑ правдꙑ твоѫ ⁘

Съмѣрихъ сѧ велъми ⁘ Г҃и живи мѧ по словеси твоемѹ ⁘

Волъна ѹстъ моихъ благоволи г҃и ⁘ И сѫдъбамъ твоимъ наѹчи мѧ ⁘

Д҃ша моꙗ въ рѫкꙋ твоею вꙑнѫ : и закона твоего не схранїхъ ⁘

Положишѫ грѣшници сѣтъ мънѣ : и ѡⷮ заповѣдеи твоихъ не заблѫдихъ ⁘

Наслѣдовахъ свѣдѣниꙗ твоꙗ в вѣкъ : ꙗко радованиꙗ ср҃ца моего сѫтъ ⁘

Приклони ср҃це мое створити ѡправданиꙗ твоꙗ : в вѣкъ за възданиэ ⁘

Законопрѣстѫпъникꙑ възненавидѣхъ : законъ же твои възљѵбихъ ⁘

Помощъникъ и застѫпъникъ мои еси тꙑ : на словеса твоꙗ ѹпъвахъ ⁘

Ꙋклоните сѧ ѡⷮ мене зълобивии : испꙑтаѫ заповѣди б҃а моего ⁘

Приими мѧ по словеси твоемѹ и живъ бѫдѫ ⁘ И не посрами мене ѡⷮ чаꙗниꙗ моего ⁘

Помоꙃи ми и сп҃ѫ сѧ ⁘ И поѹчѫ сѧ въ ѡправданихъ твоихъ ⁘

Ꙋничижилъ еси всѧ ѡⷮстѫпаѫщѫѫ ѿъ ѡправдании тв҃ихъ ⁘ Ꙗко неправедно помꙑшление ихъ ⁘

Прѣстѫпъникꙑ непъщевахъ въсѧ грѣшнꙑѫ земи ⁘ Сего ради възљѵбихъ свѣдѣниꙗ твоꙗ ⁘

Пригвозди страсѣ твоемъ плътъ моѫ ⁘ Отъ повелѣнеи бо твоихъ ѹбоꙗхъ сѧ ⁘

Сътвори(хъ) сѫдъ и правдѫ : не прѣдаждъ мене [не] ѡбидѫщиимъ ⷨѧ ⁘

Пожиди раба твоего въ благо ⁘ Да не ѡклеветаѫтъ мене гръдїи ⁘

Очи мои исконъчастѣ сѧ въ сп҃ение твое ⁘ И въ слово правъдꙑ твоеѫ ⁘

Сътвори съ рабомъ твⷪимъ по мⷧсти твоеи ⁘ Оправданиемъ твⷪимъ наѹчї мѧ ⁘

Рабъ твои есмъ азъ , въразѹми мѧ : и ѹвѣмъ свѣдѣниꙗ твоꙗ ⁘

Врѣмѧ створити гви, разоришѫ законъ твои ⁘

Сего ради възљѵбихъ законъ твои паче злата и тѵмпанꙃиа ⁘

Сего ради къ всѣмъ заповѣдемъ твоимъ направлѣхъ сѧ ⁘ Въсѣкъ пѫтъ неправденъ възненавидѣх ⁘

Дивна свѣдѣниꙗ твоꙗ : сего ради испꙑта ꙗ д҃ша моꙗ ⁘

Съказание ꙗвлениєЙ?+Б словесъ твоихъ провѣщаетъ и разѹмъ даетъ мⷧаденъцемъ ⁘

Ꙋста моꙗ ѡⷮвръзъ и въвлⷺкохъ д҃хъ ⁘ Ꙗко заповѣдеи твⷪихъ желѣахъ ⁘

Призри на мѧ и помилѹ(и) мѧ : по сѫдѹ љѵбѧщиихъ имѧ твое ⁘

Стопꙑ моѫ направи по словеси твоемѹ ⁘ И да не ѹдоблѣетъ ми всѣко безаконие ⁘

Избави мѧ ѡⷮ клеветꙑ чловѣчѫ ⁘ И схранѧ заповѣди твоѫ ⁘

Лице твое просвѣти на раба твоего ⁘ И наѹчи мѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Исходища водънаа извѣсте ѡчи мои ⁘ Понеже не схраниⷯ зⷶкⷪна твоего ⁘

Правъденъ еси г҃и и прави пѫти твои ⁘

Заповѣда правъдѫ, свѣдѣниꙗ твоꙗ истинъна ꙃѣло ⁘

Истаила мѧ естъ жалостъ твоꙗ, ꙗко забꙑшѫ словеса твоꙗ враꙃи мои ⁘

Раждежено слово твое ꙃѣло и рабъ твⷪи възљѵби е ⁘

Юноша азъ есмъ ѹничъженъ, ѡправданеи твоихъ не забꙑхъ ⁘

Правда твоꙗ правда въ вѣкъ : и законъ твои истина ⁘

Съкърби и бѣдꙑ ѡбрѣтѫ мѧ : заповѣди твоѫ поѹчение мое сѫтъ ⁘

Правда свѣдѣниꙗ твоꙗ въ вѣкъ ⁘ Въразѹми мѧ и живъ бѫдѫ ⁘

Възвахъ всѣмъ ср҃цемъ моимъ, ѹслꙑши мѧ г҃и ⁘ Ѡравданеи твоихъ възꙑщѫ ⁘

Възвахъ къ тебѣ , сп҃и мѧ : и схранѧ свѣдѣниꙗ т҃а ⁘

Варихъ въ (бе)зъгодие , възвахъ : на словеса твоꙗ ѹпвах ⁘

Варистѣ ѡчи мои къ ѹтрѹ поѹчити сѧ словесемъ твоимъ ⁘

Гласъ мои ѹслꙑ(ши) г҃и, по милости т҃еи и по сѫдъбѣ твоеи живи мѧ ⁘

Приближишѫ сѧ гонѧщеи мѧ безаконънии ⁘ Отъ закона же твоего ѹдалишѫ сѧ ⁘

Близъ еси тꙑ г҃и и въси пѫти твои истина ⁘

Испръва познахъ ѿъ свѣдѣнии твоихъ : ꙗко в вѣкъ ѡсновалъ ꙗ еси ⁘

Вижди смѣрение мое, изми мѧ ⁘ Ꙗко закона твоего не забꙑхъ ⁘

С[с]ѫди сѫдъ твои и изми мѧ : словесе твоего ради живи мѧ ⁘

Далече ѿъ грѣшникъ сп҃ение : ꙗко ѡправданеи твоихъ не възꙑскашѫ ⁘

Милости твоѫ мнⷪгꙑ г҃и : по сѫдъбѣ твоеи живи мѧ ⁘

Мноꙃи изгонѧщии мѧ и стѫжаѫщии ми ⁘ Отъ свѣдѣнеи твоихъ не ѹклонихъ сѧ ⁘

Видѣхъ неразѹмѣваѫщѫѫ и истаахъ ꙗкⷪ слⷪвⷷсъ т҃ихъ не схранїшѫ ⁘

Виждъ ꙗко заповѣди твоѫ възљѵбихъ г҃и : милостиѫ твоеѫ живи мѧ ⁘

Начѫло словесъ твоихъ истина ⁘ И въ вѣкъ всѧ сѫдъбꙑ правдꙑ твоеѫ ⁘

Кнѧзи погнашѫ мѧ спꙑти и ѡⷮ словесъ твоихъ ѹстраши сѧ ср҃це мое ⁘

Възрадѹѫ сѧ азъ ѡ словесехъ твоихъ : ꙗко ѡбрѣтаѫ користъ многѫ ⁘

Неправдѫ възненавидѣхъ и мръзѣ ми ⁘ Законъ же твои възљѵбихъ ⁘

Седмъ кратъ днемъ хвалїх тѧ ⁘ О сѫдъбахъ правдꙑ твоеѫ ⁘

Миръ многъ љѵбѧщиимъ законъ твои ⁘ И нѣстъ имъ съблазна ⁘

Чаахъ сп҃ениꙗ твоего г҃и : и заповѣди твоѫ възљѵбихъ ⁘

Съхрани д҃ша моꙗ свѣдѣниꙗ твоꙗ и възљѵби ꙗ ꙃѣло ⁘

Съхранихъ заповѣди твоѫ и свѣдѣниꙗ твоꙗ ⁘ Ꙗко вси пѫти мⷪи прѣдъ тобоѫ г҃и ⁘

Да приближитъ сѧ мⷪлитва моꙗ прѣдъ тѧ г҃и ⁘ По словеси твоемѹ въразѹми мѧ ⁘

Да внидетъ прⷪшение мое прѣдъ тѧ господи ⁘ По словеси твоемꙋ избави мѧ ⁘

Отъригнетѣ ѹстънѣ мои пѣние ⁘ Егда наѹчиши мѧ ѡправданиемъ твоимъ ⁘

Провѣщаетъ ѫз҃къ мои словеса твоꙗ ⁘ Ꙗко всѧ заповѣди твоѫ правда ⁘

Бѫди рѫка твоꙗ да сп҃етъ мѧ ⁘ Ꙗко заповѣди твоѫ изволихъ ⁘

Възљѵбихъ сп҃ение твое г҃и и законъ твои поѹчение мое естъ ⁘

Жива бѫдетъ д҃ша моꙗ и въсхвалитъ тѧ ⁘ И сѫдъбꙑ твоѫ помогѫтъ мнѣ ⁘

119

Заблѫдихъ ꙗко ѡвъчѫ пⷪгꙑбъшее ⁘ Взꙑщї раба т҃его ꙗкⷪ зⷶпⷪвѣдеи т҃ихъ не забꙑхъ ⁘

Къ г҃ѹ, егда въскръбѣхъ, възвахъ и ѹслꙑша мѧ ⁘

Ги избави д҃шѫ моѫ ѿъ ѹстъ неправдивъ и ѡⷮ ѫз҃ка лъстива ⁘

Чъто дастъ сѧ тебѣ или что приложитъ сѧ тебѣ къ ѫз҃кѹ лъстивѹ ; ⁘

Стрѣлꙑ силънааго изъѡщренꙑ ⁘ Съ горѧщиими ѫглъми пѹстꙑниими ⁘

Ꙋвꙑи мнѣ ꙗко пришелъствие мое ѹдали сѧ ⁘ Въселихъ сѧ съ селꙑ кѵдаръскꙑ ⁘

Много пришелъствова д҃ша моꙗ ⁘ Съ ненавидѧщиими мира бѣхъ миренъ ⁘

120

Егда г҃лаахъ имъ, борѣахѫ сѧ съ мноѫ спꙑти ⁘

Възведохъ ѡчи мои въ горꙑ, ѡⷮнѫдѹже придетъ помощъ моꙗ ⁘

Помощъ моꙗ ѿъ г҃а сътворъшааго н҃бо и земⷧѧ ⁘

Не даждъ въ смѧтение ногѹ мⷪейо ⁘ Ни да въздрѣметъ хранѧи тѧ ⁘

(С)е не въздрѣметъ ни ѹснетъ хранѧ и҃лѣ ⁘

Г҃ъ схранитъ тѧ : г҃ъ покровъ на рѫкѫ деснѫѫ твⷪѫ ⁘

Въ д҃нъ сл҃нце не ѡжежетъ тебе ни лѹна нощиѫ ⁘

Г҃ъ схранитъ тѧ ѿъ всего зла ⁘ Съхранитъ д҃шѫ твоѫ г҃ъ ⁘

121

Г҃ъ схранитъ въхождение твое и исхождение твое ѡⷮ селѣ и до вѣка ⁘

Възвеселихъ сѧ ѡ рекъшихъ мнѣ : въ домъ г҃нъ идѣмъ ⁘

Стоѫщѫ бѣхѫ ногꙑ нашѫ въ дворѣхъ твоихъ иер҃ме ⁘

Иер҃ма ꙃиждема ꙗко градъ ⁘ Емѹже причѫстие его въкѹпѣ ⁘

Тамо бо възꙑдѫ колѣна : колѣна г҃нѣ свѣдѣние и҃лево ⁘ Исповѣдати сѧ имени г҃њѵ ⁘

Ꙗко тѹ сѣдѫ прѣстоли на сѫдѣ : прѣстоли въ домѹ д҃двѣ ⁘

Ѵмолите ꙗже ѡ мирѣ иер҃мѹ ⁘ И ѡбїлие љѵбѧщиимъ тѧ ⁘

Бѫди же миръ въ силѣ твоеи ⁘ И ѡбилие въ стлъпѹстѣнахъ твоихъ ⁘

Братиѫ ради моѫ и ближикъ моихъ ⁘ Г҃лаахѫ миръ ѡ тебѣ ⁘

122

Домⷪѵ ради г҃а б҃а нашего възꙑскахъ добра тебѣ ⁘

Къ тебѣ възведохъ ѡчї м҃! жївѫщѡмѹ на н҃беси ⁘

Се ꙗко ѡчи рабъ въ рѫкѹ г҃дꙑ своихъ ⁘ Ꙗко ѡчи рабꙑнѧ въ рѫкѹ гⷣжѫ съвоѫ ⁘ Тако ѡчи наши къ г҃ѹ и б҃ѹ нашемѹ ⁘ Донъдеже ѹщедритъ нꙑ ⁘

Помилѹи нꙑ г҃и, помѹи нꙑ ⁘ Ꙗко по многѹ исплънихомъ сѧ ѹничижениꙗ ⁘

123

Наипаче наплъни сѧ д҃ша наша ⁘ Поношение гобъзѹѫщиимъ : и ѹничижение гръдꙑмъ ⁘

Ꙗко аще не г҃ъ би бꙑлъ въ насъ ⁘ Да речетъ ннѣ и҃лъ

ꙗко аще не г҃ъ би бꙑлъ въ насъ ⁘ Вънегда въстати ч҃лкомъ на нꙑ ⁘

Живꙑ ѹбо пожръли нꙑ бишѫ ⁘ Вънегда прогнѣвати сѧ ꙗрости ихъ на нꙑ ⁘

Вода ѹбо потопила нꙑ би ⁘ Потокъ прѣиде д҃ша наша ⁘

Прѣиде д҃ша наша водѫ непостоинѫ ⁘

Бл҃нъ г҃ъ иже не дастъ насъ въ ловитвѫ зѫбомъ ихъ ⁘

Д҃ша наша ꙗко птица избави сѧ ѡⷮ сѣти ловѧщиихъ ⁘ Сѣтъ скрѹши сѧ и мꙑ [и мꙑ] избавлени бꙑхомъ ⁘

124

Помощъ наша въ имѧ г҃не сътворъшааго н҃бо и земѧ ⁘

Надѣѫщии сѧ на г҃а ꙗко гора сиѡнъ ⁘ Не подвижитъ сѧ въ вѣкъ живꙑ въ їер҃мѣ ⁘

Горꙑ ѡкрестъ его и г҃ъ ѡкрестъ љѵдеи своихъ : ѡⷮ ннѣ и до вѣка ⁘

Ꙗко не ѡставитъ г҃ъ жезла грѣшнꙑхъ на жрѣби праведънꙑхъ ⁘ Да не прострѫтъ праведънии въ безаконии рѫкъ своихъ ⁘

ⷪѴблажи г҃и благꙑмъ и правꙑмъ ср҃цемъ ⁘

125

ⷪѴкланѣѫщѫѫ же сѧ въ разъвращение поведетъ г҃ъ с творѧщиими безаконие ⁘ Миръ на изъдраилѣ ⁘

Егда възвратитъ г҃ъ плѣнъ сиѡнъ ⁘ Бꙑхомъ ꙗко ѹтѣшени ⁘

Тъгда исплънишѫ сѧ радости ѹста наша ⁘ И ѫз҃къ нашъ веселиꙗ ⁘ Тъгда рекѫтъ въ ѫз҃цѣхъ , възвеличилъ естъ г҃ъ створити с ними ⁘

Възвеличилъ естъ г҃ъ створити с нами, бꙑхомъ веселѧще сѧ ⁘

Възврати г҃и плѣнение наше ꙗко потокꙑ югомъ ⁘

Сѣꙗвъшии слъзами въ радости пожънѫтъ ⁘

126

Ходѧщеи хождаахѫ : и плакаахѫ сѧ метаѫще сѣмена своа ⁘ Грѧдѫщии же придѫтъ радостиѫ въземѧще рѫковѣти своѫ ⁘ (⁘ Пѣснъ степенънаа ⁘ : ркꙃ҃ :)

Ꙗко аще не г҃ъ съꙃиждетъ домѹ : въсѹе трѹдишѫ сѧ ꙃиждѫщеи ⁘ Аще не г҃ъ стрѣжетъ града : въсѹе бъдѣ стрѣгꙑи ⁘

Въсѹе вамъ естъ ѹтръневати, въстанѣте по сѣдѣнии ⁘ Ꙗдѫще хлѣбъ болѣзнꙇ : егда даⷭ възљѵбенꙑмъ своимъ сонъ ⁘

Се достоꙗние г҃не с҃нове ⁘ Мъзда плода чрѣвънааго ⁘

Ꙗко стрѣлꙑ силънааго въ рѫцѣ , тако с҃нове ѿѧтꙑхъ ⁘

127

Блаженъ иже исплънитъ похотъ своѫ ѡⷮ нихъ ⁘ Не постꙑдѧтъ сѧ, егда г҃летъ врагомъ своимъ въ вратѣхъ ⁘

Блажени въси боѫщии сѧ г҃а ⁘ Ходѧщии въ пѫтехъ его ⁘

Трѹдꙑ плодъ своихъ снѣси ⁘ Блаженъ еси и добро тебѣ бѫдеⷮ ⁘

Жена твоꙗ ꙗко лоза плодовита въ странаⷯ домѹ твоего ⁘ С҃нове твои ꙗко новорасли маслиннꙑ ѡкрестъ трапезꙑ твоеѫ ⁘

Се тако бл҃витъ сѧ чⷪкъ боѫи сѧ г҃а ⁘

Да бл҃витъ тѧ г҃ъ ѿъ сиѡна и ѹзриши благаа иер҃мѹ въсѧ дни живота твоего ⁘

128

И ѹзриши с҃нꙑ с҃новъ своихъ ⁘ Миръ на и҃лѣ ⁘

Многѫщи брашѫ сѧ съ мноѫ ѿъ юности моеѫ ⁘

Да речетъ ннѣ и҃лъ многѫщи брашѫ сѧ съ мноѫ ѿъ юности моеѫ ⁘ Ибо не прѣмⷪгѫ меⷩ ⁘

На хрѵбтѣ моемъ коваахѫ грѣшъници ⁘ Задлъжишѫ безаконие свое ⁘

Г҃ъ правъденъ съсѣче вꙑѫ грѣшнꙑхъ ⁘

Да постꙑдѧтъ сѧ и възвратѧтъ сѧ въспѧтъ : въси ненавидѧщии сиѡна ⁘

Да бѫдѫтъ ꙗко трѣва на зданїи ⁘ Ꙗже прѣжде въстръжениꙗ исше ⁘

Еѫже не исплънитъ рѫкꙑ своѫ жънѫи ⁘ И лона своего събираѫи рѫковѣди ⁘

129

И не рѣшѫ мимо ходѧщии б҃лвение г҃не на васъ ⁘ Бл҃вихомъ : въ їмѧ г҃не ⁘

Из глѫбинꙑ възвахъ къ тебѣ г҃и ⁘

Г҃и ѹслъши глаⷭ мои ⁘ Бѫдѣтѣ ѹши твⷪи вънемⷧѧщи глаⷭ мⷧвꙑ моеѫ ⁘

Аще безакониꙗ назриши г҃и : г҃и кто постоитъ ; ⁘

Ꙗко ѿъ тебе ѡцѣщение естъ ⁘ Имени твоего ради

потръпѣхъ тѧ г҃и ⁘ Потръпѣ д҃ша моꙗ въ слово твⷪе ⁘

Ѵпъва д҃ша моꙗ на г҃а ⁘ Отъ стражѫ ѹтрънѧѫ до нощи ⁘ Отъ стражѫ ѹтрънѧѫ да ѹпваетъ и҃лъ на г҃а ⁘

Ꙗко ѿъ г҃а мⷧстъ и много ѿъ него избавление ⁘

130

И тꙑ избави и҃лѣ ѡⷮ всѣхъ безаконии его ⁘

Г҃и не възнесе сѧ ср҃це мое : ни възнѣстѣ сѧ ѡчи мои ⁘ Ни ходихъ въ великꙑхъ ⁘ Ни въ дивънꙑхъ паче мене ⁘

Аще не смѣрѣхъ сѧ нъ възнѣсъ д҃шѫ моеѫ ⁘ Ꙗко ѡⷮдоеное на м҃тръ своѫ ⁘ Ꙗко въздаси на д҃шѫ моѫ ⁘

131

Да ѹпваетъ и҃лъ на г҃а ѡⷮ ннѣ и до вѣка ⁘

Помѣни г҃и д҃да и всѧ кротостъ его ⁘

Ꙗко клѧтъ сѧ г҃ви, ѡбѣща сѧ б҃ѹ иꙗковљѵ ⁘

Аще внидѫ в село домѹ моего ⁘ Или възлѣзѫ на ѡдръ постелѧ мⷪеѫ ⁘

Аще дамъ сонъ ѡчима моима ⁘ И вѣкгома моима дрѣмание ⁘ И покои кротⷪфома моима ⁘

Доидеже ѡбрѧщѫ мѣсто г҃ви, село б҃ѹ иꙗковљѵ ⁘

Се слꙑшахомъ ѫ въ ефратѣ ⁘ Обрѣтомъ ї въ полиⷯ дѫбравꙑ ⁘

Вънидѣмъ въ села его ⁘ Поклонимъ сѧ на мѣстѣ идеже стоꙗстѣ нозѣ его ⁘

Въскрсни г҃и въ покои твⷪи ⁘ Тꙑ кѵвотъ с҃тꙑнѧ твоѫ ⁘

Иереи твои ѡблѣкѫтъ сѧ въ прⷶвдѫ ⁘ И прѣподобнии {твои} радостиѫ възрадѹѫтъ сѧ ⁘

Д҃да ради раба твоего ⁘ Не ѡⷮврати лица х҃а твоего ⁘

Клѧтъ сѧ г҃ъ д҃дви истиноѫ и не ѡⷮвръже сѧ его ⁘ Отъ плода чрѣва твоего посаждѫ на прѣстолѣ твоемъ ⁘

Аще схранѧтъ с҃нове твои завѣтъ мои ⁘ И свѣдѣниꙗ моꙗ си имъже наѹчѫ ѫ ⁘ И с҃нове ихъ до вѣка сѫдѧтъ на прѣстолѣ твоемъ ⁘

Ꙗко избра г҃ъ сиѡна ⁘ И изволи въ жилище себѣ ⁘

Се покои мои въ вѣкъ вѣка ⁘ Съде въселѧ сѧ ꙗко извⷪлихъ и ⁘

Въдовицѫ его благо[благо]словѹѫ бл҃вѧщѫ ⁘ Нищѫѫ его насꙑщѫ хлѣба ⁘

Иереѫ его ѡблѣкѫ въ правдѫ ⁘ И прⷣнии твои радостиѫ възрадѹѫтъ сѧ ⁘

Тѹ възвращѫ рогъ д҃двъ ⁘ {О}Ѵготовахъ свѣтилъникъ х҃ѹ моемѹ ⁘

132

Врагꙑ его ѡблѣкѫ въ стѹдъ ⁘ А на ѡномъ проц`вътетъ с҃тꙑни моꙗ ⁘

Се колъ добро и колъ красно еже жити [ти] брати въкѹпѣ ⁘

Ꙗко хризма на главѣ схⷪдѧщїꙗ на брадѫ ⁘ Брадѫ аронѧ ⁘ Съходѧщиꙗ на ѡметѫ ризꙑ его ⁘

133

Ꙗко роса еръмонъскаꙗ сходѧщиꙗ на горꙑ сиѡнъскꙑ ⁘ Ꙗко тѹ заповѣда г҃ъ бл҃венѥ ⁘ (И) животъ до вѣка ⁘

Се ннѣ б҃те г҃а въси раби г҃ни ⁘ Стоѫщии въ храмѣ г҃ни въ дворѣхъ домѹ б҃а нашего ⁘

Въ нощехъ въздеждате рѫкꙑ вашѫ въ с҃таа ⁘ Благословите господа ⁘

Блⷭтъ тѧ г҃ъ ѡⷮ сиѡна ствⷪреи н҃бо и зⷷмⷧѧ ⁘

134

Хвалите имѧ г҃не, хвалите раби г҃а ⁘

Стоѫщии въ храмѣ г҃ни, въ дворѣхъ домѹ б҃а нашего ⁘

Хв҃алите г҃а ꙗко благъ г҃ъ ⁘ Поите имени его ꙗко добро ⁘

Ꙗко избра иꙗкова себѣ г҃ъ ⁘ Издраилѣ въ достоꙗние себѣ +иерⷭлмъвнаслѣⷣе ⁘

Ꙗко азъ познахъ ꙗко велеи г҃ъ ⁘ И б҃ъ нашъ надъ всѣмꙇ б҃гꙑ ⁘

Въсѣ елико въсхотѣ створи г҃ъ ⁘ На небеси и на земи ⁘ Въ мори и въ всѣхъ безднахъ ⁘

Възносѧ ѡблакꙑ ѡⷮ послѣдъниихъ земи ⁘ Мълниѫ въ дождъ створи ⁘ Изводѧи вѣтрꙑ ѿъ скровищъ своихъ ⁘

Иже порази пръвѣнъцѫ египетъскꙑ ⁘ Отъ члⷪка до скота ⁘

Посла знамениꙗ и чюдеса посрѣдѣ тебе егѵпте ⁘ На фараѡна и на всѧ рабꙑ его ⁘

Иже порази ѫз҃кꙑ многꙑ ⁘ И изби ц҃рѧ крѣпъкꙑ ⁘

Сиѡна ц҃рѣ амореиска ⁘ И ѡгⷶ ц҃рѣ вⷶсⷶнскⷶ : и всѣ црⷭва ханаанска ⁘

И дастъ земѧ ихъ достоꙗние ⁘ Достоꙗние и҃љѵ рабѹ своемѹ ⁘

Г҃и имѧ твое въ вѣкъ и паⷮ твⷪꙗ въ родъ и родъ ⁘

Ꙗко сѫдитъ г҃ъ љѵдемъ своимъ ⁘ И ѡ рабѣхъ своихъ ѹмолитъ сѧ ⁘

Идоли ѫз҃къ сребро и злато дѣла рѫкъ члⷪчъ ⁘

ⷪѴста имѫтъ и не г҃лѧтъ ⁘ Очи имѫтъ и не видѧтъ ⁘

Ꙋши имѫтъ и не слꙑшѫтъ ⁘ Нѣстъ бо д҃ха въ ѹстѣхъ ихъ ⁘

Подобъни имъ да бѫдѫтъ творѧщии ѫ ⁘ И вси надѣѫщии сѧ на нѧ ⁘

Домъ и҃левъ благословите г҃а ⁘ Домъ аронъ бл҃те г҃а ⁘

Домъ левъгиинъ бл҃те г҃а ⁘ Боѫщии сѧ г҃а бл҃те г҃а ⁘

135

Бл҃нъ г҃ъ ѡⷮ сиѡна створеи н҃бо и зем҃ѧ ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви ꙗко благъ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Исповѣдаите сѧ б҃ѹ б҃омъ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Исповѣдаите сѧ г҃ви г҃демъ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Сътворъш(ѡ)мѹ чюдеса велиꙗ единомѹ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Сътворъшѡмѹ н҃бса разѹмⷪмъ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Ꙋтвръждъшѡмⷪѵ земѧ на водахъ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Сътворъшѡмѹ свѣтила велиꙗ единомѹ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Сл҃це въ ѡбластъ д҃ни ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Лѹнѫ и ꙃвѣздꙑ въ ѡбластъ нощи ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Поражъшѡмѹ егѵпта съ пръвѣнъцꙑ ихъ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Изведъшѡмⷪѵ и҃лѣ ѿъ срѣдꙑ ихъ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Рѫкоѫ крѣпъкⷪѫ и мꙑшъцеѫ вꙑсокоѫ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Раздѣлъшѡмѹ чръмное море въ раздѣленѥ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

И проведъшѡмѹ и҃лѣ посрѣдѣ его ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

Истрѧсъшѡмѹ фараѡна и силѫ его въ море чръмное ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Проведъшѡмѹ љѵди своѫ въ пѹстꙑнѧ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Поражъшѡмѹ ц҃рѧ велиѫ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

И ѹбивъшѹ ц҃рѧ крѣпꙑ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Сиѡна ц҃рѣ амореиска ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

И ѡга ц҃рѣ васанъска ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

И давъшѹ земѧ ихъ достоꙗнѫѫ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Достоꙗние и҃љѵ рабѹ своемѹ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Ꙗко въ смѣрени нашемъ помѣнѫ нꙑ г҃ъ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

И избавилъ нꙑ естъ ѿъ врагъ нашихъ ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

Даѫи пищѫ в`сѣкои плъти ⁘ Ꙗко в вѣкъ милостъ его ⁘

136

Исповѣдаите сѧ б҃ѹ н҃беснѡмѹ ⁘ Ꙗко въ вѣкъ милостъ его ⁘

На рѣцѣ вавилонъстѣи тѹ сѣдохомъ и плакахомъ сѧ ⁘ Помѣнѫвъше сиѡна ⁘

На връбїи пⷪсрѣⷣ еѫ ѡбѣсихомъ ерганꙑ нашѫ ⁘

Ꙗк тⷪѵ въпрⷪсїшѫ нꙑ плѣнъшїи нꙑ словесъ пѣсни ⁘ И ведъшии нꙑ пѣниꙗ ⁘ Въспоите наⷨ ѡⷮ пѣснеи сиѡнъскꙑхъ ⁘

Какⷪ споемъ пѣⷭ г҃нѧ на земи тⷪѵждеи ⁘

Аще забѫдѫ тѧ иер҃ме , забвенⷶ бѫди десница м҃а :

+иИГМ прилъпи ѫз҃къ м҃и грътани м҃емъ, аще не пⷪмѣнѧ тебе ⁘ Аще не прѣдложѫ иер҃ма ꙗко въ начѫлѣ веселиꙗ моего ⁘

Помѣни г҃и с҃нꙑ едемъскꙑѫ въ д҃ни иеⷭмвꙑ ⁘ Г҃лѧщѫѫ, истъщаите до ѡсновании еѫ ⁘

Дъщи вавилонъска ѡкаанънаа ⁘ Блаженъ иже въздастъ въздание твое еже въздастъ намъ ⁘

137

Блаженъ иже иметъ и разбиетъ мⷧаденъцѫ своѫ ѡ каменъ ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ г҃и всѣмъ ср҃цемъ моимъ ⁘ И прѣдъ аг҃гелꙑ въспоѫ тебѣ ⁘ Ꙗко ѹслꙑша всѧ г҃лꙑ ѹстъ мⷪихъ ⁘

Поклонѧ сѧ къ цръкъви с҃тѣи твⷪеи ⁘ Исповѣмъ сѧ имени твоемѹ ⁘ 0 милости твоеи : и истинѣ твоеи ⁘ Ꙗко възвеличилъ еси надъ всѣми имѧ с҃тое твое ⁘

Въ-нъже д҃нъ призовѫ тѧ, скоро ѹслꙑши мѧ ⁘ ⷪѴмножиши въ д҃ши моеи силѫ ⁘

Да исповѣдѧтъ сѧ тебѣ г҃и вси ц҃ри земъстии ⁘ Ꙗко слꙑшахѫ всѧ г҃лꙑ ѹстъ твоихъ ⁘

И въспоѫтъ въ пѣснехъ г҃нѣхъ ⁘ Ꙗко велиꙗ слава г҃нѣ ⁘

Ꙗкⷪ вꙑсокъ г҃ъ и на смѣренаа призираетъ ⁘ И вꙑсока издалече знаетъ ⁘

Аще поидѫ посрѣдѣ скръби, живиши мѧ ⁘ И на гнѣвъ врагъ моихъ прострѣ рѫкѫ своѫ ⁘ И сп҃е мѧ десница твоꙗ ⁘

138

Г҃ъ въздастъ за мѧ ⁘ Г҃и милостъ твоꙗ в вѣкъ , дѣла рѫкѹ твоею не прѣзри ⁘

Г҃и искѹсилъ мѧ еси и позналъ мѧ еси ⁘ Тꙑ позна сѣдание мое и въстание мое ⁘

Тꙑ разѹмѣ помꙑшление мое издалече ⁘

Стѫꙃѫ моѫ непотлаченѫѫ тꙑ еси ислѣдовалъ ⁘ И всѧ пѫти моѫ прозрѣ ⁘

Ꙗкⷪ нѣⷭ лъсти въ ѫзцѣ моемъ ⁘ Се г҃и тꙑ позна всѣ

пⷪслѣдънѣа м҃а и древънѣа ⁘ Тꙑ създа мѧ и положи на мнѣ рѫкѫ твоѫ ⁘

Ꙋдивилъ сѧ естъ разѹмъ твои ѡⷮ мене ⁘ Ѹтвръди[ди] сѧ и не възмогѫ к немѹ ⁘

Камо идѫ ѿъ дѹха твоего ⁘ И ѿъ лица твоего камо бѣжѫ ⁘

Аще възꙑдѫ на н҃бо, тꙑ еси Й+Б тѹ ⁘ Аще снидѫ въ адъ, тѹ еси ⁘

Аще възмѫ крилѣ мои рано ⁘ И въселѧ сѧ въ послѣдъниихъ морѣ ⁘

Ибⷪ тѹ рѫка твⷪꙗ нⷶстⷶвїт мѧ и ѡдръжїт мѧ десница твоꙗ ⁘

И рѣхъ, ѹбо тъма поперетъ мѧ ⁘ И нощъ просвѣщение въ пищи моеи ⁘

Ꙗко тъма не ѡмрачитъ сѧ ѡⷮ тебе ⁘ И нощъ ꙗко д҃нъ просвѣтитъ сѧ ⁘ Ꙗкⷪ тъма еѫ, тако свѣтъ еѫ ⁘

Ꙗко тꙑ създа ѫтробѫ моѫ и приѫтъ мѧ и-чрѣва м҃тре моеѫ ⁘

Исповѣмъ сѧ тебѣ ꙗко страшно ѹдивилъ сѧ еси ⁘ Чюдеснаа дѣла твоꙗ, д҃ша моꙗ знаетъ тѧ ꙃѣло ⁘

Не ѹтаи сѧ костъ моꙗ ѡⷮ тебе ѫже створи въ таинѣ ⁘ И ѹпостасъ моꙗ въ прѣисподниихъ земи ⁘

Несдѣланное мое видѣстѣ ѡчи т҃и ⁘ И въ книгахъ твоихъ въси напишѫтъ сѧ ⁘ Въ д҃нъ съꙃижⷣѫтъ сѧ и никто же въ нихъ ⁘

Мънѣ же ꙃѣло честъни бꙑшѫ дрѹꙃи твои боже ⁘ Ꙃѣло ѹтвръдишѫ сѧ владꙑчъства ихъ ⁘

Ичъте ѫ и паче пѣска ѹмножѫтъ ? сѧ ⁘ Въстахъ и еще есмъ съ тобоѫ ⁘

Аще избиеши грѣшъникꙑ боже ⁘ Мѫжъ кръвии ѹклоните сѧ ѿъ мене ⁘

Ꙗко речете въ помꙑшленихъ своихъ ⁘ Прїимѫтъ въ сⷪѵетѫ градꙑ твоѫ ⁘

Ненавидѧщѫѫ ли тѧ г҃и възненавидѣхъ ; ⁘ И ѡ враꙃѣхъ твоихъ + истаахъ ; ⁘

Съвръшеноѫ ненавистиѫ ненавидѣхъ ихъ, враꙃи бꙑшѫ мнѣ ⁘

Искѹси мѧ г҃и и ѹвѣжди сръце мое ⁘ Испꙑтаи мѧ и познаи стѫꙃѫ моѫ ⁘

139

И вижди аще пѫтъ безакониꙗ въ мнѣ ⁘ И настави мѧ на пѫтъ вѣчънꙑ ⁘

Изми мѧ господи ѡⷮ чловѣка лѫкава ⁘ Отъ мѫжа неправедна избави мѧ ⁘

Иже възмꙑслишѫ неправдѫ въ ср҃ци свⷪемъ ⁘ Въсъ д҃нъ ѡплъчаахѫ брани ⁘

Поѡстришѫ ѭзꙑкъ свои ꙗко змиинъ ⁘ Ꙗдъ аспиденъ подъ ѹстънами ихъ ⁘

Съхрани мѧ г҃и ѿъ рѫкꙑ грѣшнꙇчѫ ⁘ Отъ члⷪка неправедна избави мѧ ⁘ Иже помꙑслишѫ запѧти стопꙑ моѫ ⁘

Съкрꙑшѫ гръдии сѣтъ мънѣ ⁘ И ѭжи прѣпѧшѫ сѣтъ ногама моима ⁘ При стъꙃи съблазнъ положишѫ мнѣ ⁘

Рѣхъ господеви, б҃ъ мои еси тꙑ ⁘ Вънѹши г҃и гласъ молитвꙑ моеѭ ⁘

Г҃и г҃и силъ спасениꙗ моего ⁘ Осѣнилъ еси надъ главоѫ моеѭ въ д҃нъ брани ⁘

Не прѣдаждъ мене господи ѡⷮ похоти моѭ грѣшникѹ ⁘ Помꙑслишѫ на мѧ, не ѡстави мене ⁘ Еда когда възнесѫтъ сѧ

глава ѡкрѫжениꙗ ихъ ⁘ Трѹдъ ѹстъ ихъ покрꙑетъ ѭ ⁘

Падѫтъ на нихъ ѫглие : ѡгнемъ низложиши ѫ : въ страстехъ не постоѫтъ ⁘

Мѫжъ ѹстатъ не исправитъ сѧ на земи ⁘ Мѫжа неправедна зло ѹловитъ въ истлѣнїэ ⁘

Разѹмѣхъ ꙗко створитъ г҃ъ сѫдъ нищимъ : и мъстъ ѹбогꙑⷨ ⁘

140

Ѡбаче праведнии исповѣдѧтъ сѫ имени твоемѹ ⁘ И въселѧтъ сѧ правии съ лицемъ твоимъ ⁘

Г҃и възвахъ къ тебѣ ѹслꙑши мѧ ⁘ Вънъми глаⷭ молитвꙑ моеѫ, егда възовѫ къ тебѣ ⁘

Да сѧ исправитъ молитва мⷪꙗ ꙗко кадило прѣдъ тобоѫ ⁘ Въздѣние рѫкѹ моею жрътва вечерънѣꙗ ⁘

Положи г҃и хранение ѹстомъ моимъ : и дври ѡгражденꙑѫ ѡ ѹстънахъ моихъ ⁘

Не ѹклони ср҃ца моего въ словеса лѫкавнаа : непъщевати винꙑ ѡ грѣсѣх ⁘ Съ члⷪкꙑ творѧщиими безаконие ⁘ И не съчетаѫ съ избраннꙑими ихъ ⁘

Покажетъ мѧ праведникъ милостиѫ и ѡбличитъ мѧ : ѡлѣи же грѣшникъ да не намаститъ главꙑ моеѫ ⁘ Ꙗко и еще моⷧва мⷪꙗ въ благоволение ихъ ⁘

Пожр`тї бꙑⷲ прї камⷷнї сѫдиѫ их ⁘ Ꙋсль!шѫтъ сѧ глаголи мои , ꙗко възмогѫ ⁘

Ꙗко и тлъща земи прѣсѣде сѧ на земⷧѧ , расѹшѫ сѧ кости ихъ при адѣ ⁘

Ꙗко к тебѣ г҃и г҃и ѡчи мои ⁘ На тѧ ѹпвахъ , не ѡⷮими дѹшѫ моеѫ ⁘

Съхрани мѧ ѡⷮ сѣти ѫже съставишѫ мнѣ ⁘ И ѡⷮ съблазнъ творѧщихъ безаконие ⁘

141

Въпадѫтъ сѧ въ мрѣжѫ своѫ грѣшници ⁘ Единъ есмъ азъ доидеже прѣидѫ ⁘

Гласомъ моимъ къ г҃ѹ възвахъ : гласомъ моимъ къ г҃ѹ помⷧихъ сѧ ⁘

Пролѣѫ прѣд нимъ мⷪвѫ моѫ : и печалъ моѫ прѣдъ нимъ възвѣщѫ ⁘

Егда ищазааше ѿъ мене д҃хъ мои : и тꙑ позна стѫꙃѫ моѫ ⁘ На пѫти семъ по немѹже хождахъ : съкрꙑшѫ сѣтъ мнѣ ⁘

Смощрѣахъ ѡдеснѫѭ и възглѧдаах и не бѣ знаѫи меⷩ ⁘ Погꙑбе бѣство ѿъ мене ⁘ И нѣстъ възꙑскаѫи д҃шѫ моеѫ ⁘

Възвахъ къ тебѣ г҃и, рѣхъ тꙑ еси ѹпвание мое : чѫстъ моꙗ еси на земи живѫщихъ ⁘

Вънъми мⷧвѫ моѫ ꙗко смѣрихъ сѧ ꙃѣло ⁘ Избави мѧ ѡⷮ гонѧщихъ мѧ : ꙗко ѹкрѣпишѫ сѧ паче мене ⁘

142

Изведи ис темницѫ д҃шѫ моѫ ⁘ Исповѣдати сѧ имени твⷪемѹ ⁘ Мене жидѫтъ праведници, доидеже въздаси мнѣ ⁘

Г҃и ѹслꙑши молитвѫ моѫ : вънѹши моление мое въ истинѫ твⷪѫ : ѹслꙑши мѧ въ правъдѫ твоѫ ⁘

И не вниди въ сѫдъ съ рабомъ твоимъ : ꙗко не ѡправъдитъ сѧ прѣдъ тобоѫ всѣкъ живꙑ ⁘

Ꙗко погна врагъ дꙋшѫ моѫ ⁘ Съмѣрилъ естъ на земи животъ мⷪи ⁘ Посадилъ мѧ естъ въ темънꙑхъ ꙗко мрътва въ вѣкъ ⁘

И ѹнꙑ въ мнѣ д҃хъ мои ⁘ Въ мнѣ смѧте сѧ ср҃це мое ⁘

Помѣ{нѫ}хъ д҃ни дни древнѧѫ ⁘ Поѹчихъ сѧ въ всѣхъ дѣлѣхъ твоихъ ⁘ Въ тварехъ рѫкѹ твоею поѹчихъ сѧ ⁘

Въздѣхъ къ тебѣ рѫцѣ мои ⁘ Д҃ша моꙗ ꙗко земѣ бⷷзвⷪднаа тебѣ :

ѫдро ѹслꙑши мѧ г҃и : исконъча сѧ д҃хъ мои ⁘ Не ѿъврати лица твоего ѿъ мене ⁘ И ѹподоблѧ сѧ съ нисходѧщиими въ ровъ ⁘

Слꙑшанѫ створи мнѣ заѹтра милость твоѭ : ꙗко на тѧ ѹпвахъ ⁘ Съкажи ми г҃и пѫтъ въ-нъже поидѫ ⁘ Ꙗко к тебѣ възѧхъ дѹшѫ моѭ ⁘

Изми мѧ ѡⷮ [вра]врагъ моихъ г҃и к тебѣ прибѣгохъ ⁘

Наѹчи мѧ творити волѧ твоѫ, ꙗко тꙑ еси б҃ъ мои ⁘ Д҃хъ твⷪи благꙑ наставитъ мѧ на земѧ правѫѭ ⁘

Имени твоего ради г҃и живиши мѧ ⁘ Въ правдѫ твоѫ изведеши ѡⷮ печали д҃шѫ моѭ ⁘

143

И милостиѫ твоѭ потрѣбиши врагꙑ моѫ ⁘ И погѹбиши всѧ стѫжаѭтѫѭ д҃ши моеи : ꙗко азъ рабъ твои есмъ ⁘

Благословенъ г҃ъ б҃ъ мои ⁘ Наѹчаѫ рѫцѣ мои на ѡплъчение ⁘ Пръстꙑ моѫ на бранъ ⁘

Милостъ моꙗ и прибѣжище мое : застѫпъникъ мои : и избавителъ мои ⁘ Защꙇтꙇтелъ мои, на-нъ ѹпвахъ ⁘ Повинѹѭ љѵди моѫ подъ мѧ ⁘

Г҃и что естъ члⷪкъ, ꙗко сказаеши сѧ емѹ; ли с҃нъ члⷪчъ, ꙗко въмѣнѣеши и ; ⁘

Члⷪкъ сѹетѣ ѹподоби сѧ ⁘ Дъни его ꙗко сѣнъ прѣходѧтъ ⁘

Г҃и прѣклони н҃бса и сниди ⁘ Косни горꙑ и (въ)скѹрѧтъ сѧ ⁘

Блъсни мⷧъниѫ твоѭ и ражденеши ѫ ⁘ Посли стрѣлꙑ твоѭ и смѧтеши ѭ ⁘

Посли рѫкѫ твоѭ съвꙑше ⁘ Изми мѧ , избави мѧ ѿъ водъ мног҃ъ ⁘ Из рѫкꙑ с҃новъ тѹждиихъ ⁘

Ихъже ѹста г҃лашѫ сѹетѫ ⁘ И десница ихъ десница неправедъна ⁘

Б҃же пѣснъ новѫ въспоѫ тебѣ ⁘ Въ ѱалътꙑри десѧтострѹнънѣ въспоѭ тебѣ ⁘

Даѫщѡмѹ сп҃ение ц҃ремъ ⁘ Избавлъшѡмѹ д҃да раба своего ѡⷮ ѡрѫжиꙗ љѵта ⁘

Избави мѧ, изми мѧ из рѫкꙑ с҃новъ тѹждихъ ⁘ Ихъже ѹста г҃лашѫ сѹетѫ ⁘ И десница ихъ десница неправедна ⁘

Ихъже с҃нове ихъ ꙗко новорасли ѹтвръжденꙑ въ юности своеи ⁘ Дъщери ихъ ѹкрашенꙑ и прѣкѹщенꙑ ꙗкⷪ пⷪдобление ц(р)҃кви ⁘

Хранилъницѫ ихъ исплънъ : ѿъригаѫщѫ ѡⷮ сеѭ въ сиѫ ⁘ Ѡвъцѫ ихъ многоплодънꙑ плодѧщѫ сѧ въ исходищихъ своихъ ⁘ Волове ихъ тълъсъти ⁘

Нѣстъ паданиꙗ плотѹ ни прохода ⁘ Ни въплѣ : въ цѣстахъ ихъ ⁘

144

Ꙋблажишѫ љѵдѥ имъже си сѫтъ ⁘ Блажени љѵдие имже господъ б҃ъ ихъ ⁘

Възнесѫ тѧ б҃же мои, ц҃рю мои ⁘ И благословещѫ имѧ твое въ вѣкъ : и въ вѣкъ вѣка ⁘

На всѣкъ д҃нъ благословествѧ тѧ ⁘ И въсхвалѧ имѧ твое въ вѣкъ : и въ вѣкъ вѣка ⁘

Велеи г҃ъ и хваленъ + ꙃѣло ⁘ И величию его нѣстъ конца ⁘

Родъ и родъ въсъхвалѧтъ тѧ дѣла твоꙗ ⁘ И силѫ твоѫ възвѣстѧтъ ⁘

Веллѣпотѫ славꙑ с҃тꙑнѧ твоѫ възг҃лѧтъ ⁘ И чюдеса твоⷼ исповѣдѧтъ ⁘

И силѫ страшънꙑхъ твоихъ рекѫтъ ⁘ И величие твое исповѣдѧтъ ⁘

Памѧⷮ ѹмнⷪжениꙗ благости твоеѫ ѡⷮригнѫтъ ⁘ И правъдѣ твоеи възрадѹѫтъ сѧ ⁘

Щедръ и милостивъ г҃ъ , тръпѣливъ и прѣм{ло}стивъ ⁘

Благъ г҃ъ въсѣчъскꙑмъ ⁘ И щедротꙑ его на всѣхъ дѣлѣхъ его ⁘

Испⷪвѣдѧтъ сѧ тебѣ г҃и всѣ дѣла твоꙗ ⁘ И прѣподобнии твои бл҃вѧтъ тѧ ⁘

Славѫ црⷭва твоего рекѫтъ ⁘ И силѫ твоѫ възъг҃лѧтъ ⁘

Съказати с҃номъ члⷪчъскомъ силѫ твоѫ ⁘ И славѫ велълѣпотꙑ црⷭва твоего ⁘

Црⷭво твое црⷭво въсѣхъ вѣкъ ⁘ И владꙑчъство твое во всѣкомъ родѣ и родѣ ⁘ Вѣренъ господъ въ всѣхъ словесехъ своихъ ⁘ И прѣподобенъ во всѣхъ дѣлѣхъ своихъ ⁘

Подъемⷧетъ г҃ъ всѧ низъпадаѫщѫѫ : и възводитъ всѧ низвръженꙑѫ ⁘

Ѡчи всѣхъ на тѧ ѹпъваетѣ ⁘ И тꙑ даеши имъ пищѫ въ подобъно врѣмѧ ⁘

Ѿъвръзаеши тꙑ рѫкѫ своѫ : и напитѣеши всѣкого животна благоволениꙗ ⁘

Правденъ господъ въ всѣхъ пѫтехъ своихъ ⁘ И прѣподобенъ въ всѣхъ дѣлѣхъ своихъ ⁘

Близъ г҃ъ всѣмъ призꙑваѫщимъ и ? ⁘ Въсѣмъ призꙑваѫщимъ и въ истинѫ ⁘

Волѧ боѫщихъ сѧ его створит ⁘ И молитвѫ ихъ ѹслꙑшитъ и сп҃етъ ѭ .

Хранитъ г҃ъ въсѧ љѵбѧщѫѭ и ⁘ И въсѧ грѣшникꙑ погѹбитъ ⁘

145

Хвалѫ г҃нѧ възъг҃лѧтъ ѹста моꙗ ⁘ И да бл҃витъ всѣка плътъ имѧ с҃тое его ⁘ Въ вѣкъ и въ вѣкъ вѣка ⁘

Хвали д҃ше моꙗ г҃а :

въсхвалѧ г҃а въ животѣ моемъ ⁘ Поѫ б҃ѹ моемѹ, доидеже есмъ ⁘

Не надѣите сѧ на кнѧꙃѫ, на с҃нꙑ члⷪчъскꙑѫ, въ нихъже нѣстъ сп҃ениꙗ ⁘

Изꙑдетъ д҃хъ его и възвратитъ сѧ въ земⷧѧ своѫ ⁘ Въ тои д҃нъ погꙑблѧтъ въсѣ помꙑшлениꙗ ихъ ⁘

Блаженъ емѹже [е] б҃ъ иꙗковъ помощъникъ емѹ ⁘ Ꙋпъвание его на г҃а б҃а своего ⁘

Сътворъшааго н҃бо и земⷧѧ , море и всѣ ꙗже сѫтъ въ нихъ ⁘ Хранѧщааго истинѫ въ вѣкъ ⁘

Творѧщааго сѫдъ ѡбидимꙑмъ ⁘ Даѫщааго пищѫ алъчѫщиимъ ⁘ Г҃ъ рѣшитъ ѡкованꙑѭ ⁘

Г҃ъ ѹмѫждрѣетъ слѣпъцѫ ⁘ Г҃ъ възводитъ низвръженꙑѫ ⁘ Г҃ъ љѵбитъ праведникꙑ ⁘

Г҃ъ хранитъ пришелъцѫ ⁘ Сира и въдовѫ прииметъ ⁘ И пѫти грѣшнꙑхъ погѹбитъ ⁘

146

Въц҃ритъ сѧ г҃ъ въ вѣкъ ⁘ Б҃ъ твои сиѡне въ родъ и родъ ⁘

Хвалите г҃а ꙗко благъ ѱаломъ ⁘ Б҃ѹ нашемѹ да насладитъ сѧ хваление ⁘

Ꙃиждѫ иерѹсалима господъ ⁘ Расѣꙗниꙗ и҃лева съберетъ ⁘

Исцѣлѣѫи съкрⷪѵшенꙑѭ сръцемъ ⁘ И ѡбѧзаѫ скрѹшениꙗ ихъ ⁘

И съчитаѫ множъство ꙃвѣꙃдъ ⁘ И всѣмъ имена нарицаѫ ⁘

Велеи г҃ъ нашъ и велиꙗ крѣпостъ его ⁘ И разѹмѹ его нѣстъ числа ⁘

Приемⷧѧ кротъкꙑѫ г҃ъ ⁘ Смѣрѣѫ же грѣшникꙑ до земълѧ ⁘

Начънѣте г҃ви въ исповѣдани ⁘ Поите б҃ѹ н҃шемⷪѵ въ гѫслехъ гласѣѡⷮвсего ⁘

н҃бо ѡблакꙑ ⁘ Готовѧщѡмѹ земи дъждъ ⁘ Прозѧбаѫщѡмѹ въ горахъ сѣно ⁘ И трѣвѫ слѹжъбѣ чловѣчъстѣ ⁘

Даѫщааго скотомъ пищѫ + имъ ⁘ И птенъцемъ врановомъ призꙑваѫщимъ и ⁘

Не въ силѣ конъстѣ въсхощетъ ⁘ Ни въ лꙑстехъ мѫжъстѣхъ благоволитъ ⁘

147

Благоволитъ г҃ъ на боѫщѫѫ сѧ его ⁘ И на ѹпъваѫщѫѫ на милости его ⁘

Хвали иерѹсалиме г҃а, хвали б҃а твоего сиѡне ⁘

Ꙗко ѹкрѣпи верѣѫ вратъ твоихъ ⁘ Бл҃ви с҃нꙑ твоѫ въ тебѣ ⁘

Полагаѫ прѣдѣлꙑ твоѫ миръ ⁘ И тѹка пшеничъна {на}сꙑщаѫ тѧ ⁘

Посилаѭи слово свое земи ⁘ До скорости течетъ слово его ⁘

Даѭщааго снѣгъ свои ꙗко влънѫ ⁘ Мъглѫ ꙗко пепелъ просꙑпаѫщааго ⁘

Метаѭщаагѡ гѡлѿъ свѡи ꙗкѡ хлѣбꙑ ⁘ Прѿивѫ лицѹ мраза егѡ ктⷪ пⷪстоитъ ; ⁘

Пѡслетъ слово свое и растаетъ ꙗ ⁘ Дъхнетъ д҃хъ его и потекѫтъ водꙑ ⁘

Възвѣщаѭ слово свое иꙗковѹ ⁘ Ѡправданиꙗ и сѫдъбꙑ своѭ и҃љѵ ⁘

148

Не створи тако всѣкомѹ ѭз҃кѹ и сѫдобъ твоихъ не сказа имъ ⁘

Хвалите г҃а съ небесъ ⁘ Хвалите и въ вꙑшъниихъ ⁘

Хвалите и въси аггели его ⁘ Хвалите всѧ силꙑ его ⁘

Хвалите сл҃це и лѹна ⁘ Хвалите всѧ ꙃвѣздꙑ и свѣтъ ⁘

Хвалите небеса небесъ ⁘ И вода всѣ прѣвꙑшнѣа н҃бесъ

да хвалѧтъ имѧ г҃не ⁘ Ꙗко тои рече и бꙑшѫ ⁘ Тои повелѣ и създашѫ сѧ ⁘

Постави ѫ въ вѣкъ вѣка ⁘ Повелѣниѥ положи и не мимо идетъ ⁘

Хвалите г҃а ѡⷮ земѧ ⁘ змиеве и въсѧ безднꙑ ⁘

Огнъ градъ снѣгъ голотъ дѹхъ бѹренъ ⁘ Ꙗже творѧтъ слово его ⁘

Горꙑ и въси хълъми ⁘ Дрѣва плодовита и въси кедри ⁘

Ꙃъвѣри и въси скоти ⁘ Гади и пътицѭ перънатꙑѭ ⁘

Цари земъстии и въси љѵдие ⁘ Кънѧꙃи и въсѧ сѭдиѭ земнꙑѭ ⁘

Юнѡшѭ и дѣвꙑ ⁘ Старъци съ юнотами ⁘

Да хвалѧтъ имѧ гѡсподъне ⁘ Ꙗко възнесе сѧ имѧ того единого ⁘ Исповѣдание его на земи и на небеси ⁘

149

И възнесетъ рогъ љѵдеи своихъ ⁘ Пѣснъ всѣмъ прⷺпⷪдобнꙑмъ его ⁘ С҃номъ и҃левомъ љѵдемъ приближаѭщимъ сѧ ѥмъ ⁘

Въспоите г҃ви пѣснъ новѫ ⁘ Хваление его въ црⷦвахъ прѣподобънꙑхъ его ⁘

Да възвеселитъ сѧ и҃лъ ѡ створъшимъ его ⁘ И с҃нове сиѡни да възрадѹѫтъ сѧ ѡ ц҃ри своемъ ⁘

Да въсхвалѧтъ имѧ его въ лицѣ ⁘ Въ тимпанѣ и ѱалтири да поѫтъ емѹ ⁘

Ꙗко благоволитъ г҃ъ въ љѵдехъ своихъ ⁘ И възнесетъ крⷪтъкꙑѫ въ сп҃нѥ ⁘

Въсхвалѧтъ сѧ прѣподобънии въ славѣ ⁘ И възрадѹѭтъ сѧ на ложихъ своихъ ⁘

Възношениꙗ б҃жиꙗ въ грътани ихъ ⁘ И мечи ѡбоѭдѹ ѡстри въ рѫкахъ ихъ ⁘

Сътворити мъстъ въ ѭз҃цѣхъ и ѡбличениѥ въ љѵдехъ ⁘

Съвѧзати ц҃рѧ ихъ пѧтꙑ ⁘ И славнꙑѭ ихъ рѫчънꙑими ѡковꙑ желѣзнꙑими ⁘

150

Сътворити въ нихъ сѫдъ наѱан ⁘ Слава си естъ въсѣмъ прѣподобънꙑмъ его ⁘

Хвалите б҃а въ с҃тꙑхъ его ⁘ Хвалите и въ ѹтвръждении силꙑ его ⁘

Хвалите и въ силахъ его ⁘ Хвалите по прѣмногѡмѹ величию его ⁘

Хвалите и въ гласѣ трѭбънѣмъ ⁘ Хвалите и въ ѱалътири и въ гюслехъ ⁘

Хвалите и въ тѵмпанѣ и лицѣ ⁘ хвалите и въ стрѹнахъ и ерганѣ ⁘

Хвалите и въ кѵмбалѣхъ доброгласнѣхъ ⁘ Хвалите и въ кѵмбалѣхъ въсклицанїꙗ ⁘

Въсѣко дꙑхание да хвалитъ г҃а ⁘